INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 8.08.2007 r. (data wpływu 16.08.2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na udział w programach promujących - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 16.08.2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na udział w programach promujących. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą. W celu pozyskania jak największej rzeszy odbiorców - co w konsekwencji przekłada się na maksymalizację przychodów ze sprzedaży – bierze udział w różnych programach promujących wysoką jakość produkowanych wyrobów oraz kulturę przedsiębiorczości.
Efektem ww. działań są liczne wyróżnienia, tytuły i certyfikaty między innymi kilkakrotnie przyznany tytuł „Solidarna Firma” czy „Przedsiębiorstwo Fair Play”, a także otrzymanie w 2006 roku Godła „Teraz Polska”. Udział w tego typu programach jest doskonałą okazją do przedstawienia a także zareklamowania działalności Firmy, wymaga jednak poniesienia pewnych nakładów finansowych. Składają się na nie przede wszystkim opłaty rejestracyjne i tzw. opłaty za uczestnictwo w poszczególnych edycjach przedmiotowych programów.
Faktury VAT dokumentujące powyższe wydatki kwalifikujemy w koszty uzyskania przychodów, księgując analitycznie (rodzajowo) w koszty reklamy pod nazwą: „Udział w programach promujących Firmę”. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy wydatki związane z uczestnictwem Firmy w różnych programach promujących jej działalność można uznać za koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Zdaniem wnioskodawcy promocja firmy ma niewątpliwie związek z pozyskaniem przychodów, dlatego poniesione nakłady związane z uczestnictwem w programach promocyjnych należy kwalifikować do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. W powołanym wyżej przepisie ustawodawca nie wskazuje enumeratywnie, jakie konkretne wydatki mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów.
Wskazuje jedynie, że aby określony koszt mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu: musi pozostawać w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą; nie może być wymieniony w katalogu wydatków nie uznawanych za koszty uzyskania przychodów (art. 23 ust. 1 ustawy); Zwrot „w celu” użyty w ww. przepisie oznacza, że aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem a osiągniętym przychodem musi zachodzić związek przyczynowy - poniesienie wydatku musi mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu.
W przypadku źródła przychodów, jakim jest prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej można przyjąć, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów. Należy podkreślić, że o tym co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy.
Na podatniku spoczywa zatem obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z działalnością gospodarczą oraz okoliczności, iż ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii. Z przedstawionego przez podatnika stanu faktycznego wynika, iż udział w tego typu programach jest doskonałą okazją do przedstawienia a także zareklamowania działalności firmy. Udział w tego typu programach ma na celu wspieranie i promowanie uczciwych i solidnych firm. Firmy takie mają ułatwione funkcjonowanie na rynku.
Działania promocyjne pomagają w budowaniu pozytywnego wizerunku firmy, tworzą sprzyjające warunki do współpracy oraz umożliwiają nawiązywanie kontaktów biznesowych. Zatem poniesione w tym celu przez podatnika wydatki mogą przyczynić się do osiągnięcia, bądź zwiększenia przychodów. W przedstawionym stanie faktycznym wnioskodawca wskazał związek poniesionych wydatków z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą. Jednocześnie wydatki te nie zostały wymienione przez ustawodawcę w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Biorąc pod uwagę powyższe, wydatki poniesione przez wnioskodawcę związane z uczestnictwem w programach promujących stanowić będą koszt uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.