INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 06.09.2010 r. (data wpływu 08.09.2010 r.) oraz piśmie z dnia 23.11.2010 r. (data nadania 23.11.2010 r., data wpływu 24.11.2010 r.) uzupełniającym braki formalne na wezwanie Nr IPPB1/415-795/10-2/RS z dnia 16.11.2010 r. (data nadania 17.11.2010 r., data doręczenia 22.11.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania należności otrzymanej w związku z przedwczesnym rozwiązaniem umowy najmu – jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 08.09.2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania należności otrzymanej w związku z przedwczesnym rozwiązaniem umowy najmu. W przedmiotowym wniosku zostały przedstawiony następujący stan faktyczny.
W dniu 28 lutego 2008 r. Wnioskodawczyni zawarła z Bankiem umowę najmu lokalu użytkowego o powierzchni 78,43 m2 położonego na nieruchomości zlokalizowanej w Ś. Wnioskodawczyni, stosownie do art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne rozliczała się z osiąganego, z tytułu powyższej umowy, dochodu w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.
Powyższa umowa najmu była zawarta na czas określony i przewidywała możliwość rozwiązania jej jedynie w razie zaistnienia enumeratywnie wskazanych przypadków. Z uwagi na konieczność rozwiązania przedmiotowej umowy przed upływem okresu, na jaki została zawarta z przyczyny innej niż przewidziana w treści umowy strony podjęły negocjacje w celu ustalenia warunków wcześniejszego rozwiązania przedmiotowej umowy. Strony w porozumieniu z dnia 21.08.2010 r. ustaliły, termin rozwiązania umowy na dzień 26.08.2010 r., a Najemca zapłacił Wynajmującemu w związku z wcześniejszym rozwiązaniem umowy określoną kwotę należności.
W odpowiedzi na wezwanie organu Nr IPPB1/415-795/10-2/AM z dnia 16.11.2010 r. Wnioskodawczyni dokonała uiszczenia stosownej opłaty i przesłała do tut. Organu kserokopię dowodu wpłaty. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy kwota otrzymana przez Wnioskodawczynię w związku z wcześniejszym rozwiązaniem umowy najmu jako przychód ściśle związany z tą umową podlega opodatkowaniu w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych? Zdaniem Wnioskodawczyni otrzymana w związku z wcześniejszym rozwiązaniem umowy najmu kwota podlega opodatkowaniu w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych z następujących względów.
W art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity: Dz. U. 2010 r. Nr 51 poz. 307 ze zm.) zawarta została ogólna definicja przychodu”. W myśl powyższego przepisu przychodem są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. W art. 10 w ust. 1 powyżej wskazanej ustawy, zostały wyszczególnione rodzaje źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Wśród nich w pkt 6 został wymieniony, jako odrębne źródło przychodu, najem.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera specjalnej definicji przychodu z najmu. Oznacza to, że określenia tego co stanowi przychód z najmu zaliczanego do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz jego wysokości należy dokonywać w oparciu o postanowienia ww. art. 11 ustawy w powiązaniu z właściwymi przepisami prawa cywilnego regulującymi charakter umowy najmu. Podstawą generowania przychodów z tytułu najmu jest zawarcie pomiędzy stronami stosownej umowy. Umowa najmu została uregulowana w przepisach art. 659-692 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.).
W myśl art. 659 § 1 powyższej ustawy przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz. Jak zatem wynika z powyższego strony umowy najmu określają w niej wysokość czynszu, który ma charakter zasadniczego świadczenia, do jakiego zobowiązany jest najemca. Strony mogą jednak uwzględnić w treści umowy także dodatkowe świadczenia, które będą się im należały w związku z realizacją zawartej umowy (np. obowiązek zapłaty kary umownej, odstępnego).
Świadczenia te jeżeli należą się wynajmującemu, stanowią przysporzenie majątkowe po jego stronie, a tym samym generują przychód w rozumieniu podatkowym. Zdaniem Wnioskodawczyni, poprzez przychód z najmu należy zatem rozumieć wszelkie przysporzenia majątkowe jakie wynajmujący osiąga w związku z umową najmu. Jednakże, aby powstał przychód po stronie wynajmującego muszą zaistnieć przesłanki określone w wyżej powołanym art. 11 ustawy, czyli świadczenia te muszą zostać otrzymane lub postawione do dyspozycji wynajmującego.
W myśl art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są opodatkowane na zasadach określonych w ustawie, chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.
Wnioskodawczyni podnosi, iż zasady opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne w tym przychodów z najmu reguluje ustawa z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 1998 r. Nr 144, poz. 930 ze zm.) Zgodnie z art. 2 ust. 1a powyższej ustawy, osoby fizyczne osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, mogą opłacać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.
Stosownie do zapisu art. 6 ust. 1a ww. ustawy, opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu tych umów, stosuje się art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.
Ustawa powyższa, podobnie jak ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera bardzo szeroką definicję „przychodów z umowy najmu”, co pozwala uznać, że również otrzymane w przedstawionym stanie faktycznym w związku z umową najmu świadczenia należy zaliczyć do takich przychodów, a w konsekwencji podlegają one opodatkowaniu w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Zdaniem Wnioskodawczyni, w świetle powyższych przepisów prawa oraz przedstawionego stanu faktycznego pojęcie przychodu z tytułu umowy najmu należy interpretować szeroko.
Przychodem tym będą zatem wszelkie korzyści i przysporzenia o charakterze majątkowym, jakie należą się wynajmującemu w związku z umową najmu (w tym aneksami i porozumieniami do niej) pod warunkiem, że zostały otrzymane lub pozostawione do dyspozycji podatnika. Świadczenia takie są bowiem wynikiem realizacji, bądź też nie wywiązania się z poszczególnych postanowień umowy najmu, pozostają one zatem w ścisłym związku z zawartą umową Podatnik powinien zatem mieć prawo do opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym wszelkich otrzymanych w związku z realizacją umowy najmu kwot, w tym także kwot otrzymanych w związku z wcześniejszym rozwiązaniem umowy najmu.
Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Przepis art. 11 ust. 1 ww. ustawy stanowi, iż przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 6 i 9 powołanej ustawy, źródłami przychodów są: najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą, inne źródła.
W myśl art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.
Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności”, definicja przychodów z innych źródeł ma charakter przykładowy i otwarty, zatem do tej kategorii należy zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe. Z kolei zgodnie z postanowieniami art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.
U. Nr 144, poz. 930 ze zm.), ustawa ta reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne: osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.
Stosownie do uregulowań zawartych w art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawczyni zawarła umowę najmu lokalu użytkowego o powierzchni 78,43 m2 położonego na nieruchomości zlokalizowanej w Ś. z Bankiem.
Uzyskiwane przychody opodatkowane były zryczałtowanym podatkiem dochodowym. Na podstawie zawartego w dniu 21.08.2010 r. porozumienia został skrócony okresu najmu do 26.08.2010 r. z przyczyn innych niż przewidziane w treści umowy najmu. W ww. porozumieniu strony ustaliły, iż w związku z wcześniejszym rozwiązaniem umowy najmu, najemca zapłaci wynajmującemu określoną kwotę należności. W związku z powyższym należy stwierdzić, iż otrzymana przez Wnioskodawczynię kwota pieniężna ma za zadanie zrekompensować straty poniesione przez Wnioskodawczynię w związku z wcześniejszym rozwiązaniem umowy. Nie stanowi ona czynszu najmu, a jest wynagrodzeniem wynikającym z zawartego porozumienia.
Z tego też względu kwota uzyskana tytułem rekompensaty finansowej za wcześniejsze ustanie stosunku najmu, na podstawie art. 9 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi przychód, który zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy należy wykazać w zeznaniu rocznym i zakwalifikować jako przychód z innych źródeł podlegający opodatkowaniu według skali podatkowej określonej w art. 27 ww. ustawy.
Reasumując, mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny i powołane przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, iż otrzymana należność będzie stanowiła u Wnioskodawczyni przychód z innych źródeł, który podlega opodatkowaniu i wykazaniu w zeznaniu podatkowym za rok podatkowy, w którym została wypłacona, łącznie z innymi dochodami osiągniętymi w tym samym roku podatkowym, podlegającymi opodatkowaniu na zasadach ogólnych. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Końcowo tut.
Organ informuje, że z przyczyn technicznych nie mięliśmy dostępu za dzień 07.09.2010 r. do kompletnych danych o zrealizowanych przelewach pieniężnych tytułem opłat za wydanie interpretacji indywidualnych. Opłata dokonana przez Wnioskodawczynię w dniu 07.09.2010 r. została zaksięgowana na koncie Izby Skarbowej w Warszawie tego samego dnia. Z uwagi na powyższe wniesiona na konto Izby Skarbowej w Warszawie ponowna opłata w wysokości 40,00 zł dokonana na wezwanie tut. organu w dniu 22.11.2010 r., na podstawie art. 14f § 2a Ordynacji podatkowej, będzie zwrócona przekazem pocztowym na adres podany w części B.3. przedmiotowego wniosku ORD-IN. Tut. Organ przeprasza za wynikłe nieporozumienie.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M. C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1Maja 10, 09-402 Płock.