W odpowiedzi na wezwanie Pani Moniki B. z dnia 23.11.2007r. (data wpływu 05.12.2007r.) do usunięcia naruszenia prawa poprzez zmianę indywidualnej pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 05.10.2007r. znak IPPB1/415-90/07-3/AG, złożone na podstawie art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów wyjaśnia, co następuje. W wyniku ponownej analizy sprawy, z uwzględnieniem zarzutów przytoczonych w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, znaleziono podstawy do zmiany w/w indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.
Treść zarzutów zawartych w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. W przedmiotowym wezwaniu podnosi Pani, iż wydana interpretacja nie precyzuje dokładnie odpowiedzi na zapytanie wniesione we wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 20.08.2007 r. Zdaniem Pani istotą zapytania było ustalenie jej miejsca zamieszkania od dnia wyjazdu z Polski, natomiast w interpretacji odniesiono się tylko do roku 2007 i orzeczono, iż w tym roku podatkowym nie posiada Pani miejsca zamieszkania w Polsce. W związku z tym wnosi Pani o doprecyzowanie przedmiotowej interpretacji względem orzeczenia czy w poprzednich latach tj. 2004-2006 miała Pani miejsce zamieszkania w Polsce.
Jak podkreśliła Pani we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, po ukończeniu studiów i obronie pracy magisterskiej opuściła Pani Polskę i od dnia 10.05.2004 r. przebywa i na stałe mieszka w Londynie. Do momentu wyjazdu z Polski nie podjęła Pani żadnej pracy zarobkowej. W Londynie rozpoczęła Pani naukę języka angielskiego, a następnie podpisała Pani umowę o pracę na czas nieokreślony. W trakcie zatrudnienia odprowadzała Pani podatki do tamtejszego organu podatkowego, jak również opłacała Pani składki na ubezpieczenie społeczne do właściwego tam organu. W 2005 roku uzyskała Pani status rezydenta.
W momencie wyjazdu z Polski nie posiadała Pani żadnego lokalu mieszkalnego ani innej nieruchomości. W trakcie studiów korzystała Pani z kredytu studenckiego, który został w całości uregulowany i nie posiada Pani wobec banku żadnych zobowiązań finansowych. Zgodnie ze złożonym oświadczeniem wyjeżdżając z Polski była Pani osobą stanu wolnego, bez jakichkolwiek zobowiązań osobistych. W 2006 roku zawarła Pani w Londynie związek małżeński i tam urodziła Pani córkę. W trakcie ciąży była Pani pod opieką angielskich lekarzy, a po urodzeniu córki korzystała Pani z urlopu macierzyńskiego.
Po zakończeniu urlopu macierzyńskiego nie wróciła Pani do pracy, aktualnie zajmuje się Pani wychowaniem córki i prowadzeniem domu. W niedługim jednak czasie zamierza podjąć Pani zatrudnienie, a córka będzie uczęszczała do miejscowego przedszkola. W Londynie otworzyła Pani osobiste konto bankowe, podjęła się Pani różnych inwestycji, a w przyszłości wraz małżonkiem zamierza ubiegać się Pani o kredyt bankowy w celu sfinansowania zakupu mieszkania. W 2005 roku zakupiła Pani w Polsce niezabudowaną nieruchomość rolną traktując to jako formę lokaty kapitału. Powyższa nieruchomość nie jest uprawiana. Do Polski przyjeżdża Pani jedynie w celu odwiedzenia rodziców na okres 2-3 tygodni w roku.
Minister Finansów zmienia swoje stanowisko zawarte w indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 05.10.2007 r. znak IPPB1/415-90/07-3/AG i stwierdza, co następuje. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. z 2000 r. Dz. U. Nr 14, poz. 176 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia 31.12.2006 r. osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Zgodnie z treścią art. 3 ust. 2a w/w ustawy osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów z pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego lub stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia, oraz od innych dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy). Przepis art. 4a w/w ustawy stanowi, iż wymieniony wyżej przepis stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Stosownie do treści art. 4 ust. 1 umowy z dnia 16 grudnia 1976 r. między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a rządem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Północnej Irlandii w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodu i zysków majątkowych (Dz. U. z 1978 r. Nr 7, poz. 20), określenie „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się państwie” oznacza – z uwzględnieniem ustępów 2 i 3 tego artykułu – każdą osobę, która według prawa tego Państwa podlega tam obowiązkowi podatkowemu, z uwagi na jej miejsce zamieszkania, jej miejsce pobytu, siedzibę zarządu, albo inne podobne znamiona.
Określenie to nie obejmuje przy tym osoby fizycznej, która podlega opodatkowaniu w Umawiającym się Państwie tylko dlatego, że osiąga ona dochód ze źródeł w nim położonych. W myśl art. 4 ust. 2 umowy z dnia 16 grudnia 1976 r., jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, wówczas stosuje się następujące zasady: osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania.
Jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Umawiających się państwach, wówczas uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych); jeżeli nie można ustalić, w którym Umawiającym się Państwie osoba ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Umawiającym się z Państw, wówczas uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym zwykle przebywa; jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obydwu Umawiających się Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, wówczas będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się z Państwie, którego jest obywatelem; jeżeli miejsca zamieszkania nie można określić zgodnie z postanowieniami litery a), b) oraz c) niniejszego ustępu, właściwe władze Umawiających się Państw rozstrzygną zagadnienie w drodze wzajemnego porozumienia.
Definicja miejsca zamieszkania odnosi się zatem bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobiste z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę nieograniczonego obowiązku podatkowego. W przepisach polskiego prawa podatkowego obowiązującego do dnia 31.12.2006 r. pojęcie miejsca zamieszkania nie zostało zdefiniowane. Jak stanowi art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.- Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu.
Warunek przebywania w danym miejscu ma charakter obiektywny i nie ma problemów dowodowych w wykazaniu, że dana osoba przebywa lub nie w danej miejscowości. Zamiar stałego pobytu w danej miejscowości ma natomiast charakter subiektywny, ponieważ odnosi się do woli osoby. Należy jednak zauważyć, iż istnieją kryteria obiektywizujące zamiar stałego pobytu. Uznaje się na przykład, że podatnik wykazuje zamiar stałego pobytu w danej miejscowości, jeżeli miejscowość ta stanowi dla niego centrum jego życiowej działalności, ocenianej w aspekcie jego powiązań osobistych i gospodarczych.
W przypadku natomiast kolizji ustawodawstw wewnętrznych państw będących stronami umowy, jeżeli zgodnie z postanowieniami art. 4 ust. 1 umowy z dnia 16 grudnia 1976 r. podatnik posiada miejsce zamieszkania w obydwu państwach, państwo rezydencji podatnika należy ustalić w oparciu o reguły zawarte w art. 4 ust. 2 umowy. Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz w/w przepisy prawa, Minister Finansów stwierdza, iż od momentu wyjazdu z Polski tj. od maja 2004 r. nie ma Pani miejsca zamieszkania na terytorium Polski, bowiem przebywa Pani w Zjednoczonym Królestwie z zamiarem stałego pobytu, tam też został przeniesiony Pani ośrodek interesów osobistych i gospodarczych.
W związku z powyższym od maja 2004 roku podlega Pani w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, tj. podlega opodatkowaniu jedynie od dochodów osiąganych na terytorium Polski zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Na powyższe rozstrzygnięcie nie ma wpływu zmiana art. 3 ust. 1 i 2a oraz art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2007 r. ani też wejście w życie z dniem 1 stycznia 2007 r. konwencji z dnia 20 lipca 2006 r. między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych (Dz. U. z 2006 r. Nr 250, poz. 1840).
Na zmienioną niniejszym aktem pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie z dnia 05.10.2007r. znak IPPB1/415-90/07-3/AG, stronie przysługuje prawo wniesienia skargi z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenie niniejszej odpowiedzi (art. 53 § 2 ww. ustawy) za pośrednictwem organu, który wydał interpretację (art.
54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.