INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późń. zm.) oraz § 5 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. z 2015 r, poz 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 14 lipca 2016 r. (data wpływu 14 lipca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych po przekształceniu spółki kapitałowej w spółkę osobową – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 14 lipca 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych po przekształceniu spółki kapitałowej w spółkę osobową. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca zamierza nabyć udziały spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka"). W następnym kroku nastąpi przekształcenie Spółki w spółkę komandytową (dalej: „SPK"). W SPK Wnioskodawca będzie pełnił rolę komandytariusza.
Na majątek Spółki składają się składniki majątku nabyte w drodze wkładu niepieniężnego (aportu) w postaci przedsiębiorstwa od innej spółki kapitałowej (dalej: „SPZOO"). Niektóre z tych składników majątku zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (dalej: „WNiP") SPZOO. Tym samym składniki te zostały ujęte przez Spółkę w ewidencji środków trwałych oraz WNiP. Wartość początkowa środków trwałych oraz WNiP została ustalona przez Spółkę zgodnie z art. 16g ust. l0a w związku z art. 16g ust. 9 ustawy o CIT z uwzględnieniem art. 16h ust. 3a w związku z ust. 3 ustawy o CIT.
SPZOO dokonywała odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz WNiP z uwzględnieniem art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. d ustawy o CIT, tzn. część odpisów amortyzacyjnych nie stanowiła kosztów uzyskania przychodów (przedmiotowe środki trwałe i WNiP nabyte zostały przez wnoszącego aport w drodze wkładu niepieniężnego i część jego wartości przekazana została na kapitał zapasowy). Natomiast Spółka zaliczała do kosztów uzyskania przychodu pełne odpisy amortyzacyjne od składników majątku zakwalifikowanych do środków trwałych i WNiP wchodzących w skład nabytego w drodze aportu przedsiębiorstwa SPZOO.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy Wnioskodawca jako wspólnik SPK będzie miał prawo proporcjonalnie, do swojego udziału w zysku SPK zaliczać do kosztów uzyskania przychodu pełne odpisy amortyzacyjne od składników majątku zakwalifikowanych do środków trwałych i WNiP wchodzących w skład nabytego przez Spółkę w drodze aportu przedsiębiorstwa? Zdaniem Wnioskodawcy: Wnioskodawca jako wspólnik SPK będzie miał prawo proporcjonalnie do swojego udziału w zysku SPK zaliczać do kosztów uzyskania przychodu pełne odpisy amortyzacyjne od składników majątku zakwalifikowanych do środków trwałych i WNiP wchodzących w skład nabytego przez Spółkę w drodze aportu przedsiębiorstwa.
Uzasadnienie Wnioskodawcy W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o P1T przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz z zastrzeżeniem ust. la, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.
Jednocześnie art. 8 ust. 2 powyższe zasady stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat oraz ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością w formie spółki niebędącej osobą prawną. Z powyższego jednoznacznie wynika, że spółka osobowa (z wyłączeniem spółki komandytowo-akcyjnej) nie jest podatnikiem PIT (jest spółką transparentną podatkowo). Podatnikami z tytułu uzyskiwanych przez spółkę dochodów są natomiast jej wspólnicy, proporcjonalnie do ich prawa do udziału w zysku (udziału).
A zatem, przychody i koszty uzyskania przychodu spółki osobowej (z wyłączeniem spółki komandytowo-akcyjnej) są rozpoznawane przez wspólników spółki osobowej jako ich „osobiste" przychody/koszty uzyskania przychodu z działalności gospodarczej proporcjonalnie do ich udziału w zysku. Dla celów PIT uznaje się więc, iż przychody uzyskiwane przez spółkę osobową oraz koszty ponoszone przez spółkę osobową są przychodami / kosztami uzyskiwanymi / ponoszonymi przez wspólników tej “spółki (proporcjonalnie do udziału W zyskach) .
A zatem uzyskiwane przychody i rozpoznawane koszty uzyskania przychodu przez SPK są przychodami / kosztami uzyskiwanymi / ponoszonymi przez Wnioskodawcę proporcjonalnie go jego udziału w zysku Spółki osobowej.
W myśl art. 22 ust. 8 ustawy o PIT, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23. Zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy o PIT, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania: budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością, maszyny, urządzenia i środki transportu, inne przedmioty - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
Na podstawie art. 22b ust. 1 ustawy PIT, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania: spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, autorskie lub pokrewne prawa majątkowe, licencje, prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. -Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Z 2003r.
Nr 119, poz. 1117, z późn. zm. 181), wartość stanowiąca równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how) - o przewidzianym okresie używania dłuższym niż rok wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w. art. 23a pk.t 1, zwane wartościami-niematerialnymi i prawnymi.
W myśl art. 22g ust. 12 ustawy, o PIT, w razie zmiany formy prawnej, a także połączenia albo podziału podmiotów dokonywanych na podstawie odrębnych przepisów – wartość podatkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ustala się w wysokości wartości początkowej określonej w ewidencji (wykazie) podmiotu o zmienionej formie prawnej, podzielonego albo połączonego. Zasadę tę stosuje się odpowiednio do spółek niebędących osobami prawnymi.
Przepis art. 22g ust. 12 ustawy o PIT ma zastosowanie, jeżeli z odrębnych przepisów wynika, że podmiot powstały w wyniku, zmiany formy prawnej, podziału albo połączenia lub podmiot istniejący, do którego przeniesiono w wyniku wydzielenia część majątku podmiotu dzielonego, wstępuje we wszelkie prawa i obowiązki podmiotu o zmienionej formie prawnej, połączonego albo podzielonego (art. 22g ust. 22 ustawy o PIT). Zgodnie z art. 551 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000r. Kodeks spółek handlowych (t.j.
Dz. U. z 2013 r., poz. 1030 ze zm ; dalej: „KSH") spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa, spółka komandytowo-akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, spółka akcyjna (spółka przekształcana) może być przekształcona w inną spółkę handlową (spółkę przekształconą). Z dniem przekształcenia, tj. z chwilą wpisu spółki przekształconej do rejestru, spółka przekształcana staje się spółką przekształconą, a sąd rejestrowy z urzędu wykreśla spółkę przekształcaną ( art. 552 KSH). Jednocześnie, wspólnicy spółki przekształcanej, uczestniczący w przekształceniu, stają się wspólnikami spółki przekształconej (art. 553 § 3 KSH).
Zgodnie z zasadą skazaną w art. 553 § 1 KSH, spółce przekształconej przysługują wszystkie prawa i obowiązki spółki przekształcanej (tzw. sukcesja uniwersalna), W ramach tej sukcesji, majątek spółki przekształcanej staje się majątkiem spółki przekształconej. Zasady sukcesji praw i obowiązków wynikających z przepisów prawa podatkowego przy przekształceniach spółek handlowych reguluje art. 93a Ordynacji podatkowej. Zgodnie z art. 93a § 2 pkt 1 lit. b w związku z art. 93a § 1 Ordynacji Podatkowej, osobowa spółka handlowa zawiązana (powstała) w wyniku przekształcenia spółki kapitałowej wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki przekształcanej spółki.
Z art. 22h ust 3 ustawy o PIT wynika natomiast, że podmioty powstałe w wyniku zmiany formy prawnej, podziału albo połączenia podmiotów, o których mowa w art, 22g ust. 12 lub 13 ustawy o PIT, dokonują odpisów amortyzacyjnych z uwzględnieniem dotychczasowej wysokości odpisów oraz kontynuują metodę amortyzacji przyjętą przez podmiot o zmienionej formie prawnej, podzielony albo połączony, z uwzględnieniem art. 22i ust. 2-7 ustawy o PIT.
Należy przy tym zauważyć, że Spółka ustaliła wartość początkową oraz ustaliła koszty uzyskania przychodu w postaci odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych i WNiP nabytych w drodze aportu przedsiębiorstwa SPZOO, zgodnie z art. 16g ust. 9-10a oraz art. 16h ust. 3-3a ustawy o CIT. Z przepisów tych wynika, iż w przypadku nabycia w drodze wkładu niepieniężnego przedsiębiorstwa w zakresie dokonywania odpisów amortyzacyjnych ustawodawca nakazał spółce nabywającej wkład stosować metodę kontynuacji w zakresie: ustalenia wartości początkowej, ustalenia metody amortyzacji uwzględnienia wysokości odpisów dokonanych przez podmiot wnoszący wkład.
Jednocześnie przepisy ustawy o CIT nie przewidują innych ograniczeń w zakresie dokonywania odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych i WNiP wchodzących w skład, przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W szczególności w przedmiotowej sytuacji nie będzie miał zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. d) ustawy o CIT.
Zgodnie z jego brzmieniem do kosztów uzyskania przychodu nie zalicza się odpisów amortyzacyjnych, od środków trwałych i WNiP nabytych w formie wkładu niepieniężnego od tej części ich wartości, która nie została przekazana, na utworzenie lub podwyższenie kapitału zakładowego spółki kapitałowej nie ma zastosowania w przypadku, gdy przedmiotem aportu są środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne wchodzące w skład przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. Celem wprowadzenia do ustawy o CIT przepisu art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. d) było ograniczenie możliwości uzyskiwania korzyści podatkowej w przypadku aportów w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część.
Zgodnie bowiem z art. 12 .ust. 1 pkt 7 ustawy o CIT (oraz art. 17 ust.1 pkt 9 ustawy o PIT) przychodem wnoszącego aport w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub, zorganizowana część, jest co do zasady wartość nominalna obejmowanych udziałów/akcji. Dzięki powyższej regulacji przekazanie części wkładu na kapitał zapasowy spółki umożliwia wniesienie aportu bez obowiązku wykazania dochodu podatkowego lub wręcz w niektórych przypadkach prowadzi do wygenerowania straty podatkowej (zgodnie bowiem z art. 15 ust. lj pkt 1 ustawy o CIT w przypadku takiego aportu kosztem uzyskania przychodu jest niezamortyzowana wartość środków trwałych lub WNiP).
Brak ograniczenia w zaliczaniu do kosztów uzyskania przychodu odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych lub WNiP nabytych w drodze takiego aportu umożliwiałby zminimalizowanie obciążeń podatkowych po stronie wnoszącego aport (bez względu na wartość przedmiotu wkładu przychodem byłaby wyłącznie wartość nominalna objętych udziałów/akcji) przy jednoczesnym prawie otrzymującego aport do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od wartości przedmiotu ustalonego na dzień jego wniesienia.
Przepis art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. d) ustawy o CIT umożliwia więc przeciwdziałanie w zakresie uzyskiwania nieuzasadnionych korzyści podatkowych przy transakcji aportu, której przedmiotem byłyby składniki majątku inne niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część. Biorąc powyższe pod uwagę nie powinno być wątpliwości, iż przepis art. 16 ust, 1 pkt 63 lit. d) ustawy o CIT ma zastosowanie wyłącznie w przypadku gdy przedmiotem aportu są składniki majątku niestanowiące przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części.
Na gruncie ustawy o CIT, możliwość zaliczania do kosztów uzyskania przychodu pełnych odpisów amortyzacyjnych od składników majątku zakwalifikowanych do środków trwałych i WNiP wchodzących w skład nabytego w drodze aportu przedsiębiorstwa bez uwzględnienia regulacji zawartej w art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. d ustawy o CIT potwierdza jednolita praktyka organów podatkowych.
Przykładowo można wskazać: Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 6 kwietnia 2016 r., sygn. IPPB6/4510-17/16-4/AM w której zostało uznane za prawidłowe następujące stanowisko podatnika: W stosunku do aportu przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie ma zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. d ustawy o CIT. Przepis ten dotyczy wyłącznie aportu środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych wnoszonych indywidualnie, tj. nie w ramach przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Za powyższym sposobem amortyzacji środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych wniesionych w ramach aportu przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa przemawia zarówno wykładnia językowa (w art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. d ustawy o CIT.
W przywołanym przepisie mowa jest o wkładzie niepieniężnym w postaci środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych a nie o wkładzie niepieniężnym w postaci przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, jak również wykładnia celowościowa Wprowadzenie art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. d ustawy o CIT skorelowane jest z art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o CIT, który uzależnia, przychód podmiotu wnoszącego aport od wartości nominalnej udziałów lub akcji wydawanych, w zamian za ten aport. Natomiast wartość początkowa środka trwałego nabytego w wyniku aportu winna zostać ustalona zgodnie z art. 16g ust. l pkt 4 ustawy o CIT.
Zgodnie z przywołanym przepisem, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych uważa się w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu), wniesionego do spółki kapitałowej - ustaloną przez podatnika, na dzień wniesienia wkładu wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej.
Ograniczenie, o którym mowa w art. ust. 1 pkt 63. lit d ustawy o CIT możliwości zaliczenia w koszty podatkowe odpisów amortyzacyjnych nie dotyczy jednakże sposobu ustalenia wartości początkowej środka trwałego która powinna zostać ustalona zgodnie z przywołanym powyżej art. 16g ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, tj. według wartości rynkowej.
Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej Bydgoszczy z dnia 16 maja 2014 r., sygn. ITPB3/423-96/14/DK w której zostało wskazane, iż: „ art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. d) Ustawy, traktuje jedynie o środkach trwałych oraz wartościach niematerialnych i prawnych nabytych w formie wkładu niepieniężnego, tym samym zgodnie z wykładnią literalną należy stwierdzić, że przepis ten nie będzie miał zastosowania do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wchodzących w skład nabytego w formie wkładu niepieniężnego przedsiębiorstwa, gdyż bezpośrednio z treści powyższego przepisu tak nie wynika”.
Odnosząc powyższe do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego należy stwierdzić, że w sytuacji przejęcia składników majątkowych, w tym środków trwałych w związku z aportem zorganizowanej części przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 4a pkt 4 Ustawy, Spółka pomimo przelania części wartości wnoszonego wkładu na kapitał zapasowy, będzie mogła zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów pełną wysokość odpowiednio naliczonych odpisów amortyzacyjnych.
Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 21 lutego 2014 r., sygn. ITPB3/423-546/13/MK w której zostało uznane za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym: „w przypadku otrzymania przez Spółkę środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w ramach aportu przedsiębiorstwa/ZCP, które u Wnioskodawcy, jako wnoszącego aport były wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, ich wartość początkową w Spółce należy określić w wysokości wartości początkowej, po jakiej zostały ujęte w ewidencji Wnioskodawcy.
Ponadto Wnioskodawca stoi na stanowisku, że Spółka będzie miała prawo do zaliczania do kosztów podatkowych odpisowi amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wniesionych aportem w pełnej wysokości liczonej od wartości początkowej ustalonej zgodnie z art. 16g ust. 10a w związku z ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, z uwzględnieniem odpisów amortyzacyjnych dokonanych przez Wnioskodawcę, nawet jeśli prawo takie nie przysługiwało podmiotowi wnoszącemu aport (Wnioskodawcy) z uwagi na ograniczenia wynikające z art, 16 ust. 1 pkt 63 lit. d) tej ustawy." Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 7 lutego 2013 r., sygn. IPPB3/423-972/12-3/PK1 uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym: „Wspólnik wniesie do Spółki wkład niepieniężny w postaci Działu, stanowiącego zorganizowaną część przedsiębiorstwa, to przy ustalaniu w Spółce wartości początkowej składników majątku Wchodzących w skład wniesionego aportem Działu stanowiącego zorganizowaną część przedsiębiorstwa zastosowanie znajdzie art. 16g ust. 9 w związku z ust. 10a Ustawy CIT.
Oznacza to, że Wnioskodawca ustali wysokość wartości początkowej określonej w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w wysokości wartości początkowej określonej w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych Wspólnika wnoszącego aport. W konsekwencji tego Wnioskodawca będzie obowiązany do dokonywania od tych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych odpisów amortyzacyjnych z uwzględnieniem dotychczasowej wysokości odpisów oraz kontynuowania metody amortyzacji przyjętej przez podmiot wnoszący aport czyli Wspólnika.
(...) Na tej podstawie uznać należy, że jeżeli Dział jest kwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, to wniesienie go aportem nie ma żadnego wpływu na wartość dokonywanych odpisów amortyzacyjnych.
W szczególności zatem nie może znaleźć zastosowania art. 16. ust. 1 pkt 63 lit. d) Ustawy CIT (...) W związku z powyższym, dla celów ustalenia wartości początkowej oraz dokonywanych, odpisów amortyzacyjnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wchodzących w skład przedsiębiorstwa przejętego przez Spółkę w formie wkładu niepieniężnego nie ma znaczenia, że Wspólnik obejmie podwyższony kapitał zakładowy Spółki z zastosowaniem tzw. agio, czyli, że wartość wnoszonego wkładu (Dział) jest wyższa od wartości nominalnej objętych przez niego udziałów. Zatem, w przypadku przekształcenia Spółki w SPK, ta ostatnia stanie się sukcesorem uniwersalnym Spółki.
W takiej sytuacji SPK na podstawie art. 22g ust. 12 w związku z art. 22g ust. 22 oraz art. 22h ust. 3 ustawy PIT uprawniona (i obowiązana) będzie do kontynuowania zasad amortyzacji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, dokonywanej uprzednio przez Spółkę (ustalonych zgodnie z art. 16g ust. 9-10a oraz art. 16h ust. 3-3a ustawy o CIT). Jednocześnie SPK, podobnie jak Spółka, uprawniona będzie do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych lub WNiP nabytych w drodze aportu przedsiębiorstwa SPZOO z pominięciem art. 16 ust. 1, pkt 63 lit. d) ustawy o CIT.
Podsumowując, Wnioskodawca jako wspólnik SPK będzie miał prawo proporcjonalnie do swojego udziału w zysku SPK zaliczać do kosztów uzyskania przychodu pełne odpisy amortyzacyjne od składników majątku zakwalifikowanych do środków trwałych i WniP wchodzących w skład nabytego przez Spółkę w drodze aportu przedsiębiorstwa. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.
Końcowo, odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych wskazać należy, że rozstrzygnięcia w nich zawarte nie są wiążące dla tutejszego Organu. Interpretacje organów podatkowych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące. Nie wywołują one zatem żadnych skutków prawnych w odniesieniu do innych podatników. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.