INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 12.02.2008 r. (data wpływu 18.02.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania uzyskanego przez spadkobiercę odszkodowania za rzeczywistą szkodę z tytułu utraconego mienia ruchomego i nieruchomego wchodzącego w skład przejętego na własność Skarbu Państwa przedsiębiorstwa z rażącym naruszeniem prawa, stosownie do udziału we współwłasności - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 18.02.2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie zwolnienia z opodatkowania uzyskanego przez spadkobiercę odszkodowania za rzeczywistą szkodę z tytułu utraconego mienia ruchomego i nieruchomego wchodzącego w skład przejętego na własność Skarbu Państwa przedsiębiorstwa z rażącym naruszeniem prawa, stosownie do udziału we współwłasności. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Na podstawie art. 1 ust. 3 i art. 2 dekretu z dnia 16.12.1918 r. w przedmiocie przymusowego zarządu państwowego (Dz. Pr.
P. R. Nr 21, poz. 67) w brzmieniu rozporządzenia Prez. Rzczp. Polskiej z dnia 25.05.1927 r. (Dz. U. R. P. Nr 29, poz. 437), Zarządzeniem Ministra Przemysłu Lekkiego z dnia 22 maja 1950 r. w sprawie ustanowienia przymusowego zarządu państwowego nad przedsiębiorstwem: „U”, ul. Ł, oraz Orzeczenia Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 16 czerwca 1959 r. (znak: O.......) w sprawie stwierdzenia przejścia na własność Państwa przedsiębiorstwa: „U” ul. Ł, oraz nieruchomości przy ul. Z 1 i Z 2 (dawniej Ż), zabrano ojcu i stryjowi Wnioskodawcy nieruchomość położoną w P przy ul. Ł .... wraz z mieniem ruchomym i nieruchomym.
W 1990 r. właściciele wystąpili do ówczesnego Ministra Przemysłu o zwrot przejętego z rażącym naruszeniem prawa mienia ruchomego i nieruchomego. W wyniku długotrwałego postępowania zostały wydane przez Ministra Gospodarki decyzje: z dnia 19.12.2001r.
Nr O....... i z dnia 27.08.2002 r. Nr ............. w których stwierdzono, na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 w związku z art. 157 kpa, nieważność Zarządzenia Ministra Przemysłu Lekkiego z dnia 22 maja 1950 r. w sprawie ustanowienia przymusowego zarządu państwowego nad przedsiębiorstwem: „U ul. Ł, oraz Orzeczenia Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 16 czerwca 1959 r. (znak: OPP1-1226/14/59) w sprawie stwierdzenia przejścia na własność Państwa przedsiębiorstwa: „U”, ul. Ł oraz nieruchomości przy ul. Z 1 i Z 2(dawniej Ż) Z uwagi na fakt, iż budynki zostały zniszczone i rozebrane, zaś mienie ruchome rozdysponowane, spadkobiercy poszkodowanych nie mogli ich odzyskać w naturze.
W związku z powyższym Minister Gospodarki decyzją, na podstawie art. 160 § 3 i 4 kpa (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) w związku z § 1 tego przepisu oraz stosownie do art. 5 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2004 r. Nr 162, poz. 1692), przyznał odszkodowanie za rzeczywistą szkodę z tytułu utraconego mienia ruchomego i nieruchomego, wchodzącego w skład przejętego na własność Skarbu Państwa przedsiębiorstwa „U ul. Ł z rażącym naruszeniem prawa, na rzecz Wnioskodawcy, stosownie do udziałów we współwłasności.
Odszkodowanie zostało wypłacone z funduszu celowego pod nazwą Fundusz Reprywatyzacji oraz szczegółowego trybu realizacji wniosków o wypłatę świadczeń z tego Funduszu, a który przeznaczony jest na odszkodowania w wyniku stwierdzenia nieważności lub niezgodności z prawem orzeczeń (art. 156 -158 kpa) W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Wnioskodawca wniósł o ustalenie, czy uzyskane odszkodowanie wolne jest od podatku dochodowego od osób fizycznych, w świetle obowiązujących przepisów prawa podatkowego?
Zdaniem Wnioskodawcy: Wnioskodawca uważa, że nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z tytułu uzyskanego odszkodowania za poniesioną rzeczywistą szkodę z tytułu utraconego mienia, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ( Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) - „wolne od podatku dochodowego są otrzymane odszkodowania, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw”.
Wnioskodawca uważa, że jest to odszkodowanie za rzeczywistą szkodę (wyrządzoną krzywdę) z tytułu pozbawienia prawa własności na skutek wydania w dniu 22.05.1950 r. i 16.06.1959 r. decyzji z rażącym naruszeniem prawa. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.