INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 28.05.2008 r. (data wpływu 02.06.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia kosztów uzyskania przychodów w przypadku wykupu obligacji strukturyzowanych przez emitenta - jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 02 czerwca 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia kosztów uzyskania przychodów w przypadku wykupu obligacji strukturyzowanych przez emitenta. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Za pośrednictwem Banku Wnioskodawca nabył papiery wartościowe (obligacje strukturyzowane). Ta część papierów wartościowych, która przyniosła dochód została sprzedana na rynku wtórnym. Część obligacji strukturyzowanych, która przyniosła stratę została po upływie terminu zapadalności wykupiona przez emitenta.
Bank potraktował dochód ze sprzedaży papierów wartościowych na rynku wtórnym jako dochód z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, natomiast wykup papierów wartościowych przez emitenta po upływie terminu ich zapadalności nie jest zdaniem Banku odpłatnym zbyciem – ewentualny przychód traktowany jest przez Bank jako przychód z odsetek i dyskonta od papierów wartościowych. Tego rodzaju interpretacja znalazła odzwierciedlenie w wystawionym Wnioskodawcy dokumencie PIT-8C, w którym uwzględniono jedynie transakcje związane ze sprzedażą papierów wartościowych na rynku wtórnym.
Straty poniesione w związku z warunkami wykupu przez emitenta papierów wartościowych nie mogły być przez Wnioskodawcę uwzględnione, gdyż według pouczenia do PIT-38 w rubryce 21 (koszty uzyskania przychodów) należy wykazać jedynie koszty związane z przychodami wymienionymi w poz. 53 informacji PIT-8C. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy wykup papierów wartościowych przez emitenta jest rodzajem odpłatnego zbycia papierów wartościowych, który Bank winien uwzględnić w dostarczonej Wnioskodawcy PIT-8C?
Zdaniem Wnioskodawcy Zgodnie z art. 30b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek dochodowy z odpłatnego zbycia papierów wartościowych wynosi 19% uzyskanego dochodu. Dochodem według ust. 2 pkt 1 powołanego artykułu, jest różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia papierów wartościowych a kosztami uzyskania przychodów określonymi na podstawie między innymi, art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy. Zgodnie z treścią art. 23 ust. 1 pkt 38 wydatki na nabycie papierów wartościowych są kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, w tym z tytułu wykupu tych papierów przez emitenta.
Zatem wykup papierów wartościowych przez emitenta traktowany jest przez przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako jedna z form odpłatnego zbycia papierów wartościowych, winien być uwzględniony w informacji PIT-8C. Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje: Obligacja, podobnie jak akcja, jest papierem wartościowym. W przeciwieństwie jednak do akcji dającej prawo do udziału w majątku formy, obligacja jest papierem dłużnym, narzędziem kredytu dla jej emitenta. Zasady emisji, zbywania, nabywania i wykupu obligacji określa ustawa z dnia 29 czerwca 1995 r. o obligacjach (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 120, poz. 1300 ze zm.).
Stosownie do przepisu art. 4 ust. 1 tej ustawy obligacja jest papierem wartościowym emitowanym w serii, w którym emitent stwierdza, że jest dłużnikiem właściciela obligacji (obligatariusza) i zobowiązuje się wobec niego do spełnienia określonego świadczenia. Świadczeniem tym jest wykup obligacji. W przypadku gdy świadczenie to ma charakter pieniężny emitent wykupując obligacje zobowiązuje się do zwrotu, w ściśle określonym terminie, pożyczonej kwoty wraz z należnymi odsetkami. W dniu 25 sierpnia 2006 r. w obrocie giełdowym pojawiły się nowe instrumenty – tzw. produkty strukturyzowane.
Produkty strukturyzowane to instrumenty finansowe, których cena jest uzależniona od wartości określonego wskaźnika rynkowego. Do tych produktów należą m.in. obligacje strukturyzowane. Jak wynika z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego Wnioskodawca nabył za pośrednictwem banku obligacje strukturyzowne. Część z nich, która została sprzedana na rynku wtórnym przyniosła dochód natomiast pozostała część obligacji została wykupiona przez emitenta, przyniosła stratę.
Bank jako płatnik w przesłanej Wnioskodawcy informacji PIT-8C wykazał kwotę z tytułu sprzedaży papierów wartościowych na rynku wtórnym, która przyniosła dochód, nie wykazał natomiast straty poniesionej w związku z warunkowym wykupem przez emitenta papierów wartościowych. Wnioskodawca chciałby odliczyć od dochodu poniesioną stratę uwzględniając ją w zeznaniu PIT-38 jako koszt uzyskania przychodu.
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. W myśl art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy źródłem przychodu są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c).
Stosownie do treści art. 17 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodem z kapitałów pieniężnych są odsetki (dyskonto) od papierów wartościowych. Zgodnie z art. 5a pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dyskontem jest różnica między kwotą uzyskaną z wykupu papieru wartościowego przez emitenta a ceną zakupu papieru wartościowego na rynku pierwotnym lub wtórnym. Dyskonto oznacza, że kupujący płaci na nabycie papieru wartościowego mniejszą kwotę, niż wynika to z nominału. Nie oznacza to jednak, że nabywca w chwili zakupu uzyskuje walor o wartości określonej ceną nominalną.
Nabyty papier uzyska ową wartość dopiero po upływie określonego czasu, kiedy nastąpi moment zapadalności. Im bliżej do tego terminu, tym wartość papieru rośnie. Bez względu na to, czy dyskonto jest kwalifikowane jako swego rodzaju odsetki naliczone z góry, lecz płacone w momencie wykupu papieru wartościowego przez emitenta, czy też jako różnica pomiędzy ceną nominalną a ceną emisyjną (realizowaną w momencie wykupu) – podstawę opodatkowania stanowi dyskonto faktycznie otrzymane. Dochodem z obligacji jest faktycznie otrzymana przez nabywcę, w momencie wykupu tych papierów wartościowych przez emitenta, kwota odsetek lub dyskonta.
Istota tych papierów polega bowiem na tym, że ich emitent poprzez sprzedaż uzyskuje od nabywców określoną kwotę pieniężną, którą jest zobowiązany zwrócić w terminie oznaczonym na danym papierze wartościowym oraz zapłacić określoną kwotę dyskonta lub procent za korzystanie z pieniędzy nabywcy papieru wartościowego. (…) W związku z powyższym, podatek od przychodu z dyskonta będzie obliczany od różnicy między ceną zakupu na rynku pierwotnym, jak i wtórnym, a kwotą uzyskiwaną z tytułu wykupu papieru wartościowego. Ceną zakupu, o której mowa wyżej, jest kwota wydatkowana przez nabywcę za jego wartość nominalną. Do ceny zakupu nie zalicza się kwoty wynikającej z wartości wykupywanych odsetek.
Kwota otrzymana w wyniku wykupu stanowi dla posiadacza obligacji przychód podlegający opodatkowaniu. Stosownie do art. 30a ust. 1 pkt 2 od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy z odsetek i dyskonta od papierów wartościowych, z zastrzeżeniem art. 52a który zwalnia z opodatkowania m.in. odsetki i dyskonto od nabytych papierów wartościowych wyemitowanych przez Skarb Państwa oraz obligacji wyemitowanych przez jednostki samorządu terytorialnego – nabytych przed dniem 1 grudnia 2001 r. Ust. 6 tego artykułu stanowi natomiast, iż zryczałtowany podatek o którym mowa w ust. 1 pobiera się bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania.
Należy dodać, iż stosownie do treści art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.
U. z 2005 r. Nr 202, poz. 1956), przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczących opodatkowania dochodów ze zbycia papierów wartościowych nie stosuje się do dochodów uzyskanych po dniu 31 grudnia 2003 r. z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, o których mowa w art. 52 pkt 1 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2004 r.), pod warunkiem, że papiery te zostały nabyte przed 1 stycznia 2004 r. Zgodnie z treścią art. 41 ust. 4 ustawy podatkowej, płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4, 4a, 5 i 13 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 5. W myśl art. 42 ust. 1a ww. ustawy w terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowych płatnicy, o których mowa w art. 41, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczne deklaracje, według ustalonego wzoru.
W tym przypadku jest to deklaracja PIT-8AR czyli deklaracja roczna o zryczałtowanym podatku dochodowym. Bank jako płatnik podatku dochodowego winien obliczyć, potrącić i wpłacić ten podatek na konto urzędu skarbowego właściwego według siedziby Banku. Jeżeli pobór zryczałtowanego podatku dochodowego następuje przez płatnika, podatnik nie jest wówczas obowiązany do wykazywania dochodów (strat) w jakimkolwiek zeznaniu podatkowym.
Natomiast jeżeli podatek nie został pobrany przez płatnika to zgodnie z art. 45 ust. 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Wnioskodawca powinien wykazać w stosownym zeznaniu kwotę zryczałtowanego podatku od przychodów (dochodów), od których płatnik nie pobrał zryczałtowanego podatku. Oblicza się ją mnożąc kwotę przychodu (dochodu) przez odpowiednią dla uzyskanego przychodu (dochodu) stawkę zryczałtowanego podatku, określoną w ustawie lub umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż przychód uzyskany przez Wnioskodawcę, jeżeli nie korzysta ono ze zwolnienia wynikającego z art. 52a ustawy, z wykupu przez emitenta po upływie terminu zapadalności należy traktować jako dyskonto opodatkowane zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z czym nie powinien być uwzględniony przez Bank w PIT-8C. Interpretacja dotyczy przedstawionego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.