INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 06.02.2009 r. (data wpływu 10.02.2009 r.) oraz piśmie nadanym 03.04.2009 r. data wpływu 08.04.2009 r.) uzupełniającym podpis Wnioskodawcy na wezwanie Nr IPPB2/415-93/09-4/AK z dnia 26.03.2009 r. (data nadania 26.03.2009 r., data doręczenia 01.04.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącego zwrotu osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym w zakresie możliwości uzyskania zwrotu niektórych wydatków związanych z budową budynku - jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 10.02.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącego zwrotu osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym w zakresie możliwości uzyskania zwrotu niektórych wydatków związanych z budową budynku. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca w roku 2006 prowadził działalność gospodarczą – cegielnie. Dnia 27.10.2006 r. fakturą Nr 25/2006 sprzedał sobie i żonie cegłę i pustaki na budowę domu jednorodzinnego niezwiązanego z podatkiem VAT tylko i wyłącznie dla celów prywatnych.
Tą fakturę ujął w rejestrze sprzedaży VAT jak i w przychodach w książce przychodów i rozchodów. Od niej odprowadził do urzędu zarówno VAT ze stawką 22% tj. 1.491, 76 zł, jak również podatek dochodowy od przychodu z działalności (kwota netto faktury 6.780,74 Zł). W roku 2008 r. wypełnił wniosek o zwrot VAT w budownictwie, jako osoba fizyczna, ponieważ dom ten wybudował razem z żoną chcąc poprawić swoje warunki mieszkaniowe i ujął, ww. fakturę w tymże wniosku. Urząd Skarbowy odrzucił ją twierdząc, iż nie należy się Wnioskodawcy zwrot VAT, ponieważ jest osobą prowadzącą działalność gospodarczą – sprzedawcą jak również kupującym.
W takim przypadku byłby stratny, ponieważ gdyby kupił materiały budowlane od innej firmy bez problemu otrzymałby ten zwrot.
Pismem z dnia 26.03.2009 r. Nr IPPB2/415-93/09-2/AK wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku poprzez złożenie podpisu pod oświadczeniem, iż elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta, co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej, poprzez wypełnienie części I wniosku ORD-IN poz. 56. Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie (data wpływu uzupełnienia 06.04.2009 r.).
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy Wnioskodawcy należy się zwrot podatku VAT od tej faktury? Czy Urząd Skarbowy miał prawo odrzucić tą fakturę? Zdaniem Wnioskodawcy: Według oceny Wnioskodawcy zwrot VAT z tej faktury należy się, ponieważ jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą. Podatki związane z tą sprzedażą (PIT i VAT) zapłacił do Urzędu Skarbowego a zakup materiałów budowlanych od konkurencji byłby dla Wnioskodawcy, co najmniej dziwny skoro miał możliwość zakupu z własnej firmy. Wnioskodawca uważa, że Urząd Skarbowy nie miał prawa odrzucić tej faktury.
Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje: Art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 2005 roku o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 177, poz. 1468 oraz Dz. U. z 2007 r. Nr 23, poz.138 i Nr 192, poz.1382) reguluje zasady zwrotu osobom fizycznym części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych przez te osoby w związku z budową i remontem budynku mieszkalnego lub jego części.
W myśl art. 3 ust. 1 ww. ustawy, osoba fizyczna ma prawo do zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych w związku z: budową budynku mieszkalnego; nadbudową lub rozbudową budynku na cele mieszkalne lub przebudową (przystosowaniem) budynku niemieszkalnego, jego części lub pomieszczenia niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstał lokal mieszkalny spełniający wymagania określone w odrębnych przepisach; remontem budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego.
Zwrot dotyczy wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych w okresie od dnia 01 maja 2004 r., które do dnia 30 kwietnia 2004 r. były opodatkowane stawką podatku od towarów i usług w wysokości 7%, a od dnia 01 maja 2004 r. są opodatkowane 22% podatkiem VAT. Ponadto zwrot dotyczy jedynie wydatków udokumentowanych fakturami VAT w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), wystawionymi od dnia 01 maja 2004 r. Dokumentem stanowiącym podstawę do obliczenia kwoty zwrotu części wydatków, o których mowa w ust. 1, jest faktura wystawiona dla osoby fizycznej.
Stosownie do art. 4 ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy prawo do zwrotu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, przysługuje, pod warunkiem że osoba fizyczna lub jej małżonek nie dokonywali czynności, o których mowa w art. 3 ust. 1, jako podatnicy podatku od towarów i usług, w celu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Prawo do zwrotu przysługuje również pod warunkiem że osoba fizyczna posiada: prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.
U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016, Ze zm.) albo tytuł prawny do budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w przypadku inwestycji określonej w art. 3 ust. 1 pkt 3; pozwolenie na budowę w przypadku inwestycji, dla której zgodnie z ustawą - Prawo budowlane wymagane jest takie pozwolenie. Z treści powołanych wyżej przepisów wynika jednoznacznie, iż prawo do ubiegania się o zwrot części podatku VAT zawartego w cenie materiałów przysługuje m.in. pod warunkiem, że osoba fizyczna lub jej małżonek nie dokonywali czynności, o których mowa w art. 3 ust. 1, jako podatnicy podatku od towarów i usług, w celu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Jak wskazują uregulowania art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności: przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.
Przepis art. 106 ust. 7 ww. ustawy brzmi: „W przypadku czynności wymienionych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz importu usług wystawiane są faktury wewnętrzne; za dany okres rozliczeniowy podatnik może wystawić jedną fakturę dokumentującą te czynności dokonane w tym okresie. Faktury wewnętrzne są wystawiane także dla udokumentowania zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze. W związku z powyższym Wnioskodawca niezasadnie wystawił fakturę sprzedaży VAT w stosunku do dokonanej czynności.
W niniejszym przypadku Wnioskodawca winien wystawić fakturę wewnętrzną, bowiem materiały budowlane zostały przekazane na cele osobiste. Sprzedaż towaru sam – sobie jest czynnością prawnie bezskuteczną, a zatem była to czynność przekazania towaru na potrzeby osobiste podatnika i tym samym Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do ubiegania się o zwrot części podatku VAT od zakupu materiałów związanych z budownictwem mieszkaniowym z przedmiotowej faktury.
Odnośnie kwestii dotyczącej uznani lub odrzucenia przez Urząd Skarbowy przedmiotowej faktury należy stwierdzić, iż rolą postępowania w sprawie wydawania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest ustalanie, jakie czynności zostaną podjęte przez organy podatkowe i czy są one właściwe. Stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.