INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 2 kwietnia 2015 r. (data wpływu 7 kwietnia 2015 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy darowizny - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 7 kwietnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy darowizny. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Centrum sp. z o.o. (dalej: „Spółka”) jest polską spółką kapitałową podlegającą polskiemu obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Spółka jest czynnym podatnikiem VAT.
W zdarzeniu przyszłym objętym niniejszym wnioskiem, udziałowcami Spółki będą: A z siedzibą w Luksemburgu, który będzie posiadać bezpośrednio 73% udziałów w Spółce oraz Centrum z siedzibą w Luksemburgu, który będzie posiadać bezpośrednio 27% udziałów w Spółce (dalej: „Udziałowcy”). Udziałowcy podlegają w Luksemburgu opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągnięcia i nie posiadają w Polsce zakładu w rozumieniu art. 5 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Wielkim Księstwem Luksemburga w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku („UPO”).
Spółka oraz Centrum Ł sp. z o.o. e (dalej: „Spółka Zależna”) utworzą podatkową grupę kapitałową w rozumieniu art. 1a Ustawy o CIT (dalej: „PGK”). Po upływie okresu obowiązywania umowy PGK (lub zaistnienia innego zdarzenia skutkującego utratą statusu podatnika przez PGK), Spółka zawrze z Udziałowcami umowy darowizny, na podstawie których przekaże Udziałowcom część posiadanych środków pieniężnych. Darowizny pieniężne mogą być w całości lub części potrącone z wierzytelnościami Spółki wobec Udziałowców. Na podstawie umów darowizny zawartych pomiędzy Spółką a Udziałowcami, Udziałowcy nie przejmą żadnych długów, ciężarów ani zobowiązań Spółki.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy prawidłowe jest stanowisko Udziałowca, że przychód Udziałowca z tytułu otrzymania na podstawie umowy darowizny środków pieniężnych od Spółki stanowi przychód, który nie podlega opodatkowaniu w Polsce? Czy prawidłowe jest stanowisko Udziałowca, że umowa darowizny zawarta pomiędzy Udziałowcem a Spółką nie będzie podlegać opodatkowaniu PCC w Polsce? Niniejsza interpretacja dotyczy podatku od czynności cywilnoprawnych. W zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Zdaniem Wnioskodawcy, Zdaniem Udziałowca, umowa darowizny zawarta pomiędzy Udziałowcem a Spółką nie będzie podlegać opodatkowaniu PCC w Polsce. Zgodnie z ustawą o PCC: Podatkowi podlegają m.in. umowy darowizny - w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy (art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. d). Podstawę opodatkowania stanowi przy umowie darowizny - wartość długów i ciężarów albo zobowiązań przejętych przez obdarowanego (art. 6 ust. 1 pkt 3). Jak wynika z opisu przedstawionego zdarzenia przyszłego: Spółka zawrze z Udziałowcem umowę darowizny, na podstawie której przekaże Udziałowcowi część posiadanych środków pieniężnych.
Na podstawie umowy darowizny zawartej pomiędzy Spółką a Udziałowcem, Udziałowiec nie przejmie żadnych długów, ciężarów ani zobowiązań Spółki. Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Udziałowca, w analizowanej sytuacji: Zgodnie z literalną, logiczną i powszechnie akceptowaną interpretacją ustawy o PCC, katalog czynności podlegających opodatkowaniu PCC jest katalogiem zamkniętym, a w rezultacie dokonanie czynności niewymienionych w art. 1 ust. 1 ustawy o PCC nie wiąże się z powstaniem obowiązku podatkowego w zakresie PCC.
Zgodnie z cytowanymi przepisami, umowa darowizny stanowi jedną z czynności cywilnoprawnych podlegających opodatkowaniu PCC jedynie, gdy wynika z niej, iż obdarowany przejmuje od darczyńcy długi i ciężary albo zobowiązania darczyńcy. Oznacza to, że darowizna środków pieniężnych dokonana przez Spółkę na rzecz Udziałowca podlegałaby opodatkowaniu PCC wylącżnie w sytuacji, jeżeli wiązałaby się ona z przejęciem przez Udziałowca długów, ciężarów lub zobowiązań Spółki. Skoro jednak taka sytuacja nie ma miejsca w analizowanej sprawie, umowa darowizny zawartą między Udziałowcem a Spółką znajdzie się poza zakresem czynności cywilnoprawnych podlegających opodatkowaniu PCC.
W konsekwencji, zdaniem Udziałowca, umowa darowizny zawarta pomiędzy Udziałowcem a Spółką nią będzie podlegać opodatkowaniu PCC w Polsce. Powyższe stanowisko Spółki znajduje również całkowite potwierdzenie w świetle istniejącej praktyki organów podatkowych, w szczególności: w interpretacji Dyrektora IS w Katowicach z dnia 20 marca 2014 roku, znak IBPBII/1/436-350/13/MCZ, zgodnie z którą: „po stronie Wnioskodawcy nie powstanie z tytułu dokonanej darowizny składników majątku na rzecz Spółki obowiązek podatkowy w podatku od czynność cywilnoprawnych, gdyż opisana umowa darowizny nie wiąże się z przejęciem długów, ciężarów i zobowiązań.
Umowa ta nie podlega więc w ogóle opodatkowaniu podatkiem od czynność cywilnoprawnych.”; w interpretacji Dyrektora IS w Bydgoszczy z dnia 10 stycznia 2014 roku, znak ITPB2/436-201a/13/TJ, zgodnie z którą: „Skoro jednak - jak przedstawiono w treści wniosku - Wnioskodawczyni w związku z opisaną umową darowizny nie przejmie żadnych długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy to czynność ta, jako niewymieniona w art. 1 ustawy, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.”. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego nr 2. W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych, wskazać należy, iż rozstrzygnięcia te zapadły w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego interpretację. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.