INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko — przedstawione we wniosku z dnia 23 października 2014 r. (data wpływu 30 października 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia czy nieodpłatne i dobrowolne umorzenie udziałów we Wnioskodawcy spowoduje powstanie po stronie Wnioskodawcy przychodu podatkowego na gruncie art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 30 października 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia czy nieodpłatne i dobrowolne umorzenie udziałów we Wnioskodawcy spowoduje powstanie po stronie Wnioskodawcy przychodu podatkowego na gruncie art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca jest rezydentem polskim, spółką z siedzibą na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, w której udziały posiada osoba fizyczna, obywatel polski oraz francuska spółka akcyjna (dalej: „spółka francuska”), rezydent francuski.
Planowane jest nieodpłatne dobrowolne umorzenie udziałów we Wnioskodawcy. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy nieodpłatne i dobrowolne umorzenie udziałów we Wnioskodawcy spowoduje powstanie po stronie Wnioskodawcy przychodu podatkowego na gruncie art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych? Zdaniem Wnioskodawcy, nieodpłatne i dobrowolne umorzenie udziałów na podstawie art. 199 § 3 ustawy z dnia 15 września 2000 r. kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1030, tekst jedn.; dalej: „k.s.h.”) nie spowoduje powstania przychodu po stronie Wnioskodawcy.
Jakkolwiek na gruncie art. 12 u.p.d.o.p. brak jest definicji legalnej przychodu, to przyjmuje się, że przychód musi rzeczywiście powiększać majątek podatnika i mieć charakter trwały (niezależnie od tego czy został otrzymany czy też jest należny; tak chociażby Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 29 listopada 2013 r., sygn. IPPB3/423-728/13-2/MC). Takie rozumienie przychodu dla celów podatku CIT zostało również zasadniczo przyjęte w doktrynie (por. Małecki Paweł, Mazurkiewicz Małgorzata, Komentarz do art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, LEX 2013.).
Takie stanowisko przyjął również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 listopada 2003 r., sygn. akt III SA 3382/02. Należy wskazać, że zasady umarzania udziałów uregulowane zostały w k.s.h., na podstawie którego udział może zostać umorzony, gdy umowa spółki tak stanowi. Stosownie do treści art. 199 § 3 k.s.h. umorzenie może nastąpić bez wynagrodzenia, jeżeli zgodę na takie umorzenie wyrazi wspólnik. Umorzenie uznawane jest za sposób zakończenia bytu prawnego udziału i skutkuje definitywnym unicestwieniem praw i obowiązków wspólnika wobec spółki.
Na szczególne aspekty prawnopodatkowe związane z umorzeniem udziałów bez wynagrodzenia zwrócił również uwagę Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, który przyznał wnioskodawcy rację wskazując, że neutralność podatkowa nieodpłatnego umorzenia udziałów dla spółki wynika z faktu, iż dobrowolne umorzenie udziałów bez wynagrodzenia (poprzez nabycie tych udziałów od udziałowca i następujące po nim umorzenie udziałów): nie zostało wymienione w art. 12 ustawy CIT jako źródło przychodu dla Spółki w związku dokonanym przez nią umorzeniem udziałów własnych, w sensie ekonomicznym nieodpłatne umorzenie udziałów nie powoduje powstania jakiejkolwiek korzyści majątkowej dla Spółki, gdyż nie stanowi żadnego przysporzenia po jej stronie, a w efekcie nie może skutkować określeniem po stronie Spółki przychodu z powyższego tytułu, nie może być uznane za przychód z otrzymanych nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy CIT, gdyż w wyniku umorzenia udziałów własnych Spółka nie uzyska żadnego świadczenia, nie może być uznane za przychód z umorzenia zobowiązań, o którym mowa w art. 12 ust.1 pkt 1 ustawy CIT, gdyż w wyniku umorzenia udziałów żadne zobowiązanie Spółki wobec Udziałowca nic będzie podlegało umorzeniu (interpretacja indywidualna z dnia 29 listopada 2013 r., sygn. IPPB3/423-726/13-2/MC), Stanowisko Wnioskodawcy znajduje również oparcie w interpretacji przyjętej Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, który przyznał Wnioskodawcy rację, że „w wyniku nieodpłatnego (albo po cenie niższej niż rynkowa) nabycia własnych udziałów, majątek Spółki nie wzrośnie” (interpretacja indywidualna z dnia 23 lipca 2010 r., sygn. ILPB3/423-356/10-4/JG ). Analogiczny pogląd wyrażony został w piśmie Dyrektora izby Skarbowej w Krakowie z dnia 28 października 2005 r. (PD-1/i/4218-27/05).
W piśmie tym czytamy: „Oceniając skutki podatkowe jakie wystąpią w następstwie umorzenia udziałów bez wynagrodzenia w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością stwierdzić należy, że wśród określonych w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zdarzeń powodujących powstanie przychodu, sytuacja taka wprost nie jest wskazana. Organ odwoławczy podziela stanowisko Spółki, że nabycie udziałów bez wynagrodzenia w celu ich umorzenia jest dla Niej obojętne podatkowo. Z w/w przepisów nie wynika bowiem, aby w przedstawionym stanie faktycznym po stronie Spółki powstał obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób prawnych.
Należy mieć na uwadze, że w opisanej wyżej sytuacji Spółka nie otrzyma dochodu. Zatem zbycie udziałów bez wynagrodzenia wspólników w celu ich umorzenia jest dla Spółki podatkowo obojętne, gdyż nie uzyskała ona z tego tytułu przychodu”. Stanowisko potwierdzające zdanie Wnioskodawcy przyjął również Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, który w interpretacji indywidualnej z dnia 29 listopada 2013 r., sygn. IPPB3/423-728/13- 2/MC, przyznał, że „nabycie przez Spółkę własnych udziałów celem ich umorzenia bez wynagrodzenia nie będzie skutkować dla Spółki uzyskaniem przez nią przysporzenia majątkowego w konkretnym wymiarze finansowym w następstwie omawianej transakcji.
W rezultacie z powyższego tytułu nic będzie mógł zostać po stronie Spółki rozpoznany przychód, ponieważ nie zostanie spełniony żaden warunek do określenia tego przychodu, a więc nie dojdzie do powstania po stronie Spółki przysporzenia majątkowego o charakterze trwałym. Chociaż bowiem Spółka uzyska w jakimś momencie udziały, to nie można mówić, iż stanowią one przysporzenie, gdyż będą niezwłocznie podlegały umorzeniu (unicestwieniu w sensie prawnym) bez uzyskania przez Spółkę jakiegokolwiek przysporzenia”. Mając powyższe na uwadze stanowisko Wnioskodawcy jest uzasadnione, a dobrowolne umorzenie udziałów bez wynagrodzenia nie powinno podlegać opodatkowaniu po stronie Wnioskodawcy.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 poz. 270 z późn. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.