Stanowisko Wnioskodawcy
Ad. 1) Wnioskodawca uważa, że wniesienie nieruchomości w formie wkładu rzeczowego do spółki osobowej prawa handlowego nie spowoduje u niego powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu w momencie wniesienia, ani w przyszłości (tzw. przychodu przyszłych okresów). Zgodnie ze stanem prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2011 r., na podstawie art. 12 ust.4 pkt 3c Ustawy z dnia 15.02.1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych nie zalicza się do przychodów korzyści uzyskanych z tytułu przeniesienia własności składników majątku będących przedmiotem wkładu niepieniężnego (aportu) wnoszonych do spółki niebędącej osobą prawną Ad. 2) Spółka jest właścicielem gruntu i wybudowanego na nim budynku.
Zgodnie z obowiązującymi przepisami podatkowymi grunt jako środek trwały nie podlegał amortyzacji a wydatki poniesione na jego nabycie nie były zaliczane do kosztów uzyskania przychodów w jakiejkolwiek formie. Budynek był amortyzowany od daty przyjęcia do użytkowania, stawką wynikającą z wykazu rocznych stawek amortyzacyjnych stanowiącego załącznik nr 1 do Ustawy z dnia 15.02.1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych. Cechą spółki osobowej prawa handlowego jest między innymi to, że nie jest ona podatnikiem podatku dochodowego, natomiast podatnikami są jej wspólnicy.
Wspólnik posiadający, tak jak Wnioskodawca, osobowość prawną, będzie obliczał przychody, koszty, podstawę opodatkowania oraz wysokość podatku w oparciu o przepisy Ustawy z dnia 15.02.1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.
Obowiązujący do 1 stycznia 2011 r przepis art. 16g ust. 1 pkt 4a stanowi, że za wartość początkową środków trwałych uważa się w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki niebędącej osobą prawną: wartość początkową, od której wnoszący dokonywał odpisów amortyzacyjnych - jeżeli przedmiot wkładu był amortyzowany, wydatki poniesione na nabycie lub wytworzenie przedmiotu wkładu, niezaliczone u wnoszącego do kosztów uzyskania przychodów w jakiejkolwiek formie - jeżeli przedmiot wkładu nie był amortyzowany. Opierając się na tej podstawie Wnioskodawca uważa, że zaproponowany w opisie stanu faktycznego sposób wyceny wnoszonego wkładu jest prawidłowy. Ad.
3) Stosując do Wnioskodawcy jako wspólnika spółki osobowej przepisy Ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych należy zauważyć, że zgodnie z brzmieniem zapisu w art. 16h ust. 3 i 3d odpisy amortyzacyjne powinny być dokonywane z uwzględnieniem dotychczasowej wysokości odpisów oraz kontynuując metodę amortyzacji przyjętą przez podmiot wnoszący.
Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w oparciu o przywołany wyżej przepis art. 16g ust. 1 pkt 4a, w ewidencji środków trwałych spółki osobowej jako wartość początkową wnoszonych środków należy przyjąć wartość, od której wnosząca spółka dokonywała odpisów amortyzacyjnych, w przypadku budynku oraz wartość równą nakładom poniesionym przez wnoszącą na nabycie gruntu. Jednocześnie spółka osobowa w swoim bilansie otwarcia ksiąg rachunkowych sporządzonym na dzień rozpoczęcia działalności powinna uwzględnić odpisy amortyzacyjne dokonane u wspólnika wnoszącego wkład.
W świetle obowiązujących przepisów prawidłowe będzie również zastosowanie w spółce osobowej liniowej metody amortyzacji z zastosowaniem dotychczasowej stawki. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.