INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 12.11.2008 r. (data wpływu 19.11.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zmniejszenia lub zwiększenia przychodu wynikającego z faktury korygującej – jest nieprawidłowe UZASADNIENIE W dniu 19.11.2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zmniejszenia lub zwiększenia przychodu wynikającego z faktury korygującej.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Wnioskodawca zajmuje się świadczeniem usług telekomunikacyjnych. Zgodnie z regulaminem opłata aktywacyjna, abonamentowa i usługa zawieszenia świadczenia usług fakturowane i płatne są z góry, zaś pozostałe usługi fakturowane i płatne są z dołu. Ponadto klienci mają prawo do złożenia reklamacji w terminie 12 miesięcy od ostatniego okresu rozliczeniowego, w którym usługa została nienależycie wykonana, nastąpiła przerwa w świadczeniu usług lub faktura zawierała nieprawidłowe obliczenie należności za wykonane usługi.
W związku z faktem, iż po rozpatrzeniu reklamacji okazuje się, że część z nich jest zasadna, operator zobowiązany jest do wystawienia faktury korygującej. W niektórych przypadkach okazuje się, że faktura korygująca wystawiona do uznanej reklamacji jest „In plus”, co wynika z: zmniejszenia abonamentu za okres objęty reklamacją proporcjonalne zmniejszenie „darmowych minut” wchodzących w skład abonamentu zwiększenie kwoty rozmów, wynikające z wcześniejszego przekroczenia limitu „darmowych minut” Wystawiona faktura korygująca „In plus” ma swój nowy termin płatności.
Ponadto, czasami mimo braku reklamacji przez abonenta ale w wyniku zaistniałych pomyłek również wystawiane są FV korygujące (zarówno na „plus” jak i na „minus”) W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Kiedy na gruncie ustawy o PDOP ująć zwiększenie lub zmniejszenie przychodu wynikające z wystawionej faktury korygującej?
Zdaniem Spółki rozliczenie ww. faktur korygujących powinno być ujęte w następujących okresach: w przypadku FV korygującej „In plus” z tytułu uznanej reklamacji – w momencie wystawienia faktury korygującej. w przypadku FV korygującej „In plus” z tytułu pomyłek w pierwotnej fakturze np. w cenie – w okresie, który obejmowała FV pierwotna. w przypadku FV korygującej „In minus” – w momencie wystawienia faktury korygującej. Podkreślamy fakt, iż w przypadku reklamacji ustawa o podatku dochodowym nie określa wprost, kiedy należy skorygować przychód.
W odniesieniu do przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje: Zgodnie z art. 12 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000r., Nr 54, poz. 654 ze zm.), przychodami z zastrzeżeniem ust. 3 i ust.4, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
Stosownie do art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. Zasady rozpoznawania momentu uzyskania przychodów określonych w art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, uregulowane są w art. 12 ust. 3a- 3e.
Zgodnie z art. 12 ust. 3a w/w ustawy, za datę powstania przychodu uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3e, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień: wystawienia faktury albo uregulowania należności. Zasady wystawiania faktur korygujących regulują przepisy § 16 i § 17 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 z późn. zm.).
Z przepisów tych wynika, że faktura korygująca winna zostać wystawiona w przypadku, gdy po wystawieniu faktury pierwotnej udzielony został rabat (bonifikata, opust, uznana reklamacja, skonto), zwrócony został towar, nabywca otrzymał zwrot kwot nienależnych, doszło do zwrotu nabywcy zaliczek, przedpłat, zadatków lub rat, podlegających opodatkowaniu, podwyższono cenę, stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie określają jednak zasad dokonywania korekt przychodów, w szczególności czy przychód pomniejsza/powiększa się w dacie korekty, czy w dacie powstania przychodu należnego.
W tym miejscu należy zaznaczyć, że faktura korygująca nie dokumentuje odrębnego, niezależnego zdarzenia gospodarczego, lecz odnosi się ściśle do stanu zaistniałego w przeszłości. Punktem odniesienia do faktury korygującej jest zatem faktura pierwotna. Należy rozróżnić dwie sytuacje: kiedy korekta jest wynikiem błędu (korekta winna być przyporządkowana do roku, którego dotyczy, kiedy korekta jest wynikiem działań niezależnych od firmy (korekta powinna być rozpoznawana na bieżąco) Z pierwszą sytuacją mamy do czynienia gdy faktura pierwotna dokumentująca sprzedaż została wystawiona błędnie. Na przykład z błędnie zastosowaną ceną.
Natomiast sytuacja druga dotyczy stanu, gdy faktura pierwotna została wystawiona poprawnie, natomiast po dokonaniu sprzedaży strony ustaliły/przyznały np. rabat, bonifikatę, skonto itp. Wtedy to, w momencie ustalenia przez kontrahentów wielkości upustu należy rozpoznać przychód (a właściwie jego pomniejszenie). Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca zajmuje się świadczeniem usług telekomunikacyjnych. W związku z faktem, iż klienci Spółki mają prawo do złożenia reklamacji w terminie 12 miesięcy od ostatniego okresu rozliczeniowego, Wnioskodawca po rozpatrzeniu reklamacji, w przypadku reklamacji zasadnej, wystawia faktury korygujące.
Faktury korygujące wystawiane są w dwóch sytuacjach gdy usługa została nienależycie wykonana, nastąpiła przerwa w świadczeniu usługi lub gdy faktura pierwotna zawierała nieprawidłowe obliczenia należności za wykonane usługi. Występują też sytuacje w których mimo braku reklamacji, Spółka sama zauważy pomyłkę w wystawionej uprzednio fakturze i koryguje ją.
Odnosząc powołane przepisy podatkowe do opisanych we wniosku sytuacji należy stwierdzić, że: w każdym przypadku gdy wystawienie faktury korygującej zwiększającej/zmniejszającej przychody jest skutkiem błędu Spółki w pierwotnej fakturze – jest ona zobowiązana do uwzględnienia tej korekty zwiększającej/zmniejszającej przychody podatkowe okresów w których wystawiono faktury pierwotne.
I nie ma w tym przypadku znaczenia czy „wykryta” pomyłka jest skutkiem działań reklamacyjnych abonenta czy samej Spółki, gdy natomiast inna kwota należna Spółce wynika z okoliczności, które nie istniały jeszcze w momencie wystawienia faktury pierwotnej – korekta przychodów następuje „na bieżąco” w okresie w którym dokonano korekty faktury pierwotnej. Należy również zaznaczyć, że przy ustalaniu momentu uwzględnienia korekty przychodu podatkowego na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie ma znaczenia czy faktura korygująca wystawiona jest „In plus” czy „In minus”. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock..