INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 18.03.2013 r. (data wpływu 20.03.2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów jest - prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 20.03.2013r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Centrum Finansowe Banku Spółka Akcyjna (dalej jako Spółka) nabywa na podstawie umów cesji - wierzytelności wymagalne w celu ich restrukturyzacji i windykacji na własny rachunek. Przedmiotowe wierzytelności nabywane są przez Spółkę po cenie niższej od ich wartości nominalnej.
Z chwilą nabycia wierzytelności, Spółka szacuje jaką kwotę z wartości nominalnej danej wierzytelności odzyska wskutek podjętych działań windykacyjnych. Na tej podstawie Spółka wylicza współczynnik, który stanowi iloraz ceny nabycia wierzytelności oraz wspomnianej powyżej kwoty szacunkowej. W momencie częściowej realizacji wierzytelności, Spółka zalicza odzyskaną kwotę do przychodów podatkowych. Z drugiej strony, Spółka rozpoznaje koszty uzyskania przychodu w wysokości iloczynu odzyskanej kwoty oraz wyliczonego uprzednio współczynnika.
Oznacza to, że cena nabycia wierzytelności może być uwzględniona w całości jako koszt uzyskania przychodów dopiero po uzyskaniu kwoty oszacowanej przez Spółkę, jako możliwej do odzyskania. W przypadku, gdy kwoty oszacowanej jako możliwej do odzyskania nie uda się uzyskać - jedynie część ceny nabycia wierzytelności może być przez Spółkę wykazywana jako koszt uzyskania przychodów. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. W jakim momencie i w jakiej wysokości należy uwzględnić koszty uzyskania przychodów w postaci ceny nabycia wierzytelności?
Zdaniem Wnioskodawcy, koszty poniesione w celu uzyskania przychodów można potrącić w roku podatkowym, w którym przychód ten wystąpił albo racjonalnie oceniając, powinien wystąpić. Aby określony koszt, można było uznać za koszt uzyskania przychodów, między tym kosztem a przychodem musi istnieć związek. W ocenie Spółki, wydatki poniesione na zakup wierzytelności stanowią koszt uzyskania przychodów uzyskanych z windykacji tej należności, przy czym nie mogą one być uwzględnione w momencie nabycia wierzytelności, lecz dopiero z chwilą osiągnięcia faktycznego przychodu z windykacji wierzytelności.
W przypadku, gdy przychody z windykacji wierzytelności uzyskiwane będą stopniowo w przedziale czasu dłuższym niż rok podatkowy, koszty uzyskania przychodów w postaci kosztu nabycia wierzytelności również powinny być uwzględniane stopniowo - w miarę uzyskiwania przychodów z windykacji, tak aby zachować związek pomiędzy przychodami a kosztami ich uzyskania. Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody.
W sytuacji uzyskania w danym roku podatkowym częściowej zapłaty od dłużnika, Spółka nie może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów całej kwoty ceny zakupu wierzytelności, ale jedynie odpowiednią część tej kwoty. W przypadku, gdy uzyskana od dłużnika częściowa spłata wierzytelności nie przekracza ceny zakupu całej wierzytelności, koszty uzyskania przychodów należy przyjmować w wysokości kwoty uzyskanego przychodu, aż do momentu, gdy suma kwot częściowych spłat dokonywanych przez dłużnika będzie równa cenie zakupu całej wierzytelności.
Natomiast w sytuacji, gdy uzyskana od dłużnika częściowa spłata wierzytelności przewyższa cenę nabycia całej wierzytelności, do kosztów uzyskania przychodów należy zaliczyć wartość, za którą nabyto całą wierzytelność. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 maja 2012 r., sygn. akt II FSK 2007/10: „...wskazane przez Spółkę wydatki związane z nabyciem wierzytelności w celu jej windykacji stanowią koszt uzyskania przychodów uzyskanych w wyniku windykacji...”; „..koszty poniesione w celu uzyskania przychodów można potrącić w roku podatkowym, w którym przychód ten wystąpił albo - racjonalnie oceniając - powinien wystąpić.
Innymi słowy jeśli uzyskanie przychodu wprost zależy od poniesienia danego kosztu, koszt ten będzie można rozliczyć dopiero w momencie wystąpienia przychodu... rozłożenie kosztów w czasie powoduje, że będą one potrącalne w tym roku, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody.”; W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisu stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego oceny stanowiska wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.