Stanowisko Wnioskodawcy
Spółka zgodnie z podpisanym porozumieniem zakwalifikowała koszt wynikających z wystawionej na Spółkę faktury tytułem użytkowania automatów, jako koszt podatkowy z pozostałej działalności operacyjnej w roku podatkowym 2010r. Zdaniem Spółki wynagrodzenie za użytkowanie przedmiotowych urządzeń związane jest ściśle z rozliczeniem finansowym dotyczącym nieterminowych płatności za zakupione urządzenia. Ponadto, Spółka w 2010r. ujęła jako przychód amortyzację podatkową od tych urządzeń za lata poprzednie.
Po przeanalizowaniu przedstawionego stanu faktycznego oraz obowiązującego stanu prawnego stwierdzam, co następuje:
Odpowiedź na pytanie nr 1: Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. u. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm. dalej: updop), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
Podatnik ma możliwość odliczenia od przychodów kosztów ich uzyskania, pod tym jednak warunkiem, że mają one związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma, bądź też może mieć wpływ na wielkość osiąganych przychodów lub służyć zachowaniu albo zabezpieczeniu źródła przychodów. Warunkiem zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów jest również to, aby dany wydatek nie był zawarty w katalogu wydatków wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca zawarł 25.04.2008r. i 19.09.2008r. umowy zakupu automatów do gier hazardowych o niskich wygranych oraz oprogramowania do nich. Płatność miała być rozliczona ratalnie w 24 ratach. Automaty przyjęto do użytkowania jako środki trwałe i dokonywano ich amortyzacji od daty ich wprowadzenia do użytkowania. Wnioskodawca nie dotrzymał warunków umowy sprzedaży i Sprzedający wypowiedział umowę sprzedaży oraz zażądał zwrotu automatów do gry. Zawarto porozumienie w wyniku którego kwoty zapłacone dotychczas przez Wnioskodawcę potraktowano jako wynagrodzenie dla Sprzedającego z tytułu dysponowania automatami do gier.
Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, w której wykorzystuje automaty do gier o niskich wygranych. Zatem należy uznać, że wydatek jaki Wnioskodawca poniósł w związku zapłatą przedmiotowego wynagrodzenia zalicza się do kosztów uzyskania przychodów. Ponieważ spełnia on dyspozycje art. 15 ust. 1 ustawy tj. jest to koszt poniesiony w celu osiągnięcia przychodów – z użytkowania automatów o niskich wygranych.
Odpowiedź na pytanie nr 2: W 2010r. wystawiono fakturę w której ujęto całą kwotę wynagrodzenia za dysponowanie przez Wnioskodawcę automatami do gier. Dotyczy ona 2008 i 2009 roku. Dla celów podatku dochodowego od osób prawnych istotne jest właściwe określenie momentu potrącalności kosztów. Zasady podatkowego rozpoznawania momentu potrącalności wydatków stanowiących w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych koszty uzyskania przychodów regulują przepisy art. 15 ust. 4 i 4a – 4h ustawy. Przepisy te różnicują ten moment w zależności przede wszystkim od tego czy koszty można bezpośrednio powiązać z przychodem czy też nie ma takiej możliwości. I tak, zgodnie z art. 15 ust. 4 updop koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c. Natomiast pozostałe koszty, określone przez ustawodawcę jako „inne niż bezpośrednio związane z przychodami”, a powszechnie nazywane kosztami „pośrednimi”, należy potrącać w dacie ich poniesienia (art. 15 ust. 4d w związku z art. 15 ust. 4e updop). W myśl art. 15 ust. 4e updop za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano)na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.
Wynagrodzenie z tytułu dysponowania przez Spółkę automatami do gry ma charakter koszów pośrednich. W związku z tym momentem zaliczenia go do kosztów podatkowych jest moment poniesienia wydatku ( art. 15 ust.4d w zw. z art. 15 ust. 4e updop). Skoro, jak wynika z wniosku, Spółka zaliczyła przysługujące Sprzedającemu wynagrodzenie za lata 2008, 2009 do kosztów bilansowych roku 2010, to również w tym samym roku ma prawo zaliczyć je do kosztów uzyskania przychodów.
Odpowiedź na pytanie nr 3: Zgodnie z art. 15 ust. 6 updop kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a – 16m, z uwzględnieniem art. 16.
Zgodnie z art. 16a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika (podkr. Organu), nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
maszyny, urządzenia i środki transportu,
inne przedmioty
- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
Spółka wykorzystywała przedmiotowe urządzenia do gier w ramach działalności gospodarczej i dokonywała odpisów amortyzacyjnych traktując je jako koszt podatkowy w latach objętych umową. Jednak w związku z tym , że zaprzestano płatności rat związanych z umową kupna automatów do gry Sprzedający wymówił umowę i zażądał zwrotu automatów. Sprzedający wystawił Spółce korektę faktury na zakup automatów 13.01.2010r. oraz 12.02.2010r. Faktury korygujące sprzedaż wystawione zostały w wysokości faktur sprzedaży czyli cała sprzedaż została wyzerowana.
W wyniku wypowiedzenia umowy sprzedaży Spółka utraciła możliwości amortyzacji urządzeń do gry ponieważ, skoro nie doszło do zakupu tych urządzeń to nie można uznać, ze Spółka była ich właścicielem. Tym samym odpisy amortyzacyjne dokonywane przez Spółkę w latach 2008 i 2009 nie mogą stanowić kosztów podatkowych, ponieważ de facto Wnioskodawca nie spełniał wymogów związanych z możliwością dokonywania odpisów amortyzacyjnych - nie był właścicielem środków trwałych. W związku z tym należy dokonać stosownej korekty tych kosztów.
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie przewiduje, że korekta wydatków zaliczonych uprzednio do kosztów uzyskania przychodów ma odbywać się poprzez korektę przychodów podatkowych; nieprawidłowe jest więc zaliczenie przez Spółkę dotychczasowej amortyzacji do przychodów roku 2010. W związku z tym Wnioskodawca, aby wyeliminować z kosztów podatkowych odpisy amortyzacyjne za lata 2008, 2009 (do których nie miał prawa, gdyż poprzez rozwiązanie umowy sprzedaży nigdy nie był właścicielem środków trwałych) jest zobowiązany do skorygowania – zmniejszenia - kosztów uzyskania przychodów za lata 2008, 2009.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy odnośnie pytania nr 1 i nr 2 jest prawidłowe, natomiast stanowisko Wnioskodawcy odnośnie pytania nr 3 jest nieprawidłowe.
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, 09-402 Płock, ul. 1 Maja 10.