Stanowisko Wnioskodawcy
W przypadku powstania dodatniej wartości firmy w związku z otrzymaniem przez Spółkę wkładu niepieniężnego w postaci Oddziału, w razie ewentualnej sprzedaży przez Spółkę składników majątkowych otrzymanych w ramach tego wkładu, nie ujętych w ewidencji środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych przez R, kosztem uzyskania przychodu Spółki będzie ich wartość rynkowa z dnia objęcia aportu, powiększona o ewentualne wydatki poniesione przez Spółkę na te składniki majątku po objęciu ich w ramach aportu Oddziału.
Co do zasady, zgodnie z art. 16g ust. 10a ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000r., Nr 54, poz. 654 ze zm.- dalej: UPDOP) w przypadku, gdy następuje nabycie przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w drodze wkładu niepieniężnego, wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, które były wprowadzone do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej przez podmiot wnoszący wkład niepieniężny, ustala się w oparciu o wartość określoną w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych podmiotu wnoszącego aport (zasada kontynuacji wyceny).
Jednakże przepis ten przewiduje wyjątek, który ma zastosowanie w sytuacji, gdy składniki majątku wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa będącej przedmiotem wkładu niepieniężnego nie były wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej przez podmiot wnoszący ten wkład. W takim przypadku, w celu ustalenia wartości początkowej takich składników majątku, przepis ten nakazuje stosować odpowiednio art. 16g ust. 10 ustawy o PDOP. Zgodnie z art. 16g ust. 10 ustawy o PDOP, w razie nabycia w drodze kupna lub przyjęcia do odpłatnego korzystania przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, łączną wartość początkową nabytych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowi suma ich wartości rynkowej w przypadku wystąpienia dodatniej wartości firmy ustalonej zgodnie z art. 16g ust. 2 ustawy o PDOP. Przy czym, zgodnie z powołanym art. 16g ust. 2 ustawy o PDOP wartość początkową firmy stanowi dodatnia różnica między nominalną wartością wydanych akcji lub udziałów w zamian za wkład niepieniężny a wartością rynkową składników majątkowych wchodzących w skład wniesionego do spółki przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, odpowiednio z dnia wniesienia do spółki.
Powyższe oznacza, iż w przypadku, gdy składniki majątkowe przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części będącej przedmiotem wkładu niepieniężnego nie były wprowadzone do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej przez podmiot wnoszący wkład niepieniężny (R.), to po objęciu ich przez Spółkę w wyniku aportu przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części będą stanowić środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, to ich łączna wartość początkowa powinna być ustalona zgodnie z art. 16g ust. 10a w powiązaniu z ust. 10 ustawy o PDOP, tj. jako suma ich wartości rynkowej, w przypadku wystąpienia dodatniej wartości firmy. Spółka zauważa, iż przedmiotowe składniki majątku będące elementem wnoszonego w drodze aportu Oddziału, nie były wykazane w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych R., gdyż nie spełniały one definicji środków trwałych. Były to grunty nabywane w celach inwestycyjnych a nie jako środki trwałe R.. Grunty te nie były zatem wykazywane w ewidencji środków trwałych, gdyż nie były wykorzystywane przez R. na potrzeby związane z prowadzoną przez R. działalnością gospodarczą.
W zakresie składników majątkowych nie stanowiących środków trwałych ani wartości niematerialnych i prawnych w R., a także nie spełniających warunków uznania za środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne po aporcie w Spółce, ustawa o PDOP nie wskazuje wprost, jak należy ustalić koszt nabycia (cenę nabycia) w stosunku do tego rodzaju składników majątkowych. Przepisem, który zdaniem Wnioskodawcy powinien znaleźć zastosowanie jest w tym przypadku art. 16g ust. 10 ustawy o PDOP w związku z art. 16g ust. 10a tej ustawy, który dotyczy, co prawda, ustalania wartości początkowej środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, jednakże pomimo braku możliwości ustalenia wartości początkowej składników majątkowych, które nie stanowią środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, wskazany przepis powinien znaleźć zastosowanie do ustalenia kosztu nabycia (ceny nabycia) tego rodzaju składników majątku.
W związku z tym, zdaniem Wnioskodawcy, kosztem nabycia (ceną nabycia) w przypadku składników majątkowych nie stanowiących środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych Spółki powinna być suma ich wartość rynkowej z dnia wniesienia Oddziału do Spółki.
Dodatkowo zgodnie z art. 16g ust. 12 ustawy o PDOP przy ustalaniu wartości początkowej poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie m.in. z art. 16g ust. 10 stosuje się odpowiednio art. 14 tej ustawy. Ponieważ przepisy ustawy o PDOP nie zawierają odrębnych regulacji w tym zakresie w odniesieniu do składników majątku nie stanowiących środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, zdaniem Wnioskodawcy ponownie należy odwołać się do analogicznych przepisów regulujących sposób ustalenia wartości początkowej środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych.
Zatem na podstawie argumentacji przytoczonej powyżej w odniesieniu do wartości początkowej poszczególnych środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, zdaniem Wnioskodawcy kosztem nabycia (ceną nabycia) poszczególnych składników majątkowych objętych w ramach aportu Oddziału (zorganizowanej części przedsiębiorstwa), które nie będą stanowiły środków trwałych ani wartości niematerialnych i prawnych Spółki, powinna być wartość rynkowa, ustalona odrębnie dla poszczególnych składników, z dnia wniesienia Oddziału aportem.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP za koszty uzyskania przychodu uważa się koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. I ustawy o PDOP.
Jednakże ustawa o PDOP nie definiuje jak należy skalkulować koszty uzyskania przychodu w przypadku sprzedaży innych niż środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne składników majątkowych otrzymanych tytułem wkładu niepieniężnego w postaci przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Z kolei zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy PDOP nie uważa się za koszty uzyskania przychodu wydatków na:
nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,
nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione powyżej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części,
ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych.
- wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych są jednak kosztem uzyskania przychodów w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.
Ze względu na fakt, że od przedmiotowych składników majątkowych Spółka nie będzie dokonywała odpisów amortyzacyjnych, kierując się brzmieniem art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP, zdaniem Wnioskodawcy, na moment sprzedaży przedmiotowych składników majątku otrzymanych w ramach wkładu niepieniężnego w postaci zorganizowanej części przedsiębiorstwa (Oddziału), Spółka powinna zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów koszt ich nabycia (cenę nabycia ustalony zgodnie ze stanowiskiem przedstawionym powyżej (ti. w wysokości ich wartości rynkowej z dnia aportu), powiększony o ewentualne wydatki poniesione przez Spółkę na te składniki majątku po objęciu ich w ramach aportu Oddziału.
Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacjach wydawanych przez organy podatkowe.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.