INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 08.12.2009 r. (data wpływu 14.12.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 14.12.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Spółka zaciągnęła kredyt refinansowy na zakup udziałów innej Spółki w 2008 r. W 2009 roku poniosła koszty spłacając odsetki od zaciągniętego kredytu w terminie jeden raz na kwartał zaliczając zapłacone odsetki do kosztów uzyskania przychodów. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Jak traktować podatkowo odsetki od kredytu refinansowego przeznaczonego na zakup udziałów?
W jakim momencie odsetki od tego kredytu można zaliczyć do kosztów? Czy w momencie ich zapłaty czy też dopiero w momencie odpłatnego zbycia udziałów? Spółka stoi na stanowisku, iż odsetki od kredytu zaciągniętego na refinansowanie zakupu udziałów stanowią koszt uzyskania przychodów w momencie ich poniesienia. Przepisy prawa podatkowego mające zastosowanie w sprawie: Zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tj. Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są kaszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art.. 16 ust. 1 ustawy.
Jednocześnie stosownie do postanowień art. 16 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na objęcie lub nabycie udziałów w spółce, przy czym wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych udziałów. Określenie „wydatki na nabycie” wynikające z powyższego przepisu oznacza, że do kosztów uzyskania przychodów zalicza się wszelkie koszty bezpośrednio warunkujące nabycie udziałów, jednakże z chwilą sprzedaży tych udziałów.
Do typowych kosztów warunkujących nabycie udziałów lub akcji zaliczyć należy zapłaconą cenę udziałów lub akcji oraz inne kaszty bezpośrednio związane z tym zakupem (opłaty notarialne, prowizje biura maklerskiego itp.). Natomiast odsetki od pożyczek i kredytów zaciągniętych na zakup udziałów związane są ze źródłem finansowania tego rodzaju wydatków. W związku z tym odsetki od takich pożyczek i kredytów nie stanowią wydatków na nabycie (objęcie) udziałów. W świetle powyższego wydatki z tytułu odsetek od takich pożyczek i kredytów należy rozpatrywać w kontekście ww. art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Z treści powołanego przepisu wynika, iż za koszt uzyskania przychodów można uznać każdy wydatek celowo poniesiony z zamiarem uzyskania przychodu, tj.: zarówno bezpośrednio, jak i pośrednio związany z prowadzoną działalnością gospodarczą. Warunkiem więc zaliczenia danego wydatku do kosztu uzyskania przychodu jest istnienie między nim a osiągnięciem przychodu związku przyczynowo — skutkowego, czyli wykazanie, że poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodów. Jednocześnie wydatek taki nie może mieścić się w katalogu wydatków wymienionych w art. 16 ust 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
W przedmiotowej sprawie, jeżeli nabycie udziałów ma wpływ, choćby pośredni na powstanie bądź zwiększenie przychodów w Spółce, to wydatki związane z zaciągniętym na ten cel kredytem podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ww. ustawy, oprócz tych, które znajdują się w katalogu zawartym w art. 16 ust. 1 tej ustawy. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M.C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.