INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 04.12.2009r. (data wpływu 08.12.2009r.), uzupełnionym na wezwanie z dnia 09.02.2010r. nr IPPB3/423-954/09-2/AG (data doręczenia 11.02.2010r.) pismem z dnia 18.02.2010r.
(data stempla pocztowego 18.02.2010r., data wpływu 22.02.2010r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie konsekwencji wystąpienia wspólnika ze spółki komandytowej uznaje się w zakresie: pytania numer 1 za nieprawidłowe, pytania numer 2 za prawidłowe, pytań numer 3 za nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 08.12.2009r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie konsekwencji wystąpienia wspólnika ze spółki komandytowej.
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca jest niemiecką spółką z ograniczoną odpowiedzialnością i niemieckim rezydentem podatkowym w rozumieniu umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania pomiędzy Polską a Republiką Federalną Niemiec (dalej: Umowa poIsko-niemiecka). Niniejszy wniosek odnosi się do przychodów Wnioskodawcy osiąganych w Polsce za pośrednictwem spółki komandytowej prowadzącej działalność na terytorium Polski. Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: UPDOP) podatnicy, którzy nie posiadają na terytorium Polski siedziby lub zarządu (tj.
Wnioskodawca) podlegają obowiązkowi podatkowemu w Polsce tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Polski. Co więcej, na gruncie Umowy polsko-niemieckiej, prowadzenie przez podmiot niemiecki działalności w Polsce poprzez spółkę komandytową powoduje powstanie tzw. zakładu, którego dochody podlegają opodatkowaniu w Polsce. Wnioskodawca jest jednym ze wspólników w polskiej spółce komandytowej działającej pod firmą P. sp. z o.o. Sp.k. (dalej C.). C. sp.k. jest z kolei jednym ze wspólników spółki komandytowej G. sp. z o.o.. Sp.k. (dalej Wydawnictwo G.). Wydawnictwo G. prowadzi działalność gospodarczą na rynku wydawców czasopism, jest jednym z największych w Polsce wydawców czasopism.
Przychody i koszty związane z działalnością Wydawnictwa G. podlegają dla celów podatkowych rozliczeniu przez jego wspólników, m.in. przez Wnioskodawcę. Ponieważ wspólnik Wydawnictwa G. C. sp.k., nie ma osobowości prawnej, przychody i koszty uzyskane z Wydawnictwa G są alokowane do wspólników C. sp.k. — w tym do Wnioskodawcy. Wnioskodawca jest więc podatnikiem polskiego podatku dochodowego od osób prawnych w związku z działalnością Wydawnictwa G w Polsce. Z perspektywy przepisów UPDOP istnienie C. sp. k. wpływa jedynie na sposób alokacji przychodów oraz kosztów Wydawnictwa G. do Wnioskodawcy (oraz pozostałych wspólników).
Tak więc, przychody i koszty Wydawnictwa G. są w pierwszej kolejności alokowane do C.sp.k. jako wspólnika a następnie, w odpowiedniej proporcji, do Wnioskodawcy jako wspólnika C. sp.k., która nie ma osobowości prawnej. Niemniej jednak, wszystkie przychody koszty Wydawnictwa G. są wykazane przez Wnioskodawcę dla celów podatkowych, stosownie do posiadanego przez Wnioskodawcę udziału w zyskach stratach C. sp. k., jaki wynika z umowy spółki. Od momentu powstania spółki Wydawnictwo G. do dnia 6 listopada 2007 r. jej wspólnikami były trzy podmioty (w tym C.sp.k.). 6 listopada 2007 r. do spółki dołączyli dwaj nowi wspólnicy. Wartość wniesionych przez C. sp.k. wkładów wyniosła ok. 16,9 mln PLN.
Wniesione wkłady nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Obecnie C. sp.k. rozważa wystąpienie ze spółki komandytowej Wydawnictwo G.. Wydawnictwo G+J będzie kontynuować swoją działalność, a jego wspólnikami będzie dotychczasowy komplementariusz (G. sp. z o.o.) oraz nowy wspólnik (niemiecka spółka komandytowa G. z siedzibą w Hamburgu), który przystąpi do spółki komandytowej w charakterze komandytariusza. Wystąpienie C. sp.k. z Wydawnictwa G. wymaga dokonania na jej rzecz zwrotu wkładu wniesionego do Wydawnictwa G..
Wspólnicy Wydawnictwa G. uzgodnili metodę wyliczenia wartości wkładu do zwrotu, która zostanie uwzględniona jako zmiana umowy spółki Wydawnictwo G. Zgodnie z tą metodą wartość wkładu kapitałowego podlegającego zwrotowi wspólnikowi zostanie wyliczona w następujący sposób: wartość wkładu kapitałowego wniesionego przez C. sp.k. do Wydawnictwa G. zostanie ustalona w oparciu o wyniki finansowe Wydawnictwa G. (ustalone zgodnie z ustawą o rachunkowości) aktualne na dzień wystąpienia C. sp.k. ze spółki; wartość ustalona zgodnie z pkt 1 będzie uwzględniała: (i) wartość wkładów wniesionych przez C. sp.k. do Wydawnictwa G. do dnia 6 listopada 2007, skorygowaną o zyski i straty przypadające na C. sp.k. wynikające z działalności Wydawnictwa G. uzyskane do 6 listopada 2007 r. (w proporcji do aktualnego udziału C. sp.k. w zyskach i stratach Wydawnictwa G zgodnie z jego umową spółki) oraz (ii) równowartość zysków i strat Wydawnictwa G przypadających na C. sp.k. wynikających z działalności Wydawnictwa G. i uzyskanych pomiędzy 6 listopada 2007 r. a dniem wystąpienia C. sp. k. ze spółki (w proporcji do aktualnego udziału w zyskach i stratach spółki).
Tak wyliczona kwota będzie zwrócona na rzecz wspólnika czyli C. sp.k. Ponieważ C. sp.k. nie posiada osobowości prawnej, kwota zwróconego wkładu zostanie odpowiednio alokowana dla celów podatkowych do wspólników C. sp.k. (w tym Wnioskodawcy). Kwota ta będzie stanowić dla Wnioskodawcy zwrot wydatków poniesionych w przeszłości w związku z wkładami wnoszonymi do spółki komandytowej Wydawnictwo G. za pośrednictwem C. sp.k.
W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy w przypadku wystąpienia wspólnika ze spółki komandytowej (zgodnie ze stanem faktycznym przedstawionym powyżej) wypłacona mu kwota stanowiąca zwrot wartości jego wkładu nie stanowi przychodu do opodatkowania dla wspólnika — do wysokości wkładów wniesionych do spółki komandytowej? Czy kwota otrzymana przez C. sp k z tytułu wystąpienia ze spółki komandytowej Wydawnictwo G. powinna zostać alokowana do Wnioskodawcy jako jej wspólnika? Czy w przypadku wystąpienia wspólnika ze spółki komandytowej przedstawiony powyżej sposób wyliczenia kwoty należnej w związku ze zwrotem wspólnikowi wkładu kapitałowego jest zgodny z UPDOP? Stanowisko Spółki.
Odnośnie pytania 1 i 2 Zdaniem Wnioskodawcy odpowiedź na te pytania powinna być twierdząca. UPDOP reguluje opodatkowanie dochodów osób prawnych i spółek kapitałowych w organizacji (art. 1 ust. 1 UPDOP). Spółki komandytowe (nie posiadające osobowości prawnej) nie są podatnikami tego podatku. Zgodnie z art. 5 ust. 1 UPDOP przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego udziału.
Zasadę tą stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów, zwolnień i ulg podatkowych oraz obniżenia dochodu, podstawy opodatkowania czy podatku Co więcej, na mocy art. 12 ust 4 pkt 6a UPDOP nie zalicza się do przychodów podatkowych „zwróconych innych wydatków zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów”. Oznacza to, że ewentualny przychód wynikający z wystąpienia wspólnika ze spółki komandytowej (takiej jak G. Wydawnictwo), która nie posiada osobowości prawnej, powinien zostać alokowany do danego wspólnika w proporcji do jego udziału w zyskach i stratach spółki komandytowej.
Ponieważ w przedstawionym stanie faktycznym wspólnikiem w spółce komandytowej jest również spółka komandytowa, zasada ta powinna zostać zastosowana do osoby prawnej będącej wspólnikiem, tj. do Wnioskodawcy. W stanie faktycznym sprawy oznacza to, że kwota uzyskana tytułem zwrotu wkładu przez C. Sp.k. będzie odpowiednio alokowana do jej wspólników, w tym Wnioskodawcy. U Wnioskodawcy kwota ta nie będzie jednak stanowić przychodu do opodatkowania w zakresie w jakim będzie objęta dyspozycją art. 12 ust. 4 pkt 6a UPDOP.
Na tej podstawie kwoty uzyskane w związku z wycofaniem się wspólnika ze spółki komandytowej tytułem zwrotu wkładu wniesionego do spółki osobowej nie będą stanowić przychodu do opodatkowania dla tego wspólnika Przychodem podatkowym może być jedynie nadwyżka kwoty uzyskanej w związku z wycofaniem ze spółki komandytowej ponad wartość wniesionych wkładów. Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w interpretacji Izby Skarbowej w Katowicach z 4 marca 2009 (nr IBPBI/2/423-228/09/PP), w której izba wyraziła analogiczną opinię. Odnośnie pytania 3 Zdaniem Wnioskodawcy odpowiedź na to pytanie powinna być twierdząca.
Wyliczenie kwoty podlegającej wypłacie na rzecz wspólnika w związku z jego wycofaniem ze spółki komandytowej powinno nastąpić w oparciu o najbardziej wiarygodne dane finansowe dostępne dla wspólników. Wyniki finansowe Wydawnictwa G. wyliczone zgodnie z ustawą o rachunkowości oraz poddane badaniu biegłego rewidenta tworzą wiarygodną podstawę dla kalkulacji zwrotu wkładów dla wspólników. Z uwagi na powyższe, przedstawiony powyżej sposób wyliczenia przychodu w związku ze zwrotem Wnioskodawcy jako wspólnikowi jego wkładu kapitałowego jest zgodny z UPDOP, w szczególności z art. 12 ust. 1 UPDOP i art. 11 UPDOP.
Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego, stwierdzam co następuje: Ad. pytanie numer 1 i 2 Zgodnie z art. 1 ust.1 i 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm. ; dalej: ustawa o PDOP) przepisy ustawy mają zastosowanie do osób prawnych, spółek kapitałowych w organizacji oraz do jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, z wyjątkiem spółek niemających osobowości prawnej. Z uwagi na fakt, że zgodnie z art. 4 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz.
U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 ze zm.; dalej „KSH”), spółki komandytowe są zaliczane do spółek osobowych nie posiadających osobowości prawnej nie mogą one być uznane za podatników podatku dochodowego od osób prawnych. Nie oznacza to jednak, że dochody osiągane przez spółki osobowe są wyłączone spod opodatkowania podatkiem dochodowym, przychody i koszty powstające w spółce osobowej przypisywane są bowiem odpowiednio do jej wspólników, co w sytuacji gdy wspólnikiem takim pozostaje osoba prawna wynika z art. 5 ustawy PDOP.
Zgodnie z ust.1 powołanego przepisu przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego udziału, zaś z ust. 2 wynika stosowanie takiej samej zasady do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, zwolnień i ulg podatkowych oraz obniżenia dochodu, podstawy opodatkowania lub podatku. Konsekwentnie skutki podatkowe związane z funkcjonowaniem spółek osobowych a odnoszące się do jej wspólników będących osobami prawnymi, powinny być rozpatrywane w oparciu o pozostałe przepisy ustawy PDOP. Analizując przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.
U. z 2000r., Nr 54, poz. 654 ze zm.), należy stwierdzić, iż ustawodawca nie uregulował szczególnych zasad ustalania przychodów, kosztów i dochodów w przypadku wystąpienia wspólnika ze spółki komandytowej i zwrotu temu wspólnikowi przypadającej mu części majątku spółki osobowej. Z tego też względu oraz uwzględniając fakt, iż Wnioskodawca, będący wspólnikiem spółki komandytowej P. sp. z o.o. Sp. k. (C. sp.k.), która jest z kolei wspólnikiem spółki komandytowej G. sp. z o.o.. Sp.k.
(Wydawnictwo G.), jest osobą prawna, przy ustalaniu jego dochodu z tytułu wystąpienia spółki C. sp. k. ze spółki Wydawnictwo G. należy kierować się zasadą ogólną wyrażoną w art. 7 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zgodnie z powołanym art. 7 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą. Art. 12 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że przychodami są m. in. otrzymane pieniądze i wartości pieniężne.
Natomiast za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont (art. 12 ust. 3 ww. ustawy). W myśl zaś art. 12 ust. 4 pkt 6a ww. ustawy, do przychodów nie zalicza się zwróconych innych wydatków nie zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów.
Jedną z podstawowych zasad przyjętych na gruncie ustawy o PDOP jest to, iż – mimo, że przychodem są zarówno przychody należne jak i faktycznie otrzymane pieniądze - wykazane przez podatnika przychody (przychody należne) nie mogą podlegać ponownemu ich zaliczeniu do przychodów w chwili ich faktycznego uzyskania. Taka sytuacja prowadziłaby bowiem do podwójnego opodatkowania tych samych dochodów. Zatem środki finansowe otrzymane przez wspólnika w związku z wystąpieniem ze spółki osobowej stanowić będą przychód wspólnika, o ile kwota ta (odpowiadająca tym środkom) nie została uprzednio uwzględniona i wykazana na podstawie art. 5 cytowanej ustawy.
Analogiczne podejście należy zastosować również w odniesieniu do kosztów poniesionych przez podatnika w związku z uczestnictwem w spółce komandytowej i uwzględnionych na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w jego dochodzie do opodatkowania. W świetle art. 12 ust. 4 pkt 6a tejże ustawy, w przypadku wystąpienia ze spółki komandytowej i otrzymania przez wspólnika środków finansowych, wyłączeniu z przychodów u tego wspólnika podlegają wartości odpowiadające poniesionym przez tego wspólnika wydatkom niezaliczonym wcześniej do kosztów uzyskania przychodów.
Art. 15 ust. 1 ustawy o PDOP określa co do zasady, jakie wydatki mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.
Zgodnie z jego brzmieniem, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Z powyższego przepisu wynika, że aby można było uznać wydatek za koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki: koszt musi zostać poniesiony (memoriałowo lub kasowo), celem jego poniesienia powinno być osiągnięcie przychodów, ewentualnie zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów, wydatek nie może się znajdować na liście zawartej w art. 16 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, stanowiącej katalog wydatków, które nie mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów.
Łączne spełnienie tych warunków jest konieczne, aby dany wydatek uznać za koszt uzyskania przychodów. Podkreślić należy, że przyjęta na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych konstrukcja kosztów uzyskania przychodów oznacza, że do kosztów podatkowych podatnik zaliczać może jedynie wydatki faktycznie poniesione. Za wydatek poniesiony zarówno przez spółkę komandytową jak i jej wspólnika nie może być uznana wartość wniesionych aportem wkładów (składników majątkowych) określona przez wspólników w statucie/umowie spółki osobowej na dzień ich wniesienia.
Wycena przedmiotu wkładu na dzień wnoszenia aportu dokonywana jest dla potrzeb określenia wzajemnych praw i obowiązków wspólników spółki osobowej. W konsekwencji, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy PDOP w momencie ustalania dochodu z tytułu otrzymanego przez wspólnika spółki komandytowej zwrotu wniesionego wkładu w związku z wystąpieniem tego wspólnika ze spółki, kosztem uzyskania przychodów może być wyłącznie wydatek poniesiony przez tego wspólnika („koszt historyczny”) na nabycie przedmiotu wkładu do spółki komandytowej.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, Wnioskodawca prawidłowo stwierdził, iż kwota otrzymana przez C. sp.k. z tytułu wystąpienia ze spółki komandytowej Wydawnictwo G. powinna zostać na podstawie art. 5 ustawy o PDOP, alokowana do Wnioskodawcy jako jej wspólnika, w proporcji do jego udziału w spółce C. sp.k.
Organ zauważa jednak, iż w przychód podatkowy z tego tytułu stanowić będzie przypadająca na Wnioskodawcę kwota zwrotu, bez uwzględnienia kwoty zysków i strat z działalności spółki komandytowej Wydawnictwo G. jeżeli była ona uprzednio wykazana i opodatkowana na podstawie art. 5 cytowanej ustawy, oraz kwoty odpowiadającej wydatkom poniesionym na nabycie/wytworzenie wkładu wniesionego do spółki komandytowej Wydawnictwo G.(„koszt historyczny”), niezaliczonym wcześniej do kosztów uzyskania przychodów (art. 12 ust. 4 pkt 6a ustawy PDOP).
Zatem za błędne należy uznać stanowisko Wnioskodawcy, iż przychód stanowi jedynie nadwyżka kwoty uzyskanej w związku z wycofaniem ze spółki komandytowej ponad wartość wniesionych wkładów do tej spółki. Ad. pytanie numer 3 Odnośnie pytania numer 3 organ wydający interpretacje zauważa, że sposób wyliczenia kwoty należnej w związku ze zwrotem wspólnikowi spółki komandytowej wkładu kapitałowego (czego dotyczy pytanie numer 3) pozostaje poza zakresem regulacji ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zasady dotyczące ustalenia kwoty zwrotu wkładu zawarto w art. 65 § 1 - 5 w zw. z art. 103 Kodeksu spółek handlowych.
Zgodnie z tymi przepisami, wystąpienie wspólnika ze spółki powoduje obowiązek rozliczenia udziału kapitałowego wspólnika. Rozliczenie poprzedza ustalenie wartości udziału kapitałowego występującego wspólnika, poprzez sporządzenie osobnego bilansu, uwzględniającego wartość zbywczą majątku spółki, czyli wartość jej majątku w obrocie prawnym i gospodarczym. Ustalony w ten sposób udział kapitałowy powinien być wypłacony występującemu wspólnikowi w pieniądzu, zaś rzeczy wniesione do spółki przez wspólnika tylko do używania zwraca się w naturze (art. 65 § 3 Kodeksu spółek handlowych).
Udział wypłacany wspólnikowi powinien uwzględniać wniesione do spółki wkłady, a także procentową część nadwyżki majątkowej ponad wniesione przez wspólników wkłady.
Natomiast sposób wyliczenia przychodu podatkowego w związku z otrzymaniem kwoty z tytułu zwrotu wspólnikowi spółki komandytowej wkładu kapitałowego (o czym mowa we własnym stanowisku podatnika odnośnie pytania numer 3) - zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowego od osób prawnych, został przedstawiony wyżej w części interpretacji dotyczącej pytania numer 1 i 2. Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania numer 3 należy uznać za błędne, z uwagi na uznanie za nieprawidłowe stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania numer 1 i 2. Zauważyć przy tym należy, że art. 11 ustawy o PDOP nie znajduje zastosowania w odniesieniu do prawidłowości ustalenia przychodu podatkowego w związku z otrzymaniem przez wspólnika spółki komandytowej kwoty rozliczenia udziału kapitałowego z tytułu wystąpienia tego wspólnika ze spółki.
Jednocześnie organ podatkowy pragnie wyjaśnić, że powołana we wniosku interpretacje indywidualne została wydane w indywidualnej sprawie innego wnioskodawcy i nie może stanowić źródła praw i obowiązków dla innych podatników. W świetle stanowiska zaprezentowanego w niniejszej interpretacji, rozstrzygnięcia w nich zawarte (w odniesieniu do interpretacji indywidualnych wydanych na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej), na podstawie art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej mogą być zmienione przez Ministra Finansów, z uwagi na ich nieprawidłowość.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się w zakresie pytania numer 2 za prawidłowe, a w zakresie pytań numer 1 i 3 za nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.