INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 12.05.2010 r. (data wpływu 14.06.2010 r.) uzupełnione pismem z dnia 06.08.2010 r. (data nadania 06.08.2010 r., data wpływu 09.08.2010 r.) stanowiącym odpowiedź na wezwanie z dnia 29.07.2010 r. Nr IPPB4/415-488/10-2/MP, (data nadania 29.07.2010 r., data doręczenia 03.08.2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania odszkodowania za wywłaszczenie nieruchomości - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 14.06.2010 r. złożył Pan wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania odszkodowania za wywłaszczenie nieruchomości. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca otrzyma odszkodowanie (w trybie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1988 r.) za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną. O ustalenie i wypłatę odszkodowania za grunt zajęty pod drogę Wnioskodawca wystąpił w 2005 r. wspólnie z żoną.
Wojewoda ostateczną decyzją stwierdził nabycie przez Gminę, z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną. Urząd powołał rzeczoznawcę majątkowego, który 6 lutego 2010 r. wykonał operat szacunkowy, w którym określono wartość prawa własności przedmiotowej nieruchomości. Pismem z dnia 29.07.2010 r. Nr IPPB4/415-488/10-2/MP wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego we wniosku.
Powyższe uzupełniono w terminie, pismem z dnia 06.08.2010 r. (data nadania 06.08.2010 r., data wpływu 09.08.2010 r.), w którym poinformowano, iż przedmiotową nieruchomość Wnioskodawca nabył w następujących ratach: ½ nieruchomości na podstawie aktu notarialnego z 21 października 1986 r. w drodze umowy darowizny. Szacunkowa wartość wpisana do aktu notarialnego wynosiła 3.000.000 zł (kwota w pieniądzach obowiązujących w tamtym okresie). ¼ nieruchomości na podstawie aktu notarialnego z 6 kwietnia 1995 r. w drodze darowizny (Wnioskodawca tę część nabył wraz z żoną).
Szacunkowa wartość wpisana do aktu notarialnego wynosiła 40.000 zł. ¼ nieruchomości Wnioskodawca zakupił wraz z żoną na podstawie aktu notarialnego z 6 kwietnia 1995 r. za kwotę 40.000 zł. W ten sposób Wnioskodawca wraz z żoną stali się właścicielami całej nieruchomości. Ponadto Wnioskodawca wskazał, iż pierwsze pismo – „Zawiadomienie o czynnościach ustalenia granic zajęcia nieruchomości pod drogę publiczną” otrzymał 19 marca 2003 r. Dnia 24 października 2005 r. złożył podanie o wypłatę odszkodowania za część przedmiotowej nieruchomości, zajętej pod drogę publiczną.
Następnie zawiadomieniem z dnia 27 października 2005 r. Wnioskodawca został poinformowany przez Urząd Miasta o wszczęciu postępowania administracyjnego w związku ze złożonym powyższym wnioskiem. Przejęcie części przedmiotowej nieruchomości pod drogę publiczną nastąpiło na podstawie art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.). W celu ustalenia wielkości odszkodowania na zlecenie Urzędu został wykonany przez rzeczoznawcę majątkowego operat szacunkowy.
W decyzji Prezydenta Miasta W. powołano się na przepisy dotyczące odszkodowania za wywłaszczenia, zawarte w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, art. 129 ust. 1 oraz art. 130, art. 132 ust. 1a, 4 (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603). Wnioskodawca dodał, że odszkodowanie wynosi 124.573 zł (dla 2 osób: Wnioskodawcy i Jego żony) i zostało wypłacone 14 lipca 2010 r., już po złożeniu wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy przychód uzyskany z odszkodowania, wypłaconego za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną będzie zwolniony z podatku dochodowego na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, art. 21 ust. 1 pkt 29? Zdaniem Wnioskodawcy, przychód uzyskany z tytułu odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną jest zwolniony od podatku dochodowego na podstawie przepisu wskazanego powyżej. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z brzmieniem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie zaś do art. 21 ust. 1 pkt 29 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z tytułu odszkodowania wypłacanego stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami lub z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie oraz z tytułu sprzedaży nieruchomości w związku z realizacją przez nabywcę prawa pierwokupu, stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami; nie dotyczy to przypadków, gdy właściciel nieruchomości, o której mowa w zdaniu pierwszym, nabył jej własność w okresie 2 lat przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego bądź odpłatnym zbyciem nieruchomości za cenę niższą o co najmniej 50% od wysokości uzyskanego odszkodowania lub ceny zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie lub w związku z realizacją prawa pierwokupu.
Treść zacytowanego przepisu wskazuje, że podstawowym warunkiem uprawniającym do skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest, uzyskanie przychodu między innymi z tytułu odszkodowania wypłacanego stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami. Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego, dnia 19 marca 2003 r. Wnioskodawca otrzymał pismo „Zawiadomienie o czynnościach ustalenia granic zajęcia nieruchomości pod drogę publiczną”. Następnie 24 października 2005 r. Wnioskodawca złożył podanie o wypłatę odszkodowania za część przedmiotowej nieruchomości, zajętej pod drogę publiczną.
Zawiadomieniem z dnia 27 października 2005 r. został poinformowany przez Urząd Miasta W. o wszczęciu postępowania administracyjnego w związku ze złożonym powyższym wnioskiem. Przejęcie części przedmiotowej nieruchomości pod drogę publiczną nastąpiło na podstawie art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.). W celu ustalenia wielkości odszkodowania na zlecenie Urzędu został wykonany przez rzeczoznawcę majątkowego operat szacunkowy.
W decyzji Prezydenta Miasta W. powołano się na przepisy dotyczące odszkodowania za wywłaszczenia, zawarte w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, art. 129 ust. 1 oraz art. 130, art. 132 ust. 1a, 4 (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603). Stosownie do treści art. 73 ust. 1 ww. ustawy, nieruchomości pozostające w dniu 31 grudnia 1998 r. we władaniu Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, nie stanowiące ich własności, a zajęte pod drogi publiczne, z dniem 01 stycznia 1999 r. stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa lub właściwych jednostek samorządu terytorialnego za odszkodowaniem.
Odszkodowanie, o którym mowa powyżej wypłaca: gmina w odniesieniu do dróg będących w dniu 31 grudnia 1998 r. drogami gminnymi, Skarb Państwa w odniesieniu do pozostałych dróg (art. 73 ust. 2 cyt. wyżej ustawy). W myśl art. 73 ust. 4 ww. ustawy odszkodowanie, o którym mowa w ust. 1 i 2 będzie ustalane i wypłacane według zasad i trybu określonych w przepisach o odszkodowaniach za wywłaszczone nieruchomości, na wniosek właściciela nieruchomości złożony w okresie od dnia 01 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2005 r. Po upływie tego okresu roszczenie wygasa.
Podstawę do ustalenia wysokości odszkodowania stanowi wartość nieruchomości według stanu z dnia wejścia w życie ustawy, przy czym nie uwzględnia się wzrostu wartości nieruchomości spowodowanego trwałymi nakładami poczynionymi po utracie przez osobę uprawnioną prawa do władania gruntem. (art. 73 ust. 5 ww. ustawy). Kwestie odszkodowań za wywłaszczone nieruchomości reguluje ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.). Tak więc odszkodowanie, o którym mowa w art. 73 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz.
U. z 1998 r. Nr 133, poz. 872 ze zm.), jest odszkodowaniem wypłaconym stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami. Należy mieć jednak na względzie, że zwolnienie przewidziane w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie będzie przysługiwało, jeżeli łącznie spełnione zostaną następujące warunki: nabycie nieruchomości nastąpiło w okresie 2 lat przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego lub odpłatnym zbyciem, cena jej nabycia była o co najmniej 50% niższa od wysokości odszkodowania lub ceny zbycia. Zatem w przypadku, gdy spełniony zostanie tylko jeden z warunków albo żaden z nich, uzyskany przychód będzie korzystał ze zwolnienia.
Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego, Wnioskodawca nabył przedmiotową nieruchomość w następujących ratach: ½ nieruchomości na podstawie aktu notarialnego z 21 października 1986 r. w drodze umowy darowizny. Szacunkowa wartość wpisana do aktu notarialnego wynosiła 3.000.000 zł (kwota w pieniądzach obowiązujących w tamtym okresie). ¼ nieruchomości na podstawie aktu notarialnego z 6 kwietnia 1995 r. w drodze darowizny (Wnioskodawca tę część nabył wraz z żoną). Szacunkowa wartość wpisana do aktu notarialnego wynosiła 40.000 zł. ¼ nieruchomości Wnioskodawca zakupił wraz z żoną na podstawie aktu notarialnego z 6 kwietnia 1995 r. za kwotę 40.000 zł.
Dnia 19 marca 2003 r. Wnioskodawca otrzymał pismo „Zawiadomienie o czynnościach ustalenia granic zajęcia nieruchomości pod drogę publiczną”. Następnie zawiadomieniem z dnia 27 października 2005 r. został poinformowany przez Urząd Miasta W. o wszczęciu postępowania administracyjnego w związku z wnioskiem o wypłatę odszkodowania za część przedmiotowej nieruchomości, zajętej pod drogę publiczną.
Ponadto Wnioskodawca wskazał, iż odszkodowanie wynosi 124.573 zł (dla 2 osób: Wnioskodawcy i Jego żony) i zostało wypłacone 14 lipca 2010 r. Analizując powyższe należy stwierdzić, iż nabycie nieruchomości miało miejsce w okresie przekraczającym 2 lata przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego, co w świetle art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nakazuje uznać, iż pierwsza z dwóch negatywnych przesłanek zwolnienia przedmiotowego nie została spełniona. Wnioskodawca nieruchomość nabył częściowo w drodze darowizny i częściowo zakupił.
Jak wskazano powyżej, wystarczy, że jeden z warunków negatywnych, wynikających z treści art. 21 ust. 1 pkt 29 ww. ustawy nie zostanie spełniony, wówczas uzyskany przychód będzie korzystał ze zwolnienia. Zatem w przedmiotowej sprawie nie ma obowiązku sprawdzenia, czy została spełniona druga negatywna przesłanka, dotycząca ceny nabycia, wynikająca z ww. art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy. Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzić należy, iż przychód uzyskany z odszkodowania, wypłaconego za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną korzysta ze zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny różni się od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul.1-ego Maja 10, 09-402 Płock.