INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770, ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 05.08.2009 r. (data wpływu 10.08.2009 r.) oraz piśmie z dnia 07.09.2009 r. (data wpływu 11.09.2009 r., data nadania 08.09.2009 r.) uzupełniającym wezwanie z dnia 26.08.2009 r. Nr IPPB4/415-520/09-3/MP, IPPP3/443-676/09-2/MM (data nadania 26.08.2009 r., data odbioru 02.09.2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych nieodpłatnie udostępnionych gruntów pod pasiekę – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 10.08.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych nieodpłatnie udostępnionych gruntów pod pasiekę. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca zarządza lasami stanowiącymi własność Skarbu Państwa. Jako państwowa jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, Wnioskodawca reprezentuje Skarb Państwa w zakresie zarządzanego mienia.
W jego skład wchodzą następujące jednostki organizacyjne: Dyrekcja Generalna Lasów Państwowych (1 jednostka), regionalne dyrekcje Lasów Państwowych (17 jednostek), nadleśnictwa (431 jednostek) oraz inne jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej (27 jednostek). Lasami Państwowymi kieruje Dyrektor Generalny przy pomocy dyrektorów regionalnych dyrekcji Lasów Państwowych. Wnioskodawca działa w oparciu o ustawę o lasach (Dz. U. z 2005 r. Nr 45, poz. 435, z późn. zm.). Zgodnie z zapisem art. 27 ust. 4 tejże ustawy, która mówi że lokalizacja pasiek w lasach stanowiących własność Skarbu Państwa jest bezpłatna.
Można zatem udostępnić grunt leśny na lokalizację pasiek w przypadku zwrócenia się do nadleśnictwa posiadacza pasieki – pszczelarza. Mogą to być pasieki różnej liczebności pni lub uli. Pasieki mogą być ustawione w lesie w okresie najbardziej korzystnym dla pszczół pod kątem produkcji miodu, kiedy to kwitną rośliny, drzewa i krzewy pyłko- i miododajne przez okres 2-3 miesięcy w ciągu roku. Wnioskodawca podkreśla, że pszczoły pełnią pożyteczną rolę dla lasu, jak również las pełni funkcję ochronną polskiego pszczelarstwa.
Ponadto Wnioskodawca w uzupełnienie do wniosku wskazał, iż właściciele pasiek, którym będzie nieodpłatnie udostępniony grunt nie zajmują się produkcją miodu w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Produkcja miodu prowadzona jest na niewielką skalę, jedynie na potrzeby własne właścicieli uli. Pismem z dnia 26.08.2009 r. Nr IPPB4/415-520/09-3/MP, IPPP3/443-676/09-2/MM wezwano Wnioskodawcę do uzupełnieniu wniosku poprzez doprecyzowanie stanu faktycznego oraz dostarczenie pełnomocnictwa lub innego dokumentu, z którego wynika prawo do występowania w imieniu Wnioskodawcy. Wnioskodawca uzupełnił powyższe pismem z dnia 07.09.2009 r. (data wpływu 11.09.2009 r.).
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, ze zm.), odwołując się do art. 10 i 11 tejże ustawy, nieodpłatnie udostępniony (art. 27 ust. 4 ustawy o lasach) grunt ze strony nadleśnictwa pod pasiekę, może stanowić przychód dla właściciela pasieki i czy może stanowić podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym? (Czy nadleśnictwo powinno wystawiać w takim przypadku PIT-8C?) Czy w świetle ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535, ze zm.), stosownie do art. 8 ust. 2 bezpłatne udostępnienie gruntu pod pasiekę zapewnione ustawą o lasach (Dz.
U. z 2005 r. Nr 44, poz. 435) podlega opodatkowaniu podatkiem VAT? Zdaniem Wnioskodawcy, Stanowisko dotyczące pytania 1: Pożytki uzyskane z faktu lokalizacji pasieki na terenie leśnym (prawo zapewnione ustawą o lasach) nie mogą stanowić podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, bowiem działanie pszczół i zebrany miododajny pyłek kwiatowy stanowi wartość „niewymierną”, las polski będący dobrem dla całego narodu czerpie korzyści ze strony pszczół dla przyrody. Stanowisko dotyczące pytania 2: W świetle ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.
U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535, ze zm.), w art. 8 bezpłatne udostępnianie gruntu pod pasiekę ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą nadleśnictwa, ponieważ pszczoły pełnią funkcję pożyteczną dla „ekosystemów leśnych”. Celem działalności nadleśnictwa jest między innymi ochrona przyrody, tutaj za pomocą pszczół takie cele są osiągane w sposób naturalny i bezcenny. Rola pszczoły miodnej w życiu człowieka i jej wpływ na ekosystem oraz środowisko naturalne jest nieoceniona i ma ścisły związek z działalnością gospodarczą nadleśnictwa, dlatego nie może stanowić podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
Odpowiedź na pytanie pierwsze w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych stanowi przedmiot niniejszej interpretacji indywidualnej. Wniosek w zakresie pytania drugiego, dotyczącego podatku od towarów i usług zostanie rozpatrzony odrębną interpretacją indywidualną. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje jednak, co należy rozumieć przez „nieodpłatne świadczenie”, ograniczając się jedynie do wskazania, w art. 11 ust. 2 i 2a, sposobu i kryteriów ustalania wartości nieodpłatnych i częściowo odpłatnych świadczeń.
Z tego właśnie względu pojęcie „świadczenia” należy rozpatrywać z punktu widzenia zobowiązaniowego, tj. na tle art. 353 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r., Nr 16, poz. 93 ze zm.), zgodnie z którym zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić. Świadczenie może polegać na działaniu albo na zaniechaniu (art. 353 § 2).
W doktrynie prawa podatkowego oraz orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, iż na pojęcie „nieodpłatnego świadczenia” składają się łącznie dwa elementy: po pierwsze chodzi o wszystkie zdarzenia prawne i gospodarcze, w wyniku których podatnik otrzymuje w sposób nieodpłatny, tj. nie związany z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątkowe mające konkretny wymiar finansowy, oraz po drugie takie przysporzenie majątkowe jest uzyskiwane kosztem innego podmiotu.
Mając powyższe na uwadze można stwierdzić, iż otrzymanie nieodpłatnego świadczenia ma zasadniczo miejsce wówczas, gdy na podstawie stosunku prawnego istniejącego pomiędzy dwoma podmiotami (stosunku zobowiązaniowego - zgodnie z art. 353 Kodeksu cywilnego), jedna ze stron tego stosunku jest wyłącznym jego beneficjentem, a zatem otrzymuje korzyść majątkową kosztem drugiej strony tego stosunku prawnego. W przedmiotowej sprawie, zgodnie z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym Wnioskodawca zarządza lasami stanowiącymi własność Skarbu Państwa. Wnioskodawca działa w oparciu o ustawę o lasach.
Zgodnie z zapisem art. 27 ust. 4 tejże ustawy, lokalizacja pasiek w lasach stanowiących własność Skarbu Państwa jest bezpłatna. Można zatem udostępnić grunt leśny na lokalizację pasiek w przypadku zwrócenia się do nadleśnictwa posiadacza pasieki – pszczelarza. Wnioskodawca podkreśla, że pszczoły pełnią pożyteczną rolę dla lasu, jak również las pełni funkcję ochronną polskiego pszczelarstwa. Ponadto Wnioskodawca wskazał, iż właściciele pasiek, którym będzie nieodpłatnie udostępniony grunt nie zajmują się produkcją miodu w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Produkcja miodu prowadzona jest na niewielką skalę, jedynie na potrzeby własne właścicieli uli.
Jak wskazano powyżej udostępnienie gruntów leśnych pszczelarzom, na lokalizację pasiek, nie spowoduje powstania żadnego przysporzenia majątkowego o wymiernym charakterze w rozumieniu prawa cywilnego. W związku z powyższym faktem, nie można w tym przypadku mówić o przysporzeniu majątkowym otrzymanym kosztem innego podmiotu – w tym wypadku Wnioskodawcy. Co więcej, gdyby nawet uznać, że pszczelarze otrzymuje nieodpłatne świadczenia, nie byłoby możliwe ustalenie kwoty przychodu do opodatkowania z tego tytułu.
Przychód z tytułu otrzymanych nieodpłatnie rzeczy lub praw oraz wartości innych nieodpłatnych świadczeń powstaje w przypadku, gdy podatnik otrzymuje rzecz, prawo lub innego rodzaju świadczenie w sposób nieodpłatny, podczas gdy w warunkach rynkowych otrzymanie tego rodzaju świadczenia odbywałoby się z zachowaniem odpłatności. W szczególności, zgodnie z art. 11 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartość pieniężną świadczeń w naturze określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku.
W związku z tym należy stwierdzić, że w analizowanym przypadku nie jest możliwe zastosowanie art. 11 ust. 2 ww. ustawy, nie ma bowiem możliwości ustalenia ceny rynkowej stosowanej w obrocie prawami, które ze swojej natury nie mogą być przedmiotem obrotu (są bowiem niezbywalne). Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że w przedstawionym przez Wnioskodawcę stanie faktycznym nie znajdzie zastosowania art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na okoliczność, iż nieodpłatne udostępnienie gruntów ze strony nadleśnictwa, nie stanowi nieodpłatnego świadczenia dla właścicieli pasiek w rozumieniu ww. przepisu.
Jak bowiem wykazano wyżej, z nieodpłatnym świadczeniem mamy do czynienia jedynie wtedy, gdy po stronie pszczelarzy powstałoby przysporzenie, mające konkretny wymiar finansowy. W rezultacie zdarzenie to nie spowoduje powstania przychodu do opodatkowania. Tym samym, ponieważ w analizowanym przypadku nie będzie możliwe określenie wartości przychodu do opodatkowania z tytułu nieodpłatnego świadczenia, właściciele pasiek na skutek nieodpłatnie udostępnionych gruntów ze strony nadleśnictwa nie uzyskają przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia.
Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że właściciele pasiek na skutek nieodpłatnie udostępnionych gruntów ze strony nadleśnictwa nie uzyskają przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu art. 11 ust. 1 w zw. z art. 11 ust. 2 ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych. Z uwagi na powyższe Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku wystawienia PIT-8C. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.