INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 13.09.2012 r. (data wpływu 17.09.2012 r.) uzupełnione pismem z dnia 04.12.2012 r. (data nadania 10.12.2012 r., data wpływu 12.12.2012 r.) na wezwanie z dnia 29.11.2012 r. (data nadania 30.11.2012 r., data doręczenia 03.12.2012 r.) Nr IPPB4/415-770/12-2/SP o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku podatkowego w Polsce w 2012 roku i latach następnych – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 17.09.2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku podatkowego w Polsce w 2012 roku i latach następnych. Z uwagi na braki formalne, pismem z dnia 29.11.2012 r. (data nadania 30.11.2012 r., data doręczenia 03.12.2012 r. ) Nr IPPB4/415-770/12-2/SP tut.
Organ wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia przedmiotowego wniosku poprzez dostarczenie oryginału pełnomocnictwa lub urzędowo poświadczonego odpisu pełnomocnictwa, z którego wynika prawo doradcy podatkowego Pana Marka J. do reprezentacji i odbioru korespondencji dotyczącej wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego Pana Marka Z. Pismem z dnia 04.12.2012 r. (data nadania 10.12.2012 r., data wpływu 12.12.2012 r.) Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. W myśl ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.
U. z 2012 r. poz. 361 ze zm., dalej: ustawa PIT), Wnioskodawca nie będzie posiadał centrum interesów osobistych ani gospodarczych na terytorium Polski. Od 2004 roku mieszka na stałe na terytorium Omanu. W związku z trwałym wyjazdem za granicę, dokonał wymeldowania z pobytu stałego w Polsce i przebywa tu jedynie incydentalnie, czasami w związku ze spędzanymi wspólnie z rodziną wakacjami. W takim przypadku pobyt Wnioskodawcy nie trwa dłużej niż 5 tygodni, a pozostałych członków rodziny nie dłużej niż 2,5 miesiąca w ciągu roku. W żadnym roku kalendarzowym okres pobytu na terytorium Polski nie przekracza i nie będzie przekraczał 183 dni.
W Omanie Wnioskodawca mieszka wraz z rodziną: żoną i dwójką dzieci, które urodziły się w Omanie. żona zamierza podjąć zatrudnienie w Omanie. Synowie uczęszczają do tamtejszej szkoły. Na terytorium Omanu wynajmuje dom i przewiduje nabycie nieruchomości na własność. Nie zamierza być członkiem żadnej organizacji społecznej, kulturalnej czy politycznej w Polsce. Stara się natomiast być aktywnym uczestnikiem wydarzeń kulturalnych i społecznych za granicą. Także centrum interesów gospodarczych Wnioskodawcy nie znajduje się na terytorium Polski. Od sierpnia 2004 r. pracuje za granicą i nie wykonuje pracy na terytorium Polski.
Nie posiada w Polsce tytułu do objęcia obowiązkowym systemem ubezpieczeń społecznych. Od początku swojego pobytu w Omanie podlega tamtejszym regulacjom w zakresie ubezpieczeń społecznych. Co więcej, zdecydowana większość Jego wydatków związanych z potrzebami życiowymi jest realizowana poza terytorium Polski (np. łożenie na dzieci i rodzinę, inwestycje itp.). Nie jest uczestnikiem żadnego prywatnego planu emerytalnego ani ubezpieczenia na życie oferowanego przez podmiot działający na polskim rynku.
Wnioskodawca nie posiada w Polsce żadnych składników majątkowych o istotnej wartości (np. samochodu), nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej na terytorium Polski, jak również nie posiada udziałów (akcji) w spółkach prowadzących swoją działalność w Polsce. Główny rachunek bankowy Wnioskodawcy jest prowadzony przez bank zagraniczny. Na rachunek ten wpływa m.in. Jego wynagrodzenie z tytułu pracy wykonywanej na terytorium Omanu. Wspólnie z żoną posiada także rachunek bankowy w polskim banku, wykorzystywany głównie w celu regulowania należności związanych ze sporadycznymi wizytami w kraju.
Poza kontynuacją oszczędzania w kasie mieszkaniowej przy jednym z polskich banków począwszy od 1999 r., nie posiada w Polsce żadnych innych inwestycji. W tym samym banku posiada również kartę kredytową. Ten stan będzie utrzymywał się także w najbliższym czasie. Wnioskodawca wskazał, iż Minister Finansów wydał w 2011 r. interpretację indywidualną w Jego indywidualnej sprawie (sygn. IPPB4/415-835/10-2/MP, dalej: Interpretacja), w której potwierdził, że dla celów podatku dochodowego od dnia wyjazdu z Polski Wnioskodawca nie posiadał rezydencji podatkowej w Polsce. W najbliższym czasie Wnioskodawca zamierza nabyć wspólnie z żoną nieruchomość na terytorium Polski.
Żona, z którą ma zawartą intercyzę, planuje sprzedać mieszkanie będące jej własnością by sfinansować zakup większego lokalu, którego Wnioskodawca stałby się współwłaścicielem. Dodatkowo, zakup mieszkania zostanie również sfinansowany w części ze środków uzyskanych przez Wnioskodawcę za pracę w Omanie oraz kredytu hipotecznego zaciągniętego w polskim banku. Nabycie prawa do lokalu mieszkalnego nie zmieni jednak ośrodka interesów życiowych Wnioskodawcy, który pozostanie w Omanie. Nieruchomość będzie wykorzystywana, podobnie jak dotychczas, tylko do sporadycznych wizyt w Polsce. Małżonkowie nie zamierzają również uzyskiwać dochodów z tejże nieruchomości.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy w świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego w dalszym ciągu Wnioskodawca będzie podlegał w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (tj. będzie nierezydentem podatkowym w Polsce) w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, zgodnie z treścią art. 3 ust. 2a ustawy PIT? Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy PIT, obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy) podlegają w Polsce osoby fizyczne, jeśli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Natomiast, zgodnie z ust. 2a powyższego artykułu, osoby fizyczne nieposiadające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy). Zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy PIT za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną która: posiada na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub przebywa na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
W świetle powyższego przepisu, rozumieć należy, iż jeżeli osoba nie posiada na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (tzw. ośrodka interesów życiowych) oraz nie przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym, to osoba taka nie posiada, w rozumieniu ustawy PIT, miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych).
Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika lub” w sformułowaniu centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania, kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP. Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn. ognisko domowe, aktywność społeczna, polityczna, kulturalna, obywatelska, przynależność do organizacji/klubów, uprawianie hobby itp.
Z kolei „centrum interesów gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd. Zgodnie z uzyskaną Interpretacją Ministra Finansów, od dnia wyjazdu z Polski Wnioskodawca podlegał i nadal podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Jego centrum interesów życiowych nie było i nie będzie zlokalizowane na terytorium Polski, a pobyt w Polsce nie przekroczy 183 dni w roku kalendarzowym. W najbliższym czasie Wnioskodawca zamierza nabyć wspólnie z żoną nieruchomość w Polsce.
Zakup mieszkania ma na celu zamianę dotychczasowego lokalu, będącego własnością żony, na większy. Zakup nowego lokalu zostanie sfinansowany ze środków ze sprzedaży dotychczasowego mieszkania, a także w części ze środków uzyskanych przez Wnioskodawcę za pracę w Omanie oraz kredytu hipotecznego zaciągniętego w polskim banku. Nieruchomość będzie wykorzystywana, podobnie jak dotychczas, tylko do sporadycznych wizyt w Polsce. Małżonkowie nie zamierzają również uzyskiwać dochodów z tejże nieruchomości. Fakt wspólnego z żoną nabycia nieruchomości w Polsce nie wpłynie, zdaniem Wnioskodawcy, na zmianę miejsca rezydencji podatkowej, które znajduje i będzie się znajdować w Omanie.
Dodatkowo, w świetle przepisów podatkowych, sam fakt nabycia nieruchomości nie determinuje ustalenia miejsca rezydencji w państwie położenia nabytej nieruchomości, o ile nie zmieni się centrum interesów życiowych podatnika ani też nie zmieni się miejsce jego stałego miejsca zamieszkania i przebywania powyżej 183 dni. W przypadku Wnioskodawcy, zarówno powiązania osobiste, jak i gospodarcze będą nadal silniejsze z Omanem. Na potwierdzenia swojego stanowiska Wnioskodawca przytoczył stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (sygn.
IPPB2/415-1300/08-4/SP) z 02 grudnia 2008 r., zaprezentowane w analogicznym stanie faktycznym, w którym organ stwierdził: „Przeniesienie ośrodka interesów życiowych do Islandii oznacza, iż w roku 2008 (o ile zmianie nie ulegnie stan faktyczny i prawny) Wnioskodawca podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, tj. podlega opodatkowaniu jedynie od dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Sam fakt zakupu nieruchomości w Polsce nie wpłynie na obowiązek złożenia zeznania podatkowego za 2008 rok w Polsce i rozliczenia dochodów uzyskanych za pracę w Islandii.
Nabycie nieruchomości w Polsce przez osobę będącą rezydentem Islandii nie zmieni statusu takiej osoby.” Ponadto, również w analogicznym stanie faktycznym, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w Interpretacji z 05 maja 2010 r. (sygn. IPPB2/415-87/10-3/MK) przyznał: „Sam fakt zakupu nieruchomości w Polsce przez osobę będącą rezydentem Wielkiej Brytanii nie wpłynie na zmianę statusu takiej osoby. Jedynie uzyskiwanie dochodów z nieruchomości położonej w Polsce przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Wielkiej Brytanii, miałoby wpływ na rozliczenie podatkowe w Polsce.
Reasumując należy stwierdzić, iż ośrodek życiowy Wnioskodawcy według prawa znajduje się w Wielkiej Brytanii, a tym samym Wnioskodawca w Polsce podlega ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, tj. podlega opodatkowaniu jedynie od dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej Nabycie nieruchomości w Polsce przez rezydenta Wielkiej Brytanii nie zmieni statusu takiej osoby.” Na podstawie przedstawionego zdarzenia przyszłego uprawniony jest wniosek, iż fakt nabycia nieruchomości w Polsce nie wpłynie na zmianę miejsca rezydencji.
W związku z tym, że nie zmieni się ośrodek interesów życiowych Wnioskodawcy, w dalszym ciągu nie będzie posiadał rezydencji podatkowej w Polsce, bowiem nie będzie spełniony żaden z warunków wskazanych w art. 3 ust. 1a ustawy PIT. Wnioskodawca będzie posiadał ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze z zagranicą (Omanem) niż z Polską, gdyż tam znajduje się i będzie znajdować centrum Jego aktywności życiowej (tzn. osobistej i gospodarczej).
Ponadto, pobyt Wnioskodawcy w Polsce i wykorzystywanie nabytej nieruchomości będzie miało charakter czasowy, związany ze spędzaniem w Polsce urlopu wraz z rodziną Dodatkowo, okres pobytu Wnioskodawcy na terytorium Polski będzie daleki od przekroczenia 183 dni. Dlatego też Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż zarówno w 2012 r., jak i w kolejnych latach będzie posiadał w Polsce ograniczony obowiązek podatkowy. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego, uznaje się za prawidłowe.
Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. W odniesieniu do powołanych we wniosku indywidualnych interpretacji prawa podatkowego, tut. organ informuje, że zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Jeżeli przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe różnić się będzie zdarzenia przyszłego, które wystąpi w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia przyszłego. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.