INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 11.05.2009 r. (data wpływu 18.05.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości ustalenia różnic kursowych na okoliczność przekazania rachunków bankowych przy procesie likwidacji Spółki – jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 18.05.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości ustalenia różnic kursowych na okoliczność przekazania rachunków bankowych przy procesie likwidacji Spółki. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Spółka - Wnioskodawca jest aktualnie spółką jednoosobową, której jedynym wspólnikiem jest spółka E. Sp. z o.o. z siedzibą w Polsce (dalej: „E.”). Rozważane jest rozwiązanie i likwidacja Spółki.
W trakcie likwidacji majątek pozostały po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli, składający się na przedsiębiorstwo prowadzone przez Wnioskodawcę (m.in. nieruchomości), nie zostanie upłynniony, lecz zostanie w całości przejęty przez E. jako jedynego wspólnika Wnioskodawcy w ramach podziału majątku pozostałego po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli, o którym mowa w art. 286 Kodeksu spółek handlowych.
Mając jednak na uwadze kilkumiesięczny okres konieczny do przeprowadzenia procesu likwidacji oraz uwarunkowania rynkowe nie jest jednak również wykluczone, że w toku czynności likwidacyjnych nastąpi zbycie części składników majątku Wnioskodawcy w taki sposób, że w momencie podziału majątku przejęte przez E. składniki nie będą stanowiły zorganizowanej całości, zdolnej do samodzielnego funkcjonowania jako przedsiębiorstwo. W trakcie likwidacji Wnioskodawcy E. przejmie m.in. rachunki bankowe (lokaty) Wnioskodawcy wraz ze zgromadzonymi na nich środkami pieniężnymi w walucie obcej (E. wstąpi w prawa i obowiązki wynikające z umów rachunków bankowych).
Wnioskodawca ustala różnice kursowe dla celów podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: „CIT”) na podstawie art. 15a ustawy o CIT. W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy przejęcie przez E. w związku z likwidacją Wnioskodawcy, w ramach podziału majątku o którym mowa w art. 286 Kodeksu spółek handlowych, całości majątku Wnioskodawcy pozostawać będzie poza zakresem ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”) jako transakcja zbycia przedsiębiorstwa?
Czy przejęcie przez E. w związku z likwidacją Wnioskodawcy, w ramach podziału majątku o którym mowa w art. 286 Kodeksu spółek handlowych, składników majątku niestanowiących w dniu podziału majątku zorganizowanej całości zdolnej do samodzielnego funkcjonowania jako przedsiębiorstwo, pozostawać będzie poza zakresem ustawy o VAT?
Czy w momencie przejęcia przez E., w trakcie likwidacji Wnioskodawcy, rachunków bankowych Wnioskodawcy wraz ze zgromadzonymi na nich środkami pieniężnymi w walucie obcej powstaną po stronie Wnioskodawcy różnice kursowe podlegające CIT, w kwocie różnicy pomiędzy wartością środków pieniężnych w dniu ich wpływu na rachunki bankowe Wnioskodawcy, a wartością tych środków z dnia przejęcia rachunków przez E., przeliczonymi według odpowiednich kursów waluty obcej?
Czy przeniesienie na E. w związku z likwidacją Wnioskodawcy, w ramach podziału majątku o którym mowa w art. 286 Kodeksu spółek handlowych, składników majątku Wnioskodawcy pozostawać będzie poza zakresem ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych (dalej: „PCC”). Przedmiot niniejszej interpretacji stanowi odpowiedź na pytanie nr 3. Odpowiedź na pytania nr 1 i 2 w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oraz pytanie nr 4 w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych zostanie rozstrzygnięta w odrębnych interpretacjach. Ad.
3. Zdaniem Spółki – Wnioskodawcy, w momencie przejęcia przez E. w trakcie likwidacji rachunków bankowych Wnioskodawcy wraz ze zgromadzonymi na nich środkami pieniężnymi w walucie obcej nie powstaną po stronie Wnioskodawcy różnice kursowe podlegające CIT, w kwocie różnicy pomiędzy wartością środków pieniężnych w dniu ich wpływu na rachunki bankowe Wnioskodawcy, a wartością tych środków z dnia ich przejęcia przez E., przeliczonymi według odpowiednich kursów waluty obcej.
Zgodnie z art. 15a ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (j. t. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm., dalej: ustawa o CIT) dodatnie różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe, w kwocie wynikającej z różnicy między wartościami określonymi w ust. 2 i ust. 3. Stosownie do art. 15a ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT dodatnie różnice kursowe powstają jeżeli wartość otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest niższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.
Zgodnie z art. 15a ust. 3 pkt 3 ustawy o CIT ujemne różnice kursowe powstają jeżeli wartość otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest wyższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.
Na podstawie art. 15a ust. 4 i ust. 5 ustawy o CIT, jeżeli przy obliczaniu wartości różnic kursowych nie jest możliwe uwzględnienie faktycznie zastosowanego kursu waluty w danym dniu, przyjmuje się kurs średni ogłaszany przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego ten dzień, a jeżeli faktycznie zastosowany kurs waluty jest wyższy lub niższy odpowiednio o więcej niż powiększona lub pomniejszona o 5% wartość kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień faktycznie zastosowanego kursu waluty, organ podatkowy może wezwać strony umowy do zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających zastosowanie kursu waluty.
W razie niedokonania zmiany wartości lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają zastosowanie faktycznego kursu waluty, organ podatkowy określi ten kurs opierając się na kursach walut ogłaszanych przez Narodowy Bank Polski. W trakcie likwidacji Wnioskodawcy rachunki bankowe Wnioskodawcy wraz ze zgromadzonymi na nich środkami pieniężnymi w walucie obcej zostaną przejęte przez E. (E. wstąpi na mocy czynności prawnej w prawa i obowiązki Wnioskodawcy wynikające z zawartych umów rachunku bankowego). Przejęcie rachunków bankowych nie stanowi w ocenie Wnioskodawcy sytuacji objętej zakresem art. 15a ust. 2 lub art. 15a ust. 3 ustawy o CIT.
W związku z przejęciem rachunków nie dojdzie więc do realizacji różnic kursowych naliczonych od środków zgromadzonych na rachunkach bankowych, a tym samym nie powstaną po stronie Wnioskodawcy różnice kursowe podlegające CIT. Różnice kursowe naliczone dla celów rachunkowości od środków zgromadzonych na rachunkach bankowych zostaną zrealizowane dopiero w momencie wypływu środków pieniężnych z przedmiotowych rachunków bankowych przejętych przez E., różnice kursowe podlegające CIT powstaną więc ewentualnie w momencie wypływu środków po stronie E..
A zatem, w ocenie Wnioskodawcy, w momencie przejęcia przez E. w trakcie likwidacji Wnioskodawcy rachunków bankowych Wnioskodawcy wraz ze zgromadzonymi na nich środkami pieniężnymi w walucie obcej nie powstaną po stronie Wnioskodawcy różnice kursowe podlegające CIT, w kwocie różnicy pomiędzy wartością środków pieniężnych w dniu ich wpływu na rachunki bankowe Wnioskodawcy, a wartością tych środków z dnia ich przejęcia przez E.. Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam, co następuje. Ustrój polskich spółek kapitałowych reguluje ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm., dalej: Ksh), w tym także kwestie dotyczące ich likwidacji.
Rozwiązanie spółki to stadium ustrojowe zaistniałe w wyniku okoliczności przewidzianych prawem, które ma na celu, na drodze postępowania likwidacyjnego, uregulować stosunki majątkowe spółki, w szczególności wobec jej wspólników i wierzycieli oraz doprowadzić do ostatecznego wykreślenia spółki z rejestru i zakończenia jej bytu prawnego (art. 272 Ksh). W ramach właściwych czynności likwidacyjnych likwidatorzy powinni zakończyć interesy bieżące spółki, ściągnąć wierzytelności, wypełnić zobowiązania, upłynnić majątek spółki, wreszcie dokonać podziału pozostałego majątku pomiędzy wspólników.
Majątek spółki pozostały po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu jej wierzycieli dzieli się między wspólników w stosunku do ich udziałów, chyba, że inne zasady podziału określa umowa spółki (art. 286 § 2 i 3 Ksh). Podział majątku nie może jednak nastąpić przed upływem sześciu miesięcy od daty ogłoszenia o otwarciu likwidacji i wezwaniu wierzycieli (art. 286 § 1 Ksh). Ci z nich, którzy nie zgłosili swoich roszczeń we właściwym terminie ani nie byli spółce znani, mogą żądać zaspokojenia swoich należności jedynie z majątku spółki jeszcze niepodzielnego (art. 287 § 1 Ksh).
Wspólnicy, bowiem, którzy po upływie sześciomiesięcznego terminu określonego w art. 286 § 1 otrzymali w dobrej wierze przypadającą na nich część majątku spółki, nie są obowiązani do jej zwrotu w celu pokrycia należności wierzycieli (art. 287 § 2 Ksh). Podział majątku między wspólników jest więc elementem procesu likwidacji spółki, czyli zakończenia jej bytu prawnego, z czym nierozerwalnie wiąże się wyzbycie wszelkiego majątku spółki. W skład masy likwidacyjnej wchodzić mogą również aktywa pieniężne zgromadzone na rachunkach walutowych, jeżeli takowe dana spółka posiada.
W przypadku likwidacji spółki winny być więc także zlikwidowane rachunki walutowe, a sama forma ich likwidacji zależy od konkretnej sytuacji i stosunków umownych pomiędzy stronami. Zauważyć należy, że dla likwidowanej spółki przekazanie rachunków walutowych wspólnikowi w ramach wyżej wspomnianego podziału majątku, jak też wypłata środków walutowych z rachunku, przekazanie tych środków wspólnikom/wspólnikowi a następnie zamknięcie rachunku walutowego - w praktyce niosą ten sam skutek i oznaczają likwidację takiego rachunku/rachunków.
W sytuacji bowiem przekazania w drodze umownej rachunków walutowych - właścicielem tych rachunków i zgromadzonych na tych rachunkach środków pieniężnych staje się już inny podmiot, tj. wspólnik. W takiej sytuacji spółka wyzbywa się więc środków zgromadzonych na rachunkach i tego rodzaju wyzbycie się waluty należy traktować jako formę wypływu waluty z rachunku, który dla likwidowanej spółki przestaje z momentem przekazania przestaje istnieć.
Stosownie do art. 9b ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm., dalej updop), podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych mogą ustalać różnice kursowe według jednej z dwóch wybranych metod: na podstawie art. 15a (tzw. metoda podatkowa), albo na podstawie przepisów o rachunkowości, jeżeli ich sprawozdania finansowe w okresie stosowania tej metody będą badane przez uprawnione do tego podmioty. Treść wniosku wskazuje, iż Spółka – Wnioskodawca ustala różnice kursowe zgodnie z art. 15a updop.
Stosownie do art. 15a ust. 1 updop, różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe w kwocie wynikającej z różnicy między wartościami określonymi w ust. 2 i 3 ustawy. A zatem, różnice kursowe jako element przychodów bądź kosztów podatkowych bezpośrednio rzutują na wysokość podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych. Prawidłowe wyliczenie podatku uzależnione jest więc, m.in. od właściwego ustalenia różnic kursowych.
Zdarzenia, z którymi ustawodawca wiąże skutki w postaci wystąpienia podatkowych różnic kursowych wskazane zostały w art. 15a ust. 2 (dodatnie różnice) i ust.3 (ujemne różnice) updop.
Analiza wskazanych wyżej przepisów art. 15a ust. 2 i ust. 3 pozwala zarówno po stronie przychodów, jak i po stronie kosztów wyodrębnić dwie kategorie różnic kursowych: różnice kursowe wprost związane ze zdarzeniami (operacjami) gospodarczymi; różnice kursowe od posiadanych w walucie obcej własnych środków pieniężnych lub wartości pieniężnych (substytutów pieniądza w postaci papierów wartościowych, jak np. akcje, obligacje, a także środków płatniczych, jak np. czeki, akredytywy i inne) z tytułu obrotu tych środków pieniężnych lub wartości pieniężnych.
Nadmienić należy, iż te dwie kategorie różnic kursowych są niezależne od siebie, jednak w przypadku zapłaty za zobowiązania w walucie obcej mogą oba rodzaje tych różnic występować równocześnie. Różnice kursowe od własnych środków pieniężnych – które stanowią przedmiot wątpliwości zgłoszonych w niniejszej sprawie - powstają na rachunku, czy posiadanych przez podatnika kilku rachunkach walutowych i najogólniej wiążą się z obrotem walutą.
W ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych zdefiniowane zostały, jak słusznie zauważa Spółka – Wnioskodawca, w art. 15a ust. 2 pkt 3 i ust. 3 pkt 3. Zgodnie z art. 15a ust. 2 pkt 3 cyt. ustawy podatkowej, dodatnie różnice kursowe powstają, jeżeli wartość otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest niższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.
Natomiast w myśl art. 15a ust. 3 pkt 3 tejże ustawy, ujemne różnice kursowe powstają jeżeli wartość otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest wyższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni. A zatem, jak wskazują przywołane przepisy, dodatnie bądź ujemne różnice kursowe od własnych środków pieniężnych mogą powstać wyłącznie przy zapłacie lub innej formie wypływu tych środków.
Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Spółka – Wnioskodawca przekaże w ramach procesu likwidacji i podziału majątku, o którym mowa w art. 286 Ksh swojemu jedynemu wspólnikowi rachunki bankowe wraz ze zgromadzonymi na nich środkami pieniężnymi w walucie obcej i wspólnik ten wstąpi w prawa i obowiązki wynikające z umów rachunków bankowych. Spółka uważa przy tym, iż w związku z przejęciem rachunków nie dojdzie do realizacji różnic kursowych naliczonych od środków zgromadzonych na rachunkach bankowych, a tym samym nie powstaną po stronie Spółki różnice kursowe podlegające CIT.
Odnosząc przedstawiony stan prawny do sytuacji opisanej we wniosku wskazać należy, iż poprzez przekazanie wspólnikowi rachunków walutowych wraz ze zgromadzonymi na tych rachunkach środkami pieniężnymi Spółka de facto przekazała wspólnikowi należne mu środki pieniężne. Stało się to co prawda bez fizycznej wypłaty tych środków z konta walutowego, ale w rezultacie Spółka wyzbyła się środków walutowych i przestała być właścicielem posiadanych rachunków. W ocenie tutejszego organu, taką operacje wyzbycia się środków walutowych należy w aspekcie podatkowych różnic kursowych traktować na równi z wypływem środków pieniężnych z rachunku walutowego.
Oznacza to tym samym, iż na moment przekazania rachunków walutowych wspólnikowi, Spółka winna naliczyć odpowiednio dodatnie bądź ujemne różnice kursowe pomiędzy wartością tych środków z dnia ich wpływu na rachunki bankowe a ich wartością z dnia przekazania rachunków bakowych wspólnikowi, czyli ustalić różnice kursowe o jakich mowa w ww. art. 15a ust. 2 pkt 3 lub art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Mając powyższe na uwadze stanowisko Spółki uznaje się więc za nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.