INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 18.11.2009 r. (data wpływu 23.11.2009 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztów stanowiących podstawę wynagrodzenia Spółki i ponoszonych z tytułu zakupu artykułów gastronomicznych lub usług cateringowych w związku z działaniami promocyjnymi oraz wydatków o charakterze reprezentacyjnym w przypadku: wydatków określonych w art. 16 ust. 1 powołanej ustawy -jest nieprawidłowe, pozostałych kosztów działań marketingowych (w tym o charakterze reprezentacyjnym) -jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 23 listopada 2009 r. wpłynął wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków z tytułu zakupu artykułów gastronomicznych lub usług cateringowych w związku z działaniami promocyjnymi oraz wydatków o charakterze reprezentacyjnym (jako kosztów stanowiących podstawę wynagrodzenia Spółki).
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Spółka jest wyspecjalizowanym podmiotem funkcjonującym na rynku farmaceutycznym, który świadczy usługi dla firm zajmujących się produkcją i dystrybucją produktów leczniczych oraz suplementów diety. Spółka zatrudnia przedstawicieli medycznych i farmaceutycznych, którzy posiadają niezbędną wiedzę w zakresie medycyny i farmacji (często rekrutują się z uczelni medycznych), jak i obowiązujących przepisów prawa (Prawo Farmaceutyczne, przepisy o zawodzie lekarza, zasad finansowania świadczeń medycznych z budżetu państwa, itp.).
Istotą pracy przedstawiciela medycznego i farmaceutycznego jest spotykanie się z osobami decydującymi o stosowaniu danego leku w terapii, w szczególności z lekarzami i farmaceutami. Dzięki takim, budowanym przez lata spotkań kontaktom jest możliwe przedstawienie oferty w zakresie leków, nowych możliwości terapii, prowadzenia terapii danymi lekami w sposób minimalizujący skutki niepożądane działań leków, informowanie o nowych formach odpłatności za leki (listy i zasady refundacyjne zmieniają się w czasie), itp.
Dodatkowo, przedstawiciele medyczni i farmaceutyczni mając kontakt z przedstawicielami zawodu lekarza i farmaceuty mogą wykonywać inne, dodatkowe czynności, które są związane z tymi zawodami. W szczególności jest to zbieranie praktycznych informacji o efektach stosowania leków w zakresie skuteczności, jak i działań niepożądanych, możliwych kierunkach modyfikacji leków (zarówno w zakresie form ich podawania, opakowań, ulotek itp.), leków wspomagających działanie, suplementów diety, itp.
Spotkania z lekarzami i farmaceutami pozwalają także na zebranie szeregu informacji o charakterze zarządczym niezbędnym do prowadzenia działalności gospodarczej, takich jak informacje o cenach leków i działaniach konkurencji, stosowanych promocjach, pakietach, itp. Spółka posiada wyposażenie i środki trwałe używane przez przedstawicieli w ich pracy (w szczególności samochody pozwalające dotrzeć przedstawicielom do lekarzy w różnych miejscach kraju), telefony, komputery przenośne, dzięki którym jest możliwe kontaktowanie się przedstawicieli z osobami koordynującymi ich pracę. Spółka zatrudnia również wysoko kwalifikowane osoby zajmujące się koordynacją i zarządzaniem pracy przedstawicieli.
W celu wykorzystania, jak i rozwoju posiadanych zasobów, Spółka zawarła umowę o świadczenie usług marketingowych z kontrahentem, podmiotem posiadającym siedzibę w Czechach (nazywana dalej: „Umowa”), powiązanym kapitałowo.
Kontrahent jest posiadaczem dokumentacji rejestracyjnej (tzw. dossier) grupy leków i suplementów diety (nazywanych dalej Produktami Leczniczymi) oraz praw wynikających z rejestracji tych produktów, w tym w Polsce, prowadzi dystrybucję Produktów Leczniczych w Polsce, sprzedając te produkty do polskich hurtowni farmaceutycznych, jest właścicielem znaków towarowych dotyczących Produktów Leczniczych, jak również znaków towarowych stosowanych przez podmioty zajmujące się produkcją i dystrybucją tych Produktów Leczniczych (większość tych znaków towarowych jest umieszczana na opakowaniach leków), jest podmiotem odpowiedzialnym, tj. posiada stosowne zezwolenia na wprowadzanie do obrotu produktów leczniczych i w związku z tym jest zobowiązana do wypełnienia szeregu obowiązków związanych z bezpieczeństwem obrotu produktami leczniczymi, a także jest odpowiedzialna za bezpieczeństwo terapii, w szczególności wynikające z działań niepożądanych i interakcji leków.
Ten zakres działalności Kontrahent zamierza rozszerzać, w tym dokonując zakupu praw do nowych produktów, tworzeniu nowych produktów, co wiąże się z pracami polegającymi na opracowaniu nowego dossier, jak i przeprowadzeniu stosowanych badań nowo wprowadzanych leków - badań klinicznych. Kontrahent prowadzi dystrybucję swoich produktów w innych krajach niż Czechy sprzedając swoje produkty w ilościach hurtowych hurtowniom farmaceutycznym prowadzącym działalność w danym kraju, które sprzedają dalej te produkty aptekom, szpitalom lub hurtowniom lokalnym. Taka struktura dystrybucji wynika przede wszystkim z ograniczeń prawnych dotyczących specyficznego rynku, jakim jest rynek farmaceutyczny.
Chcąc sprzedawać swoje produkty w Polsce, w oparciu o taką strukturę dystrybucji, kontrahent musi zapewnić popyt na te produkty. Tworzenie popytu jest możliwe dzięki reklamie i promocji. Reklama i promocja produktów leczniczych jest poddana licznym rygorom i ograniczeniom, które wynikają z norm prawa, w szczególności przepisów Prawa Farmaceutycznego, przepisów dotyczących refundacji, przepisów o ZOZ i wielu innych. Z tych względów, chcąc prowadzić reklamę Produktów Leczniczych należy zatrudnić wysoko kwalifikowany (i w konsekwencji wysoko opłacany) personel lub zatrudnić firmę, zajmującą się świadczeniem takich profesjonalnych usług promocyjnych, jaką jest Spółka.
Kontrahent przyjął to drugie rozwiązanie i zawarł Umowę ze Spółką na świadczenie usług marketingowych.
Przedmiotem Umowy jest świadczenie przez Spółkę usług obejmujących działania promocyjne prowadzone przez firmy farmaceutyczne w Polsce, związane z rozpoznaniem rynku, promocją oraz doradztwem w tym zakresie tj. działania obejmujące między innymi: dystrybucję materiałów reklamowych i promocyjnych, tj. ulotek broszur katalogów, naklejek, gadżetów promocyjnych oraz próbek Produktów Leczniczych w Grupie Docelowej, sponsorowanie spotkań promocyjnych i kongresów naukowych dla Grupy Docelowej; organizowanie prezentacji dotyczących promowanych produktów, spotkań promocyjnych, realizację wszelkich działań reklamowych innych niż wymienione powyżej, realizację wszelkich innych działań związanych z Usługami Marketingowymi na rzecz Produktów oraz działań PR, obejmujących w szczególności przekazywanie - na polecenie kontrahenta - darowizn dla szpitali, branżowych organizacji lekarskich lub pacjentów.
Powyższy zakres usług, do których świadczenia zobowiązała się Spółka jest szeroki i obejmuje działania o charakterze reklamy bezpośredniej, reklamy pośredniej, czy działań o charakterze PR (public relations). Poszczególne działania Spółki w ramach tych świadczeń mają charakter reprezentacji Zleceniodawcy, mają go stawiać w korzystnym świetle, nobilitować, budzić pozytywne skojarzenia, jak m.in. organizowanie reprezentacyjnych poczęstunków, wręczanie prezentów i inne działania, które dla zleceniodawcy stanowią działania o charakterze reprezentacji.
Wynagrodzenie Spółki za świadczone usługi jest kalkulowane jako suma: wszystkich Kosztów Bezpośrednich poniesionych przez Spółkę w związku i w celu realizacji usług (zakup zużytych materiałów, art. spożywczych, usług obcych, wynagrodzenia osób zaangażowanych w świadczenie usług, itp.) oraz proporcjonalna część Kosztów Pośrednich poniesionych w związku ze świadczeniem Usług będących przedmiotem umowy oraz ustalonej marży zysku, będącej procentem od powyższej sumy kosztów.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy poniesione w celu realizacji umowy o świadczenie usług marketingowych koszty, obejmujące wydatki, którymi jest obciążany nabywca świadczonych przez Spółkę usług, w szczególności: na zakup artykułów gastronomicznych lub usług cateringowych zużywanych w związku z działaniami promocyjnymi na rzecz zleceniodawcy Spółki, o charakterze reprezentacyjnym (przyjęcia, spotkania prezenty itd.), mogą być uznawane przez Spółkę za koszt uzyskania przychodów ?
Zdaniem Wnioskodawcy: Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: Ustawy o CIT), kosztami uzyskania przychodów (dalej KUP) są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Użycie w tym przepisie sformułowania „w celu” oznacza, że jednym z istotnych kryteriów przemawiających za uznaniem danego kosztu za KUP jest cel poniesienia danego wydatku, jak i jego charakter. W konsekwencji każdy wydatek wymaga indywidualnej oceny pod kątem adekwatnego związku z przychodami i racjonalności działania dla osiągnięcia przychodu.
Spółka jest specjalistyczną agencją reklamową, świadczącą usługi na rzecz podmiotów prowadzących dystrybucję produktów leczniczych i suplementów diety. Działania podejmowane przez Spółkę mają zwiększyć ilość kupowanych produktów dystrybuowanych przez Zleceniodawcę Spółki. Z tego względu działania te są adresowane do osób, które są odpowiedzialne za dokonywanie zakupów leków dystrybuowanych przez zleceniodawcę Spółki, lub mają bezpośredni wpływ na zakup tych produktów przez pacjentów (np. lekarze przepisujący leki, farmaceuci polecający leki w aptece).
Obowiązujący od 1 stycznia 2007 r. art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT stanowi, iż koszty reprezentacji w szczególności poniesione na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych nie stanowią kosztów uzyskania przychodów. Zarówno przepisy ustaw podatkowych, jak i innych gałęzi prawa nie zawierają definicji reprezentacji, w odniesieniu do działań związanych promocją lub reklamą. Zgodnie z przyjętymi zasadami metodyki tworzenia przepisów prawa, nie definiuje się w aktach normatywnych (ustawach) tych pojęć, które są już zdefiniowane w sposób wystarczający, tj. są jednoznaczne, ostre, powszechnie zrozumiałe.
Tym samym należy uznać, iż brak odrębnej definicji pojęć reklamy i reprezentacji w prawie podatkowym wynika z faktu, iż zdaniem ustawodawcy te pojęcia zostały w wystarczająco jednoznaczny sposób zdefiniowane w ramach obowiązującego prawa lub semantyce języka polskiego.
Oznacza to, iż ze względu na brak definicji słowa „reprezentacja” w obowiązującym systemie prawnym, w wykładni przepisów art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT należy stosować znaczenie tego słowa, które wynika z jego definicji słownikowej, Zgodnie z definicją słownikową, przyjmowaną w orzecznictwie sądowym dotyczącym podatków, a także interpretacjach wydanych w trybie przepisów Ordynacja Podatkowa, reprezentacja to: wystawność życia, okazałość, zwłaszcza z chęci popisania się przed kimś wystawność, okazałość w czyimś sposobie życia, związana ze stanowiskiem, pozycją społeczną danej osoby okazałość, wytworność w czyimś sposobie życia, związana ze stanowiskiem, pozycją społeczną, która ma na celu wywarcie na potencjalnych odbiorcach tego przekazu pozytywnego wrażenia.
Ze względu na istnienie wyroków sądowych wskazujących, że niekoniecznie reprezentacja ma być kojarzona z wystawnością, przepychem, czy też chęcią popisania się, celowe jest przyjęcie definicji, w oparciu o którą za wydatki związane z reprezentacją należy uznać wydatki, które przez swoją ponadprzeciętność powodują powstanie pozytywnych skojarzeń osoby będącej odbiorcą (np. wizualnym) tego działania lub będącego beneficjentem świadczeń wynikających z tych wydatków.
W oparciu o taką definicję, cechami wydatków o charakterze reprezentacyjnym są: ponadprzeciętność i wyjątkowość, które powodują powstanie pozytywnych skojarzeń w stosunku do osoby lub przedmiotu, która ma być kojarzona z tymi wydatkami.
Wszystkie działania Spółki będące wykonaniem umowy o świadczenie usług marketingowych są adresowane do lekarzy i farmaceutów, którzy mają wpływ (przez wypisywanie recept, informowanie o danym leku w aptece) na wielkość sprzedaży leków dystrybuowanych i produkowanych przez zleceniodawcę Spółki, pacjentów (w zakresie, w jakim jest to dozwolone), przedstawicieli samorządów zawodowych) osób decydujących o regulacji rynku farmaceutycznego w Polsce, personelu i kierownictwa szpitali.
Pracownicy Spółki są zobowiązani do prowadzenia swojej działalności w taki sposób, aby ich działania były jednoznacznie identyfikowane z produktami, jak i firmą Zleceniodawcy Spółki - np. na wizytówkach, wręczanych dodatkowo ulotkach, materiałach informacyjnych i naukowych, itp. znajdują się loga tożsame z logo Zleceniodawcy i dystrybuowanych przez niego produktów. Z tego względu działania promocyjne prowadzone przez Spółkę przekładają się na pozytywną percepcję firm i logo jej Zleceniodawców, jak i dystrybuowanych przez nich produktów.
Są to zupełnie inne osoby, niż te, które odpowiadają za kupowanie usług Spółki, stąd działania o charakterze promocyjnym prowadzone przez Spółkę, kierowane do tych odbiorców, nie są działaniami, które mają na celu promowanie Spółki. W konsekwencji należy uznać, że te wydatki związane z wykonaniem umowy nie są związane z promocją Spółki, lecz Zleceniodawców.
Sytuację Spółki świadczącej usługi tego rodzaju można przyrównać do kwiaciarni zajmującej się dostarczaniem kwiatów pod wskazany adres - dla takiej kwiaciarni wręczane kwiaty są zwykłym towarem, nabierają one dopiero ostatecznego „reprezentacyjnego” charakteru u osoby je otrzymującej jak i u zleceniodawcy, identyfikowanego przy pomocy bileciku w bukiecie, czy też najczęściej przez skojarzenia u osoby obdarowanej.
Tak jak wręczane przez pracowników takiej kwiaciarni kwiaty nie stanowią reprezentacji reklamy tejże kwiaciarni, tak samo wręczane przez pracowników Spółki prezenty, czy też organizowane przyjęcia nie są wydatkami związanymi z jej promocją, lecz są związane z promocją zleceniodawcy Spółki. Tym samym, związane z tymi zdarzeniami wydatki, jeżeli są ponoszone w związku z realizacją zlecenia, nie stanowią wydatków związanych z reprezentacją Spółki. W konsekwencji nie znajduje w stosunku do tych wydatków zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 48 Ustawy o CIT traktujący o kosztach reprezentacji.
Dodatkowo, Spółka zwróciła uwagę na fakt iż wynagrodzenie za świadczone przez nią usługi jest kalkulowane w oparciu o metodologię koszt-plus tj. wartość poniesionych w związku ze świadczeniem usług kosztów jest zliczana i stanowi podstawę naliczenia marży Spółki. W konsekwencji wynagrodzenie Spółki składa się z dwóch komponentów - refinansowania poniesionych przez Spółkę kosztów oraz marży uzyskiwanej przez Spółkę, która to marża jest pochodną tychże kosztów. W konsekwencji takiej metodologii naliczania wynagrodzenia, Spółka przenosi ponoszone przez siebie koszty na swoich zleceniodawców.
W konsekwencji takiego mechanizmu przenoszenia kosztów, koszty, które na podstawie art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie stanowią kosztu uzyskania przychodów mogą się duplikować, tj. pojawiać się zarówno w Spółce (gdzie są przenoszone na zleceniodawcę) jak i u zleceniodawcy Spółki, W konsekwencji, gdyby uznać, co zdaniem Spółki jest nieprawidłowe, że koszty prowadzonych przez nią działań o charakterze reprezentacyjnym są kosztami reprezentacji, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 48 Ustawy o CIT mogłoby to prowadzić do sytuacji, w której koszty te były wykazywane dwukrotnie, raz w Spółce, raz u zleceniodawcy Spółki, pod tym samym tytułem, powodującym zastosowanie wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów.
Z tych względów Spółka stoi na stanowisku, iż koszty podejmowanych przez nią działań o charakterze reprezentacyjnym powinny być wyłączane z kosztów uzyskania przychodów, u tego podmiotu, u którego koszty te faktycznie stanowią koszt z ekonomicznego punktu widzenia, który nie przekazuje tych kosztów dalej. Z tych względów Spółka uważa, iż ponoszone przez nią koszty działań o charakterze reprezentacyjnym, będą stanowiły dla Spółki koszt uzyskania przychodów.
Zdaniem Spółki, prawidłowość interpretacji Spółki potwierdzają wydane wcześniej interpretacje w analogicznych, zdaniem Spółki stanach faktycznych, tj. interpretacje indywidualne wydane przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie dnia 05.08.2008 r. IP-PB3-423-847/08-2/DG, czy 24.11.2008 r. IPPB5/423-29/08-2/AJ. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się w zakresie: wydatków określonych w art. 16 ust. 1 powołanej ustawy - za nieprawidłowe, pozostałych kosztów działań marketingowych (w tym o charakterze reprezentacyjnym) - za prawidłowe.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm. – dalej także - updop), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (…). Każdy koszt należy indywidualnie oceniać pod kątem spełnienia ustawowych przesłanek określonych w ww. art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Decydującym czynnikiem pozwalającym zaliczyć dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów jest poniesienie go w celu osiągnięcia przychodu (ewentualnie zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów), przy czym każdy wydatek poza wyraźnie wskazanym w ustawie - wymaga indywidualnej oceny pod kątem adekwatnego związku z przychodami i racjonalności działania dla osiągnięcia przychodu.
Przy kwalifikowaniu poniesionych wydatków trzeba brać pod uwagę ich celowość oraz potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodu, a także racjonalność wydatków, to znaczy ich adekwatność do rzeczywistych potrzeb i zakresu prowadzonej działalności oraz konieczność ich poniesienia dla osiągnięcia przychodu.
Aby zaliczyć dany koszt do podatkowych kosztów uzyskania przychodów muszą być spełnione następujące warunki: został poniesiony w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, poniesiony został w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, został właściwie udokumentowany, nie znajduje się w katalogu kosztów zawartych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy, ma charakter definitywny (bezzwrotny).
Wyłączone z kosztów uzyskania przychodów są, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 wskazanej powyżej ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, koszty reprezentacji, w szczególności poniesione na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych. Z uwagi na to, iż przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawierają definicji pojęcia reprezentacja, dlatego należy posłużyć się wykładnią słownikową. Reprezentacja oznacza „okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia związaną ze stanowiskiem, pozycją społeczną” (Uniwersalny Słownik Języka Polskiego pod redakcją prof. Stanisława Dubisza, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2007).
Przenosząc tę definicję na grunt ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przyjąć należy, iż reprezentacja to występowanie w imieniu firmy, wiążące się z okazałością, w celu wywołania dobrego wrażenia. Obejmuje ona swym pojęciem działania polegające na kontaktach oficjalnych i handlowych pomiędzy podmiotami gospodarczymi. W określeniu reprezentacja mieści się więc takie działanie podatnika, które ma na celu stworzenie (utrwalenie) właściwego wizerunku firmy. Właściwy wizerunek to taki, który może sprawić, że kształtowany dzięki reprezentacji „obraz przedsiębiorcy” przełoży się na nabywanie jego produktów lub usług.
Świadome kształtowanie więc właściwego wizerunku przez podatników ma na celu stworzenie takiego wyobrażenia o przedsiębiorcy, które spowoduje pozytywne postrzeganie tegoż przedsiębiorcy przez osoby zewnętrzne, które z kolei będzie zachętą do podjęcia rozmów, współpracy, zakupów jego produktów czy usług. Dobre reprezentowanie, wywołujące korzystne postrzeganie przedsiębiorcy przez podmioty zewnętrzne, może polegać na odpowiednim ubiorze pracowników, wystroju firmy, sposobie podejmowania interesantów i kontrahentów, czy też innych okolicznościach.
Przywołana powyżej definicja reprezentacji akcentuje okazałość i wytworność, jako środki, do wywołania jak najlepszego wrażenia potencjalnego klienta czy kontrahenta. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że do zadań Spółki przewidzianych w umowie z klientem należy podejmowanie działań marketingowych i promocyjnych, w tym o charakterze reprezentacyjnym (przyjęcia, spotkania, prezenty itd.) na rzecz kontrahenta. Spółka za wykonane usługi otrzymuje wynagrodzenie kalkulowane metodą „koszt plus”.
Ponoszone przez Spółkę koszty nie są związane z jej reprezentacją i reklamą (o ile dotyczą tylko i wyłącznie produktów jej kontrahenta) i zasadniczo nie wpływają na promocję samej Spółki. W tym stanie rzeczy przedmiotowe wydatki ponoszone przez Spółkę należy uznać za poniesione w związku z wykonaniem usług określonych w umowie, a nie w celu reprezentacji i reklamy Wnioskodawcy (natomiast koszty reprezentacji faktycznie ponosi kontrahent), a w konsekwencji za będące poza hipotezą normy prawnej określonej w art. 16 ust. 1 pkt 28 cytowanej ustawy.
W świetle powyższego należy stwierdzić, iż wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę racjonalnie związane z wykonaniem i celami przedmiotowej umowy można zasadniczo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Nie można jednak powyższej wykładni interpretować rozszerzająco i wywodzić na tej podstawie, iż wszystkie wydatki wymienione w katalogu zawartym w art. 16 ust. 1 mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.
W przedstawionym stanie faktycznym nie mamy bowiem do czynienia z prostym refakturowaniem kosztów, lecz z sytuacją, w której Spółka ponosi koszty w związku ze świadczeniem kompleksowej usługi za wynagrodzeniem ukształtowanym według określonego algorytmu. Każdy wydatek należy zatem indywidualnie ocenić zarówno pod względem wypełnienia pozytywnych przesłanek wynikających z art. 15 ust. 1 powołanej ustawy, jak i bezwzględnie obowiązujących negatywnych przesłanek ustawowych (zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów) wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy.
Zatem biorąc pod uwagę ogólne przesłanki determinujące zaliczenie określonego wydatku do kosztów uzyskania przychodów określone w art. 15 ust. 1 powołanej ustawy oraz specyfikę działalności Wnioskodawcy należy stwierdzić, iż Spółka ma co do zasady prawo do zaliczenia do podatkowych kosztów uzyskania przychodów kosztów usług gastronomicznych i cateringowych, artykułów spożywczych (gastronomicznych), kosztów organizacji przyjęć spotkań i prezentów - za wyjątkiem kosztów określonych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Powołanie przez Spółkę w treści wniosku ORD-IN art. 16 ust. 1 pkt 48 zamiast 16 ust. 1 pkt pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jako traktującego o kosztach reprezentacji tut. Organ podatkowy uznał za oczywistą pomyłkę pisarską.
Jednocześnie na uwagę zasługuje okoliczność, iż zarówno pełna weryfikacja prawidłowości zaliczenia poszczególnych kosztów do kosztów uzyskania przychodów, jak i przesłanek określonych w art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, może być dokonana jedynie w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. Z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.