Pytanie
Spółki: Czy przedstawiona w opisie zdarzenia przyszłego transakcja wniesienia przez I. wkładu niepieniężnego do Nowej Spółki (w zamian za udziały Nowej Spółki) nie będzie skutkować powstaniem przychodu podatkowego po stronie Spółki na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 5 ust. 1 ustawy o PDOP?
Spółka stoi na stanowisku, że przedmiot aportu I. do Nowej Spółki stanowi przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 4a pkt 3 ustawy o PDOP, a w konsekwencji planowana transakcja wniesienia przez I. wkładu niepieniężnego do Nowej Spółki (w zamian za udziały Nowej Spółki) nie będzie skutkować powstaniem przychodu podatkowego po stronie Spółki na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 5 ust. 1 ustawy o PDOP.
Uzasadnienie stanowiska: Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o PDOP przychodem podatkowym jest w szczególności nominalna wartość udziałów (akcji) w spółce kapitałowej albo wkładów w spółdzielni objętych w zamian za wkład niepieniężny w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część. Z przepisu tego wynika zatem, iż w przypadku, gdy przedmiotem wkładu niepieniężnego jest przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, przychód podatkowy u wnoszącego taki aport nie powstaje.
Pojęcie „przedsiębiorstwa” zdefiniowane jest w art. 4a pkt 3 ustawy o PDOP, który w tym zakresie odsyła do stosownych uregulowań kodeksu cywilnego, tj. do art. 55¹ zawierającego legalną definicję przedsiębiorstwa.
Zgodnie z art. 55¹ kodeksu cywilnego przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej, który obejmuje w szczególności: oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa); własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości; prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych; wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne; koncesje, licencje i zezwolenia; patenty i inne prawa własności przemysłowej; majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne; tajemnice przedsiębiorstwa; księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Dodatkowo, zgodnie z art. 552 kodeksu cywilnego czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych. Z orzecznictwa sądów administracyjnych, powszechnych oraz Sądu Najwyższego wynika, że podstawową cechą przedsiębiorstwa jest samodzielność.
Znajduje ona wyraz w odrębności jego składników majątkowych, samodzielności organizacyjnej, podporządkowaniu realizacji określonego zadania (zadań) gospodarczego, indywidualizacji za pomocą własnych oznaczeń i firmy, posiadaniu własnej dokumentacji księgowej, a także byciu jako całość podmiotem określonych obowiązków o charakterze publicznym i prywatnym. Składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, iż można mówić o nich jako o zespole, a nie tylko zbiorze pewnych elementów.
Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie istniały i zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa majątkowa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej. Stanowisko to znalazło potwierdzenie m.in. w interpretacji indywidualnej wydanej w dniu 19 czerwca 2009 r. przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu (znak ILPPI/443-381/09-2/MT). Co więcej, wedle Sądu Najwyższego „występowanie elementu organizacji oraz funkcjonalnego powiązania różnorodnych jego składników umożliwiających traktowanie przedsiębiorstwa jako pewnej całości” stanowi wręcz „czynnik „konstytuujący” przedsiębiorstwo w znaczeniu przedmiotowym (art.
551 k.c.)” (wyrok z dnia 25 listopada 2010 r.; sygn. I CSK 703/09). Przedsiębiorstwo jest bowiem nie tylko sumą jego składników, lecz ich zorganizowanym zespołem, a wartość przedsiębiorstwa nie jest równa wartości jego składników, ale jest odpowiednio wyższa o wartość czynnika organizacyjnego (wyrok NSA z dnia 24 listopada 1999 r., sygn. I SA/Kr 1189/99). Zasadniczą cechą charakteryzującą przedsiębiorstwo jest zatem element organizacji jego składników.
Zdaniem Spółki, przy ocenie, czy dany zespół składników może być traktowany jako przedsiębiorstwo, należy brać pod uwagę zarówno aspekt funkcjonalny definicji przedsiębiorstwa, tj. realizację określonych zadań gospodarczych, jak i aspekt organizacyjny, tj. zespół określonych składników zorganizowany jako całość, i dopiero spełnienie tych wszystkich wymagań warunkuje potraktowanie konkretnego zespołu składników majątku jako przedsiębiorstwo. Zgodnie z informacjami zawartymi w opisie zdarzenia przyszłego I. zamierza objąć przedmiotem aportu wszystkie składniki swojego majątku, których przeniesienie jest prawnie dopuszczalne.
Wszystkie najważniejsze środki trwałe w postaci sprzętu komputerowego i urządzeń technicznych, jak i wartości niematerialne i prawne (m.in. serwisy internetowe, w tym portal), będą przedmiotem wkładu do Nowej Spółki. Analiza zastosowania oraz roli, jaką w działalności gospodarczej spełniać mogą poszczególne składniki majątku wchodzące w skład przedsiębiorstwa wnoszonego przez l., prowadzi do wniosku, iż stanowią one przedsiębiorstwo służące prowadzeniu działalności w branży internetowej.
W rezultacie nabycia przez Nową Spółkę wskazanych w zdarzeniu przyszłym składników majątkowych będzie ona mogła kontynuować działalność gospodarczą prowadzoną dotychczas przez I., natomiast I. — z braku odpowiednich do tego składników majątkowych i niemajątkowych — zaprzestanie prowadzenia tej działalności. W rezultacie planowana transakcja powinna zostać zdaniem Spółki uznana za aport przedsiębiorstwa.
Mając powyższe na uwadze, Spółka stoi na stanowisku, iż ze względu na fakt, że przedmiotem aportu od I. do Nowej Spółki będzie przedsiębiorstwo służące wykonywaniu działalności w branży internetowej, aport na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o PDOP nie spowoduje po stronie Spółki powstania przychodu podatkowego.
Stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych organów podatkowych, przykładowo w interpretacji wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 23 października 2009 r. (znak ILPB3/423-589/09-5/EK), w której wskazano, iż objęcie udziałów w spółce kapitałowej będzie skutkowało dla podmiotu obejmującego te udziały powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu tylko w przypadku, gdy udziały są obejmowane w zamian za wkład niepieniężny, ale w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część.
(...) w przypadku, gdy przedmiotem wkładu wnoszonego do spółki jest przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, podatnik obejmujący udziały nie uzyskuje przychodu w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Z ewentualnym przychodem będziemy bowiem mieli do czynienia wyłącznie w przypadku późniejszego zbycia przez podatnika tak objętych udziałów.” Podobne stanowiska na gruncie stanów faktycznych I zdarzeń przyszłych zbliżonych do opisanego w niniejszym wniosku zdarzenia przyszłego wyraził m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 23 maja 2011 r. (znak IPPB5/423-343/11-2/DG), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 28 kwietnia 2010 r. (znak IPPB3/423-42/10-2/MS), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji z dnia 18 maja 2009 r. (znak ITPB3/423-98b/09/AM) oraz Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 19 października 2009 r. (znak IPPB5/423-482/09-4/MB).
W świetle powyższego Spółka wnosi o potwierdzenie, iż w opisanym stanie faktycznym przedmiotem aportu od I. do Nowej Spółki będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 4a pkt 3 ustawy o PDOP, a w konsekwencji aport ten na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o PDOP nie spowoduje powstania przychodu podatkowego po stronie Spółki. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego, uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U.
Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.