INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 249, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 8 września 2014 r. (data wpływu 11 września 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku od towarów i usług od zakupionych towarów i usług wykorzystywanych do czynności opodatkowanych, poniesionych ze środków otrzymanych z pomocy de minimis – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 11 września 2014 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku od towarów i usług od zakupionych towarów i usług wykorzystywanych do czynności opodatkowanych, poniesionych ze środków otrzymanych z pomocy de minimis. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe. Na podstawie: Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1998/2006 z dnia 15-12-2006 r. w sprawie stosowania ad.
87 i 88 Traktatu WE do pomocy de minimis (Dz.U.L 379 z 28-12-2006 str. 5-10) Ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (tekst jednolity Dz.U. z 2007 r. nr 59, poz. 404 z późn. zm.), Spółka uzyskała w dniu 26 marca 2014 roku pomoc de minimis o wartości 830.000 zł stanowiącą równowartość euro 198.398,47, spełniającą warunki określone w rozporządzeniu Komisji Europejskiej (WE) nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis (Dz.Urz. UE L 379 z 28 grudnia 2006, str. 5), potwierdzoną zaświadczeniem pomocy de minimis udzielonym przez Fundację.
Pomoc de minimis została udzielona w związku z uczestnictwem w konkursie zorganizowanym przez Fundację ze środków pochodzących z Programu Operacyjnego-Innowacyjna Gospodarka (program 8.1 wdrażany przez Polską Agencję Wspierania Przedsiębiorczości). Otrzymane środki są pomocą bezzwrotną, przekazaną na założenie firmy i stworzenie innowacyjnego produktu klasy światowej. Pomoc została przekazana w formie pieniężnej: 24.900,00 zł - wpłata na kapitał podstawowy, 805.100,00 zł - wpłata na kapitał zapasowy. Fundacja jest mniejszościowym wspólnikiem Spółki. Spółka nie realizuje wraz z Fundacją żadnych przedsięwzięć związanych z realizacją projektu współfinansowanego ze środków unijnych.
Udzielona pomoc de minimis nie jest przeznaczona na działalność w sektorze transportu drogowego. Przykład: Spółka poniosła koszty związane z usługami księgowymi. Kwota netto: 500,00 zł, VAT: 115,00 zł, kwota brutto: 615,00 zł. Spółka zaksięgowała usługę na: koncie rozrachunkowym z kontrahentem w kwocie brutto 615,00 zł, odliczyła VAT naliczony w deklaracji VAT-7 w pełnej kwocie 115,00, ponieważ może odliczyć podatek od towarów i usług od zakupionych towarów i usług, wykorzystywanych do czynności opodatkowanych, niezależnie od tego z jakich środków zakupy te zostały poniesione.
Kwotę netto umieściła w kosztach niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, ponieważ w tym przypadku zakup został poniesiony ze środków uzyskanych z pomocy de minimis. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy Spółka ma prawo do odliczenia podatku od towarów i usług od zakupionych towarów i usług, wykorzystywanych do czynności opodatkowanych, poniesionych ze środków otrzymanych z pomocy de minimis. Spółka jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny.
Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z 86 ust. 1 Ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, ma prawo w pełni do odliczania podatku od towarów i usług od zakupionych towarów i usług, wykorzystywanych do czynności opodatkowanych, niezależnie od tego z jakich środków zakupy te zostały poniesione. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) i b) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług oraz dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego że zakupy są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
Zgodnie z art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7. W analizowanej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu towarów i usług wykorzystywanych do czynności opodatkowanych, poniesionych ze środków otrzymanych z pomocy de minimis.
Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Jak wskazał Wnioskodawca, jest on czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, a zakupy towary i usług, objęte pytaniem będą wykorzystywane do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu. Tym samym stwierdzić należy, że Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupów towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy z uwzględnieniem wyłączeń określonych w art. 88 ustawy. Zgodzić należy się z Wnioskodawcą, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie uzależniają prawa do odliczenia podatku naliczonego ze względu na pochodzenie środków, z jakich te zakupy zostały poniesione.
Jednocześnie należy zaznaczyć, że organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania kwestii prawidłowości wykorzystania ww. środków pochodzących z pomocy de minimis. W związku z tym nie zajęto stanowiska w tej sprawie. Zgodnie z art. 14b § 3 cyt. w sentencji ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Należy zatem zaznaczyć, że w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego a szczególności wykorzystywania zakupionych towarów i usług do czynności opodatkowanych, udzielona interpretacja traci swą aktualność. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.