INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 10 września 2014 r. (data wpływu 15 września 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania czynności nieodpłatnego przeniesienia na gminę lub Skarb Państwa prawa użytkowania wieczystego nieruchomości w trybie art. 9021 § 1 Kodeksu cywilnego za niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 15 września 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania czynności nieodpłatnego przeniesienia na gminę lub Skarb Państwa prawa użytkowania wieczystego nieruchomości w trybie art. 9021 § 1 Kodeksu cywilnego za niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe: Przedsiębiorstwo sp. z o.o. [zwana dalej „PD” sp. z o.o. „bądź Spółką”) zawarła umowy nieodpłatnego przeniesienia prawa użytkowania wieczystego gruntów o nr ew. działek 640/24, 640/29, 592/10, 592/13, 591/2, 7795/1, 458/84, 1153/8 z likwidatorem Przedsiębiorstwo . Na mocy postanowień umów Przedsiębiorstwo w likwidacji na podstawie przepisów ustawy z dn. 12 października 1994 r. o zasadach przekazywania zakładowych budynków mieszkalnych przez przedsiębiorstwa państwowe (Dz.
U. Nr 119, poz. 67) nieodpłatnie przeniosło na rzecz PD sp. z o.o. prawo użytkowania wieczystego nieruchomości o numerach ewidencyjnych działek 640/24, 640/29, 592/10, 592/13, 591/2, 7795/1, 458/84, 1153/8 a PD sp. z o.o, nabyła prawo użytkowania wieczystego w/w nieruchomości.
W związku z podwyższeniem opłaty z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości, jak również brakiem uzasadnionych ekonomicznie przesłanek do dalszego wykorzystywania nieruchomości na działalność statutową PD sp. z o.o., Zarząd Spółki podjął decyzję o zawarciu umowy przekazania nieruchomości na mocy postanowień, które użytkownik wieczysty nieodpłatnie przeniesie na gminę lub Skarb Państwa prawo użytkowania wieczystego nieruchomości w trybie art. 902 1 § 1 KC.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy przekazanie nieruchomości w związku z zawarciem umowy pokazania nieruchomości na mocy postanowień, które użytkownik wieczysty przeniesie na gminę lub Skarb Państwa prawo użytkowania wieczystego nieruchomości w trybie art. 902 1 § 1 KC stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2011 r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.) i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
Zdaniem Wnioskodawcy, z przestawionego w pytaniu stanu faktycznego wynika, iż Spółka zamierza przekazać nieodpłatnie na rzecz gminy lub Skarbu Państwa, w trybie art. 902 1 kodeksu cywilnego prawo wieczystego użytkowania gruntu. Katalog przychodów podlegających opodatkowaniu, określony został w art. 12 i 14 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. 2014 r. poz. 851). W świetle przytoczonych powyżej regulacji kodeksu cywilnego, podstawowym elementem umowy przekazania jest jej nieodpłatność.
Świadczenie jest nieodpłatne wówczas, gdy otrzymujący świadczenie nie świadczy nic w zamian, ani też nie zobowiązuje się do innego świadczenia w przyszłości, przy czym to świadczenie drugiej strony nie musi mieć charakteru majątkowego, może być np. korzyścią osobistą. Wobec powyższego, stwierdzić należy, iż czynność polegająca na przekazaniu nieruchomości w trybie art. 9021 kodeksu cywilnego nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, bowiem w jej efekcie nie powstanie po stronie przekazującego, tj. po stronie spółki, przychód podlegający opodatkowaniu.
Biorąc pod uwagę treść wniosku oraz powołanych przepisów prawa należy stwierdzić, że nieodpłatne przekazanie nieruchomości gruntowej na rzecz gminy bądź Skarbu Państwa nie powinno rodzić po stronie Spółki obowiązku zapłaty VAT. Nieodpłatne przekazanie, o którym mowa w art. 902 1 Kodeksu cywilnego nie jest darowizną - czynność prawna darowizny została, bowiem odrębnie uregulowana w przepisach art. 888-902 Kodeksu cywilnego. Planowane przez PD sp. z o.o. nieodpłatne przekazanie, jako niebędące darowizną, pozostaje poza zakresem ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.).
Nawet jeżeliby uznać inaczej, to planowane przez Spółkę nieodpłatne przekazanie prawa do nieruchomości także wyłączone by było spod zakresu działania ww. ustawy ze względu na fakt, że Spółce nie przysługiwało w żadnym zakresie prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia. PD sp. z o.o. działając, jako podatnik, nie dokona czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Powyższe wynika z faktu, że dokonanie dostawy towaru w drodze nieodpłatnego przekazania, mającego formę aktu notarialnego, nastąpi w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
Niemniej czynność ta nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem nie spełnia przesłanek do uznania jej za nieodpłatne przekazanie towarów, o którym mowa w art. 7 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, ze względu na fakt, że Spółce – jak wskazano – nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku od towarów i usług przy nabyciu prawa wieczystego użytkowania gruntu. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Stosownie do art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również: przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie; wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione; wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej; wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta; ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego; oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste; zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6. Przez towary na podstawie art. 2 pkt 6 ww. ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
W myśl art. 7 ust. 2 ww. ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, szczególności: przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, wszelkie inne darowizny - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że w związku z podwyższeniem opłaty z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości, jak również brakiem uzasadnionych ekonomicznie przesłanek do dalszego wykorzystywania nieruchomości na działalność statutową Spółki, Zarząd Spółki podjął decyzję o zawarciu umowy przekazania nieruchomości na mocy postanowień, które użytkownik wieczysty nieodpłatnie przeniesie na gminę lub Skarb Państwa prawo użytkowania wieczystego nieruchomości w trybie art. 9021 § 1 KC. Ponadto, jak poinformował Wnioskodawca, przy nabyciu prawa wieczystego nieruchomości nie przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku naliczonego.
Wątpliwości Wnioskodawcy budzi kwestia opodatkowania podatkiem od towarów i usług czynności nieodpłatnego przeniesienia na gminę lub Skarb Państwa prawa użytkowania wieczystego nieruchomości w trybie art. 902 1 § 1 Kodeksu cywilnego. Stosownie do art. 902 (1) § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121), przez umowę przekazania nieruchomości jej właściciel zobowiązuje się nieodpłatnie przenieść na gminę albo na Skarb Państwa oraz własność nieruchomości.
Analiza cyt. wyżej przepisów ustawy o VAT prowadzi do wniosku, że przez dostawę towarów – stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 6 i 7 ustawy – rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste i zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6. W wyniku ustanowienia prawa użytkowania wieczystego dochodzi do ekonomicznego przeniesienia władztwa nad gruntem (tj. towarem w rozumieniu ww. art. 2 pkt 6 ustawy) na rzecz użytkownika wieczystego, co pozwala mu rozporządzać nim jak właściciel.
Znajduje to wyraz zarówno w swobodzie korzystania z gruntu i czerpania z niego pożytków w sposób niemalże taki, jak w przypadku właściciela tego gruntu, jak również w możliwości przeniesienia takiego władztwa na inny podmiot, tak jak ma to miejsce w przypadku dokonywania sprzedaży gruntu przez właściciela. Zatem przeniesienie prawa użytkowania wieczystego gruntu na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, stanowi dostawę towarów. Dostawa towarów podlega opodatkowaniu – co do zasady – w przypadku gdy jest odpłatna.
Jednocześnie, opodatkowaniu podlega również nieodpłatne przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podmiotów wymienionych w cyt. art. 7 ust. 2 pkt 1 oraz wszelkie inne darowizny pod warunkiem, że podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w całości bądź w części.
Zatem, z uwagi na powołane przepisy prawa oraz przedstawione zdarzenie przyszłe należy wskazać, że skoro Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem prawa użytkowania wieczystego nieruchomości, nie zostaną spełnione przesłanki określone w art. 7 ust. 2 ustawy, zatem czynności nieodpłatnego przekazania tego prawa nie można uznać za odpłatną dostawę towarów w rozumieniu ww. przepisu.
W konsekwencji w analizowanym przypadku, nieodpłatne przekazanie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości w trybie art. 902 (1) Kodeksu cywilnego, nie będzie czynnością, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy i nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług. W zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.