INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 23 września 2011 r. (data wpływu 27 września 2011 r.) uzupełnionym pismem z dnia 21 grudnia 2011 r. ( data wpływu 23 grudnia 2011 r.) w odpowiedzi na wezwanie tut.
Organu z dnia 14 grudnia 2011 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania usług opisanych we wniosku w pkt a-e) – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 27 września 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania usług opisanych we wniosku w pkt a-e). Wniosek uzupełniono pismem z dnia 21 grudnia 2011r. (data wpływu 23 grudnia 2011 r.) w odpowiedzi na wezwanie tut. Organu z dnia 14 grudnia 2011r.
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Spółka świadczy usługi pośrednictwa ubezpieczeniowego dla firm ubezpieczeniowych oraz pośrednictwa finansowego dla banków i instytucji finansowych. Działalność Spółki wykonywana jest przy współpracy z agentami - osobami fizycznymi oraz prawnymi prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie usług pośrednictwa ubezpieczeniowego i finansowego.
Spółka zamierza świadczyć usługi: administracja dokumentacją ubezpieczeniową klientów - ogół usług, czynności polegających na wprowadzaniu wniosków, polis ubezpieczeniowych do systemu komputerowego, a także archiwizację tych dokumentów (w większości druków ścisłego zarachowania), przygotowanie do wysyłki, analizę poprawności formalnej, merytorycznej; prowadzenie rozliczeń prowizyjnych przysługujących z tytułu czynności pośrednictwa ubezpieczeniowego, kredytowego dla agentów, agencji współpracujących - czynności te obejmują przygotowanie listów prowizyjnych, dokonywanie z ich tytułu przelewów należności, wystawianie rachunków oraz dokonywanie wszelkich korekt z tytułu zaistniałych nieprawidłowości; obsługę klienta korzystającego z produktów ubezpieczeniowych - polegająca na prowadzeniu obsługi informacyjnej, telefonicznej infolinii wsparcia, elektronicznego centrum obsługi (za pośrednictwem serwisu na stronie ww oraz dedykowanych formularzy e-mailowych).
Usługi te skierowane są dla klientów posiadających długoterminowe polisy ubezpieczeniowe zarówno życiowe jak i majątkowe, którzy oczekują merytorycznego wsparcia na każdym etapie korzystania z nich, w tym likwidacji szkód, zmiana danych w umowach lub alokacji składek; prowadzenie dokumentacji agentów ubezpieczeniowych — kompletowanie, przygotowanie dokumentacji dotyczącej obowiązkowych szkoleń zawodowych, licencyjnych dla agentów, pośredników ubezpieczeniowych a także wystawianie certyfikatów potwierdzających odbycie ww. szkoleń; budowa sieci sprzedaży produktów ubezpieczeniowych, kredytowych — ogół czynności związanych z pozyskaniem do wykonywania usług pośrednictwa ubezpieczeniowego, kredytowego, pożyczkowego pośredników, agentów, agencji.; udzielanie pożyczek wraz z obsługą Klientów w zakresie finansowania.
Wnioskodawca uzupełnił wniosek o następujące informacje dotyczące pkt f wniosku: Działalność Spółki w obszarze udzielania pożyczek polega na udzielaniu krótkoterminowych pożyczek. Spółka udziela zasadniczo dwa rodzaje pożyczek: pożyczki hipoteczne – w których jednostkowe zaangażowanie Spółki w pożyczkę klienta przekracza 100.000 zł. Oferta kierowana jest do osób fizycznych, pożyczka zabezpieczona jest hipoteką na nieruchomości lub/oraz konstrukcją przewłaszczenia na zabezpieczenie.
Maksymalny czas na jaki może zostać udzielona pożyczka hipoteczna wynosi 12 miesięcy. pożyczki gotówkowe – celowe pożyczki pieniężne służące sfinansowaniu konkretnych zakupów lub zabiegów medycznych przez klienta i zaakceptowanych przez Spółkę. Udzielane na minimalny okres 3 miesięcy, maksymalny nie przekraczający 36 miesięcy; pożyczki konsumenckie nie są zabezpieczone hipoteką. Minimalna wysokość pożyczki wynosi: 500 zł., maksymalna: 30000zł.
Obsługa klientów Spółki, prowadzona przez Spółkę polega w szczególności na: budowie sieci dystrybucji dla Pożyczek – w oparciu o sklepy RTV, AGD, kliniki medyczne całość działań służących pozyskiwaniu nowego dystrybutora, uruchomienie sprzedaży; prowadzeniu Infolinii dla Klienta zainteresowanego ofertą pożyczek gotówkowych, hipotecznych udzielanych z kapitału własnego; weryfikacji, ocenie wiarygodności finansowej klienta w oparciu o przedstawienie przez niego dokumenty, a także raporty Biura Informacji Kredytowej przeprowadzane w celu weryfikacji klienta pod kątem możliwości zaciągnięcia Pożyczki w Spółce; procesowaniu dokumentów finansowych związanych z udzielonymi pożyczkami, ich archiwizacja; obsłudze systemu komputerowego służącego do bieżącego monitorowania spłacalności, zaległości finansowych klientów wobec Spółki; udzielaniu informacji klientom za pomocą środków teleinformatycznych do porozumienia się na odległość – na tematy związane z zobowiązaniami klientów wobec Spółki z tytułu zaciągniętych zobowiązań pożyczkowych.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy usługi przedstawione w poz. 68 ściśle powiązane z wykonywaniem usług ubezpieczeniowych, finansowych i kredytowych podlegają przedmiotowemu zwolnieniu od podatku od towarów na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37-40 w związku z art. 43 ust. 13 ustawy o VAT? Zgodnie z treścią ustawy z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 226, poz. 1476), nastąpiło odejście od identyfikacji usług zwolnionych od podatku od towarów i usług przy zastosowaniu klasyfikacji statystycznych.
Obecnie usługi podlegające zwolnieniu od VAT określa się zgodnie z treścią przepisów ustawy od towarów i usług, w szczególności przepisu art. 43 ustawy o VAT. Zdaniem wnioskodawcy Spółka przy świadczeniu usług korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 37 -40 w związku z art. 43 ust. 13 ustawy o VAT. Czynności podejmowane przez Spółkę stanowią element usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 37-40 i dotyczą usług ubezpieczeniowych, pośrednictwa ubezpieczeniowego, finansowego, kredytowego oraz pożyczkowego.
Przedmiotowe zwolnienie stosuje się również do świadczenia usług stanowiących element wyżej wymienionych usług, który sam stanowi odrębną całość i jest właściwy oraz niezbędny do świadczenia wyżej wymienionych usług zwolnionych od podatku od towarów i usług. Mając na uwadze powyższe, wydaje się, że Spółka przy świadczeniu wyżej wymienionych usług może korzystać ze zwolnienia określonego w art. 43 pkt 37-40 ustawy o VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Stosownie do art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.
W art. 41 ust. 1 ustawy postanowiono, iż stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże, zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Podkreślić także należy, iż zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.
Według art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy, zwalnia się od podatku usługi ubezpieczeniowe, usługi reasekuracyjne i usługi pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, a także usługi świadczone przez ubezpieczającego w zakresie zawieranych przez niego umów ubezpieczenia na cudzy rachunek, z wyłączeniem zbywania praw nabytych w związku z wykonywaniem umów ubezpieczenia i umów reasekuracji.
W art. 43 w ust. 1 pkt 38 ustawy objęto zwolnieniem usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz pośrednictwo w zakresie udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę, pośrednictwo i wszelkie działania w zakresie gwarancji kredytowych lub pożyczkowych lub innych form zabezpieczenia kredytu lub pożyczki pieniężnej oraz zarządzanie tymi gwarancjami przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę, z wyłączeniem zbywania praw nabytych w związku z udzieleniem kredytu lub pożyczki pieniężnej.
Na podstawie tego przepisu zwolnieniem objęte zostały również – wyłączone na podstawie dotychczasowych przepisów ustawy – czynności udzielania pożyczek lombardowych, wykonywane przez podmioty inne niż banki. Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 39 ustawy objęto zwolnieniem czynności udzielania poręczeń, gwarancji i innych zabezpieczeń transakcji finansowych i ubezpieczeniowych, rozumianych ogólnie jako zgoda poręczyciela, gwaranta lub udzielającego zabezpieczenia do spłacenia długu lub każdego innego zobowiązania finansowego w imieniu dłużnika, w przypadku niewywiązania się przez niego ze spłaty długu.
Warunkiem objęcia zwolnieniem gwarancji, poręczeń i zabezpieczeń jest ich finansowy (pieniężny) charakter. W art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy objęto zwolnieniem usługi, łącznie z pośrednictwem, w zakresie depozytów środków pieniężnych, prowadzenia rachunków pieniężnych, wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych, przekazów i transferów pieniężnych, długów, czeków i innych zbywalnych instrumentów finansowych.
Zgodnie z art. 43 ust. 13 ustawy, zwolnienie od podatku stosuje się również do świadczenia usługi stanowiącej element usługi wymienionej w ust. 1 pkt 7 i 37-41, który sam stanowi odrębną całość i jest właściwy oraz niezbędny do świadczenia usługi zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 7 i 37-41. Przepisu ust. 13 nie stosuje się do świadczenia usług stanowiących element usług pośrednictwa, o których mowa w ust. 1 pkt 7 i 37-41 (art. 43 ust. 14 ustawy). W myśl natomiast art. 43 ust. 15 ustawy, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 37-41 oraz w ust. 13, nie mają zastosowania do: czynności ściągania długów, w tym factoringu; usług doradztwa; usług w zakresie leasingu.
Z okoliczności sprawy wynika, iż Wnioskodawca świadczy usługi pośrednictwa ubezpieczeniowego dla firm ubezpieczeniowych oraz pośrednictwa finansowego dla banków i instytucji finansowych. Działalność Spółki wykonywana jest przy współpracy z agentami - osobami fizycznymi oraz prawnymi prowadzącymi działalność gospodarczą w zakresie usług pośrednictwa ubezpieczeniowego i finansowego.
Spółka zamierza świadczyć usługi: administracja dokumentacją ubezpieczeniową klientów - ogół usług, czynności polegających na wprowadzaniu wniosków, polis ubezpieczeniowych do systemu komputerowego, a także archiwizację tych dokumentów (w większości druków ścisłego zarachowania), przygotowanie do wysyłki, analizę poprawności formalnej, merytorycznej; prowadzenie rozliczeń prowizyjnych przysługujących z tytułu czynności pośrednictwa ubezpieczeniowego, kredytowego dla agentów, agencji współpracujących - czynności te obejmują przygotowanie listów prowizyjnych, dokonywanie z ich tytułu przelewów należności, wystawianie rachunków oraz dokonywanie wszelkich korekt z tytułu zaistniałych nieprawidłowości; obsługę klienta korzystającego z produktów ubezpieczeniowych - polegająca na prowadzeniu obsługi informacyjnej, telefonicznej infolinii wsparcia, elektronicznego centrum obsługi (za pośrednictwem serwisu na stronie ww oraz dedykowanych formularzy e-mailowych).
Usługi te skierowane są dla klientów posiadających długoterminowe polisy ubezpieczeniowe zarówno życiowe jak i majątkowe, którzy oczekują merytorycznego wsparcia na każdym etapie korzystania z nich, w tym likwidacji szkód, zmiana danych w umowach lub alokacji składek; prowadzenie dokumentacji agentów ubezpieczeniowych — kompletowanie, przygotowanie dokumentacji dotyczącej obowiązkowych szkoleń zawodowych, licencyjnych dla agentów, pośredników ubezpieczeniowych a także wystawianie certyfikatów potwierdzających odbycie ww. szkoleń; budowa sieci sprzedaży produktów ubezpieczeniowych, kredytowych — ogół czynności związanych z pozyskaniem do wykonywania usług pośrednictwa ubezpieczeniowego, kredytowego, pożyczkowego pośredników, agentów, agencji.; udzielanie pożyczek wraz z obsługą Klientów w zakresie finansowania.
Zatem, odnosząc się do opisanego we wniosku w punktach a)-e) zdarzenia przyszłego w pierwszej kolejności należy odnieść się do art. 43 ust. 1 pkt 37 i określić jakie czynności miał na myśli prawodawca formułując w art. 43 ust. 1 pkt 37 zwolnienie dla świadczonych usług ubezpieczeniowych, usług reasekuracyjnych i usług pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych. Stosownie do art. 135 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.
U. UE L z 2006 r. Nr 347.1 ze zm.), państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje: transakcje ubezpieczeniowe i reasekuracyjne, wraz z usługami pokrewnymi świadczonymi przez brokerów ubezpieczeniowych i agentów ubezpieczeniowych. Zgodnie z orzecznictwem Trybunału zwolnienia, o których mowa w art. 13 VI Dyrektywy, stanowią autonomiczne pojęcia prawa Unii, które służą unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku VAT w poszczególnych państwach członkowskich (wyrok z dnia 10 marca 2011 r. w sprawie C-540/09 Skandinaviska Enskilda Banken, pkt 19 i przytoczone tam orzecznictwo).
Należy odnotować na samym początku, że terminy używane do określenia zwolnień od podatku przewidziane w artykule 13 Dyrektywy muszą być wiernie interpretowane, jako że stanowią wyjątki od ogólnej zasady, która mówi, że podatek VAT pobierany jest od każdej usługi świadczonej odpłatnie przez podatnika (patrz w szczególności sprawa 348/87 Stichting Uitvoering Financiele Acties (1989) ECR 1737, paragraf 13 i sprawa C-287/00 Commission v Germany (2002) ECR I-5811, paragraf 43). Jest ustalonym prawem precedensowym, że zwolnienia te stanowią niezależne pojęcia prawa wspólnotowego, którego celem jest uniknięcie rozbieżności w stosowaniu systemu podatku VAT w poszczególnych Państwach Członkowskich.
W związku z powyższym, tut. Organ wydając interpretację w stanie prawnym od dnia 1 stycznia 2011 r. określa ich zakres z wykorzystaniem treści zapisów prawa unijnego i krajowego oraz orzecznictwa sądów. Dyrektywa nie podaje definicji transakcji ubezpieczeniowych ani usług pokrewnych świadczonych przez pośredników ubezpieczeniowych. Natomiast, „czynność ubezpieczeniowa”, w ogólnie przyjętym rozumieniu, charakteryzuje się tym, że ubezpieczyciel, w zamian za wcześniejsze opłacenie składki ubezpieczeniowej, zobowiązuje się w przypadku wystąpienia ryzyka objętego umową ubezpieczenia do spełnienia na rzecz ubezpieczonego świadczenia określonego w momencie zawarcia umowy.
Czynność ubezpieczeniowa, w każdym wypadku związana jest z istnieniem stosunku umownego między usługodawcą, który domaga się zwolnienia (od podatku) a osobą, której ryzyko jest objęte ubezpieczeniem, czyli ubezpieczonym. Jeśli chodzi o transakcje ubezpieczeniowe TSUE w sprawie C-8/01 orzekł jednak, że istotą transakcji ubezpieczeniowej jest w ogólnym rozumieniu, iż ubezpieczyciel zobowiązuje się, w przypadku, gdy zaistnieje ryzyko objęte ubezpieczeniem, świadczyć ubezpieczonemu usługę uzgodnioną podczas zawierania umowy w zamian za uprzednią wpłatę składki (sprawy: Card Protection Plan C-349/96, paragraf 17 i Skania C-240/99, paragraf 37).
Trybunał wprawdzie orzekł, że wyrażenie „transakcje ubezpieczeniowe” nie obejmuje wyłącznie transakcji dokonywanych przez samych ubezpieczycieli, ale zasadniczo jest na tyle obszerne, że obejmuje zapewnienie ochrony ubezpieczeniowej przez podatnika, który sam nie jest ubezpieczycielem, ale w kontekście polisy blokowej dostarcza swoim klientom taką ochronę, korzystając z wpływów od ubezpieczyciela, który przyjmuje na siebie ryzyko objęte w ubezpieczeniu (sprawy: Card Protection Plan, paragraf 22 i Skandia, paragraf 38).
Jednak w akapicie 41 sprawy Skandia Trybunał podtrzymał stanowisko, że zgodnie z definicją transakcji ubezpieczeniowych zawartą w akapicie 39 niniejszego wyroku okazuje się, iż tożsamość osoby, której świadczy się usługę, jest istotna w rozumieniu definicji rodzaju usług objętych artykułem 13B(a) Szóstej Dyrektywy i że transakcja ubezpieczeniowa nieodzownie pociąga za sobą istnienie umowy między dostawcą usługi ubezpieczeniowej i osobą, która jest ubezpieczona na wypadek ryzyka, czyli ubezpieczonym.
Biorąc pod uwagę powyższe, czynności wykonywane przez Spółkę na rzecz firm ubezpieczeniowych będące przedmiotem wniosku w pozycji a)-e), nie stanowią usług ubezpieczeniowych lub reasekuracyjnych, korzystających ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o podatku od towarów i usług. Natomiast zasadniczym kryterium, pozwalającym na ustalenie, czy dana osoba jest pośrednikiem ubezpieczeniowym, czy też nie, jest charakter wykonywanych przez nią czynności wewnętrznych. W sprawie C-124/07 pomiędzy J.C.M.
Beheer B.V. a Staatssecretaris van Financien TSUE zwrócił uwagę, że przepisy wspólnotowe nie zawierają żadnych wskazówek odnoszących się do stosunku pomiędzy brokerem lub pośrednikiem ubezpieczeniowym a stronami umowy ubezpieczeniowej, do której się przyczynił. Stwierdzenie posiadania statusu brokera lub pośrednika ubezpieczeniowego zależy zatem od cech badanej działalności.
Z kolei, w sprawie C-453/05 TSUE stwierdził, że „pośrednictwo stanowi działalność polegającą na pośredniczeniu, która może obejmować między innymi wskazywanie stronie danej umowy okazji do zawarcia takiej umowy, przy czym celem takiej działalności jest uczynienie wszystkiego, co niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę, a sam pośrednik nie ma żadnego interesu w zakresie treści umowy.
Zatem pojęcie pośrednictwa nie wymaga koniecznie, aby pośrednik działający jako subagent agenta głównego kontaktował się bezpośrednio z dwiema stronami umowy, aby negocjować wszystkie klauzule, jednakże pod warunkiem że jego działalność nie ogranicza się do zobowiązania do wykonania części czynności faktycznych związanych z umową”. Z treści art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy wynika, iż prawodawca zwolnił od podatku również usługi pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, jak również usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych (art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy).
Jak wskazał Wnioskodawca, Spółka świadczy usługi pośrednictwa ubezpieczeniowego, finansowego polegające m.in. na administracji dokumentacją ubezpieczeniową klientów, prowadzeniu rozliczeń prowizyjnych przysługujących z tytułu czynności pośrednictwa ubezpieczeniowego, kredytowego dla agentów, agencji współpracujących, obsługę klienta korzystającego z produktów ubezpieczeniowych, prowadzenie dokumentacji agentów ubezpieczeniowych, budowie sieci sprzedaży produktów ubezpieczeniowych, kredytowych.
W konsekwencji, świadczenia na rzecz firm ubezpieczeniowych, finansowych, o których mowa powyżej nie będą stanowić pośrednictwa ubezpieczeniowego czy też finansowego lecz po prostu wykonanie niektórych czynności tej firmy zleconych innej osobie. Usługi świadczone przez Wnioskodawcę będą w rezultacie rozumiane jako forma współpracy polegająca na wspieraniu firm ubezpieczeniowych/finansowych za wynagrodzeniem w wykonywaniu należącej do niej działalności..
W związku z tym, czynności opisane we wniosku w pkt a-e) wykonywane na rzecz firm ubezpieczeniowych, nie stanowią również usług pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, korzystających ze zwolnienia od podatku, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o podatku od towarów i usług, jak również nie stanowią usług pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek, korzystających ze zwolnienia na mocy art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy.
Czynności, które zamierza wykonywać Wnioskodawca opisane w pkt a-e) wniosku nie można także uznać za usługę stanowiącą element usługi ubezpieczeniowej lub reasekuracyjnej bądź też usługi pośrednictwa ubezpieczeniowego czy też usług pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek, która sama stanowi odrębną całość i jest właściwa oraz niezbędna do świadczenia tych usług. Aby uznać usługę za właściwą musi ona z ogólnego punktu widzenia stanowić osobną całość, w rezultacie obejmując funkcje charakterystyczne dla usługi zwolnionej.
Charakter przedmiotowych czynności wskazuje, iż są one co prawda związane z działalnością gospodarczą agenta, jednakże nie można ich uznać za usługę stanowiącą element usługi pośrednictwa ubezpieczeniowego/finansowego, niezbędną do jej świadczenia. bowiem nie obejmują one funkcji charakterystycznych tej usługi zwolnionej. Przedmiotowe usługi nie są również usługami niezbędnymi do świadczenia usługi ubezpieczeniowej, finansowej bowiem nie można ich uznać za usługi nieodzowne w stosunku do usługi zwolnionej. Zatem czynności te nie korzystają ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 13 ustawy.
W tym miejscu przytoczyć należy wyrok TSUE z dnia 13 grudnia 2000 r. w sprawie C-235/00 Commissioners of Customs & Excise przeciw CSC Financial Services Ltd, w którym wskazano, iż sam fakt, iż jakiś element składowy jest niezbędny do dokonania transakcji zwolnionej z podatku, nie gwarantuje, iż usługa, która ten element składowy zawiera, jest sama w sobie zwolniona z opodatkowania. Ponadto wskazać należy, iż problem tzw. usług „back office” był przedmiotem wyroku Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z dnia 3 marca 2005 r. w sprawie Staatssecretaris van Financiën przeciwko Arthur Andersen & Co. Accountants c.s. (C-472/03).
W wyroku tym TSUE stwierdził, iż Artykuł 13 część B lit. a) Szóstej Dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku należy interpretować w ten sposób, że czynności „back office”, polegające na wykonywaniu za wynagrodzeniem usług na rzecz zakładu ubezpieczeniowego, nie stanowią usług pokrewnych czynnościom ubezpieczeniowym dokonywanym przez brokera bądź pośrednika ubezpieczeniowego w rozumieniu tego przepisu. Usługi świadczone przez ACMC na rzecz UL (zakładu ubezpieczeniowego przyp. tut.
Organu) muszą być w rezultacie rozumiane jako forma współpracy polegająca na wspieraniu UL za wynagrodzeniem w wykonywaniu należącej do niej działalności, bez wchodzenia w stosunki umowne z ubezpieczonymi. Reasumując, przedmiotowe czynności wykonywane przez Wnioskodawcę opisane szczegółowo w pkt a-e) wniosku nie mogą korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, określonego w art. 43 ust. 1 pkt 37-40 w zw. z art. 43 ust.13 ustawy. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w odniesieniu do usług opisanych we wniosku w pkt a-e) należało uznać za nieprawidłowe. Jednocześnie tut.
Organ informuje, iż niniejsza interpretacja rozstrzyga w zakresie zwolnienia świadczonych na rzecz zakładów ubezpieczeń, instytucji finansowych czynności opisanych we wniosku w pkt a-e) natomiast w odniesieniu do zwolnienia czynności świadczonych przez Wnioskodawcę opisanych w punkcie f (opisanych szczegółowo w uzupełnieniu wniosku) zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.