Stanowisko Wnioskodawcy
Ad. 1. Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż na rzecz Spółki Celowej ŚT wykorzystywanych przez Spółkę zarówno do działalności opodatkowanej VAT jak i zwolnionej z VAT nie będzie korzystała ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, a w konsekwencji będzie stanowiła odpłatną dostawcę towarów podlegającą opodatkowaniu VAT według stawki właściwej dla danego towaru.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Z powyższego przepisu wynika, że zwolnienie przysługuje w razie łącznego spełnienia dwóch warunków. Po pierwsze, towary mają być wykorzystywane wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
Oznacza to, że towary powinny być zakupione z przeznaczeniem do wykorzystania ich przy wykonywaniu czynności, które są zwolnione z podatku, i faktycznie powinny być używane wyłącznie na potrzeby takiej działalności. Po drugie, dla zastosowania zwolnienia - obok spełnienia pierwszego warunku, podatnik nie powinien mieć prawa do odliczenia podatku z tytułu nabycia, importu bądź wytworzenia tych towarów. Jak wskazał Wnioskodawca, ŚT które będą przedmiotem dostawy, zanim zostaną odsprzedane do Spółki Celowej, będą przez niego uprzednio wykorzystywane do działalności zarówno zwolnionej od VAT jak i opodatkowanej VAT.
W świetle art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT oznacza to, że sprzedaż wykorzystywanych w powyższy sposób ŚT nie będzie korzystać ze zwolnienia od VAT. Wynika to z faktu, iż warunek dotyczący wykorzystywania ŚT wyłącznie do działalności zwolnionej nie będzie spełniony. Biorąc pod uwagę powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że sprzedaż ŚT wykorzystywanych do działalności zarówno zwolnionej od VAT, jak i do działalności opodatkowanej VAT będzie stanowiła odpłatną dostawę towarów niekorzystającą ze zwolnienia z opodatkowania VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, a tym samym będzie podlegała opodatkowaniu VAT według stawki VAT właściwej dla danego towaru. Ad.
2. Zdaniem Wnioskodawcy, jeżeli sprzedaż ŚT przez Wnioskodawcę będzie stanowiła odpłatną dostawę towarów niekorzystającą ze zwolnienia z opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, Wnioskodawca będzie uprawniony do jednorazowej korekty podatku VAT naliczonego związanego z nabyciem ŚT, zgodnie z art. 91 ust. 4-6 ustawy o VAT. Fundamentalną zasadą podatku VAT jest zasada neutralności, zgodnie z którą ciężar ekonomiczny podatku VAT przenoszony jest na ostatecznego konsumenta towarów i usług.
Zasada neutralności znajduje swoje odzwierciedlenie w treści art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Przypadki, w których podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zostały enumeratywnie wymienione w art. 88 ustawy o VAT.
Oznacza to, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy spełnione są następujące warunki: obniżenia dokonuje podatnik podatku VAT; nabyte towary i usługi są wykorzystywane przez tego podatnika do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem V AT; nie znajdzie zastosowania art. 88 ustawy o VAT. Prowadzi to do wniosku, że podatnik, który wykorzystuje nabywane towary oraz usługi do czynności opodatkowanych, jest zasadniczo uprawniony do odliczenia (przynajmniej części) podatku VAT związanego z nabyciem tych towarów i usług.
Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy o VAT, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje (np. czynności zwolnione z opodatkowania VAT), podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
Przepis ten nakazuje podatnikom, jeśli jest to możliwe, wyodrębnienie oraz bezpośrednie powiązanie kwoty podatku VAT naliczonego z czynnościami dającymi prawo do obniżenia kwoty podatku (tzw. bezpośrednia alokacja). Wnioskodawca podkreśla jednakże, że w zakresie ŚT posiadanych przez Spółkę, powyższa regulacja nie znajdzie zastosowania, bowiem Wnioskodawca nie jest w stanie dokonać bezpośredniego przyporządkowania kwot podatku naliczonego z tytułu zakupu ŚT do czynności dających prawo do odliczenia VAT.
Jak zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, ŚT (przykładowo wyposażenie recepcji w Klinikach, wyposażenie gabinetów w Klinikach itp.) będą wykorzystywane zarówno do wykonywania działalności zwolnionej z VAT (usług niedających prawa do odliczenia VAT, tj, usług medycznych) oraz opodatkowanych VAT (tzn. dających prawo do odliczenia VAT, np. usługi reklamowe lub wynajem sprzętu/sal).
Zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy o VAT, jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w art. 90 ust. 1 ustawy o VAT (kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego), podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku, do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10 - art. 90 ust. 2 ustawy o VAT, w oparciu o tzw. współczynnik struktury sprzedaży (dalej: „WSS”).
W związku z okolicznościami faktycznymi przedstawionymi powyżej Spółka przy nabyciu ŚT mogłaby odliczyć kwoty VAT naliczonego wyłącznie w wysokości obliczonej przy zastosowaniu WSS. Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy o VAT po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku VAT odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10 ustawy o VAT (tj. za pomocą WSS), z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony za pomocą WSS, dla zakończonego roku podatkowego.
Wskazany wyżej obowiązek korekty dotyczy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł. Oznacza to, że podatek VAT naliczony wynikający z nabycia ŚT przez Spółkę podlega korekcie rocznej przy zastosowaniu WSS obliczonego dla danego roku podatkowego.
Zgodnie z art. 91 ust. 2 ustawy o VAT, wysokość omawianej korekty ustalona jest: przez iloczyn 1/5 kwoty podatku VAT naliczonego związanego z nabyciem tych ŚT (1/10 w przypadku nieruchomości oraz praw wieczystego użytkowania) oraz WSS obliczonego zgodnie z art. 90 ustawy o VAT. Zgodnie z art. 91 ust. 4 ustawy o VAT w przypadku, gdy w okresie korekty rocznej nastąpi sprzedaż towarów lub usług objętych obowiązkiem korekty rocznej, uważa się, że towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.
W takim przypadku, zgodnie z art. 90 ust. 5 ustawy o VAT, korekta VAT naliczonego powinna zostać dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż środka trwałego. Wskazać należy, że korekta VAT naliczonego zależy przede wszystkim od tego, czy sprzedaż środka trwałego objętego korektą podlega opodatkowaniu VAT czy jest z niego zwolniona.
Zgodnie bowiem z art. 91 ust. 6 pkt 1) ustawy o VAT, w przypadku gdy sprzedaż środków trwałych objętych roczną korektą kwoty podatku naliczonego zostanie opodatkowana – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystywanie tych towarów lub usług (środków trwałych) jest związane z czynnościami opodatkowanymi. Oznacza to, że jeżeli sprzedaż środka trwałego nie podlega zwolnieniu z VAT, dla celów korekty przyjmuje się, że podatnik wykorzystuje te towary do czynności opodatkowanych VAT tj. dających prawo do odliczenia VAT. W takim wypadku, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia całości kwoty podatku VAT w proporcji do okresu objętego korektą podatku naliczonego.
Odnosząc powyższe do przedstawionego zdarzenia przyszłego, zdaniem Wnioskodawcy, jeżeli sprzedaż przez Spółkę ŚT (z tytułu nabycia których podatek VAT naliczony podlegał będzie korekcie rocznej) na rzecz Spółki Celowej nie będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, dla potrzeby dokonania korekty podatku VAT naliczonego należy uznać, że po sprzedaży te ŚT są wykorzystywane do czynności opodatkowanych tj. dających prawo do odliczenia. W konsekwencji, w wyniku sprzedaży ŚT przez Spółkę, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT w pełnej wysokości proporcjonalnie do pozostałego do rozliczenia okresu korekty.
Dodatkowo, wnioskodawca zwraca uwagę, że przedstawione powyżej stanowisko Spółki w zakresie pełnego prawa do odliczenia VAT z tytułu środków trwałych, które w okresie korekty podlegają odsprzedaży, znajduje potwierdzenie m. in. w interpretacji indywidualnej wydanej w zbliżonym stanie faktycznym przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, dnia 18 grudnia 2012 r., sygn. IPPP1/443-1003/12-2/PR. Mając na uwadze powyższe, Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowości jej stanowiska, jak wskazano na wstępie. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.
Stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.