INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 13.08.2008r. (data wpływu 21.08.2008r.), uzupełnione pismem z dnia 01.09.2008r. (data wpływu 04.09.2008r.)w odpowiedzi na wezwanie z dnia 25.08.2008r.
(doręczone w dniu 01.09.2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania posiłków pracownikom - jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 21.08.2008r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania posiłków pracownikom. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Spółka prowadzi działalność w zakresie usług gastronomicznych i hotelowych.
Praca w hotelu jest pracą w ruchu ciągłym, zmianowym a na niektórych stanowiskach w systemie 12 godzinnym. W celu poprawy warunków pracy, zaspokojenia podstawowych potrzeb pracowników i godziwych warunków pracy Spółka chciałaby zapewnić pracownikom wyżywienie. Posiłki byłyby sporządzane we własnym zakresie. Zapewnienie pracownikom posiłków umożliwiłoby również wprowadzenie do regulaminu pracy zakazu wnoszenia na teren zakładu żywności i napojów. Zakaz ten ma na celu zachowanie zasad sanitarnych i ułatwienie kontroli nad towarami spożywczymi Spółki.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy przekazanie posiłków nieodpłatne pracownikom podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług? Zdaniem Wnioskodawcy: Jeżeli uznamy, że ww. wydatki stanowią koszty uzyskania przychodu to w zakresie podatku od towarów i usług nie będzie to stanowiło przekazania na cele niezwiązane z przedsiębiorstwem (art. 7 ust. 1 i art. 8 ust. 2), a tym samym nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
Przez dostawę towarów rozumie się również - zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy - przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności: przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.
Zgodnie z art. 232 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 roku Kodeks pracy (t.j. Dz. U. z 1998 roku Nr 21, poz. 94 ze zm.) pracodawca jest obowiązany zapewnić pracownikom zatrudnionym w warunkach szczególnie uciążliwych, nieodpłatnie, odpowiednie posiłki i napoje, jeżeli jest to niezbędne ze względów profilaktycznych. Przepisy wykonawcze regulujące powyższy obowiązek to: rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996 roku w sprawie profilaktycznych posiłków i napojów (Dz. U. Nr 60, poz. 279), rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 roku w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (t.j. z 2003 r. Dz. U. Nr 169, poz. 1650).
Pierwsze z wymienionych rozporządzeń dotyczy obowiązków pracodawcy względem pracowników zatrudnionych w warunkach szczególnie uciążliwych. Natomiast drugie z zacytowanych rozporządzeń mówi o obowiązku pracodawcy dostarczania wszystkim pracownikom wody zdatnej do picia lub innych napojów. Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie usług gastronomicznych i hotelowych. W celu poprawy warunków pracy Spółka zamierza zapewnić pracownikom wyżywienie.
Umożliwi to również wprowadzenie zakazu wnoszenia na teren zakładu żywności i napojów, oraz dodatkowo wpłynie na kontrolę towarów spożywczych jak i na zachowanie zasad sanitarnych na terenie zakładu. W związku z powyższym stosownie do dyspozycji art. 7 ust. 2 pkt 1ustawy, przekazaniem przez podatnika towarów na cele inne niż związane z prowadzonym przez Spółkę przedsiębiorstwem jest zarówno przekazanie jak i zużycie towarów na cele osobiste pracownika.
W związku z powyższym przekazanie przez Spółkę sporządzonych we własnym zakresie posiłków (przy których wytworzeniu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego), będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie dyspozycji art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. W zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostanie wydana odrębna interpretacja. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.