INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 22.08.2008 r. (data wpływu 27.08.2008 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji zbycia masy majątkowej – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 27.08.2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji zbycia masy majątkowej. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca został utworzony na mocy umowy spółki komandytowej zawiązanej w dniu 11 maja 2007 r. na podstawie aktu notarialnego, Spółka komandytowa została zawiązana pod firmą „XXX” spółka komandytowa.
Stosownie do postanowień umowy spółki komandytowej (§ 3 umowy) A M (jako komandytariusz tej spółki) wniosła wkład niepieniężny o wartości 2.025.000 zł, na który składało się prawo własności następujących nieruchomości: niezabudowanej nieruchomości położonej we wsi P gmina J w powiecie p, w województwie m, o obszarze 4 ha 4300 m² oraz zabudowanej nieruchomości położonej we wsi P, gmina J w powiecie p, w województwie m o obszarze 4 ha 2500 m². A W, jako komplementariusz tej spółki wniósł wkład pieniężny w kwocie 1.000 zł.
Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest prowadzenie działalności w zakresie: Motele i hotele z restauracjami; Motele i hotele bez restauracji; Pozostałe miejsca krótkotrwałego zakwaterowania gdzie indziej niesklasyfikowane; Restauracje; Pozostałe placówki gastronomiczne: bary; Przygotowywanie i dostarczanie żywności dla odbiorców zewnętrznych: catering; Transport pasażerski międzymiastowy drogowy; eklama; ziałalność fotograficzna; Działalność związana z pakowaniem; Działalność związana z organizacją targów i wystaw; Uprawy grzybów, kwiatów i ozdobnych roślin zdobniczych; Szkółkarstwo roślin sadowniczych i ozdobnych; Produkcja soków z owoców i warzyw; Produkcja i sprzedaż dżemów, przetworów z owoców i warzyw; Organizacja imprez, konferencji, szkoleń i innych; Sprzedaż detaliczna napojów alkoholowych i bezalkoholowych; Pozostała sprzedaż detaliczna poza siecią sklepową; Sprzedaż wyrobów tytoniowych; Sprzedaż detaliczna artykułów spożywczych; Sprzedaż kosmetyków i art. zapachowych; Działalność wydawnicza: książek i czasopism; Organizacja imprez masowych; Sztuka ludowa.
Wniesione do Spółki komandytowej nieruchomości, jak również pozostały majątek Spółki Wnioskodawca planował wykorzystać w celu prowadzenia działalności hotelowo –restauracyjnej. W szczególności znajdujące się na nieruchomościach budynki miały następujące przeznaczenie: dwór przeznaczenie biurowo-restauracyjne; budynek restauracyjny (była stołówka) z przeznaczeniem na restaurację i działalność hotelową (po przebudowie), budynek magazynowo-mieszkalny z przeznaczeniem na działalność barowo-hotelową.
Od dnia zawiązania Spółki komandytowej do chwili obecnej, Wnioskodawca prowadzi na posiadanych nieruchomościach prace remontowo-modernizacyjne mające na celu przystosowanie nieruchomości do planowanej działalności gospodarczej. Stopień zaawansowania tych prac jest różny w odniesieniu do poszczególnych nieruchomości budynkowych.
Niezależnie od ww. nieruchomości w skład majątku Wnioskodawcy wchodzą inne środki trwałe, wyposażenie oraz wartości niematerialne oraz prawa wykorzystywane lub możliwe do wykorzystania dla potrzeb planowanej działalności gospodarczej a) wartości materialne: wyposażenie kuchni restauracji w szczególności: meble kuchenne ze stali nierdzewnej takie jak stanowiska, stoły, zlewy, okapy piec konwekcyjno-parowy, urządzenia chłodnicze; meble do pokoi hotelowych; b) wartości niematerialne oraz prawa: grafika strony WWW; wykupiona domena internetowa; logotyp wraz z opracowaniem „corporate identity” czyli książka znaku firmowego; menu restauracji; menu imprez; menu catering; procedury dla pracowników restauracji, kuchni, personelu sprzątającego, recepcji; projekty strojów dla pracowników; ustna umowa dot. pozyskania środków z funduszy EU; projekty pokoi hotelowych; projekty architektoniczne: restauracji, baru, recepcji; projekt zagospodarowania zieleni.
Wnioskodawca rozważa zmianę pierwotnych planów co do prowadzenia wyżej opisanej działalności gospodarczej zwłaszcza w zakresie prowadzenia hotelu z restauracją z wykorzystaniem posiadanego przez siebie majątku, w szczególności wchodzących w jego skład nieruchomości oraz środków trwałych i bierze pod uwagę sprzedaż całego majątku na rzecz jednego nabywcy. W przypadku realizacji transakcji sprzedaży, przeniesieniu na nabywcę uległyby również wszelkie prawa i zobowiązania wynikające z umów zawartych przez Spółkę z osobami trzecimi. Po dokonaniu zbycia ww. majątku Spółki komandytowej Wnioskodawca zamierza ją zlikwidować.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy planowana sprzedaż całej masy majątkowej tzn. wszystkich nieruchomości (zabudowanych oraz niezabudowanych), środków trwałych, wyposażenia a także wartości niematerialnych oraz praw, wchodzących w skład majątku spółki komandytowej, będzie transakcją zbycia przedsiębiorstwa o której mowa w art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów usług i jako taka nie będzie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem?
Zdaniem Wnioskodawcy Planowana sprzedaż masy majątkowej stanowiącej właściwie cały majątek spółki komandytowej, będzie stanowiła transakcję, o której mowa w art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług i jako taka, nie będzie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem. Przeznaczona przez Wnioskodawcę do sprzedaży masa majątkowa nosi cechy przedsiębiorstwa zdefiniowanego w art. 551 kodeksu cywilnego. Z tego punktu widzenia stanowi ona zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej.
Sprzedawany majątek po dokonaniu kilku dodatkowych inwestycji w nieruchomości, głównie w budynki będzie mógł służyć prowadzeniu działalności gospodarczej. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zakres przedmiotowy opodatkowania podatkiem od towarów i usług określają przepisy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) – zwana dalej ustawą, zgodnie z którym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Ilekroć w ustawie o podatku od towarów i usług jest mowa o sprzedaży należy przez to rozumieć odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (art. 2 pkt 22 ww. ustawy). Pojęcie dostawy towarów ustawodawca zdefiniował w art. 7 ust. 1 ustawy. Zgodnie z powołanym przepisem pod pojęciem tym należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Zbycie całej masy majątkowej przedsiębiorstwa spełnia definicję dostawy towarów – następuje tutaj przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
Zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy, nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zakładu (oddziału) samodzielnie sporządzającego bilans. Pojęcie „transakcji zbycia”, należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów”, w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aportu). Przepisy ustawy nie definiują terminu „przedsiębiorstwo”.
Z tej przyczyny dla celów określenia zakresu pojęcia „przedsiębiorstwo” wykorzystuje się regulację zawartą w art. 55¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), który to przepis stanowi, że przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.
Obejmuje ono w szczególności: oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa); własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości; prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych; wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne; koncesje, licencje i zezwolenia; patenty i inne prawa własności przemysłowej; majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne; tajemnice przedsiębiorstwa; księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Zgodnie natomiast z art. 55² ww. ustawy Kodeks cywilny czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych. W praktyce obrotu gospodarczego zdarzają się sytuacje, w których niektóre elementy przedsiębiorstwa podlegają wyłączeniu z transakcji sprzedaży. Jednak nawet w takim przypadku, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w taki sposób, by można było o nich mówić jako o zespole, a nie tylko zbiorze pewnych elementów.
Decydujące zatem jest to, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami w sposób umożliwiający kontynuowanie określonej działalności gospodarczej. Wyłączenie więc ze zbycia istotnych elementów przedsiębiorstwa, powoduje, że mamy do czynienia ze sprzedażą sumy składników majątkowych, a nie ze sprzedażą przedsiębiorstwa. Jeśli natomiast wyłączone ze zbycia składniki przedsiębiorstwa nie mają istotnego znaczenia dla funkcjonowania przedsiębiorstwa jako takiego, wówczas czynność taka na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług uznana będzie za sprzedaż przedsiębiorstwa, chociaż nie obejmuje ona wszystkich jego składników.
Należy podkreślić, że analiza przedmiotu umów cywilnoprawnych nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 cyt. wyżej ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek Zainteresowanego, wydaje, w Jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym, Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny stanowiska, czy przedmiotowa transakcja stanowi zbycie przedsiębiorstwa w rozumieniu prawa cywilnego.
Wobec powyższego stwierdzić należy, że jeśli warunki wynikające z przepisu art. 55¹ i art. 55² ustawy Kodeks cywilny zostaną spełnione, zamierzona przez Wnioskodawcę czynność sprzedaży całej masy majątkowej - wszystkich nieruchomości (zabudowanych oraz niezabudowanych), środków trwałych, wyposażenia a także wartości niematerialnych oraz praw, wchodzących w skład majątku spółki komandytowej - będzie nosiła znamiona zbycia przedsiębiorstwa, do której zastosowanie będzie miał przepis art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa.
Należy wskazać, iż definitywnej oceny przedmiotu czynności prawnej dokonuje sam podatnik, który jest w pełni zorientowany, czy wyłączone z tej czynności składniki przedsiębiorstwa nie spowodują utraty przez to przedsiębiorstwo przymiotów, o których mowa w przytoczonych wcześniej przepisach Kodeksu cywilnego. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.