INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 31.01.2011 r. (data wpływu 10.02.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT usług likwidacji szkód - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 10.02.2011 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT usług likwidacji szkód.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: W ramach prowadzonej działalności gospodarczej A. Sp. z o.o. wykonuje czynności w zakresie obsługi operacyjnej produktów ubezpieczeniowych i finansowych Grupy A. Dla celów prowadzenia ww. działalności Spółka posiada infrastrukturę techniczną oraz zespół pracowników i współpracowników konieczny do prawidłowego wykonywania usług związanych z działalnością ubezpieczeniową i bankową.
Na podstawie umowy zawartej z Towarzystwem Ubezpieczeniowym Spółka świadczy Usługę w zakresie obsługi klientów korzystających z ochrony ubezpieczeniowej wynikających z umów zawartych przez Towarzystwo z klientami, w części dotyczącej likwidacji szkód („Usługa Pomocnicza”).
W ramach ww. Usługi Pomocniczej Spółka wykonuje w szczególności następujące czynności w zależności od rodzaju szkody: zapewnienie obsługi przyjęcia zgłoszenia szkody drogą telefoniczną lub inną; rejestrację szkody na podstawie informacji uzyskanych od zgłaszającego, zgodnie z zasadami wskazanymi przez Towarzystwo; ustalenie okoliczności powstania szkody; ustalenie związku przyczynowego pomiędzy roszczeniami poszkodowanego a zgłoszoną szkodą, w tym związku przyczynowego pomiędzy zakresem uszkodzeń a okolicznościami, w których doszło do zdarzenia; szacowanie wysokości szkody i podejmowania decyzji o trybie jej likwidacji; potwierdzanie i dokumentowanie zakresu ochrony ubezpieczeniowej, rozmiaru szkody oraz podstaw do dochodzenia roszczeń regresowych; ustalenie osoby uprawnionej do odbioru odszkodowania; weryfikację zakresu wykonanej naprawy w stosunku do zakresu uszkodzeń ujętego w ocenie technicznej; informowanie poszkodowanych (zarówno ustnie, w tym drogą elektroniczną, jak i pisemnie) o trybie likwidacji szkody oraz udzielanie poszkodowanym wszelkich niezbędnych wyjaśnień związanych z likwidacją szkody; informowanie poszkodowanych (zarówno ustnie, w tym drogą elektroniczną, jak i pisemnie) o dokumentach niezbędnych do zakończenia likwidacji szkody zgodnie z zasadami wskazanymi przez Towarzystwo; zapewnienie technicznych warunków do realizacji obsługi rozmów przychodzących od klientów proszących o informacje na temat likwidacji szkód oraz realizowanie rozmów wychodzących do klientów; prowadzenie dokumentacji (teczki) szkodowej zgodnie z zasadami wskazanymi przez Towarzystwo; przygotowanie kompletnej dokumentacji potwierdzającej zakres odpowiedzialności Towarzystwa za szkodę oraz wysokość odszkodowania oraz przekazywania jej w uzgodnionych terminach do Towarzystwa; przygotowanie protokołu likwidacji szkody; wystawianie dokumentów płatniczych; sporządzanie podręcznych analiz i statystyk związanych z obsługą procesu likwidacji szkód; opracowywanie procedur likwidacyjnych szkód; podejmowanie decyzji w sprawie wypłaty odszkodowań w zakresie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych oraz ubezpieczenia autocasco, do wysokości 4.000 zł z tytułu jednej szkody; rejestrację w systemach informatycznych Towarzystwa danych kontaktowych klientów oraz informacji niezbędnych do realizacji procesu likwidacji szkód; wysyłanie do klientów druków zgłoszenia i wykazu dokumentów niezbędnych w procesie likwidacji szkody; obsługę i rejestrację skarg i reklamacji w procesie likwidacji szkody.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy Usługa Pomocnicza świadczona przez Spółkę na rzecz Towarzystwa podlega zwolnieniu przedmiotowemu z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 13 ustawy o VAT? Stanowisko Spółki Usługa opisana powyżej w stanie faktycznym podlega opodatkowaniu stawką VAT zw. na podstawie art. 43 ust. 13 ustawy o VAT.
Uzasadnienie Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o VAT zwalnia się z opodatkowania VAT usługi ubezpieczeniowe, usługi reasekuracyjne i usługi pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, a także usługi świadczone przez ubezpieczającego w zakresie zawieranych przez niego umów ubezpieczenia na cudzy rachunek, z wyłączeniem zbywania praw nabytych w związku z wykonywaniem umów ubezpieczenia i umów reasekuracji.
Jednocześnie, w myśl art. 43 ust. 13 ustawy, zwolnienie od podatku stosuje się również do świadczenia usługi stanowiącej element usługi ubezpieczeniowej (pkt 37), który sam stanowi odrębną całość i jest właściwy oraz niezbędny do świadczenia usługi zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 7 i 37-41. W związku z tym, w celu uznania danej usługi za usługę zwolnioną z VAT na podstawie ww. przepisu muszą być spełnione łącznie następujące warunki: usługa stanowi odrębną całość; usługa jest właściwa/specyficzna dla usług ubezpieczeniowych Towarzystwa; usługa jest niezbędna do świadczenia usług ubezpieczeniowych przez Towarzystwo.
Przepisy o VAT nie zawierają definicji terminów „właściwy”, „niezbędny” oraz „odróżniający się”. W związku z tym, należy odwołać się do wykładni słownikowej tych pojęć. Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008 r.: odrębny to „wydzielony spośród innych; stanowiący samodzielną całość; osobny; oddzielny”; właściwy – „charakterystyczny, typowy dla kogoś lub czegoś”; niezbędny – „taki, bez którego nie można się obejść, koniecznie potrzebny, nieodzowny, niezastąpiony”.
Przedstawiając powyższe, czynności podejmowane przez Spółkę spełniają wszystkie warunki określone przez ustawodawcę w art. 43 ust. 13 ustawy, w szczególności bowiem: stanowią odróżniającą się całość – z uwagi na fakt możliwości zlecenia ich wykonania odrębnemu podmiotowi gospodarczemu; są właściwe (specyficzne) dla usług ubezpieczeniowych Towarzystwa – co uzasadnione jest ścisłym dopasowaniem do działalności gospodarczej (ubezpieczeniowej) Towarzystwa; Należy jednoznacznie podkreślić, iż świadczenie takich czynności pozbawione byłoby sensu ekonomicznego – w oderwaniu od transakcji (usług) ubezpieczeniowych zakładu ubezpieczeń.
W praktyce oznacza to, że prowadzenie działalności przez Towarzystwo na podstawie zawartych umów ubezpieczenia z Klientami determinuje wykreowanie popytu na czynności objęte niniejszym wnioskiem – wykonywanie Usługi Pomocniczej przez Wnioskodawcę nie miałoby racji bytu bez działalności ubezpieczeniowej Towarzystwa; w tym miejscu należy wskazać, iż zgodnie z postanowieniami art. 3 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej (tj.
Dz. U. z 2010 r. Nr 11, poz. 66 z późn. zm.) czynnościami ubezpieczeniowymi są w szczególności ustalanie przyczyn i okoliczności zdarzeń losowych, ustalanie wysokości szkody, rozmiaru odszkodowań oraz innych świadczeń należnych osobom uprawnionym, ustalanie wartości przedmiotu ubezpieczenia, również w sytuacji, gdy zakład ubezpieczeń zleci wykonanie tych czynności zewnętrznemu kontrahentowi. Na mocy bowiem art. 3 ust. 6 ww. ustawy o działalności ubezpieczeniowej czynności wskazane powyżej wykonywane przez zewnętrzne podmioty gospodarcze są traktowane jak czynności ubezpieczeniowe, w zakresie, w jakim są wykonywane w imieniu i na rzecz zakładu ubezpieczeń.
Wynika z tego, że Usługę Pomocniczą wykonywaną przez Spółkę należy uznać za usługę właściwą dla usług ubezpieczeniowych w rozumieniu art. 43 ust. 13 ustawy o VAT. są niezbędne dla wykonywania usług ubezpieczeniowych przez Towarzystwo na rzecz jej klientów – Towarzystwo aby móc prowadzić działalność ubezpieczeniową, musiałoby samodzielnie wykonywać czynności opisane w stanie faktycznym – w sytuacji braku świadczenia ich przez Spółkę. Przeprowadzenie czynności likwidacji szkód warunkuje bowiem prawidłowe wykonanie usługi ubezpieczeniowej wynikającej z umowy zawartej przez Towarzystwo z klientem.
Stanowisko Spółki, iż czynności objęte przedmiotowym wnioskiem mieszczą się w zakresie czynności pomocniczych do usług ubezpieczeniowych znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej dotyczącym podatku od wartości dodanej.
W orzecznictwie TSUE podkreśla się bowiem, iż dana czynność (transakcja) podlega zwolnieniu z opodatkowania VAT jako czynności pomocnicze do transakcji ubezpieczeniowych i finansowych, w sytuacji gdy: (i) stanowią odróżniającą się całość, (ii) są specyficzne dla transakcji zwolnionych, (iii) mają kluczowe/podstawowe znaczenie dla ich realizacji: „(...) Aby można je było charakteryzować jako transakcje zwolnione dla celów pkt 3 i 5 art. 13 (B) usługi świadczone przez centrum przetwarzania danych muszą z całościowego punktu widzenia, stanowić odróżniającą się całość, spełniającą w rezultacie specyficzne, podstawowe funkcje usługi opisanej w tych dwóch punktach” — orzeczenie z dnia 5 czerwca 1997 r. (sygn. akt C-2/95) Sparekassernes Datacenter (SDC) v. Skatteministeriet; „(...) W pkt 66 wyroku w sprawie SDC, Trybunał uznał, że usługi centrum przetwarzania danych, aby mogły zostać uznane za zwolnione dla celów art. 13B (d) (3 i 5) muszą w szerokim sensie, stanowić odrębną całość, realizującą w końcowym rezultacie specyficzne, zasadnicze funkcje usługi opisanej w tych dwóch przepisach” – orzeczenie z dnia 13 grudnia 2001 r. (sygn. akt C-235/00) Commissioners of Customs & Excise v. CSC Financial Services Ltd.
(J. Martini, Ł. Karpiesiuk, VAT w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, Warszawa 2007 r.). Mając powyższe na uwadze, należy uznać iż całość czynności podejmowanych przez Spółkę na rzecz Towarzystwa będzie spełniała warunki określone przez TSUE. Dodatkowym argumentem, uzasadniającym możliwość uznania czynności opisanych w stanic faktycznym za usługę pomocniczą do usług ubezpieczeniowych jest dotychczasowa klasyfikacja na gruncie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.
Usługi Wnioskodawcy na mocy PKWiU 1997 obowiązującej dla celów podatku od towarów i usług do 31 grudnia 2010 r. były klasyfikowane jako 67.20.10 — 00.90, tj. jako „usługi pomocnicze związane z ubezpieczeniami i funduszami emerytalno-rentowymi (bez obowiązkowych ubezpieczeń społecznych), pozostałe. Według Wnioskodawcy, pomimo iż czynności zwolnione z VAT nie są identyfikowane po dniu 1 stycznia 2011 r. zgodnie z klasyfikacjami statystycznymi, PKWiU oraz dotychczasowa praktyka organów podatkowych oraz orzecznictwo sądów administracyjnych na niej się opierające, mają znaczenie pomocnicze dla kwalifikowanej danej czynności w podatku VAT.
Stanowisko to potwierdza również uzasadnienie do rządowego projektu nowelizacji ustawy o VAT, wskazujące na potrzebę ujednolicenia przepisów o VAT z regulacjami europejskimi, przepisami krajowymi, ale również z uwzględnieniem dotychczasowego orzecznictwa. Dodatkowo podkreślić należy, iż czynności podejmowane przez Spółkę w ramach Usługi korzystają ze zwolnienia przedmiotowego z VAT w kontekście planowanych zmian legislacyjnych do przepisów dyrektywy Rady Unii Europejskiej 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz.
UE L Nr 347, s. 1 z późn. zm.) – tj. projekt Rozporządzenia Rady ustanawiającego przepisy wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej w odniesieniu do opodatkowania usług ubezpieczeniowych i finansowych (KOM (2007) 746 wersja ostateczna – Bruksela 28.11.2007). Rozporządzenie nie stanowi części porządku prawnego w zakresie systemu podatku VAT, ale przedstawia pogląd organów UE co do opodatkowania usług ubezpieczeniowych i finansowych podatkiem od wartości dodanej oraz zawiera wytyczne interpretacyjne w zakresie usług pomocniczych.
Istotą nowelizowanych przepisów nie jest zmiana zakresu zwolnień przedmiotowych z VAT, a tylko doprecyzowanie przepisów z uwzględnieniem linii orzeczniczej TSUE. Definicja usług pomocniczych wprowadzona do polskiego porządku prawnego dotyczącego podatku VAT została ustalona na podstawie zbliżonej definicji sformułowanej w ww. projekcie. Jednocześnie należy wskazać, iż projekt rozporządzenia w art. 14 ust. 1 lit. c) uznaje likwidację szkód za usługi posiadające specyficzne oraz istotne cechy ubezpieczenia.
Przedstawiając powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, wszystkie czynności podejmowane w ramach Usługi Pomocniczej przez Spółkę pozostają w ścisłym i bezpośrednim związku z działalnością ubezpieczeniową oraz wykonywaniem umów ubezpieczenia zawartych przez Towarzystwo. Czynności te wykonywane są przez Spółkę w celu realizacji nadrzędnego celu, tj. prawidłowego wykonania umowy ubezpieczenia przez zakład ubezpieczeń. Tym samym, wszystkie czynności w ramach Usługi świadczonej przez Spółkę winny być traktowane jak jedna kompleksowa Usługa objęta zwolnieniem przedmiotowym.
Zdaniem TSUE: „w celu oceny na gruncie VAT, czy świadczenie usług na które składa się szereg elementów jest jedną usługą czy dwiema lub kilkoma usługami, które powinny być rozpatrywane oddzielnie, istotnym jest aby brać pod uwagę, z jednej strony okoliczność zgodnie z którą z art. 2 ust. 1 VI Dyrektywy wynika, że każde świadczenie usług powinno być traktowane jako oddzielna i niezależna czynność, a z drugiej strony okoliczność, że świadczenie stanowiące z punktu widzenia ekonomicznego jedną usługę, nie powinno być sztucznie rozdzielane aby nie zniekształcać systemu VAT.
I z tego względu czy w danej sprawie chodzi o jedną usługę, szczególnie w takich okolicznościach, gdzie jeden lub kilka elementów muszą być uważane za tworzące usługę główną czy odwrotnie jeden lub kilka elementów powinien być postrzegany jako jedna usługa lub kilka usług pomocniczych składających się na byt podatkowy usługi głównej. Usługa powinna być traktowana jako pomocnicza do usługi głównej, kiedy nie stanowi dla klienta celu samego w sobie, lecz stanowi środek do skorzystania z lepszych warunków usługi głównej przez usługobiorcę” – orzeczenie z dnia 25 lutego 1999 r. (sygn. akt. C-349/96) Card Protection Plan Ltd. vs. Commisioners of Customs & Excise.
Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy taki przypadek ma zastosowanie przy Usłudze objętej umową z Towarzystwem. Z punktu widzenia zakładu ubezpieczeń czynności wykonywane przez Spółkę stanowią jedno świadczenie, dotyczące umowy ubezpieczenia zawartej przez Towarzystwo z klientem. Wydzielenie jednostkowych (poszczególnych) czynności z Usługi nie miałoby sensu ekonomicznego. Wszystkie elementy składające się na Usługę Pomocniczą są ze sobą ściśle powiązane, przy czym wykonanie jednej czynności wiąże się lub determinuje następną.
Jednocześnie Spółka nadmienia, iż wszystkie czynności podejmowane przez APS są wykonywane w celu realizacji nadrzędnego celu, jakim jest obsługa umów ubezpieczenia w zakresie likwidacji szkód. Powyższe okoliczności pozwalają na stwierdzenie, iż z uwagi na kompleksowy charakter świadczeń składających się na jedną Usługę powinny one podlegać opodatkowaniu stawką VAT zw. zgodnie z art. 43 ust. 13 ustawy o VAT. Mając powyższe na uwadze, uznając wniosek za słuszny i w pełni uzasadniony, Spółka wnosi o uznanie iż czynności objęte niniejszym wnioskiem korzystają ze zwolnienia przedmiotowego z opodatkowania podatkiem VAT.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.