INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Zakładu, przedstawione we wniosku z dnia 18.02.2008 r. (data wpływu 21.02.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia struktury sprzedaży za 2007 r. – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 21.02.2008 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia struktury sprzedaży za 2007 r. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Gmina P…, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa zleciła własnemu zakładowi budżetowemu wykonanie zadania własnego gminy w postaci budowy odcinka kanalizacji sanitarnej w m. P…. Na powyższą okoliczność została zawarta umowa, w której określono kwotę środków, terminy ich przekazania, sposób rozliczenia.
Kwota środków na ww. zadanie obejmowała koszty robocizny, materiałów i obsługi technicznej inwestycji. Środki na realizację zadania przekazano zakładowi w formie dotacji celowej inwestycyjnej. Jak wynika z umowy, podstawą rozliczenia z budżetem gminy dotacji inwestycyjnej jest kosztorys powykonawczy. Po zakończeniu zadania będącego przedmiotem umowy, przez osobę uprawnioną został sporządzony kosztorys powykonawczy zgodnie z normami i stawkami obowiązującymi w IV kw. 2007 r. w sektorze budownictwa.
Jak wynika z ww. opisu procedur otrzymania i rozliczania dotacji na zadanie inwestycyjne koszty realizacji tego zadania gromadzone były na odpowiednim koncie w księgach rachunkowych zakładu, stąd też wartość robót nie była fakturowana, a rozliczana kosztorysem powykonawczym, którego wartość jest również wartością inwestycji wpisaną na koncie inwestycyjnym w zakładzie. Nakłady na zakup materiałów i robociznę poniesione przez zakład na wykonanie ww. zadania były niższe od wartości kosztorysu powykonawczego. Różnica powstała pomiędzy kosztorysem powykonawczym a poniesionymi nakładami stanowi przychód zakładu z tytułu realizacji ww. umowy.
Po przekazaniu do użytkowania, wykonana kanalizacja będzie przyjęta dokumentem OT na środki trwałe w celu realizacji usług statutowych zakładu, polegających na odprowadzaniu i oczyszczaniu ścieków. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy przychód osiągnięty z tytułu realizacji inwestycji należy uwzględnić w obrocie przy ustalaniu struktury sprzedaży za 2007 r. w celu obliczenia wskaźnika proporcji do odliczenia podatku VAT naliczonego? Zdaniem Wnioskodawcy ustalając wskaźnik proporcji zobowiązany jest On do prawidłowego ustalenia obrotu.
Definicję obrotu ustawodawca zawarł w art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, określając, że obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę podatku należnego. Obrót powiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty przedmiotowe, które mają bezpośredni wpływ na cenę jednostkową towarów dostarczonych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę podatku należnego. Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzenie Wnioskodawca uważa, iż przy obliczaniu wskaźnika nie uwzględnia się otrzymanych dotacji, które nie mają bezpośredniego wpływu na cenę, co w przypadku zakładu miało miejsce.
Również osiągnięty przychód z realizacji inwestycji w żaden sposób nie jest związany z ceną jednostkową usługi. Wnioskodawca nadmienia, że zakład otrzymuje dotację do 1m³ wody i ścieków, którą wlicza do obrotu stanowiącego podstawę obliczenia wskaźnika, ponieważ ta dotacja ma wpływ na cenę jednostkową usługi. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54 poz. 535 ze zm.) – zwanej dalej ustawą, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.
Z powyższej regulacji wynika, że w sytuacji, gdy podatnik w związku z konkretną dostawą lub świadczeniem usług otrzymuje od innego podmiotu jakiekolwiek dofinansowanie stanowiące dopłatę do ceny towaru lub usługi, jako np. pokrycie części ceny lub rekompensata z powodu obniżenia ceny, tego rodzaju dofinansowanie stanowi obok ceny, uzupełniający ją element. Aby jednak tak było, dofinansowanie musi być bezpośrednio związane z daną dostawą towarów lub świadczeniem usług. Jeżeli taki związek bezpośredni nie występuje, dofinansowanie ogólne na pokrycie kosztów działalności nie podlega opodatkowaniu.
Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że przychód osiągnięty z tytułu różnicy pomiędzy kosztorysem powykonawczym a poniesionymi nakładami nie ma bezpośredniego wpływu na cenę świadczonych usług. Wiąże się to z faktem, iż dotacja otrzymana przez Wnioskodawcę nie jest obrotem w rozumieniu ustawy, bowiem nie stanowi dopłaty do usług świadczonych przez Zakład. Obrót niepodlegający opodatkowaniu znajduje się poza zakresem działania ustawy o podatku od towarów i usług, a w związku z tym art. 90 ustawy (dotyczący ustalenia wskaźnika proporcji) nie znajduje w tym przypadku zastosowania.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.