INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki X, przedstawione we wniosku z dnia 21.02.2008 r. (data wpływu 26.02.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie refakturowania usług - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 26.02.2008 r. wpłynął wniosek Spółki X o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w jej indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie refakturowania usług. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Spółka X jest komisantem, świadczącym na rzecz komitenta tj. spółki Y utworzonej i działającej zgodnie z prawem szwajcarskim, z siedzibą przy ul. yyy, Konfederacja Szwajcarska, zarejestrowanej na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej jako podatnik VAT, usługi komisowe. Przedmiotem sprzedaży komisowej dokonywanej przez Spółkę X. są produkty znanej firmy.
W ramach prowadzonej działalności spółka X. udziela nabywcom produktów znanej firmy różnorodnych premii pieniężnych.
Premie te przyznawane są między innymi za: utrzymywanie określonego poziomu obrotów produktami znanej firmy w obrocie produktami danej kategorii jeżeli u danego klienta procentowy udział obrotu produktami znanej firmy w obrocie produktami danej kategorii przekroczy określony poziom, wówczas otrzymuje on premię stan procent całkowitych obrotów z znanej firmy, realizację określonej wielkości zakupów produktów znanej firmy (jeżeli nabywca produktów przekroczy uzgodniony próg zakupów lub zwiększy obroty z tego tytułu o uzgodniony procent, wówczas otrzymuje premię w wysokości określonego procentu zrealizowanych obrotów), terminowe lub przyspieszone regulowanie przez nabywców produktów marki znanej firmy należności za zakupiony od Spółki X towar, rozładowanie towaru zakupionego przez nabywców produktów marki znanej firmy oraz wcześniejszy zwrot palet służących do transportu towaru, udostępnianie przez nabywców produktów znanej firmy danych spółce X obniżanie przez nabywców produktów znanej firmy cen stosowanych przez nich w sprzedaży, świadczenie przez nabywców produktów znanej firmy usług marketingowych na rzecz Spółkę X, utrzymywanie przez nabywców produktów znanej firmy określonej ilości punktów sprzedaży, faktyczny lub planowany rozwój sieci sprzedaży przez nabywców produktów znanej firmy i przewidywany wzrost sprzedaży tych produktów.
Wyżej wymienione premie pieniężne nie są przyznawane z tytułu zakupu danej partii towarów, lecz rozliczane są w pewnym okresie czasu (miesięcznie, kwartalnie), co powoduje, że nie są powiązane z określoną dostawą towarów. W związku z powyższym nie jest możliwe uznanie, iż wypłacane premie pieniężne są formą rabatu obniżającego cenę z tytułu sprzedaży. Tym samym, po stronie spółki X brak jest podstaw do korygowania obrotu i wystawiania faktur korygujących.
Zgodnie z umową zawartą pomiędzy Spółką X, jako komisantem, a spółką Y jako komitentem, komisant uprawniony jest do otrzymywania od komitenta prowizji komisowej (będącej sumą kosztów własnych poniesionych przez komisanta oraz marży) oraz do zwrotu wydatków poniesionych przez komisanta na rzecz komitenta. Wydatkiem ponoszonym przez komisanta na rzecz komitenta są m.in. ww. premie pieniężne, traktowane przez ich odbiorców jako wynagrodzenie za usługę świadczoną na rzecz Spółki X i podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Spółka X jako komisant refakturuje te usługi z podstawową 22% stawką podatku od towarów i usług na komitenta. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy Spółka X jako komisant, uprawniony zgodnie z umową zawartą z komitentem tj. spółką Y utworzoną i działającą zgodnie z prawem szwajcarskim, z siedzibą przy ul. yyy, Konfederacja Szwajcarska zarejestrowaną na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej jako podatnik VAT do otrzymywania prowizji komisowej (będącej sumą kosztów własnych poniesionych przez komisanta oraz marży) oraz do zwrotu wydatków poniesionych na rzecz komitenta, postępuje prawidłowo refakturując na komitenta usługi, które komisant nabył na jego rzecz z podstawową 22% stawką podatku od towarów i usług?
Zdaniem Wnioskodawcy, postępuje on jako komisant, prawidłowo refakturując na komitenta wydatki które poniósł na jego rzecz z podstawową 22% stawką podatku od towarów i usług. Zgodnie z umową zawartą pomiędzy Spółką X jako komisantem, a spółką Y jako komitentem, komisant uprawniony jest do otrzymywania od komitenta prowizji komisowej (będącej sumą kosztów własnych poniesionych przez komisanta oraz marży) oraz do zwrotu wydatków poniesionych przez komisanta na rzecz komitenta.
Wydatkiem ponoszonym przez komisanta na rzecz komitenta są m.in. wyżej wymienione premie pieniężne, traktowane przez ich odbiorców jako wynagrodzenie za usługę świadczoną przez nich na rzecz Spółki X i podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zgodnie z urzędową interpretacją Ministra Finansów z dnia 30 grudnia 2004 roku (nr PP3-812- 1222/2004/AP/4026) wydaną w trybie art. 14 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, którą podziela wnioskodawca, premie te (z uwagi na fakt, iż nie są powiązane z konkretną dostawą towarów) winny być traktowane jako wynagrodzenie za usługi świadczone przez odbiorców premii z tytułu nabycia, których wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT.
Zgodnie z umową zawartą z komitentem Spółka X jako komisant uprawniony będzie do otrzymywania od komitenta tj. Spółki Y m.in. zwrotu wydatków poniesionych na jego rzecz (należą do nich m.in. wydatki na premie pieniężne, traktowane jako wynagrodzenie za usługi). Dostrzec należy, iż w sytuacji, gdy podatnik otrzymuje zwrot poniesionych wydatków dotyczący usług, można mówić o refakturowaniu usług tzn. fakturowaniu usług świadczonych przez podatnika przy pomocy osoby trzeciej.
Choć przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie posługują się wprost pojęciem „refakturowania”, to w praktyce aprobowanej przez organy skarbowe przyjmuje się, że z refakturowaniem mamy do czynienia wówczas gdy występują następujące okoliczności przedmiotem refakturowania są usługi, z usług nie korzysta podmiot (albo korzysta tylko w części), na który wystawiona jest pierwotna faktura - odsprzedaż nabytych usług musi być dokonana po cenie ich zakupu, bez marży narzuconej przez odsprzedającego, podmiot, który dokonuje refakturowania wystawia na rzecz nabywcy fakturę (refakturę) z uwzględnieniem (przeważnie) tej samej stawki podatku VAT (bądź tez stosuje zwolnienie od podatku) która jest na fakturze pierwotnej wystawionej przez usługodawcę, w umowie między kontrahentami powinno być zastrzeżenie o odrębnym rozliczaniu (refakturowaniu) danego rodzaju czynności.
Z uwagi na fakt, iż wymienione wyżej warunki będą spełnione w analizowanym przypadku, uznać należy, iż Spółka X postąpi prawidłowo refakturując na komitenta tj. Spółkę Y wyżej wymienione usługi z podstawową 22% stawką podatku od towarów i usług. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.) - zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl regulacji art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. W przedstawionym we wniosku stanie faktycznym Spółka – komisant, zgodnie z zawartą umową, refakturuje na rzecz komitenta różnego rodzaju wydatki. Wydatkiem ponoszonym przez komisanta na rzecz komitenta są m.in. ww. premie pieniężne, traktowane przez ich odbiorców jako wynagrodzenie za usługę świadczoną na rzecz Spółki X i podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Spółka X, jako komisant refakturuje na komitenta te usługi z 22% stawką podatku od towarów i usług. Przepisy ustawy oraz wydane na jej podstawie rozporządzenia wykonawcze nie regulują zagadnienia refakturowania. Należy się zatem posiłkować zapisem art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE RADY z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L z 2006 r. 347/1 ze zm.) zgodnie, z którym w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że podatnik ten sam otrzymał i wyświadczył te usługi.
Przyjęta praktyka i orzecznictwo dopuszczają refakturowanie w sytuacji, gdy: przedmiotem refakturowania są usługi, z których nie korzysta podmiot (albo korzysta tylko w części), na który wystawiona jest pierwotna faktura, odsprzedaży dokonuje się po cenie zakupu, bez marży doliczonej przez odsprzedającego, podmiot, który dokonuje refakturowania, wystawia na rzecz nabywcy fakturę (refakturę) z uwzględnieniem tej samej stawki podatku VAT (bądź stosuje zwolnienie od podatku), która jest na fakturze pierwotnej wystawionej przez usługodawcę, strony łączy umowa o charakterze zasadniczym, która zawiera zastrzeżenie o odrębnym rozliczaniu (refakturowaniu) danego rodzaju czynności, które służą realizacji tej umowy.
Celem refakturowania jest przeniesienie poniesionych kosztów przez podmiot refakturujący na podmiot, który z danych usług faktycznie korzystał, pomimo że podmiot refakturujący danej usługi nie wykonał. A zatem, w świetle przytoczonych wyżej przepisów, stwierdzić należy, iż Spółka postępuje prawidłowo refakturując ponoszone wydatki związane z wypłacaniem kontrahentom premii pieniężnych na rzecz komitenta z 22% stawką podatku od towarów i usług. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.