INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 27 marca 2014 r. (data wpływu 4 kwietnia 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT świadczonych usług w stanie prawnym obowiązującym od 1 lipca 2011 roku - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 4 kwietnia 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT świadczonych usług w stanie prawnym obowiązującym od 1 lipca 2011 roku. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny: Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością [dalej: „Spółka”], w ramach podmiotów leczniczych, prowadzi działalność w zakresie wysokospecjalistycznej medycyny, w tym związaną z prowadzeniem oddziałów szpitalnych oraz wykonywaniem praktyki lekarskiej ogólnej i specjalistycznej.
Działalność ta obejmuje w szczególności: kardiologię interwencyjną, zabiegową elektrofizjologię, leczenie chorób układu krążenia i układu naczyniowego. Spółka stworzyła w ... oddział kardiologii-interwencyjnej [dalej: „Y”], który, jako niepubliczny zakład opieki zdrowotnej (NZOZ od początku 2012 roku został zamieniony na podmiot leczniczy), rozpoczął w lutym 2011 r. świadczenie usług medycznych związanych z leczeniem schorzeń układu krążenia. Obecnie świadczenia są co do zasady realizowane w ramach umowy zawartej z Narodowym Funduszem Zdrowia. Tym niemniej możliwe jest również ich zapewnienie poza kontraktem NFZ, w oparciu o płatność pobieraną bezpośrednio od pacjenta.
W związku z organizacją Y Spółka ponosiła w 2010 r. szereg wydatków, obejmujących w szczególności nabycie usług budowlanych oraz zakup specjalistycznego sprzętu medycznego. Zakupy te były dokumentowane fakturami VAT, na których wykazywany był podatek od towarów i usług [dalej: „VAT”]. Spółka zawarła umowę na dofinansowanie ze środków Unii Europejskiej projektu związanego z utworzeniem Y. Projekt ten został określony jako „Wzrost konkurencyjności firmy X Sp. z o.o. poprzez przygotowanie infrastruktury w celu organizacji oddziału kardiologii interwencyjnej”.
Środki przyznane Spółce w ramach powyższego projektu nie spełniają warunków pozwalających na ich zaklasyfikowanie do „środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej”, o których mowa jest w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 30 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrot kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów i usług. (Dz. U. z 2013, poz. 1656). W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy usługi świadczone przez Y podlegają zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, po z 535 ze zm.) [dalej: „ustawa o VAT”]?
Zdaniem wnioskodawcy: Usługi w zakresie opieki medycznej świadczone przez Y spełniają przesłanki zawarte w art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT i podlegają w związku z tym zwolnieniu z VAT na podstawie ww. przepisu. Podobnie wypada ich ocena pod kątem przepisów ustawy o VAT w kształcie obowiązującym do końca 2010 r. (art. 43 ust. 1 pkt 1 w zw. z poz. 9 załącznika nr 4), a więc w okresie ponoszenia przez Spółkę wydatków na organizację Y oraz identyfikacji potencjalnego prawa do odliczenia podatku naliczonego z tego tytułu. Uzasadnienie stanowiska Spółki Ad.
1 Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT zwolnieniu z VAT podlegają usługi w zakresie opieki medycznej służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami zawiązane, wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze. Przytoczony przepis jest wynikiem implementacji do krajowego porządku prawnego Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz.
WE L 347), która w art. 132 ust. 1 lit. b) i c) nakłada na państwa członkowskie obowiązek zwolnienia z VAT opieki medycznej i szpitalnej oraz ściśle związanych z nimi czynności, podejmowanych przez podmioty prawa publicznego lub - na warunkach socjalnych porównywalnych do stosowanych w odniesieniu do instytucji prawa publicznego - przez szpitale, ośrodki medyczne i diagnostyczne oraz inne odpowiednio uznane placówki o podobnym charakterze, a także świadczenie opieki medycznej w ramach zawodów medycznych i paramedycznych, określonych przez zainteresowane państwo członkowskie.
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej dokonując wykładni przywołanego przepisu wielokrotnie podkreślał, że kryterium decydującym o zastosowaniu zwolnienia powinien być terapeutyczny cel usługi. Wątpliwości Trybunału nie budzi fakt, że zwolnieniu podlegają zarówno usługi obejmujące leczenie, jak i profilaktykę (por. m.in. wyrok w sprawie C-307/01, Peter dAmbrumenil Dispute Resolution Services Ltd., a także wyrok w sprawie C-212/01 Margarete Unterpringer vs Pensionsversicherungsanstalt der Arbiter).
Analiza przepisu art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT (wynikającego z implementacji przepisów unijnych) prowadzi do wniosku, iż wprowadzone z dniem 1 stycznia 2011 r. zwolnienie ma charakter przedmiotowo-podmiotowy. Dla jego zastosowania istotne znaczenie ma bowiem zarówno sam przedmiot transakcji (rodzaj usługi), jak i status podmiotu wykonującego tę usługę (którym musi być podmiotem leczniczym).
W świetle powyższego, nie ulega wątpliwości, że usługi polegające na zapewnieniu opieki kardiologicznej realizowanej przez Y spełniają kryterium przedmiotowe, wynikające z ww. przepisu, tj.: stanowią usługi w zakresie opieki medycznej oraz ich głównym celem będzie ratowanie, przywracanie i poprawa zdrowia pacjentów w obszarze kardiologii i kardiochirurgii. Równocześnie, usługi te będą świadczone przez podmiot posiadający status podmiotu leczniczego, co oznacza, że kryterium podmiotowe przewidziane w ww. przepisie zostanie również spełnione.
Reasumując, opisane we wniosku usługi, jako usługi w zakresie opieki medycznej mające na celu leczenie i profilaktykę chorób serca wykonywane przez Y mające status podmiotu leczniczego - podlegają zwolnieniu z VAT przewidzianemu w art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT. Mając na uwadze powyższe, Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowości zaprezentowanego powyżej stanowiska. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe. Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Z treści art. 8 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów (…).
Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).
Z wniosku wynika, że Wnioskodawca w ramach podmiotów leczniczych, prowadzi działalność w zakresie wysokospecjalistycznej medycyny, w tym związaną z prowadzeniem oddziałów szpitalnych oraz wykonywaniem praktyki lekarskiej ogólnej i specjalistycznej. Działalność ta obejmuje w szczególności: kardiologię interwencyjną, zabiegową elektrofizjologię, leczenie chorób układu krążenia i układu naczyniowego. Spółka stworzyła oddział kardiologii interwencyjnej [dalej: „Y”], który obecnie jako podmiot leczniczy, świadczy usługi medyczne związanych z leczeniem schorzeń układu krążenia. Świadczenia są co do zasady realizowane w ramach umowy zawartej z Narodowym Funduszem Zdrowia.
Możliwe jest również ich zapewnienie poza kontraktem NFZ, w oparciu o płatność pobieraną bezpośrednio od pacjenta. W myśl art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.
Podstawowa stawka podatku – w myśl art. 41 ust. 1 ustawy – wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 wynosi 23%. Należy zaznaczyć, że zarówno w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w rozporządzeniach wykonawczych do niej przewidziano możliwość zastosowania obniżonych stawek podatku, a nawet zwolnień od podatku.
Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy. Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy, zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 18a ustawy zwolnieniu podlegają również usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, świadczone na rzecz podmiotów leczniczych na terenie ich przedsiębiorstw, w których wykonywana jest działalność lecznicza.
Ponadto, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy zwolnieniu podlegają również usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodów: lekarza i lekarza dentysty, pielęgniarki i położnej, medycznych, o których mowa w art. 18d ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2007r. Nr 14, poz. 89, z późn. zm.), psychologa.
Natomiast w myśl art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy, zwolnieniu podlega również świadczenie usług, o których mowa w pkt 18 i 19, jeżeli usługi te zostały nabyte przez podatnika we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej od podmiotów, o których mowa w pkt 18 i 19. Na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz.
U. z 2013 r. poz. 217 z późn. zm.), podmiot wykonujący działalność leczniczą to podmiot leczniczy, o którym mowa w art. 4, oraz lekarza lub pielęgniarkę wykonujących zawód w ramach działalności leczniczej jako praktykę zawodową, o której mowa w art. 5. W myśl art. 3 ust. 1 i 2 ww. ustawy, działalność lecznicza polega na udzielaniu świadczeń zdrowotnych, a dodatkowo może polegać na: promocji zdrowia lub realizacji zadań dydaktycznych i badawczych w powiązaniu z udzielaniem świadczeń zdrowotnych i promocją zdrowia, w tym wdrażaniem nowych technologii medycznych oraz metod leczenia.
Na podstawie art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r., podmiotami leczniczymi są: przedsiębiorcy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.
U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447, z późn. zm.) we wszelkich formach przewidzianych dla wykonywania działalności gospodarczej, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej, jednostki budżetowe, w tym państwowe jednostki budżetowe tworzone i nadzorowane przez Ministra Obrony Narodowej, ministra właściwego do spraw wewnętrznych, Ministra Sprawiedliwości lub Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, posiadające w strukturze organizacyjnej ambulatorium, ambulatorium z izbą chorych lub lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, instytuty badawcze, o których mowa w art. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych (Dz.
U. Nr 96, poz. 618 oraz z 2011 r. Nr 112, poz. 654 i Nr 185, poz. 1092), fundacje i stowarzyszenia, których celem statutowym jest wykonywanie zadań w zakresie ochrony zdrowia i których statut dopuszcza prowadzenie działalności leczniczej, 5a) posiadające osobowość prawną jednostki organizacyjne stowarzyszeń, o których mowa w pkt 5, osoby prawne i jednostki organizacyjne działające na podstawie przepisów o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, o stosunku Państwa do innych kościołów i związków wyznaniowych oraz o gwarancjach wolności sumienia i wyznania - w zakresie, w jakim wykonują działalność leczniczą.
Zatem, w myśl powołanego wyżej przepisu, w omawianej sprawie spełniona jest przesłanka o charakterze podmiotowym odnosząca się do usługodawcy, którym musi być podmiot leczniczy wykonujący działalność leczniczą. Jak wspomniano powyżej, prawo do zastosowania zwolnienia od podatku VAT na postawie art. 43 ust. 1 pkt 18 i 19 ustawy o VAT, nakłada na podatników obowiązek spełnienia zarówno przedmiotowej, jak i podmiotowej przesłanki.
Należy zatem zbadać, czy w przypadku opisanym w złożonym wniosku, wypełniona jest przesłanka o charakterze przedmiotowym, dotycząca rodzaju świadczonych usług, tj. usług w zakresie opieki medycznej, służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. W celu przesądzenia, czy dana usługa może korzystać ze zwolnienia należy ustalić jakie czynności mieszczą się w pojęciu „opieka medyczna”. Rozpatrując kwestię zwolnień przewidzianych w art. 132 Dyrektywy należy wskazać, że z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE wynika, że ww. pojęcie dotyczy świadczeń, które służą diagnozie, opiece oraz, w miarę możliwości, leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia.
Zatem zwolnieniu od podatku nie powinny podlegać takie usługi, których celem nie jest ochrona zdrowia. Również w wyroku w sprawie d’Ambrumenil Trybunał podkreślał: „jeżeli chodzi o pojęcie świadczenia opieki medycznej (...) pojęcia tego nie można poddać wykładni, która obejmuje świadczenia medyczne realizowane w innym celu, niż postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz, w zakresie, w jakim jest to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych” (C-307/01, pkt 57).
W związku z przedstawionymi wyżej regulacjami zauważyć należy, że użyte w art. 43 ust. 1 pkt 18, pojęcie „usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia” odpowiada określeniom używanym przez TSUE „postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim jest to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych”. W pojęciu tym zawierają się również usługi medyczne realizowane w celach profilaktycznych (wyrok w sprawie Unterpertinger, C- 12, pkt 40).
Należy podkreślić, że ani przytoczone przepisy Dyrektywy, ani orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE nie dają podstaw do tego, aby zakresem opieki medycznej podlegającej zwolnieniu objąć wszystkie działania medyczne wynikające z procesu leczenia. Zatem czynności, których celem nie jest ochrona zdrowia nie mogą być uznane za świadczenia opieki medycznej i nie mogą podlegać zwolnieniu od podatku od towarów i usług. Stanowisko takie wynika z wyroku w sprawie C-212/01 Margarete Unterpringer vs Pensionsversicherungsanstalt der Arbiter.
Z powyższego orzeczenia wynika również, że „celu terapeutycznego nie należy określać w sposób szczególnie wąski, świadczenie profilaktycznych usług medycznych może być również zwolnione od podatku nawet jeśli okaże się że osoby, które są poddane badaniom lub innym zabiegom medycznym o charakterze profilaktycznym nie cierpią na żadną chorobę lub anomalię zdrowotną.” W tym samym orzeczeniu Trybunał stwierdza „analizy laboratoryjne, których wykonanie (…) jest zalecane przez lekarzy ogólnych w ramach sprawowanej przez nich opieki medycznej, mogą przyczynić się do utrzymywania dobrego stanu zdrowia ludzi, ponieważ – podobnie jak w przypadku wszelkich świadczeń medycznych wykonywanych zapobiegawczo – ich celem jest poddanie pacjentów obserwacji i badaniom zanim zaistnieje konieczność poddania ich diagnozie, leczeniu czy też wyleczeniu z ewentualnej choroby”.
Pojęcie „opieki medycznej” przewidziane w art. 43 ustawy obejmuje zatem świadczenia medyczne wykonywane w celu ochrony, w tym zachowania lub przywrócenia zdrowia osób. Innymi słowy pojęcie to obejmuje zarówno leczenie, jak i profilaktykę. W orzeczeniu w sprawie Peter d`Ambrumenil Dispute Resolution Services Ltd vs Commissioners of Customs and Excise C-307/01 Trybunał wskazał przykładowe usługi medyczne, które ze względu na spełnienie wskazanego warunku (celu terapeutycznego) podlegają zwolnieniu z VAT, oraz takie w stosunku do których zwolnienie nie ma zastosowania.
Wśród usług, do których zwolnienie nie może znajdować zastosowania TS UE wymienił: wydawanie poświadczeń stanu zdrowia celem otrzymywania renty wojskowej, przeprowadzanie badań medycznych celem określenia istnienia i wielkości szkód poniesionych przez osoby fizyczne w przypadku postępowań sądowych dotyczących uszkodzeń ciała, przeprowadzanie badań lekarskich celem sporządzenia raportu dotyczącego zaniedbań lekarskich w przypadku postępowań sądowych dotyczących takich zaniedbań, przygotowywanie raportów medycznych dotyczących wyżej wymienionych spraw oraz raportów medycznych opartych o notatki lekarskie bez przeprowadzania dodatkowych badań lekarskich w wyżej wymienionych sprawach.
Z powyższych rozważań wynika, że zwolnieniu od podatku podlegają usługi opieki medycznej, które spełniają określone warunki – służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia i świadczone są w ramach wykonywania zawodów lekarzy, lekarzy dentystów, pielęgniarki, położne, psychologów i osoby wykonujące inne zawody medyczne, o których mowa w ustawie o zakładach opieki zdrowotnej. Analiza wskazanych przepisów wskazuje, że zwolnienie od podatku usług w zakresie opieki medycznej ma charakter podmiotowo – przedmiotowy. Z tego względu oprócz przedmiotu transakcji istotny jest również status podmiotu świadczącego daną usługę.
Ze zwolnienia korzystają usługi służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone przez zakłady opieki zdrowotnej, bądź w ramach wykonywania określonych zawodów medycznych. Obejmuje zatem tylko świadczenia medyczne wykonywane w określonym celu przez określone osoby (podmioty). W świetle powołanych wyżej regulacji prawnych należy stwierdzić, że z obowiązującego przepisu art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT jednoznacznie wynika, że zwolnione są od podatku VAT usługi wykonywane przez podmioty lecznicze w zakresie opieki medycznej, służącej profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.
Zatem, stwierdzić należy, że usługi świadczone przez Centrum będące podmiotem leczniczym podlegają zwolnieniu przewidzianemu w art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o podatku od towarów i usług. Zwolnienie to będzie miało zastosowanie z uwagi na wypełnienie przesłanek o charakterze podmiotowym (usługi świadczone przez podmiot leczniczy), jak i przedmiotowy – świadczenie usług w zakresie opieki kardiologicznej niewątpliwie służy ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia pacjentów. Tym samym Wnioskodawcy całościowo uznano za prawidłowe.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. W związku z tym, że niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług w zakresie przepisów obowiązujących od 1 lipca 2011 roku w zakresie przepisów obowiązujących do 1 lipca 2011 roku zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.