INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Uniwersytetu przedstawione we wniosku z dnia 22.04.2009r. (data wpływu 27.04.2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT - jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 27.04.2009r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Zgodnie z art. 13 ust. 1 Ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku Prawo o szkolnictwie wyższym podstawowym przedmiotem działalności Uczelni jest kształcenie i wychowywanie studentów, prowadzenie badań naukowych i prac rozwojowych oraz świadczenie usług badawczych, kształcenie i promowanie kadr naukowych, upowszechnianie i pomnażanie osiągnięć nauki, kultury narodowej i techniki, kształcenie w celu zdobywania i uzupełniania wiedzy, działania na rzecz społeczności lokalnych i regionalnych.
Podstawowa działalność Uniwersytetu zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 1 Ustawy o podatku od towarów i usług jest zwolniona z podatku VAT (symbol PKWIU ex 80 - poz. 7, Załącznik Nr 4 do Ustawy - Wykaz usług zwolnionych od podatku VAT). Jedynie w stosunku do towarów usług, które są wykorzystywane do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje i nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, które można byłoby każdej z tych czynności przyporządkować Uniwersytet stosuje odliczenie proporcjonalne.
Wskaźnik proporcji wyznaczony na podstawie art. 90 ust. 2 Ustawy o podatku od towarów i usług stosowany na Uniwersytecie przy odliczeniu podatku VAT w roku 2009 wynosi 20%. Uniwersytet jest wnioskodawcą i beneficjentem projektu (CeNT), który znajduje się na zatwierdzonej liście tzw. dużych projektów indywidualnych w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2007-2013 (Fundusze strukturalne UE), Priorytet XIII, działanie 13.1 Infrastruktura Szkolnictwa Wyższego, opublikowanej 13 sierpnia 2008 r. w Monitorze Polskim (MP. nr 58, poz. 521).
Realizowany przez Uniwersytet projekt polega na budowie obiektów dydaktycznych Uniwersytetu i obejmuje dwa budynki: budynek dydaktyczno-laboratoryjny dla interdyscyplinarnej edukacji w obszarach chemii, biologii, fizyki i informatyki - CeNT 1, oraz budynek dydaktyczny dla Wydziału Fizyki - CeNT II.
W projektowanych budynkach jedynym elementem o odmiennej funkcji niż dydaktyczna jest przewidziana w każdym z obiektów, ściśle określona powierzchnia przeznaczona na wynajem, związany z prowadzeniem lokalnej gastronomii oraz usługami bytowymi, typu kiosk, dystrybutory napojów czy punkt ksero, przeznaczone do wykorzystania przez głównych beneficjentów infrastruktury, tj. przez studentów i kadrę dydaktyczno-naukową. Ta część powstającej infrastruktury będzie służyła z kolei wyłącznie czynnościom opodatkowanym - VAT związany z jej wytworzeniem został w projekcie w 100% uznany za koszt niekwalifikowany.
Planowany sposób wykorzystania majątku wytworzonego w związku z realizacją projektu jest dydaktyczny. Budynek CeNT I o powierzchni użytkowej 18 380,82 m2 przeznaczony będzie na pomieszczenia i laboratoria dydaktyczne służące studentom i doktorantom z Uniwersytetu, kształcącym się na kierunkach priorytetowych takich jak biologia, chemia, biotechnologia, fizyka, informatyka, ochrona środowiska. W budynku prowadzone będą programy edukacyjne i edukacyjno-badawcze w zakresie, w którym edukacja i badania są ze sobą nierozerwalnie powiązane.
W budynku zlokalizowana zostanie również zaawansowana technologicznie infrastruktura informatyczna i teleinformatyczna służąca dydaktyce, w tym infrastruktura sieciowych edukacyjnych zasobów wiedzy i baz danych. W obiekcie, poza laboratoriami, znajdą się sale wykładowe i seminaryjne, pomieszczenia dla administracji i obsługi technicznej oraz pomieszczenia socjalne. Budynek CeNT II o powierzchni użytkowej 23 151,67 m2 przeznaczony będzie dla Wydziału Fizyki - znajdzie się tam infrastruktura służąca realizacji programów edukacyjno-badawczych w zakresie fizyki i nauk pokrewnych.
W obiekcie, poza laboratoriami specyficznymi dla realizowanego programu dydaktycznego, znajdą się sale wykładowe i seminaryjne, pomieszczenia biblioteczne, pomieszczenia dla administracji i obsługi technicznej oraz pomieszczenia socjalne. W każdym z budynków przewidziana jest wspomniana wyżej niewielka, ściśle określona powierzchnia usługowa przeznaczona na wynajem, związana z zabezpieczeniem potrzeb bytowych bezpośrednich użytkowników budynku, tj. studentów i pracowników uczelni.
Powierzchnia ta w budynku CeNT I wynosi 207,99 m2, w budynku CeNT II wynosi 263,90 m2. Ponadto w ramach projektu zakupione zostanie niezbędne wyposażenie laboratoryjne oraz aparatura, wyposażenie pomieszczeń pracy oraz sal dydaktycznych, a także sprzęt komputerowy dla obu obiektów. Zakupy te uwzględnią znaczenie jakie w procesie dydaktycznym ma szeroki dostęp studentów i doktorantów do aparatury naukowej oraz ich udział w realizacji projektów badawczych.
Podsumowując w wyniku realizacji projektu powstanie kompleks dwóch obiektów, w których prowadzona będzie działalność dydaktyczna na poziomie wyższym oraz powiązane z dydaktyką badania na poziomie podstawowym, mieszczące się w strategicznych dla rozwoju polskiej gospodarki, obszarach wiedzy takich jak biotechnologia, chemia, technologie informatyczne i informacyjne, fizyka oraz technologie materiałowe. Dokumentacja architektoniczno-budowlana dla obu obiektów została opracowana.
Realizacja rzeczowa inwestycji zaplanowana jest na lata 2009 - 2013. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy właściwe jest odliczanie podatku naliczonego wyłącznie od kwot podatku z faktur dokumentujących nakłady bezpośrednie dotyczące każdego budynku: CeNT l i CeNT II? Zdaniem Wnioskodawcy: Wyodrębnienie kwoty podatku naliczonego związanego z czynnościami, w stosunku do których Uczelni przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego stosowane będzie wyłącznie w fakturach dokumentujących ponoszone nakłady, które można bezpośrednio przyporządkować do danego obiektu.
Uniwersytet stoi na stanowisku, że w przypadku nakładów wspólnych dla obu budynków (przygotowanie terenu pod budowę, opracowanie studium wykonalności projektu, nadzory budowlane i specjalistyczne, promocja projektu, itp.) ze względu na cel projektu - wytworzenie infrastruktury na cele dydaktyczne, nie można odzyskać podatku naliczonego W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Generalna zasada określająca prawne możliwości odliczenia podatku naliczonego wyrażona jest w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą.
Zgodnie z tym przepisem w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Treść tego przepisu wskazuje, iż: prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje czynnym podatnikom VAT, prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikowi „w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.” Zatem, odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany wyłącznie z transakcjami opodatkowanymi podatnika.
Wskazana zasada wyłącza jednocześnie możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku świadczenia czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.
Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Dokonanie takiego podziału powoduje, że podatnik odlicza podatek związany ze sprzedażą opodatkowaną, natomiast nie odlicza podatku związanego ze sprzedażą zwolnioną, bądź niepodlegającą opodatkowaniu.
Jeśli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w powyższym przepisie, to zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10. Stosownie do ust. 3 powyższego artykułu, proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
W ust. 4 tegoż artykułu wskazano, iż ww. proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Ustawodawca dopuszcza taką metodę określenia podatku podlegającego odliczeniu, o której mowa w wyżej cytowanym art. 90 ust. 3 ustawy jedynie w sytuacji, gdy określenie w sposób bezpośredni kwoty podatku związanego ze sprzedażą opodatkowaną jest niemożliwe.
Z wyżej cytowanych przepisów wynika zatem, że metoda określona w art. 90 ust. 3 może być stosowana jedynie w sytuacji, gdy podatnik nie ma możliwości wyodrębnienia z kwoty podatku naliczonego związanego ze sprzedażą zwolnioną i opodatkowaną części służącej prowadzeniu sprzedaży opodatkowanej. Jak wynika z konstrukcji cytowanych wyżej przepisów, obowiązkiem podatnika w pierwszej kolejności jest przypisanie konkretnych wydatków do określonych rodzajów sprzedaży, z którymi wydatki te są związane.
Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego określenia, czy podatek wynikający z otrzymanej faktury związany jest z czynnościami opodatkowanymi czy też zwolnionymi, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności zwolnionych od podatku.
Jeżeli dokonanie bezpośredniej alokacji nie jest możliwe, czyli w przypadku gdy dokonany zakup służy obu rodzajom działalności, podatnik może odliczyć tylko tę część podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom dającym prawo do odliczenia. A zatem zasada proporcjonalnego odliczania podatku ma zastosowanie do tej kategorii zakupów, których nie da się jednoznacznie przypisać do konkretnego rodzaju sprzedaży, czyli jako "zakupy związane ze sprzedażą opodatkowaną i zwolnioną".
Należy mieć również na względzie treść art. 91 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-9, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11, dla zakończonego roku podatkowego. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli różnica między proporcją odliczenia określoną w art. 90 ust. 4, a proporcją określoną w zdaniu poprzednim nie przekracza 2 punktów procentowych.
Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że podstawowym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest kształcenie i wychowywanie studentów, prowadzenie badań naukowych, prac rozwojowych oraz świadczenie usług badawczych itp. Powyższa działalność jest zwolniona z podatku od towarów i usług jako wymieniona w załączniku Nr 4 do ustawy w poz. 7 (katalog usług zwolnionych z podatku VAT).
Jedynie w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności w związku z którymi takie prawo nie przysługuje i nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, które można byłoby przyporządkować do każdej z tych czynności Wnioskodawca stosuje odliczenie proporcjonalne, Wskaźnik proporcji dla 2009r. wyliczony na podstawie art. 90 ust. 2 ustawy wynosi 20%. Wnioskodawca realizuje projekt polegający na budowie dwóch obiektów dydaktycznych.
Powyższe obiekty będą służyły w przeważającej części funkcjom dydaktycznym (działalność zwolniona z podatku VAT), jedynie ułamkowa część obiektów będzie przeznaczona pod wynajem (lokalna gastronomia, usługi bytowe – działalność opodatkowana podatkiem VAT). Wnioskodawca stoi na stanowisku, że od nakładów poniesionych w związku z realizacją obydwu inwestycji w zakresie części wspólnych tj. przygotowania terenu pod budowę, opracowania studium wykonalności projekt, nadzoru budowlanego i specjalistycznego, promocji nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.
Mając na uwadze okoliczności przedstawione we wniosku oraz powołane powyżej przepisy prawa należy uznać, iż sposób rozliczania podatku naliczonego z faktur dokumentujących poniesione wydatki na część wspólną jaki został zaprezentowany przez Wnioskodawcę jest nieprawidłowy. Przedmiotowe inwestycje będą związane jak wskazał sam Wnioskodawca ze sprzedażą zwolnioną jak i opodatkowaną podatkiem VAT. W związku z powyższym Uczelni będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT w części dotyczącej zakupów towarów i usług związanych ze sprzedaż opodatkowaną.
W sytuacji gdy Wnioskodawca nie może wyodrębnić kwot podatku naliczonego związanego ze sprzedaż opodatkowaną i zwolnioną, winien proporcjonalnie pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część podatku naliczonego związanego ze sprzedażą opodatkowana.
Zatem w celu wyodrębniania kwot podatku naliczonego do odliczenia z faktur dokumentujących zakupy służące sprzedaży zarówno opodatkowanej jak i zwolnionej Wnioskodawca winien stosować proporcję, ustalaną na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego ustalana jest proporcja, stosownie do art. 90 ust. 2-6 ustawy, nie zaś przyjmować, iż w stosunku do nakładów na części wspólne nie przysługuje prawo do odliczenia podatku w całości. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.