INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 17.05.2012 r. (data wpływu 21.05.2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego użyczenia nieruchomości – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 21.05.2012 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie w zakresie opodatkowania nieodpłatnego użyczenia nieruchomości. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Osoba fizyczna („Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym oraz prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie świadczenia usług medycznych. Usługi medyczne są świadczone przez Wnioskodawcę m.in. w nieruchomości budynkowej, stanowiącej własność Wnioskodawcy, która stanowi w chwili obecnej część przedsiębiorstwa Wnioskodawcy („Nieruchomość”).
Obecnie, Wnioskodawca zamierza działalność w zakresie świadczenia usług medycznych (z wyjątkiem Nieruchomości) przenieść jako wkład niepieniężny (aport) do spółki komandytowej („Spółka Komandytowa”), której wspólnikiem będzie Wnioskodawca (jako komandytariusz) Wnioskodawca zamierza jednocześnie nieodpłatnie użyczyć Nieruchomość na rzecz Spółki Komandytowej. Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu Nieruchomości, która będzie przedmiotem nieodpłatnego użyczenia na rzecz Spółki Komandytowej.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w stanie faktycznym przedstawionym we Wniosku, nieodpłatne użyczenie przez Wnioskodawcę Nieruchomości na rzecz Spółki Komandytowej, znajduje się poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT? Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w stanie faktycznym przedstawionym we Wniosku, nieodpłatne użyczenie przez Wnioskodawcę Nieruchomości na rzecz Spółki Komandytowej znajduje się poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT.
Art. 2 pkt 6 ustawy o VAT stanowi, iż „ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o: 6) towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich część, a także wszelkie postacie energii”. Nieruchomość stanowi zatem „towar” w rozumieniu ustawy o VAT. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT „opodatkowaniu podatkiem [VAT] (...) podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.” Co do zasady, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają czynności, które są z istoty swojej odpłatne.
Art. 8 ust. 2 ustawy o VAT stanowi, iż „za odpłatne świadczenie usług uznaje się również: użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność pracowników, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów; nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.” W regulacji art. 8 ust. 2 ustawy o VAT ustawodawca tworzy fikcję prawną uznając nieodpłatne świadczenia, o których mowa w tym przepisie, również za odpłatne świadczenie usług, a poprzez to powoduje objęcie ich zakresem opodatkowania podatkiem VAT.
W związku z tym, że użyczenie stanowi zgodnie z Kodeksem Cywilnym umowę ze swej istoty nieodpłatną należy ustalić - zdaniem Wnioskodawcy czy w stanie faktycznym przedstawionym we Wniosku jest ona objęta dyspozycją art. 8 ust. 2 ustawy o VAT. Zdaniem Wnioskodawcy, użyczenie przez niego Nieruchomości wchodzących w skład jego przedsiębiorstwa na rzecz Spółki Komandytowej, w której będzie komandytariuszem stanowi „użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów działalności gospodarczej”.
Biorąc zaś pod uwagę, że Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu Nieruchomości, to nie zostały spełnione przesłanki o których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT pozwalające na objęcie nieodpłatnych czynności zakresem opodatkowania podatkiem. Nie zostały również spełnione przesłanki z art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, albowiem nieodpłatne użyczenie nieruchomości przez Wnioskodawcę nie będzie stanowiło nieodpłatnego świadczenia na cele osobiste Wnioskodawcy czy innego nieodpłatnego świadczenia do celów innych niż działalność gospodarcza Wnioskodawcy.
W związku z tym użyczenie Nieruchomości przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki Komandytowej, w której będzie on komandytariuszem znajduje się poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Powołane wyżej unormowania wskazują, iż przedmiotem opodatkowania podatkiem VAT są czynności odpłatne, natomiast nieodpłatna dostawa towarów oraz nieodpłatne świadczenie usług, co do zasady nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, za wyjątkiem ściśle określonych sytuacji, wskazanych w art. 7 ust. 2 oraz art. 8 ust. 2 ustawy.
Stosownie do art. 8 ust. 2 ustawy, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również: użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca, zarejestrowany podatnik VAT czynny, prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie świadczenia usług medycznych. Usługi medyczne świadczone są m.in. w nieruchomości budynkowej, stanowiącej własność Wnioskodawcy, obecnie część przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. Wnioskodawca zamierza działalność w zakresie usług medycznych z wyjątkiem nieruchomości przenieść jako wkład niepieniężny (aport) do spółki komandytowej, której będzie wspólnikiem. Wnioskodawca zamierza jednocześnie użyczyć nieruchomość na rzecz ww. spółki.
Przy nabyciu nieruchomości, która będzie przedmiotem użyczenia, Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego. Wskazać należy, że umowa użyczenia jest jedną z umów nazwanych, obok najmu i dzierżawy regulujących zasady używania rzeczy. Przez umowę użyczenia, zgodnie z art. 710 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16 poz. 93 ze zm.), użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nie oznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy.
Jak wynika z powołanych powyżej unormowań zawartych w art. 8 ust. 2 ustawy, w pewnych, ściśle określonych przypadkach, również nieodpłatne świadczenie usług należy uznać za spełniające definicję odpłatnego świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu. W rozpatrywanej sprawie nieruchomość, stanowiąca część przedsiębiorstwa Wnioskodawcy zostanie nieodpłatnie użyczona spółce. Zatem przedstawiona w opisie zdarzenia sytuacja mieści się w założeniach przepisu art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy, z uwagi na użycie towaru stanowiącego część przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, lecz nie spełnione są wszystkie warunki w nim określone dla jego zastosowania.
Przepis art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy zawęża się wyłącznie do tych spośród usług nieodpłatnych, które spełniają dwa warunki w nim wymienione. Po pierwsze dotyczy tylko użycia towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, a po drugie tylko tych sytuacji, w których podatnikowi przysługiwało prawo obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zapłaconego przy nabyciu przedmiotowych towarów.
Innymi słowy przepis powyższy znajduje zastosowanie jedynie do tych usług nieodpłatnych, wskazanych w art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy, które służą celom innym niż działalność gospodarcza podatnika, a podatnikowi przysługiwało w związku z nimi prawo do odliczenia podatku naliczonego. Jeśli któryś z wymienionych warunków nie jest spełniony, nie może być mowy o potraktowaniu usługi świadczonej nieodpłatnie jako usługi odpłatnej.
W przedmiotowej sytuacji mamy do czynienia z nieodpłatnym użyczeniem nieruchomości do celów innych niż prowadzona działalność gospodarcza Wnioskodawcy (do celów działalności odrębnego podmiotu – Spółki), jednakże Podatnikowi nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy zakupie ww. nieruchomości. Zatem nie zostały wypełnione przesłanki określone w art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy i opisana czynność nieodpłatnego użyczenia stanowi czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
Reasumując, stwierdzić należy, że nieodpłatne użyczenie nieruchomości, stanowiącej część przedsiębiorstwa Wnioskodawcy na cele niezwiązane z prowadzoną działalnością gospodarczą nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, z uwagi na nieodpłatność tej czynności oraz fakt, iż nie ma w tym przypadku zastosowania art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy – Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu przedmiotowej nieruchomości. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.