INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 03 czerwca 2009r. (data wpływu 08 czerwca 2009r.), uzupełnione pismem z dnia 05 sierpnia 2009r.
(data wpływu 10 sierpnia 2009r.) w odpowiedzi na wezwanie z dnia 31 lipca 2009r. nr IPPP1/443-556/09-2/IG do uzupełnienia wniosku, otrzymane w dniu 04 sierpnia 2009r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku dokonania korekty deklaracji VAT-7 przez dłużnika będącego w trakcie postępowania upadłościowego - jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 08 czerwca 2009r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku dokonania korekty deklaracji VAT-7 przez dłużnika będącego w trakcie postępowania upadłościowego, uzupełniony pismem z dnia 05 sierpnia 2009r. (data wpływu 10 sierpnia 2009r.) w odpowiedzi na wezwanie z dnia 31 lipca 2009r. nr IPPP1/443-556/09-2/IG do uzupełnienia wniosku, otrzymane w dniu 04 sierpnia 2009r . W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.
Korzystając z przepisów art. 89a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług jeden z kontrahentów (wierzyciel) spółki F podjął decyzję o korekcie podatku należnego z tytułu dostaw towarów. Powyższa wierzytelność nie została uregulowana przez F w ciągu 180 dni od upływu terminów płatności określonych w fakturach i tym samym został spełniony warunek do zastosowania korekty zgodnie z zapisami art. 89a ust. 1a w/w ustawy (terminy płatności faktur obejmowały miesiąc maj 2007 roku). Wierzyciel w piśmie z dnia 25.03.2009 roku poinformował spółkę F (dłużnika) o zamiarze skorygowania podatku należnego zgodnie z powołanymi powyżej przepisami.
Dłużnik nie uregulował w terminie 14 dni (ani też później) wykazanych w zawiadomieniu wierzytelności, tym samym wypełniły się przesłanki wynikające z przepisów art. 89a ust. 2 pkt 5 ustawy. Wykazane w zawiadomieniu wierzytelności dotyczyły okresu w którym dłużnik nie znajdował się trakcie postępowania upadłościowego (art. 39a ust. 2 pkt 1 ustawy), dłużnik w dalszym ciągu jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny (art. 89a ust. 2 pkt 3 ustawy). Następnie pismem z dnia 25.05,2009 roku wierzyciel poinformował dłużnika o dokonanej korekcie deklaracji VAT-7 za miesiąc kwiecień 2009 roku.
W wyniku powyższej informacji u dłużnika zgodnie z przepisami art. 89b ust. 1 ustawy powstał obowiązek pomniejszenia podatku naliczonego podlegającemu odliczeniu o kwotę podatku wynikającą z nieuregulowanych faktur poprzez korektę deklaracji za okres w którym dokonał odliczenia. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy zgodnie z przepisami art. 89b ust. 1 i w nawiązaniu do przepisu art. 89a ust. 2 pkt 1 ustawy dłużnik będący w trakcie postępowania upadłościowego (od dnia 27.09.2007 roku) ma obowiązek dokonania korekty deklaracji VAT-7?
Zdaniem wnioskodawcy spółka nie może złożyć korekty deklaracji, ponieważ dostawa towarów została dokonana na rzecz podatnika będącego w trakcie postępowania upadłościowego a przepis art. 89a ust. 2 pkt 1 ustawy powinien być interpretowany jako obowiązujący w chwili dokonywania korekty. Inna interpretacja spowodowałaby pokrzywdzenie wierzycieli, w opisanym stanie faktycznym dokonana korekta najprawdopodobniej spowoduje, że wierzyciel odzyska część podatku należnego a Skarb Państwa w związku ze zmianą kategorii wierzytelności (wynikającej z dokonanej korekty deklaracji przez dłużnika) takiej możliwości nie będzie posiadać.
Ponadto należy podnieść, że wierzyciel zgłosił należność podlegającą korekcie w kategorii trzeciej. Wierzytelność została uznana i jest umieszczona na prawomocnej liście wierzytelności. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 89a ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) zwanej dalej ustawą, „podatnik może skorygować podatek należny z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona, z zastrzeżeniem ust. 2-5. Korekta podatku dotyczy również kwoty podatku przypadającej na część kwoty wierzytelności odpisanej jako nieściągalna lub której nieściągalność została uprawdopodobniona. 1a. Nieściągalność wierzytelności uważa się za uprawdopodobnioną w przypadku, gdy wierzytelność nie została uregulowana w ciągu 180 dni od upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze.
2. Przepis ust. 1 stosuje się w przypadku gdy spełnione są następujące warunki: 1) dostawa towaru lub świadczenie usług jest dokonana na rzecz podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1, zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny, niebędącego w trakcie postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji; 2) wierzytelności zostały uprzednio wykazane w deklaracji jako obrót opodatkowany i podatek należny; 3) wierzyciel i dłużnik na dzień dokonania korekty, o której mowa w ust. 1, są podatnikami zarejestrowanymi jako podatnicy VAT czynni; 4) wierzytelności nie zostały zbyte; 5) od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 2 lata, licząc od końca roku, w którym została wystawiona; 6) wierzyciel zawiadomił dłużnika o zamiarze skorygowania podatku należnego ze względu na wystąpienie okoliczności, o których mowa w ust. 1, a dłużnik w ciągu 14 dni od dnia otrzymania zawiadomienia nie uregulował należności w jakiejkolwiek formie.
3. Korekta podatku należnego może nastąpić w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym upłynął termin określony w ust. 2 pkt 6, nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym wierzyciel uzyskał potwierdzenie odbioru przez dłużnika zawiadomienia, o którym mowa ust. 2 pkt 6. Warunkiem dokonania korekty jest uzyskanie przez wierzyciela potwierdzenia odbioru przez dłużnika zawiadomienia, o którym mowa ust. 2 pkt 6. 4. W przypadku gdy po dokonaniu korekty określonej w ust. 1 należność została uregulowana w jakiejkolwiek formie, podatnik, o którym mowa w ust. 1, obowiązany jest zwiększyć podatek należny w rozliczeniu za okres, w którym należność została uregulowana.
W przypadku częściowego uregulowania należności podatek należny zwiększa się w odniesieniu do tej części. 5. Podatnik obowiązany jest wraz z deklaracją podatkową, w której dokonuje korekty podatku należnego określonej w ust. 1, zawiadomić o korekcie, o której mowa w ust. 1, właściwy dla podatnika urząd skarbowy wraz z podaniem kwot korekty podatku należnego. 6. Podatnik w ciągu 7 dni od dnia dokonania korekty podatku należnego wymienionej w ust. 1 obowiązany jest również zawiadomić dłużnika o tej czynności. Kopia zawiadomienia jest przesyłana do właściwego dla podatnika urzędu skarbowego”.
Natomiast art. 89b ustawy stanowi, że „w przypadku otrzymania zawiadomienia, o którym mowa w art. 89a ust. 2 pkt 6, i nieuregulowania należności w terminie 14 dni od dnia otrzymania tego zawiadomienia, podatnik (dłużnik) jest obowiązany do odpowiedniego pomniejszenia podatku naliczonego podlegającego odliczeniu lub w przypadku jego braku, do odpowiedniego powiększenia kwoty podatku należnego, o kwotę podatku wynikającą z nieuregulowanych faktur, poprzez korektę deklaracji za okres, w którym dokonał odliczenia. 2. W przypadku częściowego uregulowania należności przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 1, korekta dotyczy podatku naliczonego przypadającego na nieuregulowaną część należności.
3. Do zaległości podatkowych wynikających z korekty podatku naliczonego, o którym mowa w ust. 1, mają zastosowanie odrębne przepisy o odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe podatnika. 4. W przypadku uregulowania należności po dokonaniu korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik ma prawo do zwiększenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym należność uregulowano, o kwotę podatku, o której mowa w ust. 1. W przypadku częściowego uregulowania należności podatek naliczony może zostać zwiększony w odniesieniu do tej części. 5. Do zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy Ordynacji podatkowej o doręczeniach”.
Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że kontrahent wnioskodawcy (wierzyciel) postanowił skorygować swój podatek należny VAT z uwagi na wystąpienie wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona. Z opisu stanu faktycznego jednoznacznie wynika, że kontrahent (wierzyciel) dopełnił wszystkich warunków niezbędnych do skorygowania swojego podatku należnego z tytułu dostaw towarów, zawartych w art. 89a ustawy.
Z literalnego brzemienia w/cyt. art. 89a ust. 2 pkt 1 ustawy nie wynika zastrzeżenie, iż w celu skorzystania z zawartych tam uprawnień, warunkiem niezbędnym jest fakt, aby przepis ten znajdował zastosowanie jedynie w sytuacji, gdy wnioskodawca (dłużnik) jest podatnikiem VAT czynnym, niebędącym w trakcie postępowania upadłościowego lub w trakcie korekty na moment dokonywania korekty przez kontrahenta (wierzyciela). Dostawa towarów będąca przedmiotem korekty została dokonana w okresie gdy wnioskodawca był czynnym podatnikiem nie będącym w trakcie postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji.
Z opisu sytuacji wynika, że kontrahent dopełnił wszystkich warunków dotyczących powyższej regulacji. Ponieważ kontrahent wnioskodawcy w sposób prawidłowy dokonał korekty swojego podatku należnego to wnioskodawca ma obowiązek pomniejszenia swojego podatku naliczonego podlegającego odliczeniu na zasadach zawartych w w/cyt. art. 89b ustawy. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie ul. M.C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10 09-402 Płock.