INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor lzby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 19 kwietnia 2011 r. (data wpływu 26 kwietnia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania stawki podatku w wysokosci 22% na fakturze korygującej wystawionej w roku 2011 - jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 26 kwietnia 2011 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania stawki podatku w wysokosci 22% na fakturze korygującej wystawionej w roku 2011. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Sp. z o.o. (finansujący) w dniu 29 grudnia 2010 roku zawarła umowę leasingu finansowego w rozumieniu art. 709 Kodeksu Cywilnego z korzystającym na nieruchomość w skład której weszły grunt, budynek i budowle. Wydanie przedmiotu leasingu nastąpiło zgodnie z art. 349 KC w dniu zawarcia umowy.
Sp. z o.o. wystawiła na klienta fakturę VAT na sumę rat leasingowych (część kapitałowa i odsetkowa) jako, że wydanie przedmiotu leasingu w rozumieniu przepisów o VAT stanowi dostawę towarów i opodatkowała stawką VAT 22%. Zgodnie z umową leasingu, spółka wystawiła w dniu 01 kwietnia 2011 roku korektę do sumy części odsetkowych zgodnie z zapisem umowy leasingu finansowego z dnia 29 grudnia 2010 r., który brzmi: "Bazowa stawka oprocentowania wynosi na początku 1,021% (to jest wartość EURIBOR 3M z dnia 22.10.2010 r.). Wartość bazowej stawki oprocentowania ulegnie zmianie po raz pierwszy w dniu 01.4.2011 r., a następnie każdorazowo dnia 01.01.,01.4, 01.07. i 01.10 każdego roku (dni korekty).
Zmiana wartości oprocentowania będzie następować w ten sposób, że kazdorazowo od dnia korekty nową wartością bazowej stawki oprocentowania stanie się wartość EURIBOR 3M, opublikowana w ostatnim dniu roboczym przedostatniego miesiąca kalendarzowego przed dniem korekty (np. 28.02., 31.05). Zmiana bazowej stawki oprocentowania powoduje zmianę wysokości raty leasingowej). Finansujący oblicza ją na każdy dzień korekty i informuje korzystającego o nowej wartości raty leasingowej. Niezależnie od momentu poinformowania zmiana (korekta) raty leasingowej staje się skuteczna z każdorazowym dniem korekty".
Spółka w wystawionej fakturze korygującej zastosowała stawkę VAT 22%, ponieważ dostawa towaru odbyla się w grudniu 2010 r. i objęta była stawką VAT 22%. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Pytanie spółki dotyczy prawidłowości zastosowanej stawki 22%. Czy spółka postąpiła słusznie, że kwotę korekty w roku 2011 opodatkowała VAT 22%? Spółka uważa, że zgodnie z art. 41 ust. 14a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, paz. 535 z pozn. zm.) wystawiła korektę poprawną stawką VAT, czyli 22%. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.
Na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, paz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Przepis art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak własciciel, w tym również wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione.
Przez umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub inne umowy o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się umowy w wyniku których, zgodnie z przepisami o podatku dochodowym, odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający oraz umowy leasingu w rozumieniu tych przepisów, których przedmiotami są grunty (art. 7 ust. 9 ustawy). Stosownie do powołanego przepisu, umowa leasingu finansowego jest dla potrzeb podatku od towarów i usług traktowana jako odpłatna dostawa towarów. Należy zauważyć, iż przepisy ustawy o VAT nie zawierają szczegó1nej regulacji w zakresie powstania obowiązku podatkowego oraz podstawy opodatkowania w odniesieniu do leasingu finansowego.
Zatem zastosowanie znajdą ogó1ne zasady dotyczące tych zagadnień. Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o VAT, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1. Zgodnie z art. 19 ust. 4 ustawy, jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi.
Ogólna zasada wynikająca z ustawy o podatku od towarów i usług wskazuje, iż obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru, wykonania usługi lub wystawienia faktury VAT (pod warunkiem, że zostala wystawiona do 7. dnia od wykonania usługi). Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej.
Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku. Stosownie do art. 29 ust. 4 ww. ustawy, podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b.
Zgodnie z art. 29 ust. 4a ustawy o VAT, w przypadku gdy podstawa opodatkowania ulega zmniejszeniu w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze, obniżenia podstawy opodatkowania podatnik dokonuje pod warunkiem posiadania, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, potwierdzenia otrzymania korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi, dla którego wystawiono fakturę.
Uzyskanie potwierdzenia otrzymania przez nabywcę towaru lub usługi korekty faktury po terminie zlożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia podatnika do uwzględnienia korekty faktury za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskano.
Na podstawie art. 29 ust. 4b ustawy o VAT, warunku posiadania przez podatnika potwierdzenia odbioru korekty faktury przez nabywę towaru lub usługi nie stosuje się: eksporcie towarów i wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów; dostawie towarów i świadczeniu usług, dla których miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju; sprzedaży: energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, gazu przewodowego, usług telekomunikacyjnych i radiokomunikacyjnych oraz usług wymienionych w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy; pozostałych przypadkach, jeżeli w wystawionej fakturze, do której odnosi się korekta, nie wykazano kwoty podatku.
Przepis ust. 4a stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia korekty faktury do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna (art. 29 ust. 4c ustawy). Powołane wyżej regulacje art. 29 ust. 4a i ust. 4c ustawy zatem jasno stanowią, iż kwoty, o które zmniejsza się podstawę opodatkowania oraz podatku należnego, muszą zostać udokumentowane fakturą korygującą. Faktury korygujące są specyficznym rodzajem faktur, bowiem celem ich wystawienia jest doprowadzenie faktury pierwotnej do stanu odpowiadającego rzeczywistości.
Z okoliczności sprawy wynika, iż Wnioskodawca zawarł w dniu 29 grudnia 2010 r. umowę leasingu finansowego i w tym dniu nastąpiło wydanie przedmiotu leasingu. Wnioskodawca wystawił fakturę VAT na sumę rat leasingowych (część kapitałowa i odsetkowa) ze stawką 22%. Zgodnie z zapisami umowy leasingowej, która przewiduje zmianę stawki oprocentowania w oparciu o wartość EURIBOR 3M, Zainteresowany wystawił w dniu 01 kwietnia 2011r. korektę do sumy części odsetkowych. Zapytanie Wnioskodawcy dotyczy prawidłowości zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 22% na fakturze korygującej wystawionej w roku 2011r.
Jak stanowi art. 106 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy, o których mowa w art. 15, SCI. obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczegó1ności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. Zasady m.in. wystawiania faktur VAT i faktur korygujących uregulowane zostały szczegółowo w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia ad podatku ad towarów i usług (Dz.
U. Nr 68, poz. 360). Zgodnie z § 14 ust. 1 ww. rozporządzenia fakturę korygującą wystawia się również, gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury. Należy wskazać, iż w przypadku leasingu finansowego podstawę opodatkowania stanowi całość wynagrodzenia należna finansującemu z tytułu oddania leasingodawcy przedmiotu leasingu, pomniejszona o kwotę podatku należnego. W przedmiotowej sprawie zmiana bazowej stawki oprocentowania powoduje zmianę wysokości raty leasingowej, a co za tym idzie zmianę podstawy opodatkowania w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze pierwotnej.
Wartość EURIBOR 3M po raz pierwszy zmieniła się 01.04.2011 r. i w związku z tym Wnioskodawca wystawił fakturę korygującą ze stawką 22%. Stwierdzić należy, iż przyczyna wystawienia faktury korygującej związana jest w tym przypadku ze zmianą podstawy opodatkowania, zatem faktura korygująca wystawiona w roku 2011, zmniejszająca bądź zwiększająca obrót, a w konsekwencji podatek należny (który był określony według stawki obowiązującej w dniu wystawienia faktury tj. w roku 2010) winna być wystawiona z taką samą stawką podatku jak faktura pierwotna, tj. w przedmiotowej sprawie 22%.
Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, iż Spółka wystawiła fakturę korygującą z poprawną stawką podatku na podstawie art. 41 ust. 14a należało uznać za nieprawidłowe. Jednoczesnie tyt. Organ, informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem zapytania Zainteresowanego. lnne kwestie przedstawione w opisanym stanie faktycznym, które nie zostały objęte pytaniem- nie mogą być zgodnie z art. 14b § 2 Ordynacji podatkowej -rozpatrzone. Dotyczy to w szczegó1ności obowiązku wystawiania faktur korygujących.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.