INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pana stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 18.04.2008 r. (data wpływu 23.04.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania dostawy działki - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 23.04.2008 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy działki. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. W dniu 02.02.2001 r. Wnioskodawcy, została przekazana przez ojca, aktem darowizny niezabudowana działka rolna o powierzchni 8256 m². Przekazana ziemia rolna jest w posiadaniu rodziny od ponad 70 lat. W okresie od 2002 r. do 2004 r. Wnioskodawca nie zajmował się działalnością gospodarczą – w okresie tym był zatrudniony na umowę o pracę w przedsiębiorstwie (pełny etat).
Od 2005 r., Wnioskodawca jest studentem czteroletnich dziennych studiów doktoranckich, które planuje zakończyć pod koniec 2009 r. Nigdy wcześniej, ani Wnioskodawca, ani jego żona, nie sprzedawali nieruchomości. W 2009 r., małżeństwo zamierza sprzedać ww. ziemię jednorazową transakcją. Ponadto Wnioskodawca informuje, iż nie prowadzi działalności gospodarczej lub obrotu nieruchomościami. Działka rolna, którą zamierza zbyć Wnioskodawca nie jest objęta planem zagospodarowania przestrzennego, zaś w studium do planu, obszar, na którym znajduje się działka, przeznaczony jest pod zabudowę wielorodzinną. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy od sprzedaży ww. działki rolnej, należy odprowadzić podatek VAT? Zdaniem Wnioskodawcy, przy sprzedaży działki rolnej nie ma obowiązku płacenia podatku VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Przez towary w świetle art. 2 pkt. 6 ustawy, rozumie się rzeczy ruchome jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
Natomiast, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Z kolei, stosownie do ust. 2 tego artykułu, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy.
Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, iż dostawa gruntów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy sprzedaży można przypisać znamiona działalności gospodarczej (handlowej) prowadzonej z zamiarem wykonywania jej w sposób częstotliwy. Chociaż ustawa nie definiuje pojęcia „częstotliwość” ani „handlowiec”, przez zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć (zamysł, projekt, cel) powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonego działania.
Niezbędnym do uznania dostawy towarów za działalność gospodarczą jest, aby w momencie jej dokonania podatnik planował dokonywać czynności wielokrotnie. Opodatkowaniu podlega chociażby jednorazowa czynność spełniająca kryteria zaliczenia jej do tak rozumianego pojęcia handel, czyli zrealizowana w formie zorganizowanej sprzedaży towaru, poprzedzonej zakupem dokonanym w celu jego odsprzedaży, wskazująca na zamiar jej kontynuacji w tej formie. Przez pojęcie handlowiec należy rozumieć podmiot, który sprzedaje nabyte w tym celu towary. Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca nabył grunt rolny w drodze darowizny.
Ponadto Wnioskodawca oświadczył, iż nie prowadzi działalności gospodarczej, a planowana sprzedaż ma nastąpić w 2009 r. jednorazową transakcją. Zatem, na tle ww. przepisów ustawy należy stwierdzić, iż przedmiotowa nieruchomości nie została nabyta z zamiarem jej odsprzedaży, bowiem została otrzymana w drodze darowizny od ojca Wnioskodawcy, zaś jednorazowa sprzedaż, stanowić będzie wyłącznie wykonywanie przysługującego Stronie prawa własności.
W związku z powyższym dokonując sprzedaży przedmiotowej nieruchomości Wnioskodawca nie posiada statusu podatnika, o którym mowa w art. 15 ust 1 ustawy i sprzedaż ta, nie kwalifikuje tej czynności jako działalności gospodarczej podejmowanej w celach zarobkowych w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. W związku z powyższym, dostawa przedmiotowego gruntu nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.