INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Gminy przedstawione we wniosku z dnia 08 sierpnia 2013 r. (data wpływu 09 sierpnia 2013r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania prawa użytkowania wieczystego działek niezabudowych– jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 09 sierpnia 2013 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania prawa użytkowania wieczystego działek niezabudowanych.
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Gmina Miasto jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Gmina zamierza sprzedać w drodze przetargu ustnego nieograniczonego prawo użytkowania wieczystego do nieruchomości niezabudowanej oznaczonej w rejestrze ewidencji gruntów jako działki o pow. 1229 m2 oraz o pow. 703 m2 tereny zabudowy przemysłowej Ba dla których Sąd Rejonowy w prowadzi księgę wieczystą.
Grunty stanowią własność Skarbu Państwa w użytkowaniu wieczystym Gminy do 2089.12.05. Przedmiotowa nieruchomość nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, decyzją o warunkach zabudowy oraz decyzją o ustaleniu inwestycji celu publicznego. Zgodnie ze „Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta P. przyjętego Uchwałą Rady Miasta z dnia … r. ww. nieruchomość położona jest na terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem PU - obszary o dominującej funkcji produkcyjno - usługowej. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy w opisanym stanie faktycznym opodatkowaniu podatkiem od towarów usług podlega dostawa prawa użytkowania wieczystego do przedmiotowej nieruchomości? Zdaniem Wnioskodawcy czynność zbycia przedmiotowego prawa użytkowania wieczystego do ww. nieruchomości korzystać będzie ze zwolnienia od podatku VAT w wysokości 23% na mocy art . 43 ust . 1 pkt . 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz.. 1054, z późn. zm.). W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez towary należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT). Na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 7 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również zbycie prawa użytkowania wieczystego.
Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Natomiast stosownie do treści art. 146a pkt 1 ww. ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, przewidziano opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.
Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ww. ustawy o podatku od towarów i usług. I tak, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Tereny budowlane, w myśl art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o którym mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Z cytowanych przepisów wynika, że nie jest terenem budowlanym grunt, dla którego miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje inne przeznaczenie niż pod zabudowę. Analogicznie, w przypadku braku takiego planu, powyższą zasadę należy stosować do decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Jednocześnie należy podkreślić, że brak aktualnie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jak również brak decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie pozwala na uznanie danego terenu za teren budowlany w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT.
Skoro bowiem teren jest definiowany poprzez spełnienie przesłanek weryfikowanych na podstawie danych w danym akcie prawnym lub decyzji, brak tego aktu prawnego (lub decyzji) automatycznie oznacza, że przesłanki nie mogą być spełnione. Tym samym, istnienie aktualnego planu zagospodarowania przestrzennego lub, ewentualnie, decyzji o warunkach zabudowy, jest warunkiem koniecznym dla dalszej weryfikacji przeznaczenia danego terenu. Natomiast zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 4 rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (t.j.
Dz. U. z 2013 r. poz. 247 ze zm.), zwalnia się od podatku dzierżawę gruntów przeznaczonych na cele rolnicze, a także zbycie prawa użytkowania wieczystego tych gruntów. Z opisu sprawy nie wynika aby przedmiotowy grunt, tj. działka o nr 3100/1 i o nr 3100/2 będąca w użytkowaniu wieczystym była przeznaczona na cele rolnicze. Zatem zbycie prawa użytkowania wieczystego (działka 3100/1 i 3100/2 ) nie będzie korzystało ze zwolnienia wynikającego z § 13 ust. 1 pkt 4 ww. rozporządzeniem.
Jednakże, skoro zbycie prawa użytkowania wieczystego, w myśl art. 7 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT, stanowi dostawę towarów, należy rozważyć, dla przedmiotowej dostawy, możliwość zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. Z opisu zdarzenia wynika, że dla przedmiotowych działek gruntu nie ma miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ani nie wydano decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Nie stanowi ona więc terenu budowlanego w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT.
Zatem, mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa, należy stwierdzić, iż skoro w świetle art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, przedmiotowy grunt nie stanowi terenu budowlanego, to zbycie prawa użytkowania wieczystego działki o nr 3100/1 i o nr 3100/2, stanowiące dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 pkt 7 ustawy, korzystać będzie ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.