INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 18.04.2008 r. (data wpływu 25.04.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży udziału w działce rolnej - jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 25.04.2008 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży udziału w działce rolnej.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Spółka nabyła nieruchomość, na którą składały się cztery działki gruntu. Dla nieruchomości tej prowadzona jest przez Sąd Rejonowy dla …. Wydział Ksiąg Wieczystych jedna księga wieczysta KW nr ….. . Dwie działki gruntu wchodzące w skład nieruchomości, zgodnie z ewidencją gruntów i budynków, stanowią działki o charakterze rolnym, tj. zgodnie z wypisem z rejestru gruntów działki te opisane zostały jako „Lasy, grunty zadrzewione i zakrzewione, łąki trwałe”, przy czym działki te nie są objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
Działki gruntu, które nie miały charakteru rolnego zostały przeznaczone pod budownictwo mieszkaniowe, tj. zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Spółka podzieliła działki przeznaczone pod zabudowę na mniejsze działki, na których prowadziła inwestycje w zakresie budownictwa mieszkaniowego i obecnie dokonuje sprzedaży domów jednorodzinnych, wraz z gruntem, na których są one posadowione. Po wydzieleniu poszczególnych działek przeznaczonych pod budownictwo mieszkaniowe z dwóch działek gruntu przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową, we władaniu Spółki pozostały dwie działki rolne, których przeznaczenie nie uległo zmianie na budowlane. Działki te nie zostały również przeznaczone pod zabudowę.
Zgodnie z ewidencją budynków i gruntów działki te mają nadal charakter rolny i stanowią tereny zielone, przylegające do powstałego osiedla domów jednorodzinnych. Sprzedając dom jednorodzinny wraz z gruntem Spółka przenosi na nabywcę również własność udziału w nieruchomości wspólnej, związanej z przedmiotowym domem jednorodzinnym. Na nieruchomość wspólną składają się drogi wewnętrzne osiedla oraz wspomniane przyosiedlowe tereny zielone. Jak wskazano powyżej, na tereny zielone składają się dwie osobne działki ewidencyjne o charakterze rolnym (dalej działka rolna).
Kontrahenci Spółki, którzy chcą nabyć dom jednorodzinny są zobligowani przez Spółkę do zakupu udziału w działce rolnej - do każdego domu przypisany jest określony udział w tej działce i nie jest możliwe nabycie domu jednorodzinnego bez automatycznego nabycia udziału w nieruchomości wspólnej. Jednocześnie, nie ma możliwości nabycia udziału w działce rolnej, ani w drogach wewnętrznych bez zakupu domu jednorodzinnego wraz z działką, na której jest on posadowiony Docelowo więc własność działki rolnej przynależeć będzie niepodzielnie mieszkańcom - nabywcom domów jednorodzinnych wybudowanych przez Spółkę - będą oni współwłaścicielami tej działki.
Każdemu ze współwłaścicieli przysługiwać będzie określony umownie udział we współwłasności tej nieruchomości. W związku z tym, Spółka będzie przenosić na rzecz poszczególnych nabywców nieruchomości udział we współwłasności działki rolnej. Przeniesienie tego udziału na mieszkańca, ze względu na charakter działki, uzależnione jest jednak od odstąpienia przez Agencję Rynku Rolnego od realizacji przysługującego Agencji prawa pierwokupu.
Z tego wyłącznie względu, Spółka dokonuje sprzedaży udziału we współwłasności działki rolnej na podstawie umowy z klientem, która to umowa sporządzana jest w formie odrębnego aktu notarialnego od aktu, na mocy którego przenoszona jest własność samego domu jednorodzinnego wraz z działką budowlaną, na której jest on posadowiony i udziałem w drodze wewnętrznej. W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy Spółka winna uznać sprzedaż udziału w działce rolnej za sprzedaż towaru, a tym samym, przy założeniu, że przedmiotowa działka nie jest działką budowlaną i nie jest przeznaczona pod zabudowę, zastosować zwolnienie od podatku VAT?
Czy też Spółka winna uznać, iż sprzedając udział w nieruchomości wspólnej, nierozerwalnie związany z głównym przedmiotem dostawy (tj. obiektem budownictwa mieszkaniowego) i nie mający charakteru lokalu użytkowego, dokonuje dostawy jednolitego towaru, który podlega opodatkowaniu według stawki 7% VAT? Zdaniem Wnioskodawcy , sprzedaż udziału w działce rolnej podlega opodatkowaniu 7% stawką VAT jako sprzedaż prawa niepodzielnie związanego ze sprzedażą obiektu budownictwa mieszkaniowego. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług z 11 marca 2004 r. (dalej: ustawa o VAT) opodatkowywaniu podlega, co do zasady, odpłatna dostawa towarów oraz świadczenie usług.
Dostawą towarów jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. Natomiast towarami w rozumieniu ustawy o VAT są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, które są wymienione w klasyfikacjach statystycznych, a także grunty (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT). Natomiast świadczeniem usług jest każde świadczenie niestanowiące dostawy towarów, w tym m.in. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych. Towarem jest więc również działka rolna (grunt, jak wynika wprost z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT jest towarem). Grunt ten jest terenem niezabudowanym, nie jest terenem budowlanym ani przeznaczonym pod zabudowę.
Dostawa takiej nieruchomości gruntowej podlega na gruncie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT zwolnieniu z opodatkowania podatkiem VAT. Jednakże, przedmiotem dostawy przez Spółkę nie będzie fizycznie wyodrębniona cześć gruntu rolnego, lecz udział w tym gruncie, a więc prawo współwłasności działki rolnej. Z tego względu, w ocenie Spółki, art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT nie będzie miał w tej sytuacji zastosowania.
Mimo iż Minister Finansów w piśmie z dnia 30 lipca 2002 r. (pismo Podsekretarza Stanu do Dyrektorów Izb Skarbowych i Dyrektorów Urzędów Kontroli Skarbowej sygn. PP3-0602-498/02/AP) wskazał, iż w świetle poprzednio obowiązującej ustawy o podatku od towarów i podatku akcyzowym sprzedaż udziału we współwłasności nieruchomości należy traktować w kategorii sprzedaży towaru, Spółka nie zgadza się z takim stanowiskiem i uznaje, iż w przypadku sprzedaży prawa jakim jest udział we współwłasności nieruchomości powyżej wskazane przepisy nie będą miały zastosowania.
Zdaniem Spółki, transakcja polegająca na dostawie obiektu budownictwa mieszkaniowego wraz z przynależnym prawem, jakim jest udział w nieruchomości wspólnej, będzie podlegać opodatkowaniu według 7% stawki VAT. Jednolite opodatkowanie tej transakcji wynika z faktu, iż udział w przyosiedlowych terenach zielonych jest prawem nierozerwalnie związanym ze sprzedawaną nieruchomością, która stanowi obiekt budownictwa mieszkaniowego, podlegający opodatkowaniu według stawki 7% VAT na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy o VAT oraz § 5 ust. 1a pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług z 27 kwietnia 2004 r. (dalej: Rozporządzenie).
Udział w przyosiedlowych terenach zielonych, stanowiących działkę roną, jest zbywany łącznie z domem jednorodzinnym oraz gruntem, na którym dom ten jest posadowiony, a także udziałem w drodze wewnętrznej. Zgodnie z art. 41 ust. 12 ustawy o VAT 7% stawkę VAT stosuje się do dostawy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.
Jednocześnie, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się m.in. obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, przy czym do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym nie zalicza się budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m 2, oraz lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m 2 (art. 41 ust. 12a i 12b ustawy o VAT).
Na podstawie art. 2 pkt 12 ustawy o VAT obiektami budownictwa mieszkaniowego są budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) w dziale 11. Wznoszone przez Spółkę domy jednorodzinne są przeznaczone do stałego zamieszkania i klasyfikowane do grupy 111 w dziale 11 PKOB. Jednocześnie, Spółka wskazuje, iż na mocy § 5 ust 1a pkt 2 Rozporządzenia, stawka 7% VAT ma zastosowanie do dostawy m.in. obiektów budownictwa mieszkaniowego, które nie są objęte stawką 7% na podstawie art. 41 ust 12-12c ustawy o VAT.
Zgodnie z tym zapisem opodatkowaniu stawką 7% VAT podlega również dostawa domów o powierzchni większej niż 300 m 2 oraz mieszkań, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m 2. Na mocy tych uregulowań dostawa domu jednorodzinnego przez Spółkę podlega opodatkowaniu 7% stawką VAT. Zgodnie natomiast z art. 29 ust 5 ustawy o VAT przy dostawie budynków związanych z gruntem z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Na tej podstawie grunt związany z budynkiem jest opodatkowany według tych samych zasad, co budynek na nim posadowiony, tj. sposób opodatkowania gruntu uzależniony jest od rodzaju posadowionego na nim budynku.
Z tego względu, dokonywana przez Spółkę dostawa domu jednorodzinnego wraz z gruntem podlega opodatkowaniu 7% stawką VAT. Przedmiotem transakcji jest również udział we współwłasności nieruchomości wspólnej, tj osiedlowych drogach wewnętrznych oraz przyosiedlowych terenach zielonych, przy czym te ostatnie stanowią działkę rolną. Nieruchomość ta stanowi nieruchomość wspólną nabywców poszczególnych domów jednorodzinnych, przy czym nie jest możliwe nabycie domu jednorodzinnego bez nabycia udziału w nieruchomości wspólnej, z której mieszkaniec będzie korzystał na równi z innymi mieszkańcami osiedla.
Można więc twierdzić, iż przedmiot zbycia jest niepodzielny - kontrahent nie ma możliwości nabycia poszczególnych składników transakcji oddzielnie, a jednocześnie nie ma też możliwości zbycia tych elementów nieruchomości na rzecz osoby nie będącej mieszkańcem osiedla. Kwestie związane z przeniesieniem udziału we współwłasności nieruchomości zostały uregulowane w ustawie o własności lokali (ustawa z 24 czerwca 1994 r. tekst jedn. z 2000 r. Dz. U. nr 80 poz. 903).
Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu tej ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Wspomniana ustawa stanowi, iż w przypadku wyodrębnienia własności poszczególnych lokali w budynku wielomieszkaniowym, udział w nieruchomości wspólnej przysługujący poszczególnym lokatorom stanowi prawo związane z własnością lokalu. Nieruchomością wspólną jest grunt oraz część budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli poszczególnych lokali.
Ponieważ udział w nieruchomości jest prawem związanym z lokalem, stanowi on część składową lokalu, zgodnie z brzmieniem art. 50 Kodeksu cywilnego. Cześć składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności, co wynika z art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego. Jeżeli więc zbywana jest rzecz „główna” jej los prawny dzielą części składowe. Z tego względu, sprzedaż udziału w nieruchomości wspólnej wraz z lokalem, z cywilnoprawnego punktu widzenia stanowi sprzedaż jednego przedmiotu. W takiej sytuacji do opodatkowania całej transakcji ma zastosowanie stawka 7% - właściwa dla dostawy obiektów budownictwa mieszkaniowego (którymi są m.in. lokale mieszkalne i domy jednorodzinne).
Zdaniem Wnioskodawcy, co prawda, w analizowanym przypadku nie mamy do czynienia z lokalami mieszkalnymi, lecz z domami jednorodzinnymi. Niemniej jednak, stwierdzić należy, iż w sytuacji gdy Spółka sprzedaje udział w działce rolnej wraz z domem jednorodzinnym oraz udziałem w drogach wewnętrznych, sprzedaż takiego udziału powinna być traktowana jako sprzedaż prawa związanego z daną nieruchomością. Również w tym przypadku, tak jak ma to miejsce w sytuacji sprzedaży lokalu mieszkalnego, dochodzi do przeniesienia własności głównego przedmiotu transakcji (domu) wraz z udziałem we współwłasności nieruchomości wspólnej, jakim jest udział w przyosiedlowych terenach zielonych.
W praktyce mamy zatem do czynienia z jednym, nierozerwalnym przedmiotem sprzedaży, składającym się z poszczególnych części składowych, wymienionych w umowie zawieranej z kontrahentem. Do tak określonego przedmiotu sprzedaży winna mieć zastosowanie jedna stawka VAT. Jak wskazano w orzecznictwie sądów administracyjnych, działaniem nieprawidłowym jest dzielenie przedmiotu sprzedaży na poszczególne składniki tylko i wyłącznie z przyczyn leżących po stronie przepisów podatkowych (możliwość zastosowania różnych stawek podatku), skoro przepisy cywilnoprawne traktują taki przypadek jako jeden przedmiot sprzedaży.
Swoje stanowisko Spółka opiera m.in. na wyrokach: Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22.06.2005 r. (sygn. akt I FSK 103/05), Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 9.11.2005 r. (sygn. akt III SA/Wa 2516/05) oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjny z dnia 15.02.2008 r. (sygn. akt I SA/Po 1206/07) Sądy wypracowały powyższą koncepcję w odniesieniu do dostawy wraz z lokalem mieszkalnym prawa do korzystania z miejsca postojowego, które jest prawem zbywanym wraz z lokalem mieszkalnym. Identyczna argumentacja ma zastosowanie w przedmiotowej sprawie, w której występuje jeden, złożony i funkcjonalnie ze sobą związany przedmiot sprzedaży.
Wnioskodawca podkreśla również, iż Europejski Trybunał Sprawiedliwości w orzeczeniu L Ve BV (orzeczenie z 27.10.2005 r. sygn. C-41/04) podkreślił, iż jeżeli dwa lub więcej elementy dostarczane przez podatnika są ze sobą powiązane na tyle ściśle, że tworzą w sposób obiektywny z ekonomicznego punktu widzenia jedną transakcję, której podział byłby sztuczny, to elementy te stanowią jedną dostawę dla potrzeb podatku VAT. Swoje stanowisko Spółka popiera również wyrokiem ETS w sprawie C-349/96, C P Plan Ltd.
Spółka uznaje, iż całość przedmiotu dokonywanej przez nią transakcji, tj. sprzedaż domu jednorodzinnego wraz z gruntem oraz udziałem w nieruchomości wspólnej (na którą składają się osiedlowe drogi wewnętrzne oraz przyosiedlowe tereny zielone) stanowi jeden nierozerwalny przedmiot opodatkowania. Udział stanowi prawo nierozerwalnie związane ze sprzedawaną nieruchomością i z tego względu przedmiot opodatkowania me może podlegać podziałowi.
Bez znaczenia jest w tym przypadku fakt, iż sprzedaż udziału w nieruchomości wspólnej musi nastąpić w oparciu o odrębny akt notarialny - jest to wymuszone wyłącznie faktem, iż w odniesieniu do sprzedaży udziału w działce rolnej konieczne jest wcześniejsze uzyskanie rezygnacji Agencji Rynku Rolnego z realizacji prawa pierwokupu. Wyłącznie z tej przyczyny Spółka zawiera dwa akty notarialne, tj.: przyrzeczoną umowę sprzedaży oraz warunkową umowę sprzedaży, umowę przeniesienia własności udziału w części wspólnej nieruchomości.
W związku z powyższym, jako że przedmiotem sprzedaży jest obiekt budownictwa mieszkaniowego wraz z gruntem, na którym jest on posadowiony oraz udziałem w nieruchomości wspólnej, dostawę taką należy opodatkować z zastosowaniem 7% stawki VAT, właściwej dla dostawy obiektu budownictwa mieszkaniowego i jego elementów składowych w tym praw z nim związanych. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów (Dz.
U. Nr 54 poz. 535 ze zmianami) zwanej dalej ustawą o VAT, czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług jest m. in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez odpłatną dostawę – w myśl art. 7 ust. 1 cyt. ustawy – rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Przez towar należy rozumieć rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty (art. 2 pkt 6 ustawy).
Co do zasady stawka podatku VAT, stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, wynosi 22%. Jednakże ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi. Zgodnie z art. 41 ust. 12 ustawy o VAT dodanym od dnia 1 stycznia 2008r. na podstawie ustawy z dnia 19 września 2007r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (Dz.U. Nr 192, poz. 1382), stawkę podatku w wysokości 7% stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.
Obiektami budownictwa mieszkaniowego, według definicji zawartej w art. 2 pkt 12 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2008 r. są budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11. Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, w myśl art. 41 ust. 12a rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.
Ust. 12b artykułu 41 ustawy stanowi, że do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym nie zalicza się: budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300m2; lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2. W rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2007r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 249, poz. 1861) w § 5 ust. 1a pkt 2 dokonano rozszerzenia zastosowania stawki podatku VAT w wys.
7% do obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12 – w zakresie, w jakim wymienione obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy. Z powyższego wynika, że obiekty budownictwa lub ich części zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, które nie są objęte stawką 7% na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy o VAT, będą korzystały z obniżonej stawki na podstawie § 5 ust. 1a pkt 2 ww. rozporządzenia Ministra Finansów.
Zgodnie z dyspozycją art. 29 ust. 5 ustawy o VAT, w przypadku dostawy towarów, której przedmiotem są budynki lub budowle trwale z gruntem związane albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczonych pod zabudowę. Zgodnie z art. 140 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks Cywilny (Dz.
U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego właściciel może z wyłączeniem innych osób korzystać z rzeczy zgodnie ze społecznogospodarczym przeznaczeniem swego prawa, w szczególności pobierać pożytki i inne dochody z rzeczy. W tych samych granicach może rozporządzać rzeczą. Zgodnie natomiast z art. 195 ww. ustawy Kodeks Cywilny własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).
Stosownie do art. 155 § 1 cyt. wyżej ustawy Kodeks Cywilny umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo, że strony inaczej postanowiły. Jeżeli zawarcie umowy przenoszącej własność następuje w wykonaniu zobowiązania wynikającego z uprzednio zawartej umowy zobowiązującej do przeniesienia własności, z zapisu, z bezpodstawnego wzbogacenia lub z innego zdarzenia, ważność umowy przenoszącej własność zależy od istnienia tego zobowiązania (art. 156 ww. ustawy Kodeks Cywilny).
Z przestawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż przedmiotem sprzedaży dokonywanej przez Spółkę jest: obiekt budownictwa mieszkaniowego wraz z gruntem, na którym jest on posadowiony (działką budowlaną) oraz udziałem w nieruchomości wspólnej na którą składają się osiedlowe drogi wewnętrzne, oraz udziału we współwłasności działki rolnej - przyosiedlowych terenach zielonych.
Dokonując analizy powołanych przepisów ww. ustawy Kodeks Cywilny w odniesieniu do sprzedaży udziału w gruncie, stwierdzić należy, iż istotą umowy sprzedaży jest zobowiązanie sprzedawcy do przeniesienia własności rzeczy oraz wydania jej kupującemu, któremu odpowiada zobowiązanie kupującego do odebrania rzeczy i zapłaty ceny. Użycie pojęcia sprzedaży na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług oznaczałoby zawężenie definicji dostawy towarów wyłącznie do jednej kategorii czynności cywilno-prawnych. Pojęcie dostawy towarów zostało zdefiniowane w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
Ustawodawca definiując pojęcie dostawy posłużył się terminem „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel”. Definicja ta odwołuje się do ekonomicznego władztwa nad rzeczą, a zatem zwraca uwagę na ekonomiczną istotę transakcji, a nie wyłącznie jej charakter prawny. Pojęcie „prawo do rozporządzania towarami jak właściciel” należy więc interpretować znacznie szerzej, gdyż obejmuje ono rzeczywiste władztwo nad rzeczą, nawet w przypadku, gdy nabywca nie jest właścicielem rzeczy. Istotą dostawy towarów nie jest bowiem przeniesienie prawa własności, lecz przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
Biorąc pod uwagę powyższe, sprzedaż udziału w gruncie stanowi dostawę towarów, w rozumieniu cyt. wyżej ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Mając na uwadze powołane przepisy oraz okoliczności przedstawione we wniosku do dostawy budynków mieszkalnych jednorodzinnych zastosowanie ma obniżona do 7% stawka podatku VAT. Z podstawy opodatkowania, zgodnie z art. 29 ust. 5 ustawy o VAT, nie wyodrębnia się wartości gruntu. Podstawą opodatkowania jest zatem kwota należna z tytułu sprzedaży budynków (budowli) trwale związanych z gruntem wraz z ceną gruntu, przy czym grunt z którym budynek jest trwale związany stanowi wyłącznie działka budowlana.
Skoro z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu (działki budowlanej), stanowi ona element podstawy opodatkowania nieruchomości według stawki podatkowej właściwej dla danej nieruchomości. Jeżeli zatem dostawa dotyczy obiektu budownictwa mieszkaniowego, która objęta jest stawką 7%, dostawa gruntu związanego z tym obiektem jako niewyłączona z podstawy opodatkowania tegoż obiektu, również podlegać powinna opodatkowaniu według stawki 7%. Zatem transakcja dostawy obiektu mieszkalnego wraz z gruntem stanowiącym działkę budowlaną podlega w tej sytuacji opodatkowaniu według stawki 7%.
Natomiast sprzedaż udziału we współwłasności działki rolnej, stanowiącej przyosiedlowe tereny zielone, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 jako dostawa terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczonych pod zabudowę będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. Podkreślenia wymaga fakt, iż co do zasady jedna dostawa towarów podlega jednej stawce podatku VAT, możliwe jest jednak oddzielne opodatkowanie określonych składników tej dostawy, jeżeli z przepisów wyraźnie wynika taka ewentualność i taka konieczność.
Zatem fakt, iż w przedmiotowej sprawie dostawa domu jednorodzinnego, wraz z gruntem, na którym jest on posadowiony (działką budowlaną) oraz udziałem w nieruchomości wspólnej, na którą składają się osiedlowe drogi wewnętrzne jak również dostawa udziału we współwłasności działki rolnej będzie dokonywana jednocześnie i będzie stanowić jeden przedmiot dostawy, pozostaje bez wpływu na właściwe zastosowanie stawki podatki od towarów i usług.
Reasumując, dostawa domu jednorodzinnego wraz z działką budowlaną oraz udziałem w osiedlowych drogach wewnętrznych podlega opodatkowaniu według 7% stawki podatku VAT, natomiast sprzedaż udziału we współwłasności działki rolnej, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT jest zwolniona od podatku od towarów i usług. Jednocześnie organ podatkowy zauważa, iż orzeczenia w sprawach podatkowych zapadają w odniesieniu do indywidualnych i właściwych tylko im stanów faktycznych. Ich różnorodność stanowi odpowiedź na różnorodność przedstawionych przez podatników stanów faktycznych i dlatego nie mogą być one podstawą przy rozpatrywaniu kolejnych spraw.
Powołane przez Spółkę wyroki Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości zapadły w odmiennych od przedstawionego przez Wnioskodawcę stanach faktycznych. Również orzeczenia sądów w sprawach podatkowych zapadają w odniesieniu do indywidualnych i właściwych tylko im stanów faktycznych i dlatego nie mogą one być podstawą przy rozpatrywaniu kolejnych spraw. Orzeczenia sądów zapadają w indywidualnych sprawach i nie stanowią źródeł powszechnie obowiązującego prawa. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock