INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 22.02.2011r.
(data wpływu 06.06.2011r.) – uzupełnionym w dniu 16.08.2011r. na wezwanie Organu z dnia 01.08.2011r. - o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie faktur elektronicznych - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 06.06.2011r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie faktur elektronicznych. Wniosek uzupełniony został pismem z dnia 10.08.2011r. (data wpływu 16.08.2011r.) stanowiącym odpowiedź na wezwanie Organu z dnia 01.08.2011r. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.
Spółka jako niezależny operator międzynarodowej platformy transakcyjnej stosujący kompleksowe i innowacyjne rozwiązania do dystrybucji usług i produktów elektronicznych, zamierza, zarówno we własnym imieniu jak i w zakresie świadczenia odpłatnie usług wdrożyć usługę polegającą na przesyłaniu faktur VAT na terminal (Terminal).
Użyte w niniejszym wniosku oznaczenia i skróty oznaczają: „Platforma transakcyjna” - jest to kompleksowe internetowe narzędzie służące do wspomagania działalności gospodarczej Spółki w zakresie dokonywania i wspomagania sprzedaży i zakupów, funkcjonujące poprzez odpowiednie oprogramowanie; „Terminal” - jest to urządzenie transakcyjne umożliwiające obsługę połączenia między terminalem zainstalowanym w miejscu prowadzenia działalności gospodarczej lub w siedzibie klienta Spółki a Platformą transakcyjną, mającego na celu sprzedaż elektronicznych produktów i usług (np. doładowania telefonów komórkowych) jak i dokonywania elektronicznych płatności (np. za pośrednictwem kart płatniczych i kredytowych), w skład którego wchodzi również oprogramowanie, karta SIM i inne urządzenia konieczne do realizacji usług za pomocą Terminala, dodatkowo wyposażone w drukarkę termiczną dokonującą wydruku na papierze 57,5+/- 0,5 mm.
Każdy Terminal oznakowany jest indywidualnym i niepowtarzalnym numerem identyfikacyjnym (ID), który nadawany jest przez Spółkę i przypisywany na Platformie transakcyjnej do numeru NIP klienta Spółki. Opis usługi przesyłania faktur VAT na Terminal: „Przesyłanie faktury VAT na Terminal” - oznacza możliwość wykorzystania zaawansowanej technologii oferowanej przez Platformę transakcyjną w zakresie przesyłania informacji oraz komunikatów w postaci wydruków na drukarce termicznej Terminala, w tym przesyłania faktur VAT. Przesłanie faktury VAT w postaci wydruku na drukarce termicznej Terminala odbywać się będzie na podstawie danych pobranych z systemu finansowo-księgowego.
W praktyce oznaczać to będzie, że faktury VAT wystawiane będą w systemie finansowo-księgowym Spółki, a następnie dostarczane podmiotowi, za pośrednictwem którego usługa przesyłania faktur VAT będzie wykonywana, w odpowiednim formacie elektronicznym w celu wyeksportowania ich do programu rozsyłającego, który następnie przesyła dane w nich zawarte na Terminal. Identyfikacja klienta odbywa się na podstawie ID Terminala połączonego z numerem NIP klienta.
Usługa ta to przede wszystkim (1) dostarczenie klientowi Spółki faktury w dniu jej wystawienia, a co za tym idzie dostarczenie informacji o płatnościach przed terminem ich wymagalności, (2) redukcja opłat pocztowych, (3) brak możliwości nieodebrania faktury VAT przez klienta, co powoduje, że Spółka ma pewność, że faktura VAT została dostarczona, (4) możliwość prowadzenia szczegółowych statystyk, monitorowania i raportowania, (5) podniesienie poziomu wpływu należności, oraz (6) redukcja kosztów windykacyjnych. W związku z powyższym zadano następujące pytania. Czy faktura VAT (faktura VAT korygująca) przesłana na Terminal spełnia wymagania obowiązującego prawa?
Czy od faktur przesłanych na Terminal podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego? Zdaniem Wnioskodawcy: Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 6. Na podstawie delegacji zawartej w art. 106 ust. 8 wspomnianej w zdaniu pierwszym niniejszego punktu ustawy, szczegółowe zasady dotyczące faktur uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 212, poz. 1337, ze zm.). Zgodnie z § 19 ust. 1 i 2 cyt. rozporządzenia Ministra Finansów, faktury i faktury korygujące są wystawiane co najmniej w dwóch egzemplarzach, przy czym oryginał otrzymuje nabywca, a kopię zatrzymuje sprzedawca. Oryginał faktury i faktury korygującej powinien zawierać wyraz „ORYGINAŁ”, a kopia faktury i faktury korygującej - wyraz „KOPIA”. Z powyższego przepisu wynika, iż faktury powinny być wystawiane w formie materialnej - w liczbie co najmniej dwóch egzemplarzy - dwie sztuki tego samego dokumentu, gdzie oryginał faktury i faktury korygującej powinien zawierać wyraz „ORYGINAŁ”, a kopia faktury i faktury korygującej - wyraz „KOPIA”.
Tak wystawione dokumenty w formie materialnej (oryginały i kopie faktur) w myśl § 21 ust. 1 rozporządzenia, podatnicy są obowiązani przechowywać do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Przepis § 21 ust. 2 ww. rozporządzenia wskazuje, że dokumenty, o których mowa w ust. 1 przechowuje się w oryginalnej postaci w podziale na okresy rozliczeniowe i w sposób pozwalający na ich łatwe odszukanie.
Dodatkowo w myśl Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2010r. w sprawie przesyłania faktur w formie elektronicznej, zasad ich przechowywania oraz trybu udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej, zgodnie z § 3, faktury mogą być przesyłane w formie elektronicznej w dowolnym formacie elektronicznym, pod warunkiem uprzedniej akceptacji wyrażonej w formie pisemnej lub w formie elektronicznej, tego sposobu przesyłania faktur przez odbiorcę faktury.
Akceptacja powyższa może zostać zawarta w łączącej Spółkę z klientem umowie świadczenia usług (sprzedaży towarów) jak również w postaci pisemnego oświadczenia zawierającego dane identyfikacyjne odbiorcy faktury oraz przesłane do Spółki: listownie, faxem bądź e-mailem. Spółka traci możliwość przesyłania faktury VAT na Terminal w przypadku cofnięcia akceptacji odbiorcy faktury co do sposobu otrzymywania faktury VAT na Terminal (od dnia następnego po dniu otrzymania cofnięcia akceptacji bądź w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia jej otrzymania, jeśli wcześniej Spółka uzgodni ze swoim klientem inny termin.
Faktura VAT przesłana i wydrukowana na Terminalu jest więc fakturą VAT zawierającą wszelkie dane i oznaczenia wymagane przepisami prawa, wystawioną w formie papierowej. Jej oryginał znajduje się u odbiorcy (klienta) w postaci wydruku z drukarki termicznej Terminala na papierze 57,5+/-10,5 mm, natomiast kopia faktury VAT wydrukowana jest z komputera stacjonarnego, znajdującego się w siedzibie Spółki i różni się jedynie pod względem wizualnym od oryginału, tj. inny format papieru (A4), czcionki i druku lub przechowywana jest w formie elektronicznej pod warunkiem, że system komputerowy pozwala Spółce na wydrukowanie kopii faktury VAT na każde żądanie np.: przedstawiciela organu kontroli.
Z faktur VAT przesyłanych na Terminal można odliczyć VAT, gdyż wraz ze zmianą Dyrektywy 2006/112/WE przez Dyrektywę 2010/45/UE uznanie faktury VAT za spełniającą wymogi prawne uzależnione jest jedynie od zapewnienia od momentu wystawienia faktury VAT aż do końca okresu jej przechowywania autentyczności pochodzenia, integralności treści i jej czytelności. Spółka sama określa sposób spełnienia tych wymagań za pomocą dowolnych kontroli biznesowych, które ustalają wiarygodną ścieżkę audytu między fakturą a dostawą towaru lub świadczeniem usług.
I tak np. autentyczność pochodzenia faktury VAT w przypadku wydruku na drukarce termicznej Terminala jest zapewniona co do tożsamości dostawcy lub usługodawcy albo wystawcy faktury VAT. Integralność treści jest zapewniona przez system finansowo-księgowy stosowany przez Spółkę oraz program rozsyłający faktury VAT na Terminal poprzez blokadę możliwości dokonania jej zmian w momencie wysłania jej na Terminal i oznaczenie jej w systemie finansowo-księgowym jako „faktura VAT wydrukowana”.
Fakturę VAT przesłaną na Terminal w rozumieniu przepisów ww. Dyrektywy należy traktować jak fakturę papierową, gdyż zostaje ona dostarczona jej odbiorcy w postaci wydruku na drukarce termicznej Terminala, jedynie sposób jej przesłania następuje w postaci elektronicznej. Państwa członkowskie UE nie mogą ograniczać możliwości sporządzania i przesyłania faktur w formie elektronicznej wyłącznie do sytuacji, w których również przechowywanie tych faktur będzie następowało w formie elektronicznej (Dyrektywa 2006/112/WE.
W świetle prawa wspólnotowego podatnicy powinni mieć zagwarantowaną możliwość sporządzania i przesyłania faktur w formie elektronicznej, bez konieczności przechowywania ich w tej samej formie, Minister Finansów w drodze Rozporządzenia z dnia 17 grudnia 2010r. w sprawie przesyłania faktur w formie elektronicznej, zasad ich przechowywania oraz trybu udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej, wdraża postanowienia Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatkowego od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006r., str. 1, z późn. zm.).
Zgodnie z prowspólnotową wykładnią należy przyjąć, że ustawodawca krajowy uregulował kwestię wystawiania i przekazywania faktur w formie elektronicznej, bez konieczności ich przechowywania w tej samej formie, tyle że nie uczynił tego wprost, można to interpretować, że skoro w odniesieniu do faktur przechowywanych w formie elektronicznej wprowadzono wymóg ich kwalifikowanego uwierzytelnienia, to w przypadku faktur papierowych przesłanych w formie elektronicznej i nieprzechowywanych w formie elektronicznej, wymóg taki nie istnieje, w przeciwnym razie byłby bowiem wprost wyrażony.
Dyrektywa Rady 2010/45/UE z dnia 13 lipca 2010r. zmieniająca dyrektywę 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej w odniesieniu do przepisów dotyczących fakturowania ma na celu równe traktowanie faktur wystawionych w postaci papierowej jak i elektronicznej. Faktura VAT przesłana na Terminal jest fakturą spełniającą obowiązujące wymogi prawa, a jej odbiorca nie traci prawa do odliczenia podatku naliczonego.
Fakturę powyższą należy traktować jak fakturę wystawioną w postaci papierowej, do której dostarczenia doszło poprzez przesłanie jej w postaci elektronicznej oraz wydrukowanie na drukarce termicznej Terminala znajdującej się w siedzibie bądź miejscu prowadzenia działalności przez klienta Spółki. Systemy, w których są wystawiane i wysyłane na Terminal faktury VAT zapewniają autentyczność oraz niezmienność i Integralność danych.
Dopuszczalne jest również, w tym konkretnym przypadku, posiadanie i przechowywanie przez Spółkę kopii faktur, które różnią się wizualnie ale są zgodne z oryginałem w sposób nie budzący wątpliwości pod względem danych dotyczących stron transakcji, przedmiotu transakcji oraz danych ilościowych i wartościowych. W związku z powyższym stanowisko Spółki należy uznać za prawidłowe. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Stosownie do art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (tekst jednolity z 2011r., Dz. U. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. Kwestię przesyłania oraz przechowywania faktur w formie elektronicznej od 1 stycznia 2011r. reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2010r. w sprawie przesyłania faktur w formie elektronicznej, zasad ich przechowywania oraz trybu udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej (Dz.
U. Nr 249 poz. 1661) wydane na podstawie delegacji zawartej w art. 106 ust. 10 i 11 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług. Zgodnie z § 2 ust. 1, § 3 ust. 1 i ust. 2 oraz § 4 ww. rozporządzenia faktury mogą być przesyłane, w tym udostępniane, w formie elektronicznej w dowolnym formacie elektronicznym, pod warunkiem uprzedniej akceptacji tego sposobu przesyłania faktur przez odbiorcę faktury, zwanej dalej "akceptacją". Akceptacja albo jej cofnięcie może być wyrażona w formie pisemnej lub w formie elektronicznej.
Faktury mogą być przesyłane w formie elektronicznej pod warunkiem zapewnienia autentyczności pochodzenia i integralności treści faktury, gdzie przez: autentyczność pochodzenia faktury rozumie się pewność co do tożsamości dokonującego dostawy towarów lub usługodawcy albo wystawcy faktury; integralność treści faktury rozumie się, że w fakturze nie zmieniono danych, które powinna zawierać faktura. Stosownie do § 2 ust. 2 rozporządzenia, autentyczność pochodzenia i integralność treści faktury są zachowane, w szczególności, w przypadku wykorzystania: bezpiecznego podpisu elektronicznego w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001r. o podpisie elektronicznym (Dz.
U. Nr 130, poz. 1450, z późn. zm.), weryfikowanego za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu, lub elektronicznej wymiany danych (EDI) zgodnie z umową w sprawie europejskiego modelu wymiany danych elektronicznych, jeżeli zawarta umowa, dotycząca tej wymiany, przewiduje stosowanie procedur gwarantujących autentyczność pochodzenia faktury i integralność jej danych. W świetle powyższego należy stwierdzić, iż za fakturę elektroniczną, należy uznać taki dokument, co do którego zapewniona jest tożsamość wystawcy (sprzedawcy) oraz nienaruszalność treści i który został przesłany drogą elektroniczną po uprzedniej akceptacji odbiorcy (nabywcy) co do takiej formy przesyłania faktur.
Należy tutaj zauważyć, że w wyżej wymienionym rozporządzeniu prawodawca nie odniósł się do faktur korygujących w związku z tym należy zwrócić uwagę na § 19 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. nr 68, poz. 360), zgodnie z którym faktury i faktury korygujące są wystawiane co najmniej w dwóch egzemplarzach, przy czym oryginał otrzymuje nabywca, a kopię zatrzymuje sprzedawca.
Przepisu powyższego nie stosuje się do faktur i faktur korygujących przesyłanych w formie elektronicznej. W przypadku tych faktur sprzedawca przesyła je, w tym udostępnia, nabywcy, zachowując je jednocześnie w swojej dokumentacji.
Na podstawie powyższego należy stwierdzić, że gdy jest mowa w rozporządzeniu z dnia 17 grudnia 2010r. w sprawie przesyłania faktur w formie elektronicznej, zasad ich przechowywania oraz trybu udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej o fakturach należy pod tym pojęciem rozumieć zarówno „fakturę pierwotną” jak też „fakturę korygującą” albowiem ustawodawca w akcie prawnym regulującym ogólne zasady wystawiania faktur ustala normę zgodnie z którą w formie elektronicznej można przyjąć zarówno „fakturę pierwotną” jak też „fakturę korygującą”.
Dodatkowo zauważyć należy, iż w powołanym wyżej rozporządzeniu brak jest wymogu aby faktury korygujące do faktur wystawionych i przesłanych w formie elektronicznej były wystawiane i przesyłane w tej formie. Zestawiając powołane powyżej przepisy regulujące kwestię faktur elektronicznych z przedstawionymi we wniosku okolicznościami należy stwierdzić, iż w przedmiotowej sprawie zostanie spełniony warunek dotyczący akceptacji klientów Spółki w zakresie otrzymywania faktur drogą elektroniczną.
Z wniosku wynika bowiem, iż akceptacja może zostać zawarta w łączącej Spółkę z klientem umowie świadczenia usług (sprzedaży towarów) jak również w postaci pisemnego oświadczenia zawierającego dane identyfikacyjne odbiorcy faktury oraz przesłanego do Spółki listownie, faxem bądź e-mailem. Spółka traci możliwość przesyłania faktury VAT na Terminal w przypadku cofnięcia akceptacji odbiorcy faktury co do sposobu otrzymywania faktury VAT na Terminal (od dnia następnego po dniu otrzymania cofnięcia akceptacji bądź w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia jej otrzymania, jeśli wcześniej Spółka uzgodni ze swoim klientem inny termin).
Następnie należy rozważyć, czy w rozpatrywanej sprawie zostaną spełnione warunki dotyczące autentyczności pochodzenia oraz integralności treści przesyłanych faktur. Prawodawca zdefiniował co należy rozumieć przez autentyczność pochodzenia faktury oraz integralność treści faktury. Jako przykład systemów zapewniających zachowanie ww. warunków podał bezpieczny podpis elektroniczny oraz elektroniczną wymianę danych (EDI). Przy czym jest to katalog otwarty i dopuszczalne są wszelkie inne metody przesyłania faktur drogą elektroniczną gwarantujące autentyczność pochodzenia faktury oraz integralność treści faktury.
Konieczne zatem jest stworzenie metod gwarantujących spełnienie powyższych wymogów, które jednak ma określić sam podatnik. Przedmiotowe rozporządzenie nie określa, czy autentyczność pochodzenia i integralność treści należy zapewnić stosując rozwiązania informatyczne czy też odpowiednio opisane rozwiązania biznesowe (np. zapisane w umowie procedury). Z wniosku wynika, iż faktury VAT wystawiane będą w systemie finansowo-księgowym Spółki, a następnie dostarczane podmiotowi, za pośrednictwem którego usługa przesyłania faktur VAT będzie wykonywana, w odpowiednim formacie elektronicznym w celu wyeksportowania ich do programu rozsyłającego, który następnie przesyła dane w nich zawarte na Terminal.
Każdy Terminal oznakowany jest indywidualnym i niepowtarzalnym numerem identyfikacyjnym (ID), który nadawany jest przez Spółkę i przypisywany na Platformie transakcyjnej do numeru NIP klienta Spółki. Identyfikacja klienta odbywa się na podstawie ID Terminala połączonego z numerem NIP klienta. Spółka wskazała ponadto, iż sama określa sposób zachowania autentyczności pochodzenia oraz integralności treści faktur za pomocą kontroli biznesowych, które ustalają wiarygodną ścieżkę audytu między fakturą a dostawą towaru lub świadczeniem usług.
Autentyczność pochodzenia faktury VAT w przypadku wydruku na drukarce termicznej Terminala jest zapewniona co do tożsamości dostawcy lub usługodawcy albo wystawcy faktury VAT. Spółka wskazała również, że integralność treści jest zapewniona przez system finansowo-księgowy stosowany przez Spółkę oraz program rozsyłający faktury VAT na Terminal poprzez blokadę możliwości dokonania jej zmian w momencie wysłania jej na Terminal i oznaczenie jej w systemie finansowo-księgowym jako „faktura VAT wydrukowana”.
Zatem biorąc pod uwagę powyższe okoliczności należy stwierdzić, że faktury, o których mowa we wniosku będą zabezpieczone przed modyfikacjami ich treści oraz będą dawały pewność co do tożsamości ich wystawcy. Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawione zdarzenie przyszłe należy stwierdzić, że obecnie obowiązujące regulacje prawne dopuszczają możliwość przesyłania faktur VAT oraz faktur VAT korygujących w formacie elektronicznym na opisany we wniosku Terminal znajdujący się u odbiorcy tych faktur (klienta).
Zatem przesyłanie faktur VAT oraz faktur VAT korygujących w formacie elektronicznym na Terminal jest równoważne w skutkach podatkowych z wystawieniem klientowi faktury w formie papierowej, o ile zostanie zapewniona autentyczność pochodzenia i integralność treści przedmiotowych faktur, o której mowa w cyt. rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2010r. Jak wykazano powyżej, w przedmiotowej sprawie warunki te zostały spełnione zatem przesyłanie faktur VAT oraz faktur VAT korygujących w formacie elektronicznym na opisany we wniosku Terminal, jest zgodne z przepisami wymienionego rozporządzenia.
Stosownie do art. 86 ust. 1 ww. ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Stosownie do art. 86 ust. 10 pkt 1 i ust. 11 ww. ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18. Jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych. Z ww. przepisów wynika, iż podstawą do odliczenia podatku naliczonego są otrzymane przez podatnika faktury VAT dokumentujące nabycie towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych.
Mając na uwadze, iż przesyłane przez Spółkę faktury VAT oraz faktury VAT korygujące, w sposób przedstawiony we wniosku wypełniają warunki przewidziane w rozporządzeniu w sprawie przesyłania faktur w formie elektronicznej to tym samym dokumenty te można uznać za faktury, o których mowa w tym rozporządzeniu. W konsekwencji dokumenty te stanowią podstawę do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. Stanowisko Spółki należało więc uznać za prawidłowe. Końcowo tut.
Organ zauważa, iż faktyczna ocena wypełnienia przez Wnioskodawcę wymogów określonych przepisami cyt. rozporządzenia z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług oraz cyt. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2010 r. w sprawie przesyłania faktur w formie elektronicznej, zasad ich przechowywania oraz trybu ich udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej może być zweryfikowana tylko w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego prowadzonego na podstawie odpowiednich przepisów proceduralnych.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.