INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z dnia 6.09.2013 r. (data wpływu 12.09.2013 r.) uzupełnionym pismem z dnia 22.10.2013 r. (data wpływu 28.10.2013 r.) na wezwanie tut.
Organu z dnia 14.10.2013 r. (skutecznie doręczone w dniu 17.10.2013 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT transakcji zbycia lokalu użytkowego – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 12.09.2013 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT transakcji zbycia lokalu użytkowego.
Wniosek uzupełniony został pismem z dnia 22.10.2013 r., złożonym w dniu 24.10.2013 r. (data wpływu 28.10.2013 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z dnia 14.10.2013 r. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług transportowych i jest podatnikiem VAT. Dnia 22.03.2006 r. na podstawie przedwstępnej umowy kupna w formie aktu notarialnego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca zobowiązał się do kupna lokalu użytkowego. Płatność za lokal użytkowy została dokonana w ratach.
Sprzedający wystawiał faktury z naliczonym podatkiem od towarów i usług związane z zakupem przedmiotowego lokalu. W dniu 29.01.2008 r. Wnioskodawca stał się właścicielem lokalu użytkowego za cenę 213.425,10 brutto, która zawierała należny podatek VAT. Podatek ten został odliczony w deklaracjach VAT-7. Lokal z chwilą zakupu był wprowadzony do ewidencji środków trwałych i do dnia dzisiejszego dokonywane są odpisy amortyzacyjne. W okresie użytkowania lokal był wynajmowany i wystawiane były faktury na wyjem lokalu z 23% VAT. Na początku 2014 roku Wnioskodawca zamierza sprzedać lokal osobie fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, która jest płatnikiem VAT.
W uzupełnieniu do wniosku wskazano, że Wnioskodawca kupił lokal użytkowy w stanie surowym w 2006 roku podpisując akt notarialny. Po wybudowaniu lokalu i oddaniu go do użytku Wnioskodawca ponosił koszty na wykończenie lokalu. Koszty zostały zaliczone jako inwestycyjne i podniosły wartość początkową środka trwałego. Koszty na wykończenie lokalu nie wynosiły 30% zakupu lokalu i był od nich odliczony podatek VAT. Po wprowadzeniu lokalu do amortyzacji nie były ponoszone inne koszty na jego ulepszenie.
Lokal użytkowy w okresie amortyzacji był wynajmowany w okresach: 01.07.2008 – 30.09.2008 i 26.09.2008 – 29.06.2009 i 01.08.2009 – 31.01.2011 i 10.06.2011 – 31.03.2013. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy Wnioskodawca jako osoba prowadząca działalność gospodarczą będąca podatnikiem VAT, sprzedając lokal użytkowy osobie fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą i będącej płatnikiem VAT będzie podlegać zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od towarów usług stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług i w związku z tym wystawi fakturę sprzedaży ze stawką zwolnioną?
Zdaniem Wnioskodawcy, odwołując się do art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług sprzedając lokal użytkowy użytkowany dłużej niż dwa lata Wnioskodawca ma prawo do zwolnienia z VAT, co oznacza iż może wystawić fakturę VAT ze stawką zwolnioną. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Towarami natomiast, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Co do zasady, stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Natomiast w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. stawki podatku wskazane w art. 41 ust. 1 i ust. 2 ulegają podwyższeniu, na podstawie art. 19 pkt 5) ustawy z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz.U. z 2010 nr 238, poz. 1578).
W myśl art. 146a pkt 1 ustawy w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi bądź zwolnienie od podatku.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że: w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Przy czym, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat, o czym stanowi treść art. 43 ust. 7a ustawy.
Natomiast definicję pierwszego zasiedlenia zawiera art. 2 pkt 14 ustawy, zgodnie z którym, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Żeby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków (budowli) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu.
Jeżeli zatem podatnik (bądź podmiot trzeci) wybuduje obiekt, lub go zmodernizuje, przy czym nakłady na ulepszenie przekroczą 30% wartości początkowej, a następnie obiekt ten (lub ulepszenie) zostanie oddany do użytkowania (wprowadzony przez podatnika do ewidencji środków trwałych), nie oznacza to, że został on zasiedlony. Oddanie do użytkowania nie nastąpiło bowiem w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało natomiast miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany obiekt zostanie sprzedany lub np. oddany w dzierżawę, najem, które to czynności będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Zauważyć należy, że zarówno sprzedaż, jak i dzierżawa, czy najem, wykonywane przez podatników podatku VAT są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu. Podkreślić należy w tym miejscu, że pojęcie „oddanie do użytkowania”, o którym mowa w art. 2 pkt 14 ustawy, należy rozumieć jako objęcie faktycznego władztwa nad budynkami, budowlami lub ich częściami, możliwości dysponowania nimi, używania ich jak właściciel. Obiekty te nie muszą zostać faktycznie zamieszkane przez nabywcę, aby były oddane do użytkowania.
Zgodnie natomiast z dyspozycją art. 29 ust. 5 ustawy, w przypadku dostawy towarów, której przedmiotem są budynki lub budowle trwale z gruntem związane albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Z powyższego jednoznacznie wynika, że co do zasady grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki, budowle lub ich części posadowione na tym gruncie. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu korzystać będzie ze zwolnienia od podatku.
Ponadto art. 43 ust. 10 ustawy wskazuje, iż podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części: są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni; złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.
Z art. 43 ust. 11 ustawy, oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać: imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy; planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części; adres budynku, budowli lub ich części.
W myśl art. 106 ust. 1 ustawy podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że 22.03.2006 r. na podstawie przedwstępnej umowy kupna w formie aktu notarialnego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca zobowiązał się do kupna lokalu użytkowego. Płatność za lokal użytkowy została dokonana w ratach.
W dniu 29.01.2008 r. Wnioskodawca stał się właścicielem lokalu użytkowego, od którego odliczył podatek naliczony. Lokal z chwilą zakupu był wprowadzony do ewidencji środków trwałych. Wnioskodawca ponosił koszty na wykończenie lokalu. Koszty zostały zaliczone jako inwestycyjne i podniosły wartość początkową środka trwałego. Koszty na wykończenie lokalu nie wynosiły 30% zakupu lokalu i był od nich odliczony podatek VAT. Po wprowadzeniu lokalu do amortyzacji nie były ponoszone inne koszty na jego ulepszenie. W okresie użytkowania lokal był wynajmowany w różnych okresach począwszy od lipca 2008 roku i Wnioskodawca wystawiał faktury na wyjem lokalu z 23% VAT.
Na początku 2014 roku Wnioskodawca zamierza sprzedać lokal osobie fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, która jest płatnikiem VAT. Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą opodatkowania dostawy ww. lokalu użytkowego. Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane w tym zakresie przepisy prawa wskazać należy, że nabycie przez Wnioskodawcę w 2008 roku przedmiotowego lokalu użytkowego odbyło się w ramach pierwszego zasiedlenia. Tym samym spełniona została pierwsza z przesłanek niezbędnych do zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
Spełniona została również druga przesłanka wynikająca z tego przepisu, bowiem pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku upłynie okres dłuższy niż 2 lata. Wobec tego jego dostawa będzie korzystała ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w związku z art. 29 ust. 5 ustawy. Stosownie do ww. art. 106 ustawy przedmiotową dostawę Wnioskodawca obowiązany jest potwierdzić fakturą VAT. W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.