INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 12.05.2008 r. (data wpływu 14.05.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży wyposażenia ruchomego znajdującego się w lokalach mieszkalnych - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 14 maja 2008 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży wyposażenia ruchomego znajdującego się w lokalach mieszkalnych. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe : Wnioskodawca jest zarejestrowanym w Polsce podatnikiem podatku od towarów i usług. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka dokonuje inwestycji na polskim rynku nieruchomości.
W szczególności, na podstawie umów zawartych w formie aktów notarialnych, kupuje lokale mieszkalne, będące obiektami budownictwa mieszkaniowego w rozumieniu przepisów o VAT, oraz udziały we współwłasności lokali użytkowych, w postaci garaży / miejsc postojowych, a następnie dokonuje ich najmu. Spółka jest także w posiadaniu lokali przeznaczonych na cele mieszkaniowe, które nie zostały jeszcze wykorzystane do działalności najmu. Wnioskodawca odrębnie obciąża kontrahentów za najem lokali mieszkalnych (czynność zwolniona od podatku VAT), a odrębnie za najem garaży (miejsc postojowych) oraz wyposażenia lokali (obie czynności podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT).
Ze względu na powyższe, Spółka odlicza część podatku naliczonego VAT wg proporcji określonej w art. 90 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Dla celów prowadzonej działalności gospodarczej, przed rozpoczęciem usług najmu Spółka wyposaża lokale w meble oraz sprzęty gospodarstwa domowego (np. AGD, RTV), przy czym część wyposażenia jest trwale związana z lokalem (szafy wnękowe, zabudowa kuchenna itp.) i została przez Spółkę zaliczona do wartości początkowej lokali dla celów podatku dochodowego od osób prawnych. Pozostałe wyposażenie stanowi majątek ruchomy o wartości nie przekraczającej 15.000 zł.
Lokale mieszkalne, w stosunku do których nie rozpoczęto działalności najmu, pozostają w stanie surowym (brak wyposażenia). W przyszłości Spółka planuje dokonać odrębnego zbycia lokali mieszkalnych (w tym także nie wykorzystanych do działalności najmu), udziałów we współwłasności lokali użytkowych (garaży / miejsc postojowych) oraz wyposażenia ruchomego. W odniesieniu do transakcji zbycia lokali mieszkalnych przeznaczonych wyłącznie na cele mieszkaniowe, dokonanej po pierwszym zasiedleniu w rozumieniu art. 2 pkt 14 w zw. a art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, Spółka zamierza zastosować zwolnienie z opodatkowania podatkiem VAT.
W przypadku udziałów we współwłasności lokali użytkowych w postaci garaży / miejsc postojowych Wnioskodawca planuje opodatkować transakcję ich zbycia według stawki podatku VAT w wysokości 22%. W stosunku do sprzedaży wyposażenia ruchomego, Spółka zamierza zastosować stawkę podatku VAT właściwą dla danego przedmiotu transakcji tj. w zależności od poszczególnych elementów wyposażenia. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: czy zgodne z przepisami ustawy o VAT jest stanowisko Spółki, iż odsprzedaż wyposażenia ruchomego podlega opodatkowaniu podatkiem VAT według stawek właściwych dla danego przedmiotu transakcji ?
Zdaniem Wnioskodawcy, wyposażenie znajdujące się w lokalach mieszkalnych, które Spółka ma zamiar sprzedać odrębnie od lokali mieszkalnych będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT na zasadach ogólnych tj. według stawek właściwych dla konkretnego przedmiotu transakcji. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawca wyposażył lokale w meble i inne niezbędne urządzenia. Przy nabyciu towarów Wnioskodawca dokonywał odliczenia podatku VAT w pełnej wysokości (do końca 2005 r.) oraz wg proporcji określonej w art. 90 ust. 3 ustawy ( od początku 2006 r.). Spółka zamierza sprzedać wszystkie towary wchodzące w skład wyposażenia ruchomego odrębnie od lokali mieszkalnych.
W świetle regulacji ustawy o VAT, odpłatna dostawa towarów, w tym także dostawa budynków lub ich części wymienionych w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, stanowi czynność opodatkowaną podatkiem VAT. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku VAT, zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Z kolei, w myśl art. 43 ust. 2 ustawy o VAT, przez towary używane rozumie się towary, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku (z wyjątkiem budynków, budowli i ich części oraz gruntów). Przywołane przepisy mówią zatem o dwóch warunkach, jakie łącznie należy spełnić, aby dany towar uznać za towar używany, a w konsekwencji dotyczące go transakcje zwolnić z opodatkowania podatkiem VAT. Pierwszy warunek stanowi, że dokonujący dostawy nie miał prawa obniżyć wcześniej kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Drugi warunek natomiast dotyczy okresu używania danego towaru.
Mając na uwadze, że Spółka posiadała prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony wynikający z zakupu wyposażenia ruchomego i z tego prawa skorzystała (odliczenie w pełnej wysokości lub wg współczynnika) należy uznać, że wyposażenie lokali nie spełnia definicji towaru używanego w rozumieniu ustawy o VAT. Brak spełnienia jednego z dwóch warunków powoduje, że fakt używania przedmiotów w okresie dłuższym niż pół roku pozostaje bez znaczenia w sprawie. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14 c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.