INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pana stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 17.09.2010 r. (data wpływu 22.09.2010 r.), uzupełnionym na wezwanie tut.
Organu z dnia 30.11.2010 r. (skutecznie doręczone w dniu 03.12.2010 r.), w dniu 09.12.2010 r. (data wpływu 13.12.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży gruntu - jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 22.09.2010 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży gruntu.
Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 08.12.2010 r., złożonym w dniu 09.12.2010 r. będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z dnia 30.11.2010 r. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe: W 1989 r. Wnioskodawca zakupił od osoby fizycznej aktem notarialnym grunt. W roku 2000 Wnioskodawca wraz z małżonką zakupił również grunt od agencji rolnej. Ani od jednego zakupu, ani od drugiego zakupu Wnioskodawca nie obniżał podatku należnego o podatek naliczony. Przedmiotowy grunt był eksploatowany – wydobycie gliny – przez Firmę Wnioskodawcy. Obecnie jest on zrekultywowany i Wnioskodawca zamierza ww. grunt sprzedać.
W piśmie z dnia 08.12.2010 r. (data wpływu 13.12.2010 r.) stanowiącym uzupełnienie wniosku Wnioskodawca wskazał, iż: Na ten moment Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT, ale likwiduje działalność gospodarczą i wysprzedaje wszystkie środki trwałe. Teren zakupiony był pod działalność gospodarczą. Zarówno grunt kupiony w 1989 r. jak i w 2000 r. był wykorzystywany pod działalność gospodarczą. Przedmiotem dostawy będzie zarówno grunt zakupiony w 1989 r. jaki grunt zakupiony w 2000 r. Przedmiotowe grunty są niezabudowane. Grunt ten składa się z 5 działek.
Jedna działka w planie zagospodarowania przestrzennego figuruje jako teren przemysłu, składów, baz i usług technicznych oznaczony S.P-1. Druga działka położona jest na terenach przeznaczonych pod eksploatację surowców oraz produkcję materiałów budowlanych oznaczonych symbolem PE/PB. Pozostałe trzy działki położone są w terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oznaczonych symbolem S.MN-1. Do tych trzech działek Wnioskodawca wystosował pismo do Burmistrza Miasta i Gminy R. z prośbą o zmianę przeznaczenia w planie przestrzennego zagospodarowania na tereny przemysłowe. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy Wnioskodawca sprzedając grunt musi naliczyć podatek VAT?
Zdaniem Wnioskodawcy: Wnioskodawca będzie zwolniony od naliczenia podatku VAT, ponieważ zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych – grunt tez jest towarem używanym – pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Wnioskodawca zakupił grunt bez podatku naliczonego, dlatego też nie pomniejszył podatku należnego. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Za towar w rozumieniu ustawy, stosownie do zapisu art. 2 pkt 6, uznaje się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.
Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Natomiast art. 15 ust. 1 ustawy stanowi, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Działalność gospodarcza, stosownie do zapisu ust. 2 wyżej wymienionego artykułu obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Z wyżej powołanych przepisów tj. art. 5 ust. 1 pkt 1 i art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy wynika, że warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze - dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług po drugie - czynność wykonana była przez podmiot, który jest podatnikiem VAT. Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca zakupił grunty niezabudowane pod działalność gospodarczą: w 1989 r. od osoby fizycznej aktem notarialnym oraz w 2000 r., wraz z małżonką, od Agencji Rolnej. Od zakupów tych Wnioskodawca nie obniżał podatku należnego o podatek naliczony.
Przedmiotowy grunt był eksploatowany – wydobycie gliny – przez Firmę Wnioskodawcy. Pod działalność gospodarczą był wykorzystywany zarówno grunt zakupiony w 1989 r. jak i grunt zakupiony w 2000 r. Przedmiotowe grunty składają się z 5 działek. Jedna działka w planie zagospodarowania przestrzennego figuruje jako teren przemysłu, składów, baz i usług technicznych oznaczony S.P-1. Druga działka położona jest na terenach przeznaczonych pod eksploatację surowców oraz produkcję materiałów budowlanych oznaczonych symbolem PE/PB.
Pozostałe trzy działki położone są w terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oznaczonych symbolem S.MN-1. Do tych trzech działek Wnioskodawca wystosował pismo do Burmistrza Miasta i Gminy R. z prośbą o zmianę przeznaczenia w planie przestrzennego zagospodarowania na tereny przemysłowe. Obecnie grunty są zrekultywowane i Wnioskodawca zamierza je sprzedać. Ponadto z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, iż obecnie Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT, ale likwiduje działalność gospodarczą i wysprzedaje wszystkie środki trwałe.
W przedmiotowej sprawie zatem są spełnione obydwa warunki do uznania, że planowana sprzedaż gruntów stanowiących grunty przemysłowe oraz przeznaczone pod zabudowę podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Po pierwsze Strona zamierza dokonać dostawy gruntu (towar) czyli czynności podlegającej opodatkowaniu – art. 5 ust. 1 pkt 1. Po drugie czynności zamierza dokonać Podmiot będący podatnikiem podatku od towarów i usług - art. 15 ust. 1. Wnioskodawca zakupił grunty, o których mowa we wniosku, pod działalność gospodarczą i były one wykorzystywane przez Wnioskodawcę w prowadzonej działalności.
Przedmiotowa sprzedaż, stanowi zatem sprzedaż majątku Firmy i jest dokonywana jest w ramach prowadzonej działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę. Co do zasady, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże ustawodawca przewidział dla określonej grupy towarów i usług, preferencyjne stawki podatku lub przewidział dla nich zwolnienia od podatku.
I tak zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; Jednocześnie, w myśl art. 43 ust. 2 przez towary używane, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się ruchomości, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku po nabyciu prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel. Z powyższego wynika, iż towary używane, stanowić mogą, w rozumieniu ustawy, jedynie ruchomości.
Zgodnie natomiast z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Z powyższego wynika, iż na mocy powyższego przepisu zwolniona od podatku jest jedynie dostawa gruntów niezabudowanych, które nie są gruntami budowlanymi lub gruntami przeznaczonymi pod zabudowę. Oznacza to, że opodatkowaniu podlegają zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku gruntów niezabudowanych – tylko te, których przedmiotem są tereny budowlane lub przeznaczone pod zabudowę.
Intencją ustawodawcy jest opodatkowanie dostawy zarówno terenów budowlanych (działka zabudowana, działka budowlana, teren zabudowy) jak też przeznaczonych pod zabudowę. Mając na uwadze powyższe przepisy oraz okoliczności przedstawione we wniosku, stwierdzić należy, iż z uwagi na fakt, że nieruchomość gruntowa nie jest towarem używanym, do jej sprzedaży nie ma zastosowania przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zgodnie z którym zwalnia się od podatku od towarów i usług dostawę towarów używanych.
Wskazać ponadto należy, iż ww. transakcja zbycia nieruchomości gruntowych stanowiących tereny przemysłowe oraz przeznaczone pod zabudowę nie korzysta również ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. W konsekwencji dostawa przedmiotowych gruntów podlega opodatkowaniu, stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy 22% stawką podatku VAT. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy znać należało za nieprawidłowe.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.