INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. z 2007 r., Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 23 września 2009 r. (data wpływu 06.10.2009 r.) uzupełnione pismem z dnia 10 grudnia 2009 r. (data wpływu 21.12.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie potraktowania premii pieniężnych jako świadczenia usług oraz wystawiania faktur VAT z tego tytułu – jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 6 października 2009 r. wpłynął w/w wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego uzupełniony pismem z dnia 21.12.2009 r. w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie potraktowania premii pieniężnych jako świadczenia usług oraz wystawiania faktur VAT z tego tytułu. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Sp. z o.o. (dalej jako; Wnioskodawca, Spółka) prowadzi działalność handlową artykułami biurowymi i w zależności od wielkości zakupów otrzymuje premie pieniężne od swoich dostawców.
Wysokość premii pieniężnych uzależniona jest od zrealizowanego obrotu i określona w umowach z dostawcami w postaci wskaźnika procentowego od obrotu osiągniętego w okresie podlegającym rozliczeniu (z reguły jest to kwartał lub rok kalendarzowy). Przyznana premia pieniężna nie odnosi się do jednej konkretnej transakcji, lecz do wielu transakcji dokonanych w okresie rozliczeniowym.
Spółka otrzymała już dwie interpretacje w tej sprawie - od Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 07.12.2004 r. oraz od Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (IPPP1/443-833/08-4/IG z dnia 18.07.2008 r.) stwierdzające, że premie pieniężne powinny być traktowane jako świadczenie usług opodatkowane podatkiem od towarów i usług i udokumentowane fakturą sprzedaży VAT. Spółka otrzymuje opisane wyżej premie pieniężne również od podmiotów mających siedzibę poza granicami kraju.
W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku Strona podała, że: otrzymane premie pieniężne mają charakter wyłącznie pieniężny, otrzymane premie pieniężne nie mają związku z jakimikolwiek świadczeniami ani zobowiązaniem Spółki wobec kontrahentów, warunkiem uzyskania premii jest wyłącznie osiągnięcie określonego obrotu, otrzymywane premie są związane ze zrealizowanymi zakupami od konkretnego dostawcy w konkretnie określonym przedziale czasowym, jednakże nie odnoszą się do jednej konkretnej transakcji, lecz do wielu transakcji dokonywanych w okresie rozliczeniowym, w umowach podpisanych z dostawcami Spółka nie zobowiązała się do dokonania zakupów w określonym przedziale czasowym ani z określoną częstotliwością.
W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy otrzymanie premii pieniężnych od dostawcy w związku ze zrealizowaniem określonego w umowie obrotu należy traktować jako świadczenie usług opodatkowane podatkiem od towarów i usług i udokumentowane fakturą sprzedaży VAT? Jeśli otrzymanie premii pieniężnej powinno być traktowane jako świadczenie usług jak powyżej, to gdzie jest miejsce świadczenia tych usług w przypadku, gdy premia pieniężna przyznana jest przez podmiot mający siedzibę poza granicami kraju?
Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż wnioski zawarte w uzyskanych przez niego do tej pory interpretacjach uważa za aktualne i zgodne z obowiązującymi przepisami prawa, dlatego otrzymane od dostawców premie pieniężne traktuje jako świadczenie usług opodatkowane podatkiem od towarów i usług i dokumentuje je fakturami sprzedaży VAT.
Jednak w związku z tym, że najnowsze interpretacje organów podatkowych prezentują odmienne zdanie, a także na skutek wątpliwości naszych dostawców, czy podatek VAT wykazany przez nas na fakturach dokumentujących uzyskane premie pieniężne stanowi dla nich podatek naliczony do odliczenia, postanowił ponownie wystąpić o aktualną interpretację i potwierdzenie, że otrzymywane premie pieniężne powinien traktować jako świadczenie usług opodatkowane VAT i dokumentowane fakturami sprzedaży VAT.
Zdaniem Wnioskodawcy, jeśli otrzymanie premii pieniężnych stanowi świadczenie usług, to w przypadku premii pieniężnych od dostawców mających siedzibę poza granicami kraju, miejscem świadczenia i opodatkowania tych usług jest siedziba kontrahenta przyznającego premię, czyli zagranica. W konsekwencji, usługi takie nie powinny być przez Wnioskodawcę opodatkowane podatkiem VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy przedstawione w zaistniałym stanie faktycznym uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. z 2004 r., Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 w/w ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Natomiast art. 8 ust. 1 w/w ustawy stanowi, że przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Powołany przepis wskazuje, iż pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pojęcie usługi, według ustawy, jest bowiem szersze od definicji usługi w rozumieniu klasyfikacji statystycznych. Oznacza to, że w definicji tej mieszczą się również określone zachowania, które nie zostały sklasyfikowane w PKWiU, o której mowa w art. 8 ust. 3 ustawy. Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie się podatnika – nie będące dostawą towarów – na rzecz innego podmiotu.
Jednakże jednoznaczny podział czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na dostawy towarów oraz na świadczenie usług (który to podział wynika z treści analizowanego przepisu), prowadzi do uznania, że dana sytuacja faktyczna nie może stanowić jednocześnie dostawy towaru i świadczenia usługi. Z opisu stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę wynika, że otrzymanie premii pieniężnej w danej wysokości uzależnione jest od zrealizowanego obrotu i określona w umowach z dostawcami w postaci wskaźnika procentowego od obrotu osiągniętego w okresie podlegającym rozliczeniu (z reguły jest to kwartał lub rok kalendarzowy).
Natomiast otrzymane premie pieniężne nie mają związku z jakimikolwiek świadczeniami ani zobowiązaniem Spółki wobec kontrahentów. Trudno w takiej sytuacji uznać by takie zachowanie ze strony Spółki stanowiło świadczenie usług, skoro głównym kryterium na podstawie którego wyliczane jest dodatkowe wynagrodzenie, jest osiągnięcie pewnego obrotu. Tym samym nie można bezpośrednio stwierdzić, że w tym przypadku dochodzi do świadczenia usług. Wypłacana premia jest zsumowaniem wartościowym wszystkich dostaw dokonanych w danym okresie czasu i tylko do nich się odnosi.
Ponadto Spółka na rzecz swoich kontrahentów nie dokonuje żadnych innych czynności, które kwalifikowałyby się do tego by uznać je za świadczenie usług (np. odpowiednia reklama, eksponowanie towarów Spółki, itp.). Tak skonstruowane relacje handlowe, które nie wiążą się z wykonywaniem przez Spółkę na rzecz swoich Kontrahentów czynności innych niż dokonywanie zakupów w ramach zawartych umów skutkuje tym, iż w transakcjach kupna-sprzedaży, pomiędzy Spółką a Kontrahentami nie dochodzi do rzeczywistych i odrębnych od tych transakcji świadczeń Wnioskodawcy na rzecz dostawców towaru.
Nie ma zatem podstaw do tego aby uznać, że – w tak przedstawionym stanie faktycznym – „premie” (świadczenia), które otrzymuje Wnioskodawca stanowiły dla niego wynagrodzenie za świadczone usługi. Nabywanie towarów, choć wiąże się ściśle z działalnością prowadzoną przez Stronę, nie wchodzi w zakres istoty tej działalności, zatem nie może stanowić usługi świadczonej przez Stronę na rzecz dostawcy. W przedmiotowym stanie faktycznym nie zostały zatem spełnione przesłanki do tego by powyższe relacje handlowe ustalone między kontrahentami uznać za świadczenie usług na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.
W związku z powyższym opisane we wniosku relacje gospodarcze nie stanowiące świadczenia usług o jakich mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT i nie powinny być dokumentowane fakturami VAT, o których mowa w art. 106 ustawy o VAT. Podkreślenia wymaga fakt, iż podstawą do rozliczeń między Zainteresowanym a wypłacającym premię jest uzyskany obrót. Co za tym idzie należy stwierdzić, iż ustalona w taki sposób premia pieniężna powinna stanowić rabat, który spowoduje proporcjonalne obniżenie wartości dokonanych w danym okresie czasu odbiorów (nabyć, zakupów) towarów. Zatem wypłacona premia pieniężna powinna być potraktowana jako rabat przyznany przez kontrahenta.
Bowiem w przypadku, gdy premia pieniężna nie jest związana z żadną konkretną dostawą (ale co najwyżej z ogółem dostaw zrealizowanych w określonym czasie), nawet jeżeli jest to premia wypłacona po dokonaniu zapłaty, powinna być traktowana jako rabat, o którym mowa w cyt. art. 29 ust. 4 ustawy, ponieważ ma bezpośredni wpływ na wartość tych dostaw i w efekcie prowadzi do obniżenia wartości (ceny) dostaw. W efekcie tego wypłata premii przez sprzedawcę będzie obniżać u niego obrót.
Należy jednocześnie zaznaczyć, iż udzielenie rabatu dokumentowane jest poprzez wystawienie faktury korygującej – stosownie do przepisu § 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337). Faktury te stanowią podstawę do dokonania obniżenia podatku naliczonego.
W konsekwencji - w oparciu o przedstawiony we wniosku stan faktyczny i powołane wyżej przepisy - należy stwierdzić, że dodatkowe wynagrodzenie otrzymane przez Wnioskodawcę, nie stanowi wynagrodzenia za odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych. W związku, z tym Wnioskodawca nie powinien dokumentować przedmiotowych zdarzeń fakturami VAT. Co nie stoi na przeszkodzie by przedmiotowe czynności rozliczać np. na zasadach przewidzianych dla rabatu, bądź na podstawie faktur korygujących. W związku z tym, iż na pytanie pierwsze zadane przez Wnioskodawcę udzielono negatywnej odpowiedzi rozważania na temat pytania nr 2 są bezprzedmiotowe.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 w/w ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 w/w ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 w/w ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.