Pytanie
Spółdzielni w odniesieniu do opisanego w niniejszym wniosku zdarzenia przyszłego dotyczy wyłączenia operacji wniesienia Działalności Sieciowej w formie wkładu niepieniężnego do SK z zakresu opodatkowania podatkiem VAT (na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT). Spółdzielnia informuje, że w dniu 27 października 2010 r. zwróciła się do tut. Organu z wnioskiem o udzielenie na podstawie art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. — Ordynacja podatkowa pisemnej interpretacji podatkowej w swojej indywidualnej sprawie.
Przedmiotowy wniosek dotyczył zagadnienia podobnego do opisanego powyżej, jednak został przedstawiony w okolicznościach, w których wkład pieniężny miał być wnoszony przez Spółdzielnię do spółki komandytowo-akcyjnej. W ww. wniosku Spółdzielnia zadała pytanie o treści: „Spółdzielnia zwraca się o potwierdzenie, że w świetle obowiązujących przepisów ustawy o VAT, wniesienie Działalności Sieciowej w formie wkładu niepieniężnego przez Spółdzielnię do SKA nie będzie podlegało podatkowi VAT zważywszy na fakt, że Działalność Sieciowa prowadzona przez Spółdzielnię w następstwie przyjętej przez Spółdzielnię strategii rozwoju stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa Spółdzielni”.
W indywidualnej interpretacji o sygn. IPPP1-443-1232/10-3/PR z dnia 19 stycznia 2011 r., Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie uznał stanowisko Spółdzielni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego za prawidłowe. Jednocześnie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Spółdzielni. Niniejszy wniosek Spółdzielnia składa z uwzględnieniem zmiany w zakresie opisanego zdarzenia przyszłego, w postaci zamiaru wniesienia wkładu niepieniężnego do spółki komandytowej, w miejsce spółki komandytowo-akcyjnej.
Jednocześnie Spółdzielnia podkreśla, że opis zdarzenia przyszłego nie uległ zmianie w odniesieniu do przedmiotu wkładu — przedmiotem wkładu będzie Działalność Sieciowa Spółdzielni, o charakterze identycznym jak opisany we wniosku z dnia 27 października 2010 r. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w świetle obowiązujących przepisów ustawy o VAT (art.
6 pkt 1), wniesienie Działalności Sieciowej w formie wkładu niepieniężnego przez Spółdzielnię do Spółki Komandytowej nie będzie podlegało podatkowi VAT zważywszy na fakt, że Działalność Sieciowa prowadzona przez Spółdzielnię w następstwie przyjętej przez Spółdzielnię strategii rozwoju stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa Spółdzielni? Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle obowiązujących przepisów ustawy o VAT, wniesienie Działalności Sieciowej w formie wkładu niepieniężnego przez Spółdzielnię do Spółki Komandytowej nie będzie podlegało podatkowi VAT.
Powyższy wniosek wynika z faktu, że Działalność Sieciowa prowadzona przez Spółdzielnię w następstwie przyjętej przez Spółdzielnię strategii rozwoju stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa Spółdzielni, o której mowa w art. 2 pkt 27e) ustawy o VAT. Zgodnie zaś z brzmieniem art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów tej ustawy nie stosuje się do „transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa”. UZASADNIENIE: Zakres opodatkowania podatkiem VAT a) Opodatkowana dostawa towarów. Zgodnie zobowiązującymi przepisami ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega m.in. odpłatna dostawa towarów (art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT).
Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z odpłatnością za dostawę towarów mamy do czynienia w sytuacji, gdy istnieje odpowiedni związek pomiędzy świadczeniem (dostawą) a zapłatą. b) Zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, określone czynności zostały wyłączone z zakresu opodatkowania na podstawie ustawy o VAT. Mianowicie art. 6 pkt 1, w brzmieniu obowiązującym od 1 grudnia 2008 r. stanowi, że przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
W kontekście brzmienia powyższego przepisu kluczowe znaczenie ma określenie, czy przedmiot zamierzonej transakcji ma charakter przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. O ile odpowiedź na powyższe pytanie jest twierdząca, to nie ulega wątpliwości, iż zbycie takiego przedmiotu nie podlega przepisom ustawy o VAT. c) Wykładnia europejska. Przepis art. 6 pkt 1 ustawy o VAT wyłączający z zakresu tej ustawy opodatkowanie transakcji zbycia przedsiębiorstwa i zorganizowanej części przedsiębiorstwa stanowi implementację art. 5 ust. 8 i art. 6 ust. 5 VI Dyrektywy.
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 8, w przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako wkładu do spółki całości lub części aktywów, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku odbiorca będzie traktowany jako prawny następca przekazującego. W określonych przypadkach państwa członkowskie mogą podjąć środki niezbędne w celu uniknięcia zakłócania konkurencji, zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania lub unikaniu opodatkowania poprzez wykorzystanie niniejszego przepisu.
Powyższy przepis VI Dyrektywy zastąpiony został przez art. 19 Dyrektywy 112 w następującym brzmieniu: „W przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego. W przypadkach gdy odbiorca nie podlega w pełni opodatkowaniu, państwa członkowskie mogą przedsięwziąć środki niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń konkurencji.
Mogą także przyjąć wszelkie niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu się od opodatkowania lub unikaniu opodatkowania poprzez wykorzystanie przepisów niniejszego artykułu”. W wyroku ETS z 27 listopada 2003 r., sygn. C-497/01 Zita Modes Sari v. Administration de l’enregistrement et des domains (ECR 2003/11B/I-14393; Lex 155324), zakres czynności, które mogą być przez państwo członkowskie uznane za niebędące dostawą towarów, został zakreślony w sposób szeroki.
Trybunał przyjął, że: „Jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5(8) VI Dyrektywy VAT uznając, iż w przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT, to zasada ta ma zastosowanie [...] do każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak posiadać zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów”.
Określony w ww. Dyrektywach zakres przedmiotowy dopuszczalnego wyłączenia z zakresu opodatkowania podatkiem od towarów i usług obejmuje całość lub część przenoszonego majątku, służącego działalności gospodarczej. Potwierdził to ETS w powołanym wyroku zaznaczając, iż przeniesienie, o jakim mowa w art. 5 ust. 8 VI Dyrektywy dotyczy m.in. części przedsiębiorstwa umożliwiającej prowadzenie niezależnej działalności gospodarczej, o ile nabywca ma zamiar kontynuowania działalności nabytego przedsiębiorstwa. Zdaniem WSA w Warszawie (wyrok z dnia 12 sierpnia 2008 r., sygn. III SA/Wa 666/08), w tak określonej definicji przedsiębiorstwa istotne znaczenie ma uwzględniony w niej element funkcjonalny.
Poszczególne składniki majątku staną się przedsiębiorstwem, jeżeli połączy je funkcja, jaką łącznie mogą spełnić - realizować określone zadania gospodarcze. „Podkreślić należy, że w skład spółki prawa handlowego może wchodzić więcej niż jedno przedsiębiorstwo w znaczeniu nadanym tym przepisem.
W opinii Sądu powyższe oznacza, że każdy zespół składników majątkowych, dający się wyodrębnić poprzez funkcjonalne powiązanie polegające na przydatności do realizacji określonego działania gospodarczego - bez względu na jego organizacyjne wyodrębnienie w postaci zakładu czy też oddziału - będzie przedsiębiorstwem w rozumieniu art. 551 K.c. Takie rozumienie definicji przedsiębiorstwa spełnia wymogi art. 5 ust. 8 VI Dyrektywy i art. 19 Dyrektywy 112, a w związku z tym definicja ta może być stosowana przy wykładni pojęcia „przedsiębiorstwo” ujętego w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.
W świetle powyższego Sąd przyjął, że użyte w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT pojęcie „przedsiębiorstwo” obejmuje każdy zespół składników materialnych i niematerialnych służących do realizacji określonych zadań gospodarczych, bez względu na to, czy obejmuje on całość, czy jedynie część majątku określonego podmiotu”. Pojęcie zorganizowanej części przedsiębiorstwa. a) Prawna definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Przepisy ustawy o VAT nie zawierają szczególnej definicji „przedsiębiorstwa”. W konsekwencji, dla celów wykładni tego pojęcia należy stosować definicję zawartą w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.).
Zgodnie z powyższym przepisem, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.
Obejmuje ono w szczególności: oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa), własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości, prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych, wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne, koncesje, licencje i zezwolenia, patenty i inne prawa własności przemysłowej, majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne, tajemnice przedsiębiorstwa, księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Kodeks cywilny nie definiuje jednak pojęcia zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Pojęcie to zostało natomiast zdefiniowane w art. 2 pkt 27e) ustawy o VAT, zgodnie z którym zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa jest „organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania”. Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań).
Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (rozumianej jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). b) Wyodrębnienie organizacyjne. Wyodrębnienie organizacyjne jest rozumiane jako odpowiednie umiejscowienie zorganizowanej części przedsiębiorstwa w strukturze organizacyjnej podatnika - jako działu, wydziału, oddziału.
W odniesieniu do powyższego Spółdzielnia podkreśla, że jednostki handlowe funkcjonujące w ramach sieci handlowej tworzonej przez Spółdzielnię stanowią (jak placówka przy ul. P. czy placówka przy ul. U.) i będą stanowiły (jak placówki, które zostaną otwarte w nowo pozyskanych lokalizacjach) odrębne jednostki w sensie ich zorganizowania oraz struktury.
Innymi słowy, podstawą funkcjonowania każdej z tych jednostek będzie konkretna lokalizacja w Warszawie lub okolicach, określona powierzchnia handlowa (stanowiąca własność Spółdzielni lub użytkowana na podstawie umowy najmu albo umowy o podobnym charakterze), a w dalszej kolejności zespół składników majątkowych i zespół ludzi, skierowanych do realizacji zadań ekonomicznych danej jednostki handlowej, przy czym każda z ww. jednostek będzie funkcjonowała w oparciu o określone specyficznie dla niej zasady organizacyjne w kontekście wewnętrznym (relacje wewnątrzzakładowe) oraz zewnętrznym (relacje z dostawcami i odbiorcami).
W związku z powyższym, w opinii Spółdzielni należy uznać, że Działalność Sieciowa spełnia przesłankę wyodrębnienia o charakterze organizacyjnym, a więc spełnia pierwszy z wymogów określonych w definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa, zawartej w art. 2 pkt 27e) ustawy o VAT. c) Wyodrębnienie finansowe. Wyodrębnienie finansowe oznacza sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Innymi słowy, wyodrębnienie finansowe powinno zapewniać możliwość oddzielenia finansów całego przedsiębiorstwa Spółdzielni od finansów jego zorganizowanej części, tu: Działalności Sieciowej. Celem tego warunku jest zapewnienie, że zorganizowana część przedsiębiorstwa będzie w stanie samodzielnie prowadzić działalność i istnieć niezależnie od przedsiębiorstwa głównego, w tym - funkcjonować w sposób niezależny finansowo. Należy przy tym podkreślić, że dla identyfikacji wyodrębnionej części przedsiębiorstwa nie jest wymagane, aby miało ono postać samodzielnie rozliczającego się oddziału.
Wyodrębnienie finansowe nie oznacza także samodzielności finansowej danej jednostki, ale sytuację, w której poprzez ewidencję zdarzeń gospodarczych istnieje możliwość przyporządkowania przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Takie przyporządkowanie służy możliwości przejęcia przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa i samodzielnego pełnienia określonych funkcji gospodarczych. Powyższe stanowisko potwierdza praktyka podatkowa.
Przykładowo, w interpretacji z dnia 16 czerwca 2009 r., wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, sygn. ITPB3/423-154/09/AW czytamy: „Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa” (podobnie np. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji z dnia 16 lipca 2009 r., sygn. ILPP2/443-543/09-4/GZ). Spółdzielnia uważa, że w odniesieniu do Działalności Sieciowej ma miejsce jej wyodrębnienie finansowe.
Do Działalności Sieciowej można przypisać koszty związane z jej funkcjonowaniem oraz dotyczące jej zobowiązania. Z oczywistych względów Działalność Sieciowa w chwili obecnej nie generuje przychodów od zewnętrznych kontrahentów (klientów) w sposób samodzielny - jej działalność prowadzona jest w ramach Spółdzielni, nie zaś w ramach odrębnej osoby prawnej, stąd nie wystawia faktur jako odrębny podatnik. Niemniej jednak, po przeniesieniu tej części działalności do SK, Działalność Sieciowa będzie generowała własne, niezależne przychody, poprzez prowadzenie działalności w zakresie handlu detalicznego na rzecz podmiotów „trzecich”.
Działalność ta będzie prowadzona na zasadach rynkowych, przy wykorzystaniu własnych zasobów (przeniesionych na SK), przy czym oczekiwaniem SK będzie generowanie nie tylko przychodów, ale i zysków z tak prowadzonej działalności, a więc w konsekwencji, pełna niezależność SK pod względem finansowym i rozliczeniowym. W związku z powyższym, w opinii Spółdzielni nie ulega wątpliwości, że Działalność Sieciowa posiada przymiot samodzielności finansowej i może prowadzić działalność gospodarczą w niezależny sposób - ponosząc określone koszty, ale również osiągając przychody.
Tym samym, spełniony jest kolejny z warunków określonych w art. 2 pkt 27e) ustawy o VAT, decydujących o kwalifikacji Działalności Sieciowej jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa. d) Wyodrębnienie funkcjonalne (możliwość stanowienia samodzielnego przedsiębiorstwa). Z wyodrębnieniem funkcjonalnym danej jednostki mamy do czynienia, gdy jest ona w stanie przejąć zadania oraz samodzielnie funkcjonować na rynku. Oznacza to, iż aby wydzielona część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych, musi ona posiadać potencjalną zdolność do niezależnego działania gospodarczego, jako samodzielny podmiot gospodarczy.
Składniki majątkowe, materialne i niematerialne, wchodzące w skład danej jednostki (tu: Działalności Sieciowej) muszą zatem umożliwić nabywcy (tu: SK, do której zostanie wniesiony wkład), podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa (tak m.in. interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 27 marca 2009 r., sygn. ILPP2/443-68/09-2/AD). Zorganizowana część przedsiębiorstwa powinna więc stanowić zespół składników materialnych i niematerialnych, który zarazem mógłby funkcjonować jako niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące określone zadania gospodarcze.
Oznacza to, że nie jest wystarczające jakiekolwiek zaistnienie lub zorganizowanie masy majątkowej, ale musi ona odznaczać się odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Stanowisko takie prezentuje m.in. interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 23 lipca 2009 r., ITPP1/443-396/09/BK oraz interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 27 sierpnia 2009 r., ILPP2/443-720/09-2/EN.
W tym kontekście warto przytoczyć orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lutego 2008 r. sygn. III SA/Wa 934/07 (choć wyrok ten odnosi się do poprzednio obowiązującego stanu prawnego, to ze względu na uniwersalność rozważanego zagadnienia pozostaje on aktualny również na gruncie obecnie obowiązujących przepisów).
W wyroku tym czytamy: „W opinii Sądu powyższe oznacza, że każdy zespół składników majątkowych, dający się wyodrębnić poprzez funkcjonalne powiązanie polegające na przydatności do realizacji określonego działania gospodarczego - bez względu na jego organizacyjne wyodrębnienie w postaci zakładu czy też oddziału - będzie przedsiębiorstwem w rozumieniu art. 551 k.c. Takie rozumienie definicji przedsiębiorstwa spełnia wymogi art. 5 ust. 8 VI Dyrektywy i art. 19 Dyrektywy 112, a w związku z tym definicja ta może być stosowana przy wykładni pojęcia „przedsiębiorstwo” ujętego w art. 6 pkt 1 u.p.t.u.
W świetle powyższego Sąd przyjął, że użyte w art. 6 pkt 1 u.p.t.u. pojęcie „przedsiębiorstwo” obejmuje każdy zespół składników materialnych i niematerialnych służących do realizacji określonych zadań gospodarczych, bez względu na to, czy obejmuje on całość, czy jedynie część majątku określonego podmiotu”.
Spółdzielnia potwierdza, że w odniesieniu do Działalności Sieciowej możliwe jest wyodrębnienie grupy składników materialnych służących prowadzonej działalności (np. wyposażenie placówek handlowych przy ul. P. oraz przy ul. U.) i pozostałych (np. zawarta umowa najmu, a także umowa o rozwój sieci, stanowiąca prawną bazę dla rozwoju Działalności Sieciowej) związanych tylko z Działalnością Sieciową i służących wyłącznie tej działalności.
Jakkolwiek Działalność Sieciowa korzysta ze składników majątkowych Spółdzielni wykorzystywanych również przez inne działy, to jest to naturalne w sytuacji realizacji własnych zadań gospodarczych w zakresie Działalności Sieciowej w ramach Spółdzielni, jak ma to miejsce w chwili obecnej. Należy jednak podkreślić, że składniki majątkowe, które można przypisać do Działalności Sieciowej pozwalają na samodzielne prowadzenie tej działalności. Organy podatkowe podnoszą również, że zorganizowana część przedsiębiorstwa powinna posiadać własnych pracowników.
Spółdzielnia potwierdza, że Działalność Sieciowa jest realizowana przy wykorzystaniu przydzielonych do niej pracowników, dedykowanych do tej działalności (np. personel placówek handlowych przy ul. P. oraz przy ul. U.). W następstwie zamierzonego wniesienia wkładu przez Spółdzielnię do SK, intencją jest także przeniesienie do SK wspomnianego zespołu osób. Nie wyklucza to współpracy obu podmiotów (Spółdzielni oraz SK) w postaci wzajemnego świadczenia usług, gdyby współpraca taka była konieczna lub korzystna z przyczyn ekonomicznych.
Uwzględniając powyższe, w opinii Spółdzielni należy uznać, że Działalność Sieciowa została wyodrębniona funkcjonalnie oraz posiada zdolność do samodzielnego kontynuowania realizowanych obecnie zadań gospodarczych, przy wykorzystaniu tego samego zespołu składników majątkowych oraz „własnych” pracowników. Tym samym, Działalność Sieciowa spełnia ostatni z warunków określonych w art. 2 pkt 27e) ustawy o VAT dla uznania jej za zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Podsumowanie.
Na podstawie powyższej analizy należy podsumować, że na gruncie ustawy o VAT, ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa mamy do czynienia, o ile spełnione są następujące przesłanki: istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie, składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych, zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.
Odnosząc powyższe przesłanki do przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego oraz szczegółowego uzasadnienia Spółdzielnia podkreśla, że składniki materialne i niematerialne składające się na Działalność Sieciową oraz funkcjonujące w ramach tej działalności, które mają zostać następnie przeniesione w formie wkładu do SK, stanowią organizacyjnie i finansowo wyodrębnioną część przedsiębiorstwa Spółdzielni, przeznaczoną do realizacji zdefiniowanego i samodzielnego zadania gospodarczego, jakim jest rozbudowa sieci handlowej Spółdzielni w perspektywicznych lokalizacjach na terenie Warszawy, poprzez pozyskanie, rozruch i gospodarcze wykorzystanie takich lokalizacji.
Po wniesieniu do SK, zespół tych właśnie składników będzie stanowił niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące (kontynuujące) ww. zadanie gospodarcze, przy wykorzystaniu zespołu pracowników. Spółdzielnia podkreśla, że założeniem planowanej transakcji przeniesienia zorganizowanej części przedsiębiorstwa Spółdzielni (Działalności Sieciowej) do SK jest nieprzerwana i niezakłócona kontynuacja wdrażania zamierzonej strategii rozwojowej.
Wobec powyższego należy uznać, że przedmiotem zamierzonej transakcji wniesienia wkładu do SK będzie zorganizowana część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e) ustawy o VAT, do której nie stosuje się przepisów tej ustawy na podstawie art. 6 pkt 1. W konsekwencji, w opinii Spółdzielni, przeniesienie Działalności Sieciowej w formie wkładu do SK nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.
Ponadto tut. Organ informuje, iż w dniu 26 sierpnia 2011r. opublikowany został tekst jednolity ustawy o podatku od towarów i usług – Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. jedn. Dz. U. z 2012, poz. 270).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.