INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 26 sierpnia 2008r.
(data wpływu 08 września 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki VAT w przypadku refakturowania na właściciela koni ponad standardowych usług weterynaryjnych – jest nieprawidłowe UZASADNIENIE W dniu 08 września 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki VAT w przypadku refakturowania na właściciela koni ponad standardowych usług weterynaryjnych. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.
Spółka mająca status spółki akcyjnej, w ramach statutowej działalności świadczy między innymi usługi hodowli i treningu koni sportowych. Ponad wynagrodzenie za usługę hodowlaną, zakres której ściśle określa umowa, właściciel koni ponosi całość kosztów opieki weterynaryjnej w zakresie nieobjętym usługą standardową. Poniesione przez Spółkę z tego tytułu wydatki, wynikające z konkretnych faktur zakupu, podlegają refakturowaniu na usługobiorcę. Obciążenie usługobiorcy następuje po cenie zakupu bez jakiejkolwiek marży narzuconej przez Spółkę. Usługi weterynaryjne objęte są symbolem PKWiU 85.20.1. Spółka kupuje i odprzedaje usługi weterynaryjne ze stawką VAT 7%.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w opisanym stanie faktycznym Spółka refakturując na właściciela koni ponad standardowe usługi weterynaryjne zachowuje się prawidłowo stosując 7 % stawkę VAT? Zdaniem Wnioskodawcy, w myśl 28 Dyrektywy Rady (2006/112/WE) z dnia 28.11.2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L z 11.12.2006r.) w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług przyjmuje się, że podatnik ten sam otrzymał i wyświadczył te usługi.
W praktyce przyjęło się, że z refakturowaniem mamy do czynienia, gdy: przedmiotem refakturowania są usługi, z usług nie korzysta podmiot, na którego wystawiana jest pierwotna faktura, lecz podmiot trzeci (odbiorca finalny), odprzedaż następuje po cenie zakupu, bez jakiejkolwiek marży narzuconej przez odprzedającego, podmiot, który dokonuje refakturowania, wystawia na rzecz nabywcy fakturę z uwzględnieniem tej samej stawki podatku VAT, która widnieje na fakturze pierwotnej, wystawionej przez usługodawcę. w umowie między kontrahentami zastrzeżono odrębne rozliczanie (refakturowanie) danego rodzaju czynności.
Rafakturowanie stanowi czynność techniczną, która nie wiąże się ze zmianą charakteru usługi, bądź przekształceniem refakturowanej usługi w usługę podlegająca innej stawce podatkowej. Przy refakturowaniu istnieje domniemanie, że refakturujący podmiot świadczącym dane usługi, czyli niejako wchodzi w prawa i obowiązki podmiotu, który faktycznie świadczy te usługi. Niekoniecznie podmiot ten musi mieć uprawnienia do świadczenia określonych usług, żeby je refakturować i z tego tytułu być traktowanym dla celów podatku VAT jako świadczący te usługi.
Stanowisko takie Spółka wywodzi z interpretacji przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, zawartej w uchwale siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 15.10.1998r. Zgodnie z poz. 152 załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów m usług, usługi oznaczone symbolem PKWiU — 85.20.1, świadczone wyłącznie przez instytucje, których usługi te nie są zwolnione od podatku podlegają opodatkowaniu 7% stawką VAT. W pozycji 9 załącznika nr 4 do ustawy wyłączono ze zwolnienia opodatkowaniem VAT usługi weterynaryjno. Ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera definicji „instytucji” dla potrzeb podatku VAT, należy więc traktować pojęcie instytucji szeroko.
Zdaniem Spółki, podmiot gospodarczy jakim jest spółka akcyjna mieści się również w określeniu „instytucja”. W opisanym stanie faktycznym, zdaniem Spółki, spełnione są wszystkie warunki refakturowania. A ponieważ konstrukcja czynności refakturowania zakłada, że refakturujący wchodzi w prawa i obowiązki podmiotu świadczącego usługę, właściwą stawką VAT przy refakturowaniu, usług weterynaryjnych w opisanym stanie taktycznym jest stawka 7%. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U.
Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają m.in. odpłatna dostawa i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Na podstawie art. 41 ust. 1 ww. ustawy, stawka podatku wynosi 22 %, z zastrzeżeniem ust. 2-12, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Na mocy art. 41 ust. 2 ww. ustawy dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. Pod poz. 152 przedmiotowego załącznika nr 3 wymieniono "Usługi w zakresie ochrony zdrowia i opieki społecznej – wyłącznie świadczone przez instytucje, których usługi te nie są zwolnione od podatku” PKWiU ex 85. Ze zwolnienia zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 1 w/w ustawy o podatku od towarów i usług oraz zapisem poz. 9 załącznika nr 4 do ustawy zostały wyłączone usługi weterynaryjne (PKWiU 85.2).
Z powyższego przepisu wynika, że świadczenie usług sklasyfikowanych wg PKWiU ex 85 korzysta ze stawki podatku od towarów i usług w wysokości 7% w sytuacji gdy usługi są świadczone wyłącznie przez instytucje, których usługi te nie są zwolnione. Z prawa do zwolnienia nie korzystają właśnie usługi weterynaryjne. Natomiast odnośnie „refakturowanie” kosztów i „refakturowanie” usług, jak słusznie zauważyła Spółka polskie prawo podatkowe, nie definiuje tych pojęć. Regulacje w tym zakresie zostały zawarte w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L Nr 347/1 ze zm.).
„Refakturowanie” usług przewiduje art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym w przypadku, kiedy podatnik działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że podatnik ten sam otrzymał i wyświadczył te usługi. Celem refakturowania jest przeniesienie poniesionych kosztów przez podmiot refakturujący na podmiot, który z danych usług faktycznie korzystał, pomimo że podmiot refakturujący danej usługi nie wykonał. „Refaktura" jest więc zwykłą fakturą VAT wystawioną przez podmiot pośredniczący pomiędzy właściwym usługodawcą, a rzeczywistym nabywcą tej usługi.
Należy podkreślić, iż istotą „refakturowania” jest to, by na fakturze dokumentującej odsprzedaż usług, cena jednostkowa netto, wartość netto oraz stawka podatku od towarów i usług były takie jak na fakturze usługodawcy (przy założeniu, że miejsce świadczenia tych usług jest na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej). Dotyczy to sytuacji, w której podatnik kupuje usługę, a następnie „w stanie nieprzetworzonym” odsprzedaje ją swojemu kontrahentowi.
Przyjęta praktyka i orzecznictwo dopuszczają sytuacje wystawiania tzw. „refaktur" wtedy, gdy : przedmiotem refakturowania są usługi, z których nie korzysta podmiot (albo korzysta tylko w części), na który wystawiona jest pierwotna faktura, odsprzedaży dokonuje się po cenie zakupu, bez marży doliczonej przez odsprzedającego, podmiot, który dokonuje refakturowania, wystawia na rzecz nabywcy fakturę (refakturę) z uwzględnieniem tej samej stawki podatku VAT (bądź stosuje zwolnienie od podatku), która jest na fakturze pierwotnej wystawionej przez usługodawcę, strony łączy umowa o charakterze zasadniczym, która zawiera zastrzeżenie o odrębnym rozliczaniu (refakturowaniu) danego rodzaju czynności, które służą realizacji tej umowy.
Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że Spółka nie ma prawa wystawić faktury (refaktury) na właściciela koni, z tytułu poniesienia ponad standardowych kosztów usługi weterynaryjnej stosując stawkę 7% podatku od towarów, ponieważ nie świadczy takich usług (nie jest instytucją, który świadczy usługi weterynaryjne). Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.