INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 12.12.2011 r. (data wpływu 13.12.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie premii pieniężnych – jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 13.12.2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie premii pieniężnych. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Spółka podpisała umowy z kontrahentami na sprzedaż produktów, z których to umów wynika, że po osiągnięciu określonego poziomu zakupów zostanie przyznana premia pieniężna danemu kontrahentowi. Podpisanie umów w zakresie dystrybucji towarów przez określonych kontrahentów nastąpiło przed rozpoczęciem współpracy z tymi kontrahentami.
W umowie określone zostały zasady przyznawania premii pieniężnych z tytułu przekroczenia określonych poziomów zakupów przez kontrahentów. Dopiero w oparciu o podpisane umowy Spółka rozpoczęła dystrybucję oferowanych towarów po podpisaniu umów i określeniu w umowach poziomu zakupów, po których osiągnięciu będą przyznawane premie pieniężne. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy premia pieniężna z tytułu osiągnięcia określonego poziomu zakupów podlega pod ustawę o podatku od towarów usług i udokumentowanie premii pieniężnej ma odbywać się za pośrednictwem faktur korygujących?
Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z brzmieniem art. 29 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych prawnie dopuszczalnych obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b. W stanie faktycznym jaki występuje w Spółce, która z tytułu uzyskania określonego poziomu zakupu przez danego kontrahenta przyzna mu premię pieniężną, nie można na równi traktować rabatu i premii pieniężnej.
Odrębne traktowanie premii pieniężnej od rabatu spowodowane jest potocznym rozumieniem rabatu, który oznacza nic innego jak obniżkę ceny, natomiast jednym ze znaczeń określającym pojęcie premii jest według Uniwersalnego słownika języka polskiego PWN „nagroda za coś, dodatkowe wynagrodzenie za wykonanie czegoś, często mające zachęcić do czegoś osobę nagradzaną”. Wykładnia gramatyczna świadczy więc o odmiennym znaczeniu tych pojęć. Rabat stanowi obniżkę ceny, natomiast premia stanowi formę nagrody. Odmienne znaczenie mają te pojęcia również w ujęciu ekonomicznym.
Nie każdy rabat będący obniżką ceny będzie stanowił nagrodę za wykonanie czegoś, nie zawsze będzie też stanowił formy zachęty do czegoś osoby nagradzane. Rabat może być bowiem także udzielony wówczas, gdy sprzedano towar o niskiej jakości, ma stanowić wtedy formę rekompensaty za zakup nie w pełni wartościowego towaru. Rabat może zostać udzielony przez sprzedawcę, gdy sprzedany towar jest już niemodny, a także z innych powodów dla których zalega w magazynie. Natomiast premia zawsze ma charakter motywujący i ma na celu zmobilizowanie kontrahenta do określonych zachowań, działań, ewentualnie zaniechań, stanowi zawsze formę nagrody za takie zachowanie.
W obrocie gospodarczym podmioty udzielające premii, jej wielkość często uzależniają m.in. od wartości zakupu. Im większy jest zakup tym większa jest wysokość udzielonej premii pieniężnej. W przedstawionym przez spółkę stanie faktycznym spółka wskazała, że przyzna swoim kontrahentom premię pieniężną a nie rabat. Spółka wskazuje również, że przyznaje premię z tytułu przekroczenia określonej wartości zakupów przez określonego kontrahenta, a nie rabat potransakcyjny stanowiący obniżkę ceny. Spółka wskazuje również, że nie można udzielonych premii pieniężnych przyporządkować do konkretnych dostaw, gdyż udzielone przez spółkę premie ich nie dotyczą.
Strony nie zdecydowały o obniżeniu ceny konkretnych dostaw. Udzielona premia nie dotyczy więc wcześniej zawartych transakcji, z których każda ma odmienną specyfikę i wartość. Intencją stron nie jest więc obniżka ceny z tytułu konkretnych transakcji, tak jak w przypadku rabatu potransakcyjnego. Udzielając premii Spółka nie ma w ogóle na celu jakiegokolwiek odniesienia się do wcześniej zawartych transakcji, ale wypłatę premii w ściśle określonym momencie z reguły po przekroczeniu określonego pułapu wartości dokonanych zakupów przez kontrahentów.
Decyzja o udzieleniu premii w przeciwieństwie do rabatu potrasakcyjnego nie zapadła ex post, ale jak podaje spółka w stanie faktycznym jeszcze przed dokonaniem konkretnych transakcji. Odmienne od pojęcia premii jest również pojęcie rabatu na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług. Rabat został bowiem objęty na mocy art. 29 ust. 4 regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż obniża obrót stanowiący podstawę opodatkowania. Natomiast przyznanie premii pieniężnej - co przyznają Sądy w swoich wyrokach - nie stanowi czynności opodatkowanej na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług.
Zatem skoro te dwa pojęcia mają tak odmienne skutki prawne, to nie może być mowy o ich tożsamym zastosowaniu. To z kolei oznacza, że do premii pieniężnych nie ma zastosowania art . 29 ust . 4 ustawy o podatku od towarów i usług. Udzielenie premii pieniężnej nie powoduje konieczności wystawienia przez Spółkę faktury korygującej. Jak zostało to już wskazane wyżej pojęcie premii pieniężnej nie stanowi przedmiotu ustawy o podatku od towarów i usług.
Co więcej takie stanowisko zostało zawarte w wielu wyrokach m. in.: WSA w Warszawie w wyroku z 5 stycznia 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 1451/08, WSA w Kielcach w wyroku z 27 marca 2008 r., sygn. akt I SA/Ke 100/08, NSA w wyroku z 6 lutego 2007 r., sygn. akt I FSK 94/06, NSA w wyroku z 28 sierpnia 2007 r., sygn. akt I FSK 1109/06, NSA w wyroku z 23 września 2008 r., sygn. akt I FSK 998/08: Skoro spółce nie udzielono rabatu lecz premii pieniężnej, która nie stanowi przedmiotu ustawy o podatku od towarów, to jest to czynność, której nie należy dokumentować fakturą VAT ani fakturą korygującą VAT.
Właściwym sposobem dokumentowania tej czynności jest dokument księgowy nie związany z ustawą o podatku od towarów i usług - nota księgowa. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Stosownie do treści art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.
Na mocy art. 29 ust. 4 ustawy, podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b. Podatnicy podejmują różnorodne działania w zakresie intensyfikacji sprzedaży towarów, w efekcie których wypłacane są tzw. premie pieniężne nabywcom.
Skutki podatkowe dotyczące wypłacania premii pieniężnych nabywcom uzależnione są od wielu czynników, m.in. od ustalenia, za co faktycznie premie pieniężne zostały wypłacone, tzn. czy dotyczą konkretnych dostaw, czy też odnoszą się do wszystkich dostaw w określonym czasie, bądź też związane są ze świadczeniem dodatkowych usług na rzecz sprzedawcy itp. Z opisu przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Spółka podpisała umowy z kontrahentami na sprzedaż produktów, z których to umów wynika, że po osiągnięciu określonego poziomu zakupów zostanie przyznana premia pieniężna danemu kontrahentowi.
Podpisanie umów w zakresie dystrybucji towarów przez określonych kontrahentów nastąpiło przed rozpoczęciem współpracy z tymi kontrahentami. W umowie określone zostały zasady przyznawania premii pieniężnych z tytułu przekroczenia określonych poziomów zakupów przez kontrahentów. Dopiero w oparciu o podpisane umowy Spółka rozpoczęła dystrybucję oferowanych towarów po podpisaniu umów i określeniu w umowach poziomu zakupów, po których osiągnięciu będą przyznawane premie pieniężne. Zatem, z przedmiotowego wniosku wynika, że Spółka udziela Kontrahentowi premii, która jest gratyfikacją wyłącznie z tytułu dokonywania zakupów (prowadzonej współpracy handlowej).
Jednakże wskazać należy, iż w sytuacji, gdy wypłacona premia pieniężna nie wiąże się z wykonywaniem na rzecz sprzedawcy dodatkowych czynności, to nawet jeżeli jest to premia wypłacona po dokonaniu zapłaty, powinna być traktowana jak rabat, o którym mowa w art. 29 ust. 4 ustawy. Rabat rozumieć należy, jako zniżkę od ustalonej ceny określonego towaru lub usługi, wyrażoną procentowo lub kwotowo. Rozróżnia się rabaty na te przyznane przed ustaleniem ceny oraz udzielane po jej ustaleniu.
Rabat udzielony w momencie wystawienia faktury (rabat transakcyjny), nie ma znaczenia dla ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, ponieważ kwota należna od nabywcy już go uwzględnia – dane dotyczące rabatu znajdą swoje odzwierciedlenie w wystawionej fakturze stwierdzającej dokonanie sprzedaży.
Natomiast rabat udzielony po sprzedaży i wystawieniu faktury, w której dokonano pierwotnego określenia obrotu (rabat potransakcyjny), wymaga wystawienia faktury korygującej, zgodnie z uregulowaniami zawartymi w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360), zwanym dalej rozporządzeniem. Z uwagi na powyższe stwierdzić należy, iż premie udzielane przez Spółkę na rzecz Kontrahenta można przyporządkować do konkretnych dostaw.
Bowiem, aby ustalić wysokość premii należnej Kontrahentowi, zsumowane muszą zostać poszczególne faktury dokumentujące konkretne dostawy, na podstawie których dokonywane jest obliczanie premii stanowiącej w efekcie obniżenie wartości tychże poszczególnych dostaw w całym okresie objętym gratyfikacją w postaci przyznanej premii. Reasumując, przedmiotowe premie, których udziela Spółka na rzecz Kontrahenta, stanowią w istocie rabat obniżający wartość konkretnych dostaw udokumentowanych poszczególnymi fakturami – zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy – zmniejszający podstawę opodatkowania.
Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. Ogólne regulacje dotyczące danych, jakie powinny zawierać faktury, w tym faktury korygujące, zostały określone, na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 106 ust. 8 ustawy, treścią w/cyt. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.
Zgodnie z § 13 ust. 1 rozporządzenia, w przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą. Stosownie do § 13 ust. 2 rozporządzenia, w przypadku gdy podatnik udziela rabatu w odniesieniu do jednej lub więcej dostaw towarów lub usług, faktura korygująca powinna zawierać co najmniej: numer kolejny oraz datę jej wystawienia; dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca: określone w § 5 ust. 1 pkt 1-4, nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych rabatem; kwotę i rodzaj udzielonego rabatu; kwotę zmniejszenia podatku należnego.
W myśl § 13 ust. 3 rozporządzenia, w przypadku gdy podatnik udziela rabatu w odniesieniu do wszystkich dostaw towarów lub usług dokonanych dla jednego odbiorcy w danym okresie, faktura korygująca powinna zawierać co najmniej: numer kolejny oraz datę jej wystawienia; dane określone w § 5 ust. 1 pkt 1 i 2; okres, do którego odnosi się udzielany rabat; kwotę udzielonego rabatu oraz kwotę zmniejszenia podatku należnego. Według § 13 ust. 4 rozporządzenia, jeżeli rabat dotyczy sprzedaży opodatkowanej różnymi stawkami, kwotę rabatu oraz kwotę zmniejszenia podatku należnego, o których mowa w ust. 2 i 3, podaje się w podziale na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku.
Faktury korygujące powinny zawierać wyraz „KOREKTA” albo wyrazy „FAKTURA KORYGUJĄCA” (§ 13 ust. 8 rozporządzenia). Wobec powyższego, z uwagi na fakt, iż premie udzielane przez Spółkę na rzecz Kontrahenta, stanowią rabat obniżający wartość konkretnych dostaw udokumentowanych poszczególnymi fakturami, zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy, zmniejszający podstawę opodatkowania, to – na podstawie przepisu § 13 ust. 1 rozporządzenia, udzielający premię (Spółka) zobligowany jest do wystawienia faktury korygującej uwzględniającej wymogi wynikające z § 13 ust. 2-4 tego rozporządzenia. Istota premii pieniężnej, o której mowa w niniejszej sprawie, oraz udzielenia rabatu jest zasadniczo identyczna.
W przypadku premii pieniężnej mowa co prawda o wypłacie/zapłacie określonej kwoty, lecz w istocie kwota ta stanowi zwrot części uiszczonego wcześniej wynagrodzenia w następstwie czego zmniejszeniu ulega ostatecznie zapłacone za towary cena (i tak w ostatecznej kalkulacji ten instrument będzie postrzegany przez nabywcę). Z założenia bowiem strony wiedzą, że premia pieniężna stanowić będzie jedynie określony ułamek (będzie mniejsza od) uiszczonego wcześniej wynagrodzenia. Nie jest zatem tak, że premia stanowi – w domyśle niezwiązaną z uiszczoną ceną – „nagrodę” za osiągnięcie określonego rezultatu, nie zaś obniżenie ceny.
Z punktu widzenia tak dostawcy, jak i nabywcy obie sytuacje są równoważne. Zarówno rabat, jak i premia pieniężna będą stanowić swego rodzaju nagrodę za osiągnięcie rezultatu w postaci zrealizowania zakupów o określonej wartości – oba instrumenty zatem mają charakter motywacyjny dla nabywcy (gdyby rabat nie miał charakteru motywacyjnego, to sprzedający nie miałby powodu dla jego udzielania). W przypadku rabatu senso stricte zrealizowanie tej swego rodzaju „nagrody” następuje natychmiast lub w okresie późniejszym (w zależności od rodzaju rabatu), w przypadku tzw. premii pieniężnej ta swoista nagroda zostanie przyznana później, tj. w momencie osiągnięcia zakładanego poziomu obrotów.
Należy zatem, jeszcze raz podkreślić, że premia pieniężna stanowi dla nabywcy taką samą „nagrodę” jak rabat i jako taka powinna być jednakowo traktowana na gruncie art. 29 ust. 4 ustawy, pomimo tego, że „premia pieniężna” nie jest zdefiniowana na gruncie ustawy o VAT. Występuje ścisły związek pomiędzy premią pieniężną a zrealizowanymi dostawami z tego powodu, że dopiero zrealizowanie wszystkich dostaw (nie tylko jednej z nich) zapewnia osiągnięcie zakładanego poziomu obrotów uprawniającego do uzyskania premii pieniężnej.
Premia pieniężna z tytułu osiągnięcia określonych obrotów przez kupującego jest zatem jednocześnie związana z każdą dostawą z osobna (bez jej realizacji warunek uprawniający do uzyskania premii nie zostałby spełniony) oraz z wszystkimi dostawami łącznie (zrealizowanie dopiero wszystkich dostaw generujących określony obrót uprawnia do premii pieniężnej). Nie można w związku z tym uznać, że premia pieniężna nie jest związana z żadną konkretną dostawą. Bez którejkolwiek z tych dostaw premia nie zostałaby bowiem wypłacona.
Identyczne z punktu widzenia ekonomicznego instrumenty (rabat oraz premia pieniężna) nie mogą być w różny sposób traktowane w zależności od tego, jak podatnik nazwie określony instrument w umowie. Podkreślić bowiem należy, że rabat, o którym mowa w art. 29 ust. 4 ustawy, na gruncie przepisów prawa podatkowego, jest kategorią obiektywną. Skutki jego udzielenia dla rozliczenia podatku od towarów i usług, określone przepisami prawa podatkowego, są jednakowe dla wszystkich podatników.
W związku z tym istnienia rabatu nie może determinować ani subiektywna kwalifikacja dokonana przez podatnika (bo wówczas oznaczałoby to, że skutki, w istocie tych samych zdarzeń na gruncie tych samych przepisów podatkowych, będą zróżnicowane w zależności od tego czy podatnik nazwie zagwarantowane należności wprost rabatem, czy też premią pieniężną, nagrodą, gratyfikacją, etc.), ani okoliczność czy została udzielona z tytułu jednej dostawy, czy w związku z większą ich liczbą. Ocena charakteru premii powinna być dokonywana na podstawie analizy zawartych umów i wszystkich okoliczności faktycznych sprawy.
Badanie charakteru premii pieniężnej w oparciu o czynniki obiektywne (co skutkuje koniecznością uznania jej za rabat w rozumieniu art. 29 ust. 4 ustawy) jest tym istotniejsze, że w przeciwnym razie dochodzić będzie do sytuacji, w których podatnik sam będzie decydować jakie skutki podatkowe ma wywołać określony instrument w zależności od tego jak zostanie przez niego nazwany. W takim przypadku podatnik sam będzie decydować, w zależności od tego jak nazwie instrument motywacyjny („premią pieniężną” czy „rabatem”).
Nie można zgodzić się z Wnioskodawcą, że jego stanowisko zostało potwierdzone w cytowanych wyrokach sądowych: WSA w Warszawie w wyroku z 5 stycznia 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 1451/08, WSA w Kielcach w wyroku z 27 marca 2008 r., sygn. akt I SA/Ke 100/08, NSA w wyroku z 6 lutego 2007 r., sygn. akt I FSK 94/06, NSA w wyroku z 28 sierpnia 2007 r., sygn. akt I FSK 1109/06, NSA w wyroku z 23 września 2008 r., sygn. akt I FSK 998/08. Należy zauważyć, że wszystkie te wyroki dotyczą zupełnie odmiennych stanów faktycznych niż przedstawiony w niniejszym wniosku.
Odnosiły się bowiem do sytuacji, z których wynikało, że to otrzymujący premię pieniężną występował z zapytaniem, czy otrzymana przez niego premia pieniężna stanowi wynagrodzenie za świadczone przez Wnioskodawcę usługi na rzecz wypłacającego premię. Tutejszy organ w pełni podziela poglądy w nich wyrażone i nie uznaje premii pieniężnej za wynagrodzenie z tytułu świadczenia usług przez otrzymującego taką premię. Jednakże wyroki te nie mają żadnego zastosowania do sytuacji opisanej w niniejszym wniosku.
Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że premia pieniężna wypłacona z tytułu osiągnięcia określonego poziomu zakupów stanowi w swej istocie rabat, o którym mowa w art. 29 ust. 4 ustawy i jej udokumentowanie przez wypłacającego powinno się odbywać za pośrednictwem wystawienia faktur korygujących. W związku z tym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.