INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 20.02.2013 r. (data wpływu 22.02.2013 r.) uzupełnionym w dniu 25.04.2013 r. (data wpływu 29.04.2013 r.) na wezwanie tut.
Organu z dnia 17.04.2013 r. doręczone Stronie w dniu 22.04.2013 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działki rolnej - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 22.02.2013 r. wpłynął do tut. Organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działki rolnej. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 24.04.2013 r. (data wpływu 29.04.2013 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut.
Organu nr IPPP2/443-165/13-2/JW z dnia 17.04.2013 r. (data doręczenia 22.04.2013 r.). W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca jest rolnikiem. Wnioskodawca wraz z żoną jest współwłaścicielem gospodarstwa rolnego. Strona wraz z żoną uprawia ziemię i płaci podatek rolny, małżonkowie ubezpieczeni są jako aktywni rolnicy w KRUS-ie. Wnioskodawca wraz z żoną nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej. Część budynków gospodarczych należących do gospodarstwa wynajmują jako powierzchnie magazynowe. Z tytułu najmu płacą podatek w formie ryczałtu oraz podatek VAT, co miesiąc składają deklaracje VAT-7. Nigdy nie występowali o zwrot podatku VAT.
W listopadzie 2012 r. Wnioskodawca wraz z żoną podpisali umowę przedwstępną sprzedaży części nieruchomości o powierzchni 800 m2 powstałą w skutek podziału niezabudowanej działki rolnej o numerze ewidencyjnym 48/4. Łączna powierzchnia działki 48/4 wynosi 2,5497 ha, nie podlega ona ustaleniom żadnego z obowiązujących miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Nieruchomość tą kupuje „C.” S.A. z przeznaczeniem na inwestycję celu publicznego polegającą na budowie stacji gazowej.
Właścicielem tej nieruchomości Wnioskodawca został 10 grudnia 1975 r. decyzją Naczelnika Miasta i Gminy na podstawie art. 1, 8 i 12 ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz. U. Nr 27 poz. 250). Wnioskodawca otrzymał ją w drodze dziedziczenia od rodziców. Od 27 sierpnia 1981 r. na podstawie umowy małżeńskiej rozszerzającej współwłaścicielami tej nieruchomości Wnioskodawca jest wraz z żoną. Działka rolna będąca przedmiotem sprzedaży jest majątkiem osobistym Wnioskodawcy oraz jego żony.
W uzupełnieniu z dnia 24.04.2013 r. (data wpływu 29.04.2013 r.) Wnioskodawca wskazał, że: nie podejmował ani nie zamierza podejmować przed sprzedażą przedmiotowej działki żadnych działań wymagających zaangażowania własnych środków finansowych w celu zwiększenia atrakcyjności tej działki i podniesienia jej wartości. nie wykonał żadnych działań o charakterze marketingowym ani jakichkolwiek innych aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, ani w żaden sposób nie ogłaszał chęci sprzedaży działki.
Firma „C.” zaproponowała Wnioskodawcy kupno tej działki, ponieważ jej położenie w bezpośrednim sąsiedztwie istniejącego gazociągu umożliwi firmie „C.” najtańsze przeprowadzenie inwestycji celu publicznego polegającej na budowie stacji gazowej. przedmiotowa działka nie była przedmiotem dzierżawy ani innej umowy o podobnym charakterze ani nie była udostępniana osobom trzecim. Wnioskodawca jest rolnikiem i na tej działce prowadzi produkcje rolną. W przeszłości Wnioskodawca, na podstawie ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz.
U. z 2008 r. Nr 198 poz. 1194 ze zm.) Wnioskodawca wraz z żoną byli wywłaszczeni i decyzją Wojewody z dnia 30 sierpnia 2012 r. ustalono odszkodowanie za działkę ewidencyjną nr 48/2 o powierzchni 0,6 ha przeznaczoną na realizacje inwestycji drogowej pod budowę skrzyżowania. Decyzja Wojewody z dnia 25 września 2008 r. wywłaszczono na rzecz skarbu Państwa na cel publiczny z przeznaczeniem pod budowę drogi ekspresowej działkę nr 8/4 należącą do żony Wnioskodawcy o powierzchni 0.3043 ha.
Sprzedaż w dniu 24 listopada 2004 r. na rzecz Skarbu Państwa Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad działki nr 15/1 o powierzchni 0,2641 ha w trybie ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych (Dz. U. Nr 80 poz. 721), sprzedana działka była przeznaczona na budowę drogi ekspresowej. Innych sprzedaży nieruchomości gruntowych nie związanych z realizacją inwestycji drogowych w trybie ustawy z 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych Wnioskodawca nie dokonywał.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy sprzedaż wymienionej działki rolnej z przeznaczeniem na inwestycje celu publicznego polegającą na budowie stacji redukcyjno-pomiarowej wysokiego ciśnienia podlega opodatkowaniu podatkiem VAT ? Zdaniem Wnioskodawcy, wyżej wymieniona transakcja nie jest opodatkowana podatkiem VAT. Wnioskodawca nie prowadzi obrotu nieruchomościami. Przedmiotem transakcji jest działka rolna wchodząca w skład majątku osobistego. Transakcje sprzedaży działek nie podlegają VAT, jeżeli czynności te są związane ze zwykłym wykonaniem prawa własności.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2 -12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Natomiast w myśl art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Przez działalność gospodarczą, w myśl ust. 2 ww. artykułu, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług - w świetle powyższych przepisów - jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - musi ona być zrealizowana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy.
Podatnikami - wg zapisu ust. 1 tego artykułu - są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza, zgodnie z ust. 2 powyższego artykułu w brzmieniu obowiązującym od dnia 1.04.2013 r., obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma zatem na tyle uniwersalny charakter, że pozwala na objęcie pojęciem „podatnika” te wszystkie podmioty, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ze wskazanych regulacji wynika, że w świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter.
Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika. Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym.
Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą zbycie majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą. Podkreślić przy tym należy, że pod pojęciem „handel” należy rozumieć dokonywany w sposób zorganizowany zakup towarów w celu ich odsprzedaży. Jeżeli zatem dana czynność została wykonana poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika, czy wykonującego wolny zawód to w świetle cytowanego powyżej art. 15 ust. 2 ustawy nie można podmiotu dokonującego dostawy uznać za podatnika VAT z tytułu wykonania takiej czynności.
Taka właśnie sytuacja występuje w przypadku zbycia przez osobę fizyczną majątku prywatnego. Zbycie majątku nabytego na własne potrzeby, a nie z przeznaczeniem do działalności handlowej, zarówno w całości, jak i w częściach, jednemu lub wielu nabywcom, z zyskiem lub bez, nie może być uznana za działalność handlową ze skutkiem w postaci uznania tej osoby za podatnika VAT.
Wskazać należy, że w kwestii uznania za działalność gospodarczą sprzedaży nieruchomości z prywatnego majątku zapadł wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE z 15 września 2011 r. wydany w połączonych sprawach C-180/10 i C-181/10 przeciwko Polskiemu Ministrowi Finansów, który jest odpowiedzią na dwa wnioski złożone w trybie prejudycjalnym przez Naczelny Sąd Administracyjny.
W przedmiotowym wyroku Trybunał wskazał, iż dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej na podstawie prawa krajowego państwa członkowskiego, jeżeli państwo to skorzystało z możliwości przewidzianej w art. 12 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, zmienionej dyrektywą Rady 2006/138/WE z dnia 19 grudnia 2006 r., niezależnie od częstotliwości takich transakcji oraz od kwestii, czy sprzedawca prowadzi działalność producenta, handlowca lub usługodawcy, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
Z orzecznictwa Trybunału wynika zatem, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Zdaniem Trybunału, inaczej jest natomiast w wypadku, gdy Zainteresowany podejmie aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy VAT. Według wskazanego przepisu prawa wspólnotowego, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców i osób świadczących usługi włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów.
Za działalność gospodarczą uznaje się również wykorzystywanie, w sposób ciągły, własności dóbr materialnych lub niematerialnych do celów zarobkowych. Z okoliczności przedstawionych w opisie sprawy wynika, iż Wnioskodawca jest rolnikiem, wraz z żoną jest współwłaścicielem gospodarstwa rolnego, uprawia ziemię i płaci podatek rolny, małżonkowie ubezpieczeni są jako aktywni rolnicy w KRUS-ie. Wnioskodawca wraz z żoną nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej. Część budynków gospodarczych należących do gospodarstwa wynajmują jako powierzchnie magazynowe.
Z tytułu najmu płacą podatek w formie ryczałtu oraz podatek VAT, co miesiąc składają deklaracje VAT-7. Nigdy nie występowali o zwrot podatku VAT. W listopadzie 2012 r. Wnioskodawca wraz z żoną podpisali umowę przedwstępną sprzedaży części nieruchomości o powierzchni 800 m2 powstałą w skutek podziału niezabudowanej działki rolnej o numerze ewidencyjnym 48/4, łączna powierzchnia działki wynosi 2,5497 ha, nie podlega ona ustaleniom żadnego z obowiązujących miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Nieruchomość tą zamierza nabyć Spółka „C.” z przeznaczeniem na inwestycję celu publicznego polegającą na budowie stacji gazowej.
Właścicielem tej nieruchomości Wnioskodawca został w drodze dziedziczenia od rodziców. Na podstawie umowy małżeńskiej rozszerzającej współwłaścicielami tej nieruchomości Wnioskodawca jest wraz z żoną. Działka rolna będąca przedmiotem sprzedaży jest majątkiem osobistym Wnioskodawcy oraz jego żony. Wnioskodawca nie podejmował ani nie zamierza podejmować przed sprzedażą przedmiotowej działki żadnych działań wymagających zaangażowania własnych środków finansowych w celu zwiększenia atrakcyjności tej działki i podniesienia jej wartości.
Strona nie wykonywała żadnych działań o charakterze marketingowym ani jakichkolwiek innych aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, ani w żaden sposób nie ogłaszała chęci sprzedaży działki. Przedmiotowa działka nie była przedmiotem dzierżawy ani innej umowy o podobnym charakterze, nie była też udostępniana osobom trzecim. Wnioskodawca jest rolnikiem i na tej działce prowadzi produkcje rolną. W związku z powyższym Wnioskodawca powziął wątpliwość czy sprzedaż działki rolnej z przeznaczeniem na inwestycje celu publicznego polegającą na budowie stacji redukcyjno-pomiarowej wysokiego ciśnienia podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca nie dokonywał aktywnych działań, które świadczyłyby o zamiarze profesjonalnego obrotu nieruchomościami, a także działań o charakterze marketingowym lub działań mających na celu podniesienia atrakcyjności bądź zwiększenie wartości nieruchomości. Skutkiem tego transakcja zbycia działki rolnej przez Wnioskodawcę nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wnioskodawca z tytułu sprzedaży przedmiotowej działki nie może być uznany za podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.
Taki opis sprawy wskazuje bowiem, iż głównym celem zbycia nieruchomości, nie jest prowadzenie przez Stronę w sposób profesjonalny działalności gospodarczej, a jedynie rozporządzenie majątkiem osobistym. Reasumując, Wnioskodawca dokonując zbycia omawianej nieruchomości gruntowej nie będzie działać jako podatnik, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.
Ponadto, mając na uwadze fakt, że Stroną wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w kwestii opodatkowania czynności dostawy nieruchomości gruntowej jest Pan J. D., niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii opodatkowania sprzedaży nieruchomości przez współwłaściciela - żonę, która chcąc uzyskać interpretację indywidualną w ww. zakresie powinna wystąpić z odrębnym wnioskiem o jej udzielenie. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji indywidualnej.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.