INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 21.05.2013 r. (data wpływu 23.05.2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży nieruchomości zabudowanej - jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 23.05.2013 r. wpłynął do tut. Organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży nieruchomości zabudowanej.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: W dniu 27 lutego 2008 r. „E.” Sp. z o. o., umową kupna, sporządzoną w formie aktu notarialnego, nabyła od osób fizycznych nieruchomość o pow. 3 615 m2, zabudowaną budynkiem hali magazynowo-usługowej z częścią biurowo-socjalną o pow. zabudowy 714,2 m2. Budynek nie był wykończony. W tym samym dniu „E.” Sp. z o.o. nabyła od tych osób również sąsiednią nieruchomość niezabudowaną o pow. 342 m2. W dacie zakupu dla obszaru, na którym znajdowały się te nieruchomości obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którym nieruchomości te położone były w strefie oznaczonej na rysunku planu symbolem 6.U/MN.
Zgodnie z tym planem nieruchomości te znajdowały się na obszarze, którego przeznaczenie podstawowe to: pod zabudowę usług o maksymalnej powierzchni usługowej 1000 m2, w tym budynki składów i magazynów, budynki biurowe i konferencyjne, budynki handlu i gastronomii, z wyjątkiem centrów hal targowych, i inne budynki i urządzenia związane z ich obsługą, jak: budynki gospodarcze, garaże. Na zakup tych nieruchomości „E.” Sp. z o.o. zaciągnęła kredyt bankowy. W umowie kredytowej, na podstawie opinii rzeczoznawcy majątkowego, wartość budynku została wyceniona na kwotę 1.640.000,00 (słownie: jeden milion sześćset czterdzieści tysięcy zł).
Od czynności tej naliczono i opłacono podatek od czynności cywilnoprawnych w wysokości 2% wartości transakcji. Podatek od towarów i usług nie był naliczony, ponieważ sprzedający nie byli podatnikami podatku VAT.
Decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 4 czerwca 2010 r. został zatwierdzony projekt budowlany zamienny i udzielone pozwolenie na wznowienie robót budowlanych dla „E.” Sp. z o.o. Dowód: kopia decyzji PINB z dnia 4.06.2010 r. W ramach robót zrealizowanych na podstawie ww. pozwolenia na budowę Spółka wykonała: izolacje przeciwwilgociowe i przeciwwodne, izolacje cieplne i przeciwdźwiękowe, posadzki cementowe wraz z cokolikami, warstwy wyrównawcze pod posadzki, tynki jednowarstwowe wewnętrzne, obsadzenie w dachu klap dymowych, wykonanie instalacji wodnej, c.o. oraz kanalizacyjnej, w tym montaż kotła gazowego dwufunkcyjnego z zasobnikiem na ciepłą wodę, montaż umywalek, ustępów i brodzików, montaż wyłączników oraz gniazd natynkowych, montaż opraw oświetleniowych wewnętrznych i zewnętrznych, dwukrotne malowanie ścian farbą emulsyjną, zamontowanie ościeżnic stalowych drzwi wewnętrznych oraz skrzydeł drzwiowych płytowych do tych ościeżnic, wykonanie okładzin schodów oraz pomieszczeń sanitarnych z płytek z kamieni sztucznych.
„E.” Sp. z o.o. poniosła nakłady z własnych środków finansowych w łącznej wysokości 472 186,17 zł, na którą składały się nakłady w kwocie 372 000,00 zł na budynek oraz 100 186,17 zł na utwardzenie placu wokół budynku, znajdującego się na działce sąsiedniej. Powyższe nakłady nie były kosztem uzyskania przychodu i zostały zakwalifikowane jako ulepszenie inwestycji. Koszty te gromadzone były na przestrzeni 3 lat, które nie były księgowane jako koszt uzyskania przychodu w danym roku podatkowym. Zestawienie faktur poniesionych kosztów przesyłane było d Urzędu Skarbowego celem rozliczenia podatku VAT.
Ewidencje poniesionych kosztów księgowano na konto 081-01 (Inwestycja ). Koszt poniesionych wydatków w kwocie 472 186,17 zł został wprowadzony do ewidencji środków trwałych na zwiększenie wartości budynku (372 000,00 zł) i działki sąsiedniej przy budynku (100 186,17 zł). Poniesione dodatkowe koszty były umarzane 2,5% w stosunku rocznym od 1.01.2011 r. Cały poniesiony nakład inwestycyjny nie został uznany za koszty uzyskania przychodu w poszczególnych latach. Wydatkowana kwota stanowiła 22,686% wartości początkowej przedmiotowego budynku. W dniu 17 grudnia 2010 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Legionowie wydał decyzję o udzieleniu pozwolenia na użytkowanie tego budynku.
Po uzyskaniu przez tę decyzję waloru ostateczności, „E.” Sp. z o. o. zaczęła wykorzystywać przedmiotowy budynek na własne potrzeby jako magazyn towarów. „E.” Sp. z o.o. nie wynajmowała, nie wydzierżawiała, ani nie oddawała budynku do odpłatnego korzystania podlegającego opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W dniu 24 kwietnia 2012 r. „E.” Sp. z o. o. złożyła, w formie aktu notarialnego, ofertę sprzedaży przedmiotowej nieruchomości innej Spółce, zwanej dalej „Druga Spółka”.
Aktem notarialnym sporządzonym w dniu 18 maja 2012 r. „Druga Spółka” przyjęła ofertę sprzedaży przedmiotowej nieruchomości złożonej przez „E.” Sp. z o.o. W ten sposób doszło do zawarcia umowy przedwstępnej pomiędzy obiema Spółkami. Zgodnie z tą umową, tytułem zaliczki na poczet ceny przedmiotowej nieruchomości „Druga Spółka” zapłaciła „E.” Sp. z o.o. kwotę 1 000 000,00 (jeden milion), powiększoną o podatek VAT w wysokości 230 000,00 (słownie: dwieście trzydzieści tysięcy złotych). Obie Spółki są podatnikami podatku VAT w rozumieniu art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług. W dniu 15 marca 2013 r. doszło do zawarcia umowy przyrzeczonej.
W tej dacie dla nieruchomości tych obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którym nieruchomości te oznaczone są symbolem 3.U/MN i przeznaczone są pod zabudowę składów i magazynów oraz usług nieuciążliwych oraz znajdują się w strefie potencjalnego zagrożenia powodzią. Spółki uznały, że jedynie sprzedaż nieruchomości niezabudowanej jest objęta podatkiem od towarów i usług, natomiast nieruchomość zabudowana budynkiem hali magazynowo-usługowej z częścią biurowo-socjalną, nie podlega podatkowi VAT.
W związku z naliczeniem, pobraniem i odprowadzeniem podatku VAT od całej kwoty zaliczki ceny sprzedaży obu nieruchomości, pomimo że dostawa nieruchomości zabudowanej nie podlega podatkowi od towarów i usług, „E.” Sp. z o.o. złożyła stosowną korektę w zakresie podatku VAT. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy sprzedaż nieruchomości o pow. 3 615 m2, zabudowanej budynkiem hali magazynowo-usługowej z częścią biurowo-socjalną była zwolniona z podatku VAT, zgodnie z art. 43 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, czy też podlegała temu podatkowi? Zdaniem Wnioskodawcy, przepis art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, stanowi, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Definicję pojęcia „towary” zawiera art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z tym przepisem, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.
Przepis art. 7 ust. 1 ustawy określa, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzenia towarami jak właściciel (...). Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7 art. 120 ust 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Na mocy art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 wynosi 23%.
Jednakże zarówno w samej ustawie, jak również w przepisach wykonawczych wydanych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie w odniesieniu do niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie z podatku. Kwestie te reguluje art. 43 ustawy. W przepisie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca zdecydował o zwolnieniu od podatku od towarów i usług dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
A contrario, w przypadku gdy dostawa dokonywana jest w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, dostawa takiego budynku podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Definicję pierwszego zasiedlenia w rozumieniu analizowanej ustawy zawiera art. 2 pkt 14. Przepis ten stanowi, że przez pierwsze zasiedlenie należy rozumieć oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej tych budynków.
Aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi zatem dojść do oddania budynku do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, a za takie można rozumieć m.in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Przedmiotowa nieruchomość winna być przyjęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie budynku nabywcy powinno nastąpić w ramach wykonania przez sprzedającego czynności podlegających opodatkowaniu.
Pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany budynek zostanie sprzedany lub np. oddany w dzierżawę, bowiem zarówno sprzedaż jak i dzierżawa są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu. Reasumując należy uznać, że pierwsze zasiedlenie zachodzi w momencie sprzedaży lub oddania budynku do użytkowania pierwszemu dzierżawcy (najemcy). Pierwsza z negatywnych przesłanek określonych w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy została spełniona w niniejszej sprawie. Dokonana dostawa, wynikająca z umowy sprzedaży zawartej pomiędzy obiema Spółkami w dniu 15 marca 2013 r., nastąpiła bowiem w ramach pierwszego zasiedlenia.
Oddanie przedmiotowi budynku do użytkowania nastąpiło co prawda decyzją organu nadzoru budowlanego (PINB) z dnia 17 grudnia 2010 r., czynność ta nie podlegała jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. „E.” Sp. z o.o. nie wydzierżawił, ani nie wynajął przedmiotowej nieruchomości, czy choćby samego budynku innym podmiotom, z czym wiązałoby się powstanie obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług. Oznacza to, że dostawa przedmiotowego budynku, jako dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia, nie podlegała zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
Jednakże w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, ustawodawca zdecydował o zwolnieniu od podatku od towarów i usług dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że: w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, dokonujący ich dostawy nie poniósł wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej obiektów.
Mając na uwadze fakt, że „E.” Sp. z o.o. poniosła nakłady na przedmiotowy budynek w wysokości 22,868% wartości początkowej tego obiektu, to w ocenie składającego wniosek, dostawa tego budynku podlega zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy. „E.” Sp. z o.o. nie przysługiwało bowiem prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy jego nabyciu (podatek naliczony nie wystąpił w ogóle), wydatki zaś poniesione na jego ulepszenie (wykończenie) nie przekroczyły 30% jego wartości początkowej.
Przepis art. 29 ust. 5 ustawy stanowi, że w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Oznacza to, że do dostawy gruntu, stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków albo budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli zatem dostawa budynków lub budowli korzysta ze zwolnienia od podatku, bądź też jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług, to takie same zasady dotyczą dostawy gruntu, na którym znajduje się budynek.
Skoro dostawa przedmiotowego budynku korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, to z analogicznego zwolnienia korzysta dostawa gruntu, na którym ten budynek jest usytuowany. Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy sprzedaż nieruchomości o pow. 3 615 m2 zabudowanej budynkiem hali magazynowo-usługowej z częścią biurowo-socjalną nie podlegała podatkowi od towarów i usług ponieważ była zwolniona z tego podatku na podstawie art. 43 ust.1 pkt 10a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2 -12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Natomiast w myśl art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Przy czym ustawodawca od powyższej zasady ustanowił szereg wyjątków, a jednym z nich jest zwolnienie od podatku (art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy) dostawy budynków, budowli lub ich części.
Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Przez pierwsze zasiedlenie - w myśl art. 2 pkt 14 ustawy - rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
Zatem, przez pierwsze zasiedlenie należy rozumieć objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Przedmiotowa nieruchomość nie musi być faktycznie zamieszkała, lecz winna być przejęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy winno nastąpić w ramach wykonania przez sprzedającego czynności podlegających opodatkowaniu, a za takie uważa się również umowy najmu i dzierżawy podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT. Zatem, pierwszym zasiedleniem jest również moment oddania budynku do użytkowania pierwszemu najemcy (dzierżawcy).
Wówczas, jak wynika z przepisów ustawy, zwolnienie od podatku od towarów i usług stosuje się w odniesieniu do sprzedaży nieruchomości, jeśli jest ona już zasiedlona bądź zamieszkana. Zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części: są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni; złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.
W myśl art. 43 ust. 11 ustawy oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać: imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy, planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części, adres budynku, budowli lub ich części.
Zgodnie zaś z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że: w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b - stosownie do art. 43 ust. 7a ustawy - nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat. Jednocześnie należy wskazać, iż w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, w myśl art. 29 ust. 5 ustawy z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale związanych z gruntem.
Jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekty są posadowione. Zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), przez budynek należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.
W myśl art. 3 pkt 3 ww. ustawy, przez budowle należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.
Z okoliczności przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Spółka umową kupna, sporządzoną w formie aktu notarialnego, nabyła od osób fizycznych nieruchomość o pow. 3 615 m2, zabudowaną budynkiem hali magazynowo-usługowej z częścią biurowo-socjalną o pow. zabudowy 714,2 m2. Budynek nie był wykończony. W tym samym dniu Spółka nabyła od tych osób również sąsiednią nieruchomość niezabudowaną o pow. 342 m2. Na zakup tych nieruchomości Spółka zaciągnęła kredyt bankowy. W umowie kredytowej, na podstawie opinii rzeczoznawcy majątkowego, wartość budynku została wyceniona na kwotę 1.640.000,00 (słownie: jeden milion sześćset czterdzieści tysięcy zł).
Od czynności tej naliczono i opłacono podatek od czynności cywilnoprawnych w wysokości 2% wartości transakcji. Podatek od towarów i usług nie był naliczony, ponieważ sprzedający nie byli podatnikami podatku VAT. Decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr XX/10 z dnia 4 czerwca 2010 r. został zatwierdzony projekt budowlany zamienny i udzielone pozwolenie na wznowienie robót budowlanych dla Spółki. Spółka poniosła nakłady z własnych środków finansowych w łącznej wysokości 472 186,17 zł, na którą składały się nakłady w kwocie 372 000,00 zł na budynek oraz 100 186,17 zł na utwardzenie placu wokół budynku, znajdującego się na działce sąsiedniej.
Zestawienie faktur poniesionych kosztów przesyłane było do Urzędu Skarbowego w Radomiu celem rozliczenia podatku VAT. Koszt poniesionych wydatków w kwocie 472 186,17 zł został wprowadzony do ewidencji środków trwałych na zwiększenie wartości budynku (372 000,00 zł) i działki sąsiedniej przy budynku (100 186,17 zł). Wydatkowana kwota stanowiła 22,686% wartości początkowej przedmiotowego budynku. W dniu 17 grudnia 2010 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Legionowie wydal decyzję o udzieleniu pozwolenia na użytkowanie tego budynku. Po uzyskaniu przez tę decyzję waloru ostateczności, Spółka zaczęła wykorzystywać przedmiotowy budynek na własne potrzeby jako magazyn towarów.
Spółka nie wynajmowała, nie wydzierżawiała, ani nie oddawała budynku do odpłatnego korzystania podlegającego opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W dniu 24 kwietnia 2012 r. Spółka złożyła, w formie aktu notarialnego, ofertę sprzedaży przedmiotowej nieruchomości innej Spółce, zwanej dalej „Druga Spółka”. Aktem notarialnym sporządzonym w dniu 18 maja 2012 r. „Druga Spółka” przyjęła ofertę sprzedaży przedmiotowej nieruchomości złożonej przez Spółkę. W ten sposób doszło do zawarcia umowy przedwstępnej pomiędzy obiema Spółkami.
Zgodnie z tą umową, tytułem zaliczki na poczet ceny przedmiotowej nieruchomości „Druga Spółka” zapłaciła Spółce kwotę 1 000 000,00 (jeden milion), powiększoną o podatek VAT w wysokości 230 000,00 (słownie: dwieście trzydzieści tysięcy złotych). Obie Spółki są podatnikami podatku VAT w rozumieniu art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług. W dniu 15 marca 2013 r. doszło do zawarcia umowy przyrzeczonej. Spółki uznały, że jedynie sprzedaż nieruchomości niezabudowanej jest objęta podatkiem od towarów i usług, natomiast nieruchomość zabudowana budynkiem hali magazynowo-usługowej z częścią biurowo-socjalną, nie podlega podatkowi VAT.
W związku z naliczeniem, pobraniem i odprowadzeniem podatku VAT od całej kwoty zaliczki ceny sprzedaży obu nieruchomości, pomimo że dostawa nieruchomości zabudowanej nie podlega podatkowi od towarów i usług, Spółka złożyła stosowną korektę w zakresie podatku VAT. Na tle zaprezentowanej sprawy, wątpliwości Wnioskodawcy sprowadzają się do kwestii czy sprzedaż nieruchomości o pow. 3 615 m2, zabudowanej budynkiem hali magazynowo-usługowej z częścią biurowo-socjalną była zwolniona z podatku VAT zgodnie z art. 43 ustawy, czy też podlegała temu podatkowi.
Dokonując analizy opisanej w złożonym wniosku nieruchomości o powierzchni 3 615 m2 zabudowanej budynkiem hali magazynowo-usługowej z częścią biurowo-socjalną o powierzchni 714,2 m2 wskazać należy, iż pierwsze zasiedlenie przedmiotowej nieruchomości, nastąpiło w momencie dokonania sprzedaży nieruchomości na rzecz „Drugiej Spółki”. Tym samym nie został spełniony warunek umożliwiający zwolnienie omawianej transakcji z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
Przy braku możliwości zastosowania zwolnienia od podatku dostawy nieruchomości na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT należy dokonać analizy możliwości zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT. Z okoliczności sprawy wynika, iż nieruchomość o powierzchni 3 615 m2 zabudowana budynkiem hali magazynowo-usługowej z częścią biurowo-socjalną o powierzchni 714,2 m2 została nabyta przez Spółkę od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej w wykonaniu czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Przedmiotowy zakup nastąpił na podstawie aktu notarialnego.
Spółka ponosiła wydatki na ulepszenie omawianej nieruchomości, jednakże były one niższe niż 30% wartości początkowej tego budynku.
Wobec powyższego, mając na uwadze treść powołanych przepisów oraz opis stanu faktycznego należy stwierdzić, iż przedmiotowa dostawa podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i korzystała ze zwolnienia od podatku wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, bowiem nie zachodzą wyłączenia tym przepisem przewidziane, tzn. w stosunku do nieruchomości będącej przedmiotem zbycia, Spółce nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, ponadto Wnioskodawca ponosił nakłady na ulepszenie tej nieruchomości, jednakże były one niższe niż 30% wartości początkowej budynku.
W konsekwencji, należy zgodzić się z Wnioskodawcą, iż dostawa nieruchomości korzystała ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a w związku z art. 29 ust. 5 ustawy. Oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy należy wskazać, iż jakkolwiek Spółka wywodzi prawidłowy skutek prawny w postaci prawa do zastosowania zwolnienia od podatku VAT w stosunku do tej transakcji, tut. Organ podatkowy nie może zgodzić się z tym, iż przedmiotowa dostawa nie podlegała podatkowi od towarów i usług, ponieważ była zwolniona z tego podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.
Przedmiotowa dostawa podlega przepisom ustawy o VAT, jednakże na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy w związku z art. 29 ust. 5 korzysta z przewidzianego ustawą zwolnienia od tego podatku. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.