INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 28 maja 2012r.
(data wpływu 01.06.2012r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT właściwej „za doładowanie karty” upoważniającej do tankowania wody i poboru energii - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 1 czerwca 2012r. wpłynął do tut. Organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT właściwej „za doładowanie karty” upoważniającej do tankowania wody i poboru energii.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca jest firmą (spółka jawna), której głównym rodzajem działalności jest produkcja łodzi żaglowych i motorowych. Oprócz tego Wnioskodawca posiada marinę w Gdańsku gdzie odbywa się czarter produktów Wnioskodawcy oraz wynajmowane są miejsca postojowe dla łodzi które przypływają do portu. Port wyposażony jest w niezbędne media takie jak prąd, woda, miejsca cumownicze. W okresie zimowym zdarzają się umowy na dłuższy okres, na zimowanie łodzi (ich postój). W sezonie letnim łodzie przypływają na ogół na krótkie okresy, najczęściej kilkugodzinne lub kilkudniowe.
Pobierana jest opłata za postój łodzi i odrębnie za zatankowanie łodzi wodą, czy skorzystanie z podłączenia do prądu, po uprzednim wykupieniu karty z impulsami. Klient za kartę wpłaca kaucję, która jest mu po zwrocie karty zwracana. Kaucja za kartę jest przyjmowana na dokument KP a po zwrocie pieniądze są zwracane klientowi na podstawie KW, natomiast kwota za wykupywane impulsy upoważniające do tankowania wody i poboru energii nabijana jest na kasę fiskalną lub wystawiana jest faktura VAT ze stawką właściwą dla usługi wynajmu miejsca postojowego (23%) już w momencie wydania karty.
Klient korzysta z impulsów do momentu aż wyczerpie ich pulę i w takim przypadku musi zgłosić się do osoby obsługującej, celem doładowania karty. Możliwość wynajęcia miejsca postojowego nie rodzi konieczności korzystania z podłączenia do wody czy prądu, ponieważ łodzie są wyposażone w akumulatory, z których pobierany jest prąd oraz zbiorniki wody zabezpieczające jej stan nawet na kilka tygodni. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w opisanej sytuacji prawidłowo Wnioskodawca wystawia paragony/faktury z treścią „za doładowanie karty np. 10 impulsów” z zastosowaniem stawki VAT właściwej dla usługi postoju łodzi czyli 23%?
Zdaniem Wnioskodawcy, postępuje On prawidłowo wystawiając paragony/faktury z treścią „za doładowanie karty” z 23% VAT-em, ponieważ jest to czynność związana z postojem jachtu w porcie, który jest opodatkowany stawką VAT podstawową a zużywane media mają różne stawki VAT. Regulamin Mariny jasno określa ile kosztuje 1 impuls i z jakich usług w ramach doładowania karty można skorzystać. Wnioskodawca nie jest w stanie dokładnie określić ile dany klient zużyje wody czy prądu w czasie postoju w porcie. Wnioskodawca jest zdania, że postępując w opisany powyżej sposób ma jasno określony moment powstania obowiązku podatkowego w VAT oraz podstawę opodatkowania.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Stosownie do treści art. 29 ust. 1 cyt. ustawy podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej.
Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie precyzują w sposób szczegółowy jakie elementy należy uwzględnić przy ustalaniu podstawy opodatkowania. Posłużenie się jednak sformułowaniem „całość świadczenia należnego od nabywcy” oznacza, że w podstawie opodatkowania należy uwzględnić wszelkie dodatkowe koszty bezpośrednio związane z dostawą towarów lub ze świadczeniem usługi zasadniczej, którymi w efekcie obciążany jest nabywca świadczenia.
Zasada włączenia tych świadczeń do podstawy opodatkowania oznacza, że wartości tego typu kosztów, których ciężar przerzucany jest na nabywcę, nie wykazuje się jako odrębnego świadczenia, lecz traktuje jako element świadczenia zasadniczego, z zastosowaniem stawki podatku właściwej dla świadczenia zasadniczego.
Podstawowa stawka podatku, stosownie do treści art. 41 ust. 1 ww. ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146 f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Z przedstawionej treści wniosku wynika, iż Wnioskodawca wynajmuje miejsca postojowe dla łodzi, które przypływają do portu. Port wyposażony jest w niezbędne media takie jak prąd, woda, miejsca cumownicze.
Za postój łodzi pobierana jest opłata i odrębnie pobierana jest opłata za zatankowanie łodzi wodą, czy skorzystanie z podłączenia do prądu, po uprzednim wykupieniu karty z impulsami. Klient za kartę wpłaca kaucję, która jest mu po zwrocie karty zwracana. Kwota za wykupywane impulsy upoważniające do tankowania wody i poboru energii rejestrowana jest przy użyciu kasy fiskalnej lub wystawiana jest faktura VAT ze stawką właściwą dla usługi wynajmu miejsca postojowego (23%) w momencie wydania karty. Klient korzysta z impulsów do momentu aż wyczerpie ich pulę, po ich wyczerpaniu musi zgłosić się do osoby obsługującej, celem doładowania karty.
Wskazać należy, iż na mocy art. 106 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. W tym miejscu należy zaznaczyć, iż w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości UE wskazuje się na konieczność traktowania, dla celów podatkowych, złożonego działania podatnika, jako jednolitej całości bez sztucznych podziałów.
Oznacza to, że jeżeli podatnik dokonuje więcej niż jedno świadczenie na rzecz klienta i są one ze sobą ściśle powiązane tak, że obiektywnie rzecz biorąc tworzą z ekonomicznego punktu widzenia jedną całość, którą jedynie sztucznie można byłoby podzielić, to te elementy lub świadczenia – dla celów podatku od towarów i usług - stanowią jedną całość lub jedną usługę. Ponadto, jeżeli transakcja składa się z zespołu świadczeń i czynności, należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności, w jakich dokonywana jest rozpatrywana transakcja. Po pierwsze zatem, czy są to świadczenia odrębne, czy też jest to jedno świadczenie.
Pojedyncza usługa traktowana jest zatem jako element usługi kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia usługi pomocniczej jest zdeterminowany przez usługę główną. Poza tym mamy do czynienia z jednym świadczeniem, jeżeli jeden lub kilka elementów należy uznać za świadczenie główne, natomiast pozostałe elementy stanowią świadczenie lub świadczenia dodatkowe, traktowane z punktu widzenia podatkowego tak jak świadczenie główne. W szczególności świadczenie należy uznać za świadczenie dodatkowe w stosunku do świadczenia głównego, jeżeli nie stanowi ono dla klienta celu samo w sobie, lecz służy skorzystaniu w jak najlepszy sposób ze świadczenia głównego.
W przedstawionych okolicznościach, chociaż możliwość wynajęcia miejsca postojowego nie rodzi konieczności korzystania z podłączenia do wody czy prądu (łodzie wyposażone są w akumulatory i zbiorniki wody), to pobór mediów (wody i prądu) nie jest możliwy bez wynajęcia miejsca postojowego. Wobec tego w analizowanej sprawie niewątpliwie mamy do czynienia z usługą główną, jaką jest wynajem miejsca postojowego dla łodzi oraz usługą poboczną, jaką będzie możliwość zatankowania łodzi wodą czy skorzystanie z podłączenia do prądu.
Opłata pobierana za zatankowania łodzi wodą czy skorzystanie z podłączenia do prądu bezpośrednio związana jest z usługą postoju łodzi, bowiem wyłącznie zatrzymanie łodzi w porcie pozwala na skorzystanie z wody czy prądu. Zatem pobierana kwota za wykupione impulsy upoważniające do tankowania wody i poboru energii jest należnością Wnioskodawcy od wynajmującego, wynikającą z tytułu świadczenia usługi postoju łodzi. Nie są to odrębne elementy, ale tworzą pewną całość, stanowiącą z ekonomicznego punktu widzenia jedno świadczenie.
Wobec powyższego usługa wynajmu miejsca postojowego jako usługa kompleksowa świadczona na rzecz korzystających z miejsca postojowego, stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług podlega opodatkowaniu tym podatkiem. Natomiast opłaty upoważniające do tankowania wody i poboru energii w postaci wykupionych impulsów na karcie są elementem towarzyszącym wykonaniu usługi zasadniczej. W konsekwencji powyższego, w przedmiotowej sprawie winny być traktowane dla celów podatku od towarów i usług jako element usługi złożonej i opodatkowane wg tej samej stawki VAT, co usługa główna.
Z uwagi na fakt, iż usługa wynajmu miejsca postojowego dla łodzi nie korzysta z preferencyjnej stawki podatku zatem przedmiotowe świadczenie podlega opodatkowaniu zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 23% stawką podatku VAT i winno być udokumentowane, w zależności od nabywcy korzystającego z przedmiotowego świadczenia fakturą VAT lub paragonem. Reasumując, w niniejszej sytuacji Wnioskodawca prawidłowo stosuje 23% stawkę podatku VAT dla doładowania karty impulsami upoważniającymi do tankowania wody i poboru energii. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012r, poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.